شورای راهبردی آنلاین – رصد: درگیری با ایران و ایجاد اختلال در تنگه هرمز، اگرچه از نظر مالی توسط کشورهای حاشیه خلیج فارس قابل مدیریت است، اما اعتبار ثبات و امنیت این منطقه را که پایهگذار برنامههای توسعهای مانند چشمانداز ۲۰۳۰ است، به چالش کشیده و ترمیم آن دشوارتر از بازسازی ۲۰۰ میلیارد دلاری زیرساختها خواهد بود.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: در شرایطی که معادلات امنیتی منطقه تحت تأثیر تقابل راهبردی ایران با ایالات متحده و رژیم صهیونیستی به مرحلهای حساس رسیده است، پرسش از ماهیت قدرت دفاعی تهران بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است. در حالی که واشنگتن و تلآویو بر برتری تکنولوژیک خود تکیه دارند، جمهوری اسلامی ایران مدلی از بازدارندگی را ارائه کرده که فراتر از محاسبات مادی ارتشهای کلاسیک جهان است. این قدرت که ریشه در پیوند میان «میدان» و «مردم» دارد، نه تنها توازن قوا را در نبردهای اخیر تغییر داده، بلکه محاسبات دشمنان را در مواجهه با عمق استراتژیک ایران دچار اختلال کرده است.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: رقابت سالهای اخیر میان آمریکا و چین هم مناطق جغرافیایی مختلف از جمله هندوپاسیفیک، غرب آسیا، قطب شمال و جنوب و آفریقا را در بر میگیرد و هم در حوزههای مختلف مانند اقتصادی و فناوری جاری است. در این میان، یک رقابت راهبردی نیز در منطقه خلیج فارس در حوزههای اقتصادی، فناورانه و نظامی شکل گرفته است.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر دونالد ترامپ به چین نمایشی بزرگ بود که چیز زیادی برای نشان دادن نداشت. ترامپ که در سفری دو روزه به پکن در دیدارها و مراسمات مختلفی شرکت کرد، گفت که او و شی جین پینگ «بسیاری از مشکلات مختلف را رفع کردهاند» اما به نظر نمیرسد آنها در خصوص مسایلی که با دقت دنبال میشود، از تجارت و فناوری تا جنگ ایران، به توافقاتی مهم دست یافته باشند.»
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: گفتمان رایج در حوزه امنیت انرژی اروپا طی دو دهه گذشته بر محور تنوعبخشی به منابع تأمین و کاهش تدریجی وابستگی به انرژیهای فسیلی شکل گرفته است. این روایت، که بهویژه پس از بحران گاز اوکراین در سال ۲۰۰۶ و تشدید آن در ۲۰۱۴ و ۲۰۲۲ قوت گرفت، بر این فرض استوار بود که اروپا میتواند از طریق سرمایهگذاری در انرژیهای تجدیدپذیر، واردات گاز طبیعی مایع از منابع متنوع و ایجاد زیرساختهای جدید، خود را از آسیبپذیریهای ژئوپلیتیک ناشی از وابستگی به تأمینکنندگان خاص رها سازد. با این حال، تحلیل دقیقتر دادههای تجاری انرژی و بررسی ساختار زنجیره تأمین جهانی نفت و گاز، تصویری متفاوت ارائه میدهد. اروپا نهتنها نتوانسته است وابستگی خود به خلیج فارس را بهطور معنادار کاهش دهد، بلکه در برخی بخشها، بهویژه در واردات گاز طبیعی مایع، این وابستگی عمیقتر شده است. این واقعیت، که اغلب در گفتمان عمومی نادیده گرفته میشود، پرسشهای بنیادینی درباره پایداری استراتژیهای امنیت انرژی اروپا و تأثیر آن بر معادلات قدرت منطقهای مطرح میکند.
شورای راهبردی آنلاین – رصد: درگیری با ایران و ایجاد اختلال در تنگه هرمز، اگرچه از نظر مالی توسط کشورهای حاشیه خلیج فارس قابل مدیریت است، اما اعتبار ثبات و امنیت این منطقه را که پایهگذار برنامههای توسعهای مانند چشمانداز ۲۰۳۰ است، به چالش کشیده و ترمیم آن دشوارتر از بازسازی ۲۰۰ میلیارد دلاری زیرساختها خواهد بود.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: در شرایطی که معادلات امنیتی منطقه تحت تأثیر تقابل راهبردی ایران با ایالات متحده و رژیم صهیونیستی به مرحلهای حساس رسیده است، پرسش از ماهیت قدرت دفاعی تهران بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است. در حالی که واشنگتن و تلآویو بر برتری تکنولوژیک خود تکیه دارند، جمهوری اسلامی ایران مدلی از بازدارندگی را ارائه کرده که فراتر از محاسبات مادی ارتشهای کلاسیک جهان است. این قدرت که ریشه در پیوند میان «میدان» و «مردم» دارد، نه تنها توازن قوا را در نبردهای اخیر تغییر داده، بلکه محاسبات دشمنان را در مواجهه با عمق استراتژیک ایران دچار اختلال کرده است.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: رقابت سالهای اخیر میان آمریکا و چین هم مناطق جغرافیایی مختلف از جمله هندوپاسیفیک، غرب آسیا، قطب شمال و جنوب و آفریقا را در بر میگیرد و هم در حوزههای مختلف مانند اقتصادی و فناوری جاری است. در این میان، یک رقابت راهبردی نیز در منطقه خلیج فارس در حوزههای اقتصادی، فناورانه و نظامی شکل گرفته است.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر دونالد ترامپ به چین نمایشی بزرگ بود که چیز زیادی برای نشان دادن نداشت. ترامپ که در سفری دو روزه به پکن در دیدارها و مراسمات مختلفی شرکت کرد، گفت که او و شی جین پینگ «بسیاری از مشکلات مختلف را رفع کردهاند» اما به نظر نمیرسد آنها در خصوص مسایلی که با دقت دنبال میشود، از تجارت و فناوری تا جنگ ایران، به توافقاتی مهم دست یافته باشند.»
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: گفتمان رایج در حوزه امنیت انرژی اروپا طی دو دهه گذشته بر محور تنوعبخشی به منابع تأمین و کاهش تدریجی وابستگی به انرژیهای فسیلی شکل گرفته است. این روایت، که بهویژه پس از بحران گاز اوکراین در سال ۲۰۰۶ و تشدید آن در ۲۰۱۴ و ۲۰۲۲ قوت گرفت، بر این فرض استوار بود که اروپا میتواند از طریق سرمایهگذاری در انرژیهای تجدیدپذیر، واردات گاز طبیعی مایع از منابع متنوع و ایجاد زیرساختهای جدید، خود را از آسیبپذیریهای ژئوپلیتیک ناشی از وابستگی به تأمینکنندگان خاص رها سازد. با این حال، تحلیل دقیقتر دادههای تجاری انرژی و بررسی ساختار زنجیره تأمین جهانی نفت و گاز، تصویری متفاوت ارائه میدهد. اروپا نهتنها نتوانسته است وابستگی خود به خلیج فارس را بهطور معنادار کاهش دهد، بلکه در برخی بخشها، بهویژه در واردات گاز طبیعی مایع، این وابستگی عمیقتر شده است. این واقعیت، که اغلب در گفتمان عمومی نادیده گرفته میشود، پرسشهای بنیادینی درباره پایداری استراتژیهای امنیت انرژی اروپا و تأثیر آن بر معادلات قدرت منطقهای مطرح میکند.
پایگاه اینترنتی اندیشکده چتم هاوس در گفتگو با توماس رینز به بررسی تأثیر پیروزی محافظهکاران در انتخابات انگلیس بر مذاکرات برگزیت و جایگاه آینده اسکاتلند در بریتانیا پرداخته است:
مهم این است که برگزیت حتماً اتفاق خواهد افتاد. از زمان رفراندوم [خروج انگلیس از اتحادیه اروپا]، انگلیس سه سال و نیم در بلاتکلیفی بوده و هنوز هم هر نوع نتیجهای ممکن است. اکنون میدانیم که برگزیت از 31 ژانویه غیرقابلبازگشت خواهد بود. این موضوع خیلی مهم است، زیرا تأثیر روانشناختی زیادی بر سیاستها، هم در داخل انگلیس و هم در اتحادیه اروپا خواهد داشت. اتحادیه اروپا با طرفی مذاکره میکرد که درباره مسیر خود شک و تردید داشت و شاید برخی هنوز به بازگشت از این مسیر امیدوار باشند، اما این مسیر دیگر کاملاً روشن است.
اولین خواسته صاحبان کسبوکارها و تجار این است که توافق خروج را نهایی کنند. پسازآن، اجرای اهداف مربوط به توافق در سال پیش رو باید مدنظر قرار گیرد. اگرچه مذاکره، تصویب و اجرای روابط جدید قبل از پایان مهلت خروج در دسامبر 2020، یک جدول زمانی بلندپروازانه است.
سه احتمال وجود دارد. نخست، این جدول زمانی کارآمد نباشد و به [خروج] «بدون توافق تجاری» منجر شود. دوم، مذاکرات بتواند تا پایان سال 2020 موفقیتآمیز باشد، بهطوریکه سطح بلندپروازیها درراه حل موردتوافق نسبتاً کم بوده و شامل جزئیات نباشد. بهطوریکه بحث و بررسی و توافق در مورد فرایند [خروج] را به معنای تمدید مهلت خروج تلقی نکرده، بلکه چیزی مانند توافق موقتی یا دوره اجرایی جدید بنامند. در این شرایط، ما تا پایان دوره گذار، به یک توافق اساسی دستیافتهایم و برای موضوعات مختلف حلنشده نیز زمانی مضاعف خواهیم داشت. سوم، بوریس جانسون به وعده انتخاباتی خود یعنی عدم تمدید مهلت خروج، عمل نکند. وی میخواهد طرفداران خروج بدون توافق را عقب براند و در حال حاضر به این اندیشه سیاسی رسیده که تعدیل موضع خویش بهتر از خروج «بدون توافق» است.
هیچ گزینهای ایده آل نیست. اولی دارای بیشترین آسیب اقتصادی است. دومی به معنای موضع برابر و حتی برتر اتحادیه اروپا برای تحمیل شرایط است و سومی، مستلزم عدول از وعده انتخاباتی است.
با در نظر گرفتن اکثریتی که جانسون به دست آورده و با توجه به اینکه مرحله اول برگزیت و بحثهای مربوط به خروج انجامشده است، این موضوع فرصتی سیاسی در اختیار جانسون قرار داده است. خوشبختانه، ماهیت این توافق بیشتر موردتوجه قرار خواهد گرفت و پیامدهای جدایی در مقایسه با ماندن در اتحادیه اروپا، موردبحث و بررسی قرار خواهد گرفت.
من فکر میکنم اگر نخستوزیر انگلیس بخواهد یک تاریخ تعیین کند و بر اساس آن وعدههای سیاسی داخلی بدهد، این موضوع عملاً باعث تضعیف موضع انگلیس در مذاکرات میشود. منافع انگلیس با انعطافپذیری بیشتر تأمین میشود نه با تیکتاک ساعت.
به نظر من برگزیت برای طرفداران استقلال اسکاتلند یک دوراهی است. ازیکطرف، برگزیت ازنظر سیاسی موجب تقویت ایده استقلال اسکاتلند میشود. تفاوت بین اولویتهای سیاسی در اسکاتلند و دیگر حوزههای بریتانیا، بهویژه انگلیس، این امر را کاملاً نشان میدهد. از سوی دیگر، پس از خروج انگلیس از اتحادیه اروپا، استقلال اسکاتلند ازنظر فنی و اقتصادی دشوارتر خواهد شد. بسیاری از مشکلات مربوط به روابط ایرلند شمالی با جمهوری ایرلند، در مورد اسکاتلند نیز صدق میکند. بحثهای مربوط به ارز، چالشهای ناشی از تجارت یا قوانین مرزی بین انگلیس و اسکاتلند، بهویژه در برگزیت سخت (خروج بدون توافق)، مشکلتر خواهد شد.
فکر میکنم در صورت درخواست دومین رفراندوم استقلال، جانسون در ابتدا صرفاً از برگزاری آن خودداری خواهد کرد و همانند ترزا می، خواهد گفت که «الآن وقتش نیست». بدین ترتیب، جانسون تلاش خواهد کرد تا از زیر فشار خارج شود تا اینکه حزب ملی اسکاتلند را با چالشهای طرفداری جدایی از انگلیس در خارج از اتحادیه اروپا مواجه سازد. انتخابات مجلس اسکاتلند در سال 2021 نیز تأثیرگذار خواهد بود.
درنهایت، اگر مردم اسکاتلند همچنان به حزب ملی اسکاتلند رأی بدهند، حفظ موضع [انگلیس] ازنظر دموکراسی غیرممکن و خودداری از تصویب رفراندوم استقلال تنها باعث تشدید نارضایتی خواهد شد.
0 Comments