کارل فردریک راوشر در یادداشتی که پایگاه اینترنتی اندیشکده شورای آتلانتیک آن را منتشر کرد؛ نوشت: اینترنت اشیا واژه‌ای است که برای توصیف جهان آینده با ارتباطات فراگیر استفاده می‌شود. دامنه اینترنت در جهان آینده، غیرقابل‌تصور است. اکنون این آینده از بسیاری جهات فرا رسیده است. هوش مصنوعی، ربات و ارائه شبکه‌های موبایل 5 جی، فن‌آوری‌هایی هستند که به‌خودی‌خود، ایجاد ثروت انفجاری و رشد قابل‌توجه در توسعه اقتصادی را نوید می‌دهند. بااین‌حال، انتظار می‌رود که فصل مشترک این فن‌آوری‌ها باعث نوآوری‌هایی شود که بیش از دیگر فن‌آوری‌های پیشرفته، ازجمله اینترنت، موجب تحول جامعه شود. اینترنت اشیا کیفیت زندگی را تا حدی متحول خواهد ساخت که تصور آن دشوار است.

آمریکا و چین به‌عنوان دو قدرت بزرگ جهانی در خصوص قابلیت و سطح همکاری در زمینه پیشرفت‌های مداوم اینترنت اشیا، در نقطه عطفی قرار دارند. همکاری آن‌ها در حوزه تجارت و منافع بشری با خطرات و منافع بالقوه عظیمی همراه است. اگرچه آمریکا و چین دارای تاریخ همکاری دیرینه‌ای بوده و هرگز به‌عنوان دشمن باهم جنگ نکرده‌اند؛ اما روابط آن‌ها در بن‌بست قرارگرفته و آینده رقابت آن‌ها معلوم نیست.

اساساً، ظهور چین موجب آشفتگی در نظم جهانی شده است که آمریکا برای دهه‌ها آن را حفظ کرده است. اینترنت اشیا نیز مزید بر علت آشوب در نظم موجود می‌شود؛ اما آمریکا و چین چگونه باید با هم کنار بیایند؟ در خصوص اینترنت اشیا، حفظ امنیت ملی و هم‌زمان عدم ممانعت از نوآوری و توسعه تجاری، چالش‌هایی است که باید به آن‌ها پاسخ داد.

در حال حاضر، بحث‌ها در مورد اینترنت اشیا عمدتاً منافع مربوط به امنیت ملی، تجاری و رفاه عمومی را درهم‌آمیخته است. دولت‌های آمریکا و چین باید در تدوین سیاست‌های مربوط به اینترنت اشیا بین امنیت ملی، تجاری و منافع بشری تمایز قائل شوند. بهینه‌سازی اینترنت اشیا باید طوری باشد که برای این سه حوزه مفید واقع شود.

تراکم شبکه، یکی از مهم‌ترین چالش‌های اینترنت اشیا در آینده است. این نگرانی قبلاً نیز تجربه‌شده و از طریق حملات قطع سرویس، بسیاری از ابزارهای اینترنت اشیا برای اهداف مضر به کار گرفته‌شده است. اگرچه اینترنت اشیا موجب تغییرات زیادی می‌شود، اما واقعیت غیرقابل تغییر این است که ظرفیت شبکه‌های آینده همانند امروز محدود خواهد بود. شبکه‌ها برای اداره 100 درصد ترافیک بالقوه طراحی و ساخته نشده‌اند. ساخت چنین ظرفیتی نیز مطلوب نیست، زیرا باعث افزایش هزینه خدمات می‌شود. ازاین‌رو، اینترنت اشیا باعث تشدید آسیب‌پذیری ذاتی همه شبکه‌ها یعنی ظرفیت محدود آن‌ها می‌شود.

اینترنت اشیا پتانسیل زیادی برای بهبودی زندگی خانواده‌ها دارد. درواقع، مراقبت‌های بهداشتی یکی از بخش‌هایی است که انتظار می‌رود پیش از همه از اینترنت اشیا کمک بگیرد. با توجه به جمعیت پا به سن گذاشته آمریکا و چین، تقاضا برای مراقبت‌های بهداشتی باکیفیت، دغدغه مهم هر دو کشور محسوب می‌شود. با توجه به نیاز فزاینده در این بخش به همراه کمبود متخصصان حرفه‌ای و بودجه محدود، منطقی است که هر دو کشور درزمینهٔ کاربرد اینترنت اشیا در رفاه بشری حداقل، در سطح محدود، همکاری کنند.

هر دو کشور آمریکا و چین و بسیاری از کشورهای دیگر، فن‌آوری‌های مربوط به اینترنت اشیا را کلید رشد اقتصادی در دهه‌های آینده قلمداد می‌کنند. هر دو کشور می‌خواهند که کسب کار آن‌ها به بازار دیگری دسترسی داشته و از نظر بین‌المللی بازیگری عمده محسوب شوند. از دیدگاه کارآفرینان، اینترنت اشیا پر از فرصت است. بااین‌حال، کارآفرینان با چالش‌های عمده مربوط به اقدامات قانونی نامشخص مواجه هستند که ممکن است برای سرمایه‌گذاری، فروش، ادغام بخش‌ها یا شرکت‌ها و مالکیت، محدودیت‌هایی ایجاد کند. این فقدان شفافیت ناشی از این نگرش کلی است که این فن‌آوری بسیار پیچیده بوده و مشکلات واقعی ناشناخته هستند. به‌جای اینکه به دانش آسیب‌پذیری‌های ذاتی این فن‌آوری پرداخته شود، اولویت‌ها و سیاست‌ها بر اساس اطلاعات به‌دست‌آمده از مقایسه تاریخی تعیین می‌شود.

شکی نیست که دولت‌ها باید در مورد نقش کسب‌وکارهای خارجی در داخل قلمرو خود محتاط باشند. بااین‌حال، نگرانی‌ها از آسیب‌پذیری‌های اینترنت اشیا جلوی استفاده از آن را نخواهد گرفت، زیرا منافع آن در بخش‌های مختلف غیرقابل‌انکار است؛ بنابراین، برای حل‌وفصل این نگرانی‌ها باید خیلی زود اقدام مناسب صورت گیرد.

پس از اتمام مذاکرات تجاری فعلی بین آمریکا و چین، این دو کشور تازه با چالش چگونگی مقابله با تحولات نوظهور اینترنت اشیا مواجه خواهند شد. نتیجه این مذاکرات هرچه باشد، روابط آمریکا و چین به‌طور حتم پیچیده خواهد ماند؛ اما با توجه به پیچیدگی اینترنت اشیا و ناشناخته بودن چالش‌های آن، همکاری بین آمریکا و چین برای کمک به ایمنی، امنیت هرچه بیشتر و رونق اینترنت اشیا در آینده ضروری است.

آمریکا و چین باید به سهم خود به توسعه فضای کسب‌وکار اینترنت اشیا در اقتصاد خویش کمک کرده و با تضمین تجارت عادلانه برای کسب‌وکارهای مربوط به خدمات و محصولات اینترنت اشیا، تعریف معیارهای مشخص و قابل‌قبول و ایجاد فرصت‌های بهبود خدمات و محصولات بر اساس معیاری یکسان، دست کارآفرینان را باز بگذارند.

این پیشنهاد‌ها به دنبال بهره‌مندی از فرصت‌های اقتصادی اینترنت اشیا و حل‌وفصل نگرانی‌های امنیتی مرتبط با آن است. برای تحقق این هدف، گفتگوهای توأم با مسئولیت‌پذیری ازلحاظ تجاری و قانون‌گذاری ضروری است.