شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پیمان مکه که ۷ اوت ۲۰۲۶ میان عربستان، ترکیه و پاکستان امضا شد، بیش از آنکه پاسخی به خلأهای ژئوپلیتیک باشد، در عمل با «معمای بازدارندگی» و «تفاوت ادراک تهدید» روبهروست. در حالی که این پیمان نماد گذار به خوداتکایی منطقهای است، اولین آزمونهای میدانی و پیچیدگیهای روابط با بازیگران منطقهای، مفهوم واقعی آن را مشخص خواهد کرد.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «روابط آمریکا و ونزوئلا از زمان برکناری نیکلاس مادورو در اوایل ژانویه و در جریان عملیات «عزم راسخ» همچنان در حال تغییر است. دونالد ترامپ از توافقی تاریخی برای بهرهبرداری از ذخایر نفت ونزوئلا خبر داده است. این توافق پیامدهای احتمالی برای آمریکا، ونزوئلا، آینده دلسی رودریگز، رئیسجمهور موقت، و بازیگرانی مانند چین خواهد داشت.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر قریبالوقوع شی جینپینگ، رئیسجمهور چین، به واشنگتن برای دیدار با دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، در تاریخ ۲۴ سپتامبر، در مقطعی حساس از ژئوپلیتیک جهانی صورت میگیرد. این دیدار فراتر از یک تعامل دوجانبه، میتواند تحلیلی درباره تغییر توازن نفوذ دیپلماتیک میان دو اقتصاد بزرگ جهان را به ما ارائه دهد.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «توافق امنیتی سهجانبه میان عربستان، ترکیه و پاکستان، موسوم به پیمان مکه، نگرانیهایی را در هند برانگیخته است. اگرچه مفاد این پیمان هنوز علنی نشده، برخی تحلیلهای سطحی آن را «ناتوی اسلامی» نامیدهاند؛ به این معنا که حمله به یکی از اعضا، حمله به همه اعضا تلقی خواهد شد. با این حال، چنین برداشتی بعید به نظر میرسد، زیرا سه کشور انگیزههای متفاوتی برای ایجاد این ائتلاف و نیز قابلیتهایی متفاوت دارند.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «در صنایع فناوری پیشرفته مانند رباتیک، هوافضای تجاری و هوش مصنوعی، توجه عمومی در چین بیشتر بر پیشرفت فناوری و اجرای پروژهها متمرکز است. رقابت میان مناطق نیز عمدتا بر سر این است که کدام منطقه پروژهها را سریعتر اجرا میکند، مقیاس صنعتی بزرگتری دارد و سناریوهای کاربردی بیشتری ایجاد میکند.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیست سال پیش، صرفا اذعان به وجود لابی اسرائیل میتوانست یک پژوهشگر را به یهودستیزی متهم کند. اما امروز، به نوشته الی کلیفتون و یان لوستیک در کتاب «لابی اسرائیل: آمریکا در چنگ یک قدرت خارجی»، نفوذ این لابی به موضوعی انکارناپذیر در سیاست آمریکا تبدیل شده است. به گفته نویسندگان، این لابی نهتنها سیاست واشنگتن را منحرف کرده، بلکه روند افراطیشدن ایدئولوژیک خود اسرائیل را تسریع کرده و اکنون آزادیهای مدنی آمریکاییها را نیز تهدید میکند.»
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پیمان مکه که ۷ اوت ۲۰۲۶ میان عربستان، ترکیه و پاکستان امضا شد، بیش از آنکه پاسخی به خلأهای ژئوپلیتیک باشد، در عمل با «معمای بازدارندگی» و «تفاوت ادراک تهدید» روبهروست. در حالی که این پیمان نماد گذار به خوداتکایی منطقهای است، اولین آزمونهای میدانی و پیچیدگیهای روابط با بازیگران منطقهای، مفهوم واقعی آن را مشخص خواهد کرد.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «روابط آمریکا و ونزوئلا از زمان برکناری نیکلاس مادورو در اوایل ژانویه و در جریان عملیات «عزم راسخ» همچنان در حال تغییر است. دونالد ترامپ از توافقی تاریخی برای بهرهبرداری از ذخایر نفت ونزوئلا خبر داده است. این توافق پیامدهای احتمالی برای آمریکا، ونزوئلا، آینده دلسی رودریگز، رئیسجمهور موقت، و بازیگرانی مانند چین خواهد داشت.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر قریبالوقوع شی جینپینگ، رئیسجمهور چین، به واشنگتن برای دیدار با دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، در تاریخ ۲۴ سپتامبر، در مقطعی حساس از ژئوپلیتیک جهانی صورت میگیرد. این دیدار فراتر از یک تعامل دوجانبه، میتواند تحلیلی درباره تغییر توازن نفوذ دیپلماتیک میان دو اقتصاد بزرگ جهان را به ما ارائه دهد.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «توافق امنیتی سهجانبه میان عربستان، ترکیه و پاکستان، موسوم به پیمان مکه، نگرانیهایی را در هند برانگیخته است. اگرچه مفاد این پیمان هنوز علنی نشده، برخی تحلیلهای سطحی آن را «ناتوی اسلامی» نامیدهاند؛ به این معنا که حمله به یکی از اعضا، حمله به همه اعضا تلقی خواهد شد. با این حال، چنین برداشتی بعید به نظر میرسد، زیرا سه کشور انگیزههای متفاوتی برای ایجاد این ائتلاف و نیز قابلیتهایی متفاوت دارند.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «در صنایع فناوری پیشرفته مانند رباتیک، هوافضای تجاری و هوش مصنوعی، توجه عمومی در چین بیشتر بر پیشرفت فناوری و اجرای پروژهها متمرکز است. رقابت میان مناطق نیز عمدتا بر سر این است که کدام منطقه پروژهها را سریعتر اجرا میکند، مقیاس صنعتی بزرگتری دارد و سناریوهای کاربردی بیشتری ایجاد میکند.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیست سال پیش، صرفا اذعان به وجود لابی اسرائیل میتوانست یک پژوهشگر را به یهودستیزی متهم کند. اما امروز، به نوشته الی کلیفتون و یان لوستیک در کتاب «لابی اسرائیل: آمریکا در چنگ یک قدرت خارجی»، نفوذ این لابی به موضوعی انکارناپذیر در سیاست آمریکا تبدیل شده است. به گفته نویسندگان، این لابی نهتنها سیاست واشنگتن را منحرف کرده، بلکه روند افراطیشدن ایدئولوژیک خود اسرائیل را تسریع کرده و اکنون آزادیهای مدنی آمریکاییها را نیز تهدید میکند.»
پایگاه اینترنتی موسسه مطالعات بینالملل دانمارک (DIIS) در تحلیل کوتاهی به این پرسش پاسخ داده است: هنگامیکه ایران یک پهپاد آمریکا را سرنگون کرد، ترامپ پاسخ نظامی به این حمله را، درست ده دقیقه قبل از آغاز حمله متوقف کرد. این در حالی است که واکنش به حملات علیه تأسیسات نفتی عربستان در 14 سپتامبر (بهزعم آمریکا ایران پشت این حمله بود) ملایم بوده و تهدید عملیات نظامی واقعی وجود نداشته است. در ماه اکتبر، سه هزار نیروی آمریکایی به عربستان اعزامشده و جایگزین نیروهایی شدند که عربستان را به آمریکا ترک کرده بودند. بااینحال، صحبت از عقبنشینی آمریکا [از خاورمیانه] قطعی نیست، زیرا آمریکا هنوز پایگاههای خود در خلیجفارس را حفظ کرده و از بهار امسال 14 هزار نیرو در آنها مستقر کرده است – نیروهای بیشتری نیز در راه است. نشانههای دولت ترامپ (واکنش ملایم به حملات، خروج از سوریه، اعزام نیروهای بیشتر به خلیجفارس) باعث نگرانی دولتهای عرب حوزه خلیجفارس شده است: آیا آمریکا در حال تغییر ژئواستراتژی خود در خاورمیانه بوده و دفاع از کشورهای عرب حوزه خلیجفارس را به خودشان واگذار میکند یا برای جنگ با ایران آماده میشود؟
طی سالهای 2018-2014، چین موافقتنامههای همکاری با حداقل 13 کشور خاورمیانه را تکمیل کرده و اولین پایگاه دریایی خود را در جیبوتی تأسیس کرد. چین بزرگترین واردکننده نفت از منطقه خاورمیانه بوده و به افزایش سرمایهگذاری اقتصادی و تجاری در سه حوزهای پرداخته است که در طرح سیاست چین در کشورهای عربی از سال 2016 اولویتبندی شده که عبارتاند از: (1) انرژی، (2) ایجاد زیرساختها، (3) انرژی هستهای، منابع انرژی جدید و ماهوارهها. بدین ترتیب، این سؤال مطرح میشود که آیا چین جایگزین آمریکا در خاورمیانه شده و موجب رقابت آمریکا – چین در این منطقه خواهد شد؟
لارس ارسلو اندرسون، پژوهشگر موسسه مطالعات بینالمللی دانمارک (DIIS) در کار پژوهشی جدید خود در این موسسه به بررسی این پرسش پرداخته و سیاست چین در قبال ایران پس از خروج آمریکا از توافق هستهای 2015 ایران و بهتبع آن، تجدید تحریمهای آمریکا را بهعنوان آزمون قطعی روابط آمریکا – چین در خلیجفارس قلمداد کرده است. این پژوهش نتیجه میگیرد که نشانههای چندانی از تلاش چین برای به چالش کشیدن منافع آمریکا در این منطقه به چشم نمیخورد، چراکه چین در فعالیتهای اقتصادی خود در منطقه از امنیت تأمین شده توسط آمریکا در طی سالهای طولانی به رایگان برخوردار بوده است. ازاینرو، رقابتی که به رویارویی احتمالی این دو قدرت بزرگ منجر شود، به چگونگی پیشبرد سیاست آمریکا در خاورمیانه، بهویژه در خلیجفارس و چگونگی مقابله چین با این تحولات بستگی دارد.
0 Comments