مایکل گرینوالد در یادداشتی که اندیشکده بلفر منتشر کرد، نوشت: با توجه به قوانین موجود چین در کنترل سرمایه، دسترسی خارجی به بازارهای مالی چین و دسترسی این بازارها به بازارهای خارجی به شدت توسط مقامات چین کنترل می‌شود.

ارتباط بازار بورس شانگهای- لندن امکان می‌دهد تا صدور اوراق و جذب سرمایه در لندن برای شرکت‌های چینی و در چین برای شرکت‌های انگلیسی امکان‌پذیر باشد. در مقابل، پیوند بازار هنگ‌کنگ با بازارهای شانگهای و شنزن به تجار مستقر در هنگ کنگ امکان می‌دهد تا بدون صدور اوراق جدید در بازار سهام چین خریدوفروش داشته باشند.

از این رو، ارتباط بازار بورس شانگهای- لندن چندان مورد توجه تجار قرار نگرفته و تنها یک شرکت چینی فعلا از این پلتفرم استفاده می‌کند. با این حال، اهمیت تعلیق ارتباط بازار بورس شانگهای- لندن به اتخاذ یا عدم اتخاذ سیاست‌های آینده برای هدف قرار دادن شرکت‌های بزرگ انگلیسی بستگی دارد.

این امر به ویژه برای بخش مالی انگلیس پیامدهایی خواهد داشت. به نظر می‌رسد که مشوق‌های آزادی مالی بیشتر به همراه مالیات بر درآمد به صرفه و سودمند برای سرمایه‌گذاران، مدیران دارایی جهانی را جذب چین کرده است. سال گذشته، لندن علیرغم فشار سیاسی برگزیت، از سنگاپور به عنوان بزرگترین مرکز تسویه ارز چین (رمبینی) در خارج از هنگ کنگ، پیشی گرفت.

بانک اچ اس بی سی (HSBC) انگلیس، بزرگ‌ترین ارائه دهنده تسهیلات اروپا، یکی از موارد ویژه‌‌ای است که در سال گذشته توجه چین را جلب کرد. سال 2011، این بانک به دنبال حضور در بورس چین بود، اما پس از رسوایی پولشویی 2012، این بانک تحت نظارت یک گروه مستقل قرار گرفت و جزئیات تخلفات مالی شرکت هواوی را در اختیار گذاشت.

با سیاست تحریمی کنشگرانه چین، تعادل شکننده بانک اچ اس بی سی بین شرق و غرب به مخاطره افتاد. در ماه نوامبر، این بانک حساب متعلق به صندوق ائتلاف اسپارک، مهم‌ترین تامین‌کننده مالی معترضان هنگ کنگ را بخاطر شکایات مسدود کرد.

این اقدام به همراه بازداشت چهار نفر در ارتباط با این حساب و اتهامات پولشویی توسط نیروی پلیس هنگ کنگ، باعث بی اعتمادی معترضان به این بانک شد، به‌طوری‌که بسیاری از معترضان، این بانک را به همکاری با پلیس برای مجازات معترضان متهم کردند. اگرچه جزئیات چندانی در دست نیست، اما انسداد این حساب، فرایند ریسک‌زدایی را تقویت کرد که روند قدرتمند دیگری در دنیای تحریمی چین محسوب شده و واحدهای این بانک در چین را تحت تاثیر قرار خواهد داد.

از آنجائیکه واشنگتن نیز تراکنش‌های دلاری شرکت‌ها را بررسی می‌کند، بسیاری از بانک‌ها بطور کلی از حوزه‌های مخاطره آمیز خارج شده‌اند. علاوه بر تاثیر روانشناختی  این امر (بلاتکلیفی و ابهام در اقدامات مقامات وزارت خزانه‌داری و وزارت کشور [آمریکا] در مورد تحریم‌ها، فشار اقتصادی مضاعفی وارد کرده است) لغو تحریم‌ها نیز دشوار است. همانطور که در مورد ایران پس از توافق برجام در سال 2015 اتفاق افتاد، بسیاری از شرکت‌های نگران از بازگشت تحریم‌ها، از ورود به بازار ایران بیمناک بودند. پیروی از خواسته‌های مقامات آمریکا باعث از دست رفتن منافع اقتصادی شده و در آینده بازدارندگی تحریم‌ها را کاهش خواهد داد.

از نظر چین، ریسک-زدایی احتمالا برای منافع کوتاه مدت آن مطلوب است، همانطور که امروز برای آمریکا مطلوب است. اگر چین حتی بطور غیر رسمی به فشار متقابل تهدید کند، بانک‌های عمده غربی احتمالا گروگان ناخواسته راهبرد سیاست خارجی چین خواهند شد.

با در نظر گرفتن شرکت‌های متعدد چینی که تحت مالکیت دولتی هستند و کنترل دولت بر خروجی رسانه ها، حزب کمونیست چین به راحتی می‌تواند برخی خدمات را به صورت گزینشی از شرکت‌ها دریغ کند؛ همچنانکه پس از اعتراضات هنگ کنگ، شرکت هواپیمایی کاتای پاسفیک با تحریم موسسات مالی چینی مواجه و کارمندان آن از استفاده از خط هوایی محروم شدند. این محدودیت‌ها به ویژه برای موسسات مالی آسیب زاست.

با توجه به اینکه چین با رشد اقتصادی نزولی مواجه است، پکن باید نگران قدرت مالی نوپای خود در عرصه تحریم باشد. تشدید تحریم‌های خارجی حرکت مقامات چین به سمت بازار مالی باز را بی‌اثر خواهد کرد، به ویژه اگر اقدامات تحریمی آینده، موسسات مالی را هدف قرار دهند.

اگرچه ریسک-زدایی برای چین مطلوب است، اما یک رویکرد کنشگرانه می‌تواند منافع موسسات بین‌المللی بازارهای چین را کاهش داده و به پیچیدگی‌های جنگ تجاری جاری بیفزاید.

از همه مهم‌تر، واشنگتن منابع دلار جهان را در اختیار دارد و پاسخ سخت آن برای پکن خطرناک است. علیرغم کمپین بلندپروازانه چین برای بین‌المللی‌سازی رمبینی، قدرت یوان چین به خاطر تلاش شدید چین برای کنترل سرمایه در سال 2015 و افول چشم‌انداز آزادسازی حساب سرمایه، کاهش یافته است. چین نمی‌تواند خود را به طور کامل از دنیای مالی با سلطه دلار جدا سازد، به خصوص که این کشور می‌خواهد وجهه خود به عنوان سرمایه‌گذار کوچک را ارتقا دهد.

روشن است که سیاست تحریمی چین تشدید شده است، چراکه اقدامات تحریک آمیزش بی‌جواب مانده است.