ماریو استبان و همکاران وی در گزارشی که وب سایت اندیشکده موسسه فرانسوی روابط بین الملل ( ایفری) آن را منتشر کرد، نوشتند: شبکه اتاق فکر اروپا درباره چین، که موسسه فرانسوی روابط بین الملل (Ifri) از اعضای بنیانگذار آن است، جلسات و تحقیقات اخیر خود را به تجزیه و تحلیل درباره چگونگی واکنش اتحادیه اروپا به رقابت فزاینده ژئوپلیتیکی میان واشنگتن و پکن اختصاص داده است. در این گزارش، علاوه بر چشم انداز اتحادیه اروپا، به بررسی اقدامات 18 کشور اروپایی برای ایجاد تعادل در روابط خود با آمریکا (شریک اقتصادی و راهبردی دیرینه) و همچنین با چین (دومین بازار مهم اتحادیه اروپا و یک ابرقدرت اقتصادی بالقوه) پرداخته شده است.

تجزیه و تحلیل های گوناگون این گزارش نشان می دهد که چطور یک جانبه گرایی آمریکا و مقاومت چین موجب شده است که اتحادیه اروپا در چشم انداز راهبردی خود بازنگری کند. علیرغم اختلافات جاری میان کشورهای عضو اتحادیه اروپا، هر یک از کشورهای بررسی شده در این گزارش مواضع تقریبا مشابهی داشتند. همه این کشورها، آمریکا را مهمترین متحد خود قلمداد می کنند، هر کدام تا حدی به ارتش آمریکا وابسته هستند، اما در عین حال، همه آنها می خواهند که تعامل اقتصادی خود با چین را – هرچند با هوشیاری بیشتر در مورد ابعاد راهبردی مربوطه و با ابزار دفاعی جدید نظیر مکانیسم غربالگری سرمایه گذاری در اروپا – حفظ کرده و حتی ارتقا دهند.

اتحادیه اروپا و کشورهای عضو آن شاهد مشکلات خود در روابط با واشنگتن و پکن و همچنین در رقابت بین این دو شریک اتحادیه اروپا هستند، اما این اتحادیه ظاهرا برای بهبود رفاه اروپا نیازمند ارتباط با هر دوی آنهاست. هدف مشترک اروپا این است که با انجام اقدام متعادل کننده، از یک نظام دوقطبی اجتناب کند که در آن، اعضای اتحادیه اروپا در همه سیاست های مربوطه مجبور به انتخاب یک طرف خواهند بود. این امر در عدم تمایل بسیاری از کشورهای عضو اتحادیه اروپا به صدور ممنوعیت کلی دسترسی شرکت های چینی به بازار 5 جی آنها مشهود است.

در این زمینه، گروهی از کشورها به رهبری فرانسه، آلمان و اسپانیا برای ارتقای استقلال راهبردی و اقتصادی اتحادیه اروپا، ازجمله ارتقای ظرفیت توسعه فن آوری های حیاتی و عدم وابستگی به چین و همزمان، مدیریت و کاهش وابستگی به آمریکا، با بروکسل همکاری می کنند.

در این گزارش، جان سیمن، عضو پژوهشی موسسه فرانسوی روابط بین الملل در امور مطالعات آسیا، به بررسی مورد فرانسه پرداخته است. تنش فزاینده بین آمریکا و چین در حالی است که روابط فرانسه با هر یک از آنها در حال تغییر است. روابط فرانسه با آمریکا در پرتو یک جانبه گرایی دونالد ترامپ پیچیده تر و پرتنش تر شده و همزمان روابط فرانسه با چین بخاطر بلندپروازی های چین در صحنه جهانی، محتاط تر شده است. هم واشنگتن و هم پکن همچنان شریک کلیدی پاریس بشمار می روند، هرچند که این شراکت در موضوعات متفاوتی است. در حال حاضر فرانسه پیوندی ناگسستنی با آمریکا دارد، اما پاریس با تمام توان تلاش می کند تا از انتخاب راهبردی بین چین و آمریکا اجتناب کرده و روابط سازنده خود با هر دو کشور را حفظ کند، با این امید که نظم چند جانبه قانون محور را نجات داده و تحکیم بخشد. فرانسه به دنبال آن است تا با استقلال و انسجام هرچه بیشتر اروپا در مواجهه با بلاتکلیفی فزاینده، موقعیت خود را تقویت کند.

این رویکرد فرانسه درباره سایر کشورهای اروپا نیز صادق است. در واقع، اگرچه ایده استقلال استراتژیک برای تعیین چگونگی رابطه همزمان با آمریکا و چین هنوز به صورت واضح و مشخص تعریف نشده است، اما انگیزه پیروی از این ایده در میان کشورهای اروپایی در حال افزایش است، چرا که آنها دیگر نمی خواهند در روابط با آمریکا و چین دست به انتخاب یکی از طرفین بزنند.