جدیدترین مطالب

تحلیلی بر تلاش فرانسه برای ایفای نقش در سوریه دوره گذار

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: سفر امانوئل مکرون به دمشق، تلاشی برای بازتعریف نقش فرانسه در سوریه پس از تحولات سیاسی اخیر در این کشور است؛ تلاشی که در بستر رقابت قدرت‌ها و چالش‌های امنیتی این کشور پیگیری می‌شود.

کره شمالی عرصه رقابت چین و روسیه

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «رهبر چین در تلاش است تا با نفوذ روسیه در کره شمالی مقابله و جایگاه کشورش را به عنوان مرکز ثقل آسیا حفظ کند.»

بحران آب در آسیای مرکزی؛ تهدیدی برای امنیت منطقه

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «کمبود آب در پنج کشور آسیای مرکزی همچنان رو به تشدید است. این بحران اکنون به مرحله‌ای رسیده که حتی دو کشور بالادست، یعنی قرقیزستان و تاجیکستان که پیش‌تر از آنها به‌عنوان کشورهای دارای «مازاد آب» یاد می‌شد، دیگر آب کافی برای انتقال بیشتر به سه کشور پایین‌دست، یعنی قزاقستان، ترکمنستان و ازبکستان که با کمبود آب مواجه‌اند، در اختیار ندارند.

تحلیلی بر به‌رسمیت‌شناختن نسل‌کشی ارامنه از سوی رژیم صهیونیستی

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: در شرایطی که منطقه غرب آسیا به‌ویژه در ماه‌های اخیر دستخوش پیچیده‌ترین تحولات سیاسی و امنیتی در نیم‌قرن اخیر است، تصمیم ناگهانی کابینه رژیم صهیونیستی برای به‌رسمیت‌شناختن نسل‌کشی ارامنه توسط ترکیه که با محکومیت و مخالفت شدید آنکارا و باکو روبرو شده، سؤال برانگیز است.

ناتو پس از جنگ رمضان؛ ائتلافی دچار بحران هویت و سردرگمی راهبردی

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: جنگ تجاوزکارانه اخیر ایالات متحده و رژیم صهیونیستی علیه جمهوری اسلامی ایران، نه تنها ناتو را تقویت نکرد، بلکه ناتوانی‌های ساختاری، شکاف‌های عمیق و بحران هویت این ائتلاف را بیش از پیش عریان ساخت.

چرخش اوراسیایی هند: چرایی اهمیت یافتن بیشتر آسیای مرکزی برای هند

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سال‌هاست که آسیای مرکزی برای هند از نظر راهبردی اهمیت داشته، اما دسترسی به آن دشوار بوده است. پاکستان مسیرهای زمینی مستقیم را مسدود کرده، افغانستان همچنان بی‌ثبات است و اتصال ترانزیتی اوراسیا نیز محدود مانده است. سیاست «ارتباط با آسیای مرکزی» هند از همان ابتدا این محدودیت‌ها را شناسایی کرد و توسعه اتصال فیزیکی را در کانون رویکرد منطقه‌ای خود قرار داد. اما امروز، شوک‌های ژئوپلیتیکی دهلی‌نو را واداشته‌اند تا با فوریت بیشتری به اوراسیا بنگرد.»

Loading

أحدث المقالات

تحلیلی بر تلاش فرانسه برای ایفای نقش در سوریه دوره گذار

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: سفر امانوئل مکرون به دمشق، تلاشی برای بازتعریف نقش فرانسه در سوریه پس از تحولات سیاسی اخیر در این کشور است؛ تلاشی که در بستر رقابت قدرت‌ها و چالش‌های امنیتی این کشور پیگیری می‌شود.

کره شمالی عرصه رقابت چین و روسیه

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «رهبر چین در تلاش است تا با نفوذ روسیه در کره شمالی مقابله و جایگاه کشورش را به عنوان مرکز ثقل آسیا حفظ کند.»

بحران آب در آسیای مرکزی؛ تهدیدی برای امنیت منطقه

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «کمبود آب در پنج کشور آسیای مرکزی همچنان رو به تشدید است. این بحران اکنون به مرحله‌ای رسیده که حتی دو کشور بالادست، یعنی قرقیزستان و تاجیکستان که پیش‌تر از آنها به‌عنوان کشورهای دارای «مازاد آب» یاد می‌شد، دیگر آب کافی برای انتقال بیشتر به سه کشور پایین‌دست، یعنی قزاقستان، ترکمنستان و ازبکستان که با کمبود آب مواجه‌اند، در اختیار ندارند.

تحلیلی بر به‌رسمیت‌شناختن نسل‌کشی ارامنه از سوی رژیم صهیونیستی

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: در شرایطی که منطقه غرب آسیا به‌ویژه در ماه‌های اخیر دستخوش پیچیده‌ترین تحولات سیاسی و امنیتی در نیم‌قرن اخیر است، تصمیم ناگهانی کابینه رژیم صهیونیستی برای به‌رسمیت‌شناختن نسل‌کشی ارامنه توسط ترکیه که با محکومیت و مخالفت شدید آنکارا و باکو روبرو شده، سؤال برانگیز است.

ناتو پس از جنگ رمضان؛ ائتلافی دچار بحران هویت و سردرگمی راهبردی

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: جنگ تجاوزکارانه اخیر ایالات متحده و رژیم صهیونیستی علیه جمهوری اسلامی ایران، نه تنها ناتو را تقویت نکرد، بلکه ناتوانی‌های ساختاری، شکاف‌های عمیق و بحران هویت این ائتلاف را بیش از پیش عریان ساخت.

چرخش اوراسیایی هند: چرایی اهمیت یافتن بیشتر آسیای مرکزی برای هند

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سال‌هاست که آسیای مرکزی برای هند از نظر راهبردی اهمیت داشته، اما دسترسی به آن دشوار بوده است. پاکستان مسیرهای زمینی مستقیم را مسدود کرده، افغانستان همچنان بی‌ثبات است و اتصال ترانزیتی اوراسیا نیز محدود مانده است. سیاست «ارتباط با آسیای مرکزی» هند از همان ابتدا این محدودیت‌ها را شناسایی کرد و توسعه اتصال فیزیکی را در کانون رویکرد منطقه‌ای خود قرار داد. اما امروز، شوک‌های ژئوپلیتیکی دهلی‌نو را واداشته‌اند تا با فوریت بیشتری به اوراسیا بنگرد.»

Loading

چالش‌های امنیتی اوراسیا در دهه پیش رو

شورای راهبردی آنلاین – رصد: الکساندر یرماکوف، تحلیلگر نظامی موسسه شورای روسیه در تحلیلی چالش‌های فراروی منطقه‌ی اوراسیا در دهه‌ی پیش رو را بررسی کرد.

در این تحلیل که در وب سایت شورای روسیه منتشر شده، آمده است: دلیل ندارد باور کنیم که وخیم شدن روابط روسیه و غرب که شش سال قبل در پی بحران اوکراین آغاز شد، در آینده نزدیک بهبود می‌یابد. بحران کنونی عمدتاً ناشی از این واقعیت است که روسیه از زمان پیروزی دونالد ترامپ در انتخابات آمریکا در سال 2016، به عامل ترس در دستور کار سیاسی داخلی آمریکا تبدیل شده و مخالفان رئیس‌جمهور آن را یک عامل نسبی در پیروزی ترامپ می‌دانند.

فارغ از این‌که چه کسی در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا در سال 2020 پیروز شود، رئیس‌جمهور بعدی همچنان فشار ضد روسی را از جانب رسانه‌ها و دستگاه حکومتی احساس خواهد کرد. بیشترین چیزی که می‌توان به آن امیدوار بود، توقف مواجهه بیشتر است و تا نیمه سال 2020 نباید انتظار هرگونه بهبود واقعی را در روابط دوجانبه داشت.

از مدت‌ها قبل بلاروس جزیره ثبات و امنیت در میان دولت‌های استقلال‌یافته از شوروی بوده است. این کشور از مناقشات ملی‌گرایانه و جدایی‌طلبانه‌ای که در پی فروپاشی شوروی رخ داد، جلوگیری کرد. درواقع بلاروس، تلاش کرده واسطه‌ای صادق در مناقشات منطقه‌ای باشد: توافقات مینسک به برندهایی در کلاس جهانی تبدیل‌شده است (مینسک را نباید برای مشکلات اجرایی کردن آن‌ها مقصر دانست).

از شرایط ترانس‌نیستریا باید به‌عنوان مثالی از یک مناقشه حل‌نشده مربوط به دوران بعد از فروپاشی شوروی یاد شود که متوقف شده است. این ناحیه در حالی به دهه‌ای جدید وارد می‌شود که وضعیتش همچنان به رسمیت شناخته‌نشده و این امر توسعه اقتصادی و اجتماعی آن را پیچیده ساخته است و در حال مشاجره دیپلماتیک با مولداوی در خصوص حضور نیروهای صلح‌بان روس در خاکش است و روابطش با اوکراین وخیم‌تر شده است.

اوکراین در دهه‌ی پیش رو احتمالاً به دلیل وضعیت پیچیده اختلافات و ناسازگاری‌های فراوان ازجمله رویارویی سیاسی روسیه و آمریکا، بن‌بست سیاسی میان اتحادیه اروپا و اتحادیه اقتصادی اوراسیا، مسائل حل‌نشده مربوط به دوران بعد از فروپاشی شوروی و حتی ساختارهای ایدئولوژیک قدیمی‌تر همچنان به‌عنوان یک محل مهم مناقشه در فضای پساشوروی باقی خواهد ماند.

یک کانون دیگر درگیری در قفقاز جنوبی مناقشه ناگورنو قره‌باغ است. این مشاجره برخلاف دیگر مشاجرات سرزمینی که بعد از فروپاشی شوروی آغاز شد، نمی‌تواند متوقف شود: درگیری‌ها میان نیروهای ویژه و درگیری نیروهای مرزی در مرزها، میان جمهوری به رسمیت شناخته‌نشده ناگورنو قره‌باغ و جمهوری آذربایجان چندین بار در طول یک سال رخ می‌دهد. درگیری موسوم به جنگ چهار روزه در سال 2016 خسارات فراوانی به بار آورد و مرز را به‌گونه‌ای مطلوب آذربایجان تغییر شکل داد.

این بی‌ثباتی که از مشکلات اقتصادی و مذهبی داخلی، انتقال دشوار قدرت و تغییر نسل‌ها میان نخبگان محلی ناشی می‌شود، می‌تواند باعث بروز جنگ‌های داخلی و حتی جنگ بین دولت‌ها شود. به همین دلیل آسیای میانه، منطقه‌ای که در آن وقوع خشونت امری اجتناب‌ناپذیر است، به مهم‌ترین منطقه فعالیت و حتی میدان نبرد سازمان پیمان امنیت جمعی تبدیل خواهد شد.

0 Comments

Submit a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *