جدیدترین مطالب

علت تداوم سوء تفاهم غرب در درک اهمیت و جایگاه بریکس

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بریکس، که  در ابتدا به آن با نگاه طنزآمیز و به‌عنوان نوعی «انبوه نام‌های اختصاری توخالی» در عصر جهانی‌شدن برخورد ‌شد و بعدها نسخه‌ای ضعیف‌تر از باشگاه‌های جهانی مانند گروه ۷ تلقی شد، در سال‌های اخیر، به‌ویژه از سوی دونالد ترامپ، به‌عنوان تهدیدی بالقوه برای سلطه دلار آمریکا مورد توجه قرار گرفته و رسانه‌های غربی نیز در آستانه اجلاس ۲۰۲۶ بر اختلافات داخلی آن تمرکز کرده‌اند. با این حال، همه این برداشت‌ها اهمیت واقعی بریکس یعنی نقش آن به‌عنوان الگویی اولیه از نظم چندقطبی در حال ظهور را نادیده می‌گیرند.»

تحلیلی بر اخراج نیروهای آمریکایی از عراق و پیامدهای احتمالی آن

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: خروج نیروهای آمریکایی از عراق، پایان حضور نظامی مستقیم واشنگتن در این کشور را رقم زده است؛ اما اهرم‌های مالی، سیاسی و امنیتی آمریکا همچنان می‌تواند بر آینده این کشور اثرگذار و مشکل‌آفرین باشد.

موفقیت‌ها و چالش‌های همکاری روسیه و آفریقا پس از اجلاس سران ۲۰۲۳

شورای راهبردی آنلاین-رصد: سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه در ماه ژوئیه و در آستانه سومین نشست روسیه و آفریقا که قرار است در پایان ماه اکتبر برگزار شود، به آفریقا سفر و از اتیوپی، نیجر، موزامبیک و بوروندی دیدار کرد. نخستین اجلاس روسیه و آفریقا در سال ۲۰۱۹ با حضور هر ۵۴ کشور آفریقایی برگزار شد و ۴۵ کشور در سطح سران دولت‌ها در اجلاس شرکت کردند؛ در حالی که در دومین نشست، ۴۷ کشور و ۲۷ رئیس دولت حضور داشتند. در ۲۰ ژوئیه سال جاری، حضور بیش از ۳۰ کشور آفریقایی در سومین نشست تایید شد. کارشناسان معتقدند که سومین نشست بیشتر جنبه‌ای تشریفاتی خواهد داشت، زیرا معیار سنجش موفقیت این اجلاس به‌تدریج از تعداد شرکت‌کنندگان به ارزیابی گام‌های عملی‌شده برای تعمیق همکاری‌ها تغییر یافته است.»

روسیه، آمریکا و چین: سه ضلع مثلث در عصر مناقشه

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «مثلث راهبردی» چارچوبی شناخته‌شده برای توصیف ماهیت نظام معاصر قدرت‌های بزرگ است که روابط میان مسکو، واشنگتن و پکن آن را شکل می‌دهد. تحولات سیاسی امروز بار دیگر مثلث قدرت‌های بزرگ را به صحنه اصلی بازمی‌گرداند.

اولویت منطقی واشنگتن: پایان دادن به جنگ از طریق مذاکره
ناکامی ترامپ در تحقق اهدافش در جنگ 6 ماهه علیه ایران

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «بیش از شش ماه از آغاز جنگ علیه ایران می‌گذرد و هیچ چشم‌اندازی برای پایان آن دیده نمی‌شود. موج نخست درگیری‌ها از ۲۸ فوریه تا آتش‌بس ۸ آوریل ادامه یافت و در ۸ ژوئیه، درگیری‌ها از سر گرفته شد. از ۱۴ ژوئیه، ارتش آمریکا محاصره بنادر ایران را دوباره برقرار و حملات تقریبا روزانه را آغاز کرد؛ با این وجود، کندی تردد کشتی‌ها همچنان ادامه دارد. امروز اهداف اولیه جنگ که شامل پایان دادن به برنامه هسته‌ای ایران، نابودی صنعت موشکی و نیروی دریایی و قطع حمایت ایران از نیروهای نیابتی در خاورمیانه بود، کنار گذاشته شده‌اند و عملیات نظامی آمریکا تقریبا به‌طور انحصاری بر بازگشایی تنگه هرمز متمرکز است.»

چشم‌انداز تنش‌های ایران و آمریکا

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پس از ماه‌ها جنگ و فشار اقتصادی، وضعیت ایران و آمریکا میان دو منطق متعارض قرار گرفته است؛ واشنگتن بر تشدید فشار برای کسب امتیاز تأکید دارد و تهران مذاکره تحت‌فشار را نمی‌پذیرد.

دیپلماسی ترکیه در دریای سیاه در قبال موانع عملیاتی روسیه

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «با وجود تلاش‌های ترکیه، علائم دریافتی از مسکو چشم‌انداز احیای دوباره «ابتکار غلات دریای سیاه» را تیره کرده است. حملات روسیه و اوکراین به بنادر، پایانه‌های بارگیری و کشتی‌های دریای سیاه، صادرات مواد غذایی و عرضه جهانی غلات را مختل کرده و کشتی‌های غیرنظامی کشورهای دیگر را نیز هدف قرار داده است. ترکیه بر اساس اختیارات اعطا‌شده به این کشور در کنوانسیون مونترو در سال ۱۹۳۶، کنترل تنگه‌های ترکیه، تنها مسیر دریایی میان دریای سیاه و مدیترانه، را در دست دارد. آنکارا در بخش بزرگی از جنگ روسیه و اوکراین خود را به‌عنوان میانجی معرفی کرده است. با تشدید حملات در دریای سیاه، آنکارا در پی ایفای نقش بزرگ‌تری در این میانجی‌گری است، اما موفقیت آن به آمادگی روسیه و اوکراین برای مذاکره بستگی دارد.»

فرصت‌های هم‌سویی بریکس و سازمان همکاری شانگهای در اوراسیای بزرگ

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «نشست‌های اخیر بریکس و سازمان همکاری شانگهای نشان می‌دهد که در میان کشورهای «اکثریت جهانی»، همکاری‌ها به‌تدریج در حال شکل دادن به چارچوبی جدید برای نظم جهانی است؛ چارچوبی که در آن نمایندگان غرب حضور ندارند و تمرکز اصلی بر همکاری میان قدرت‌های نوظهور و کشورهای در حال توسعه است. اهمیت این روند صرفا در بیانیه‌های سیاسی نیست، بلکه در هم‌راستا شدن پروژه‌ها و سازوکارهای همکاری بریکس و سازمان همکاری شانگهای و شکل‌گیری ایده «اوراسیای بزرگ» آشکار می‌شود.»

Loading

أحدث المقالات

علت تداوم سوء تفاهم غرب در درک اهمیت و جایگاه بریکس

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بریکس، که  در ابتدا به آن با نگاه طنزآمیز و به‌عنوان نوعی «انبوه نام‌های اختصاری توخالی» در عصر جهانی‌شدن برخورد ‌شد و بعدها نسخه‌ای ضعیف‌تر از باشگاه‌های جهانی مانند گروه ۷ تلقی شد، در سال‌های اخیر، به‌ویژه از سوی دونالد ترامپ، به‌عنوان تهدیدی بالقوه برای سلطه دلار آمریکا مورد توجه قرار گرفته و رسانه‌های غربی نیز در آستانه اجلاس ۲۰۲۶ بر اختلافات داخلی آن تمرکز کرده‌اند. با این حال، همه این برداشت‌ها اهمیت واقعی بریکس یعنی نقش آن به‌عنوان الگویی اولیه از نظم چندقطبی در حال ظهور را نادیده می‌گیرند.»

تحلیلی بر اخراج نیروهای آمریکایی از عراق و پیامدهای احتمالی آن

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: خروج نیروهای آمریکایی از عراق، پایان حضور نظامی مستقیم واشنگتن در این کشور را رقم زده است؛ اما اهرم‌های مالی، سیاسی و امنیتی آمریکا همچنان می‌تواند بر آینده این کشور اثرگذار و مشکل‌آفرین باشد.

موفقیت‌ها و چالش‌های همکاری روسیه و آفریقا پس از اجلاس سران ۲۰۲۳

شورای راهبردی آنلاین-رصد: سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه در ماه ژوئیه و در آستانه سومین نشست روسیه و آفریقا که قرار است در پایان ماه اکتبر برگزار شود، به آفریقا سفر و از اتیوپی، نیجر، موزامبیک و بوروندی دیدار کرد. نخستین اجلاس روسیه و آفریقا در سال ۲۰۱۹ با حضور هر ۵۴ کشور آفریقایی برگزار شد و ۴۵ کشور در سطح سران دولت‌ها در اجلاس شرکت کردند؛ در حالی که در دومین نشست، ۴۷ کشور و ۲۷ رئیس دولت حضور داشتند. در ۲۰ ژوئیه سال جاری، حضور بیش از ۳۰ کشور آفریقایی در سومین نشست تایید شد. کارشناسان معتقدند که سومین نشست بیشتر جنبه‌ای تشریفاتی خواهد داشت، زیرا معیار سنجش موفقیت این اجلاس به‌تدریج از تعداد شرکت‌کنندگان به ارزیابی گام‌های عملی‌شده برای تعمیق همکاری‌ها تغییر یافته است.»

روسیه، آمریکا و چین: سه ضلع مثلث در عصر مناقشه

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «مثلث راهبردی» چارچوبی شناخته‌شده برای توصیف ماهیت نظام معاصر قدرت‌های بزرگ است که روابط میان مسکو، واشنگتن و پکن آن را شکل می‌دهد. تحولات سیاسی امروز بار دیگر مثلث قدرت‌های بزرگ را به صحنه اصلی بازمی‌گرداند.

اولویت منطقی واشنگتن: پایان دادن به جنگ از طریق مذاکره
ناکامی ترامپ در تحقق اهدافش در جنگ 6 ماهه علیه ایران

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «بیش از شش ماه از آغاز جنگ علیه ایران می‌گذرد و هیچ چشم‌اندازی برای پایان آن دیده نمی‌شود. موج نخست درگیری‌ها از ۲۸ فوریه تا آتش‌بس ۸ آوریل ادامه یافت و در ۸ ژوئیه، درگیری‌ها از سر گرفته شد. از ۱۴ ژوئیه، ارتش آمریکا محاصره بنادر ایران را دوباره برقرار و حملات تقریبا روزانه را آغاز کرد؛ با این وجود، کندی تردد کشتی‌ها همچنان ادامه دارد. امروز اهداف اولیه جنگ که شامل پایان دادن به برنامه هسته‌ای ایران، نابودی صنعت موشکی و نیروی دریایی و قطع حمایت ایران از نیروهای نیابتی در خاورمیانه بود، کنار گذاشته شده‌اند و عملیات نظامی آمریکا تقریبا به‌طور انحصاری بر بازگشایی تنگه هرمز متمرکز است.»

چشم‌انداز تنش‌های ایران و آمریکا

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پس از ماه‌ها جنگ و فشار اقتصادی، وضعیت ایران و آمریکا میان دو منطق متعارض قرار گرفته است؛ واشنگتن بر تشدید فشار برای کسب امتیاز تأکید دارد و تهران مذاکره تحت‌فشار را نمی‌پذیرد.

دیپلماسی ترکیه در دریای سیاه در قبال موانع عملیاتی روسیه

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «با وجود تلاش‌های ترکیه، علائم دریافتی از مسکو چشم‌انداز احیای دوباره «ابتکار غلات دریای سیاه» را تیره کرده است. حملات روسیه و اوکراین به بنادر، پایانه‌های بارگیری و کشتی‌های دریای سیاه، صادرات مواد غذایی و عرضه جهانی غلات را مختل کرده و کشتی‌های غیرنظامی کشورهای دیگر را نیز هدف قرار داده است. ترکیه بر اساس اختیارات اعطا‌شده به این کشور در کنوانسیون مونترو در سال ۱۹۳۶، کنترل تنگه‌های ترکیه، تنها مسیر دریایی میان دریای سیاه و مدیترانه، را در دست دارد. آنکارا در بخش بزرگی از جنگ روسیه و اوکراین خود را به‌عنوان میانجی معرفی کرده است. با تشدید حملات در دریای سیاه، آنکارا در پی ایفای نقش بزرگ‌تری در این میانجی‌گری است، اما موفقیت آن به آمادگی روسیه و اوکراین برای مذاکره بستگی دارد.»

فرصت‌های هم‌سویی بریکس و سازمان همکاری شانگهای در اوراسیای بزرگ

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «نشست‌های اخیر بریکس و سازمان همکاری شانگهای نشان می‌دهد که در میان کشورهای «اکثریت جهانی»، همکاری‌ها به‌تدریج در حال شکل دادن به چارچوبی جدید برای نظم جهانی است؛ چارچوبی که در آن نمایندگان غرب حضور ندارند و تمرکز اصلی بر همکاری میان قدرت‌های نوظهور و کشورهای در حال توسعه است. اهمیت این روند صرفا در بیانیه‌های سیاسی نیست، بلکه در هم‌راستا شدن پروژه‌ها و سازوکارهای همکاری بریکس و سازمان همکاری شانگهای و شکل‌گیری ایده «اوراسیای بزرگ» آشکار می‌شود.»

Loading

سه پیام مهم برگزیت برای سیاستمداران آمریکا

شورای راهبردی آنلاین – رصد: با خروج انگلیس از اتحادیه اروپا در 31 ژانویه 2020، این کشور استقلال ملی خود را باز یافته و سیاستمداران آن فرصت جدیدی برای پیشبرد قدرت مدنظر خود در اختیار دارند. با این حال، برگزیت برای سیاستمداران آمریکا نیز چالش‌ها و فرصت‌های تازه‌ای به دنبال داشته و آن‌ها باید با پیامدهای استقلال انگلیس از اتحادیه اروپا مواجه شوند.

تئودور بروموند در یادداشتی که وب سایت موسسه «بنیاد هریتیج» آن را منتشر کرد، نوشت: از دید آمریکا، مهم‌ترین واقعیت برگزیت این است که انگلیس با انتخاب گزینه استقلال، از اصولی دور شده است که آمریکا بنیانگذار آن‌هاست. با این حال، برگزیت پیامدهای واقعی دیگری نیز برای سیاستمداران آمریکا به دنبال دارد که درک و فهم آن‌ها برای بهره‌برداری هرچه بیش‌تر از فرصت‌های آن ضروری است. بر این اساس، سه پیام مهم برگزیت برای سیاستمداران آمریکا عبارتست از:

 

1- انگلیس استقلال سیاسی خود را باز می‌یابد

انگلیس با خروج از اتحادیه اروپا، توانایی کامل برای پیشبرد دیپلماسی خود را به‌دست می‌آورد و این امر برای آمریکا دو پیامد متمایز، اما مرتبط با یکدیگر خواهد داشت. نخست آنکه انگلیس به عنوان عضو اتحادیه اروپا مجبور بود با دیگر اعضای این اتحادیه در همه حوزه‌های دیپلماسی یک خط مشی سیاسی مشترک اتخاذ کند و این سیاست را در قبال سایر کشورها (از جمله آمریکا) به کار گیرد؛ اما پس از برگزیت، انگلیس دیگر مجبور به مذاکره با دیگر اعضای اتحادیه اروپا نیست و تغییر سیاست‌های آن مستلزم مذاکره و کسب موافقت پیشاپیش اعضای این اتحادیه نخواهد بود.

دوم آنکه انگلیس به عنوان عضو اتحادیه اروپا بخشی از وجهه دیپلماسی ملی خود را از دست داده و حق خود را در بسیاری از سازمان‌های بین‌المللی به اتحادیه اروپا واگذار کرده بود. بنابراین انگلیس صرفا به صورت غیر مستقیم و از طریق اتحادیه اروپا از منافع خود دفاع می‌کرد. اگرچه در خارج از اتحادیه اروپا، مثلا در موافقت‌نامه‌های نهادهایی نظیر سازمان تجارت جهانی، انگلیس سیاست خود را به طور مستقیم اعمال می‌کرد، اما امروز آمریکا باید روی روابط متقابل با انگلیس سرمایه‌گذاری بیشتری انجام دهد، زیرا انگلیس اکنون برای تاثیر بر سیاست‌های اتخاذ شده در سازمان‌های بین‌المللی (که منافع آمریکا را تحت تاثیر قرار می‌دهد) از توانایی بیشتری برخوردار است.

از سوی دیگر، انگلیس دیگر در داخل اتحادیه اروپا نیست و بر تصمیمات آن تاثیری ندارد. در نتیجه، اگر توجه اتحادیه اروپا به منافع آمریکا کمتر شود، آمریکا مجبور است نگرش اتحادیه اروپا را به رسمیت بشناسد و مطابق با آن واکنش نشان دهد.

 

2- انگلیس در حال احیای آزادی خود برای دستیابی به موافقت‌نامه‌های تجاری است

یکی از مهم‌ترین آزادی‌هایی که انگلیس با ورود به اتحادیه اروپا از دست داد، آزادی عمل در مدیریت سیاست‌های تجاری مد نظر خود بود. اکنون انگلیس از این آزادی برخوردار است و با توجه به اینکه این کشور پنجمین اقتصاد بزرگ دنیا به شمار می‌رود، خروج این کشور از موافقت‌نامه‌های تجاری موجود و ورود آن به موافقت‌نامه‌های جدید پیامدهای چشمگیری درپی خواهد داشت.

اگرچه شرکای بالقوه تجارت آزاد انگلیس کشورهای متنوعی از ژاپن تا استرالیا را دربرمی‌گیرد، اما بدون شک، آمریکا مهم‌ترین شریک تجاری انگلیس است. هر دو کشور آمریکا و انگلیس از تمایل خود برای تکمیل موافقت‌نامه تجاری در سال 2020 خبر داده‌اند. منطقه آزاد تجاری آمریکا- انگلیس باید تعرفه‌ها و سهمیه‌بندی در تجارت ملموس را حذف کند، اختلالات تجاری ناشی از عضویت سابق انگلیس در اتحادیه اروپا را رفع کند، تداوم و افزایش آزادی سرمایه‌گذاری در هر دو کشور را تضمین کند، ویزا را برای بهبود تجارت و سرمایه‌گذاری لغو کند، رویکردهای جدیدی در حوزه‌های نوظهور مانند دیجیتال ارائه کرده و استانداردهای مشترکی در حوزه‌های با ارزش نظیر داروسازی ارائه کند. هدف از تجارت آزاد بهبود رونق اقتصادی و در نتیجه کمک به ثبات سیاست‌های دموکراتیک است.

 

3- انگلیس حاکمیت ملی دموکراتیک خود را احیا می‌کند

اتحادیه اروپا بر این باور استوار است که وجود کشورهای مستقل مشکلی است که باید حل و فصل شود؛ اما انگلیس با رﺃی به خروج از این اتحادیه به این نتیجه رسیده است که کشور مستقل، یگانه اساس دولت آزاد است.

با این حال، دقیقا به همان دلیل که انگلیس آزادی کامل خود را احیا می‌کند، این کشور آزادی عمل برای مخالفت با آمریکا در حوزه‌های سیاسی جدید را نیز به‌دست می‌آورد. سیاستمداران آمریکا باید از این تصور خام اجتناب کنند که انگلیس در همه مناقشات در کنار آمریکا خواهد بود. اگرچه هر دو کشور آرمان‌ها و منافع مشترک زیادی دارند، اما در تاریخ روابط ویژه [آمریکا و انگلیس] اختلافات اساسی و جدی در بسیاری از حوزه‌های سیاست خارجی، اقتصادی و امنیتی نیز به چشم می‌خورد.

در دوره برگزیت، کاهش اختلافات بین آمریکا و انگلیس و چگونگی بهره برداری هرچه بیش‌تر از استقلال کامل انگلیس به خود آن‌ها وابسته است. آمریکا بهتر است در مورد اقدامات جدید انگلیس شکیبایی نشان دهد و بداند که انگلیس آزاد حتی در صورت مخالفت با آمریکا، دوست و متحد صادق آمریکاست. سیاستمداران آمریکا باید برای انگلیس آرزوی موفقیت کنند، تا جای ممکن با آن همکاری نمایند و تصدیق کنند که تجربیات انگلیس و آمریکا در حکومت مستقل اکنون بار دیگر در آزادی به‌هم پیوند خورده است.

0 Comments

Submit a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *