جدیدترین مطالب
علت تداوم سوء تفاهم غرب در درک اهمیت و جایگاه بریکس
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بریکس، که در ابتدا به آن با نگاه طنزآمیز و بهعنوان نوعی «انبوه نامهای اختصاری توخالی» در عصر جهانیشدن برخورد شد و بعدها نسخهای ضعیفتر از باشگاههای جهانی مانند گروه ۷ تلقی شد، در سالهای اخیر، بهویژه از سوی دونالد ترامپ، بهعنوان تهدیدی بالقوه برای سلطه دلار آمریکا مورد توجه قرار گرفته و رسانههای غربی نیز در آستانه اجلاس ۲۰۲۶ بر اختلافات داخلی آن تمرکز کردهاند. با این حال، همه این برداشتها اهمیت واقعی بریکس یعنی نقش آن بهعنوان الگویی اولیه از نظم چندقطبی در حال ظهور را نادیده میگیرند.»
موفقیتها و چالشهای همکاری روسیه و آفریقا پس از اجلاس سران ۲۰۲۳
شورای راهبردی آنلاین-رصد: سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه در ماه ژوئیه و در آستانه سومین نشست روسیه و آفریقا که قرار است در پایان ماه اکتبر برگزار شود، به آفریقا سفر و از اتیوپی، نیجر، موزامبیک و بوروندی دیدار کرد. نخستین اجلاس روسیه و آفریقا در سال ۲۰۱۹ با حضور هر ۵۴ کشور آفریقایی برگزار شد و ۴۵ کشور در سطح سران دولتها در اجلاس شرکت کردند؛ در حالی که در دومین نشست، ۴۷ کشور و ۲۷ رئیس دولت حضور داشتند. در ۲۰ ژوئیه سال جاری، حضور بیش از ۳۰ کشور آفریقایی در سومین نشست تایید شد. کارشناسان معتقدند که سومین نشست بیشتر جنبهای تشریفاتی خواهد داشت، زیرا معیار سنجش موفقیت این اجلاس بهتدریج از تعداد شرکتکنندگان به ارزیابی گامهای عملیشده برای تعمیق همکاریها تغییر یافته است.»
اولویت منطقی واشنگتن: پایان دادن به جنگ از طریق مذاکره
ناکامی ترامپ در تحقق اهدافش در جنگ 6 ماهه علیه ایران
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیش از شش ماه از آغاز جنگ علیه ایران میگذرد و هیچ چشماندازی برای پایان آن دیده نمیشود. موج نخست درگیریها از ۲۸ فوریه تا آتشبس ۸ آوریل ادامه یافت و در ۸ ژوئیه، درگیریها از سر گرفته شد. از ۱۴ ژوئیه، ارتش آمریکا محاصره بنادر ایران را دوباره برقرار و حملات تقریبا روزانه را آغاز کرد؛ با این وجود، کندی تردد کشتیها همچنان ادامه دارد. امروز اهداف اولیه جنگ که شامل پایان دادن به برنامه هستهای ایران، نابودی صنعت موشکی و نیروی دریایی و قطع حمایت ایران از نیروهای نیابتی در خاورمیانه بود، کنار گذاشته شدهاند و عملیات نظامی آمریکا تقریبا بهطور انحصاری بر بازگشایی تنگه هرمز متمرکز است.»
أحدث المقالات
علت تداوم سوء تفاهم غرب در درک اهمیت و جایگاه بریکس
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بریکس، که در ابتدا به آن با نگاه طنزآمیز و بهعنوان نوعی «انبوه نامهای اختصاری توخالی» در عصر جهانیشدن برخورد شد و بعدها نسخهای ضعیفتر از باشگاههای جهانی مانند گروه ۷ تلقی شد، در سالهای اخیر، بهویژه از سوی دونالد ترامپ، بهعنوان تهدیدی بالقوه برای سلطه دلار آمریکا مورد توجه قرار گرفته و رسانههای غربی نیز در آستانه اجلاس ۲۰۲۶ بر اختلافات داخلی آن تمرکز کردهاند. با این حال، همه این برداشتها اهمیت واقعی بریکس یعنی نقش آن بهعنوان الگویی اولیه از نظم چندقطبی در حال ظهور را نادیده میگیرند.»
موفقیتها و چالشهای همکاری روسیه و آفریقا پس از اجلاس سران ۲۰۲۳
شورای راهبردی آنلاین-رصد: سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه در ماه ژوئیه و در آستانه سومین نشست روسیه و آفریقا که قرار است در پایان ماه اکتبر برگزار شود، به آفریقا سفر و از اتیوپی، نیجر، موزامبیک و بوروندی دیدار کرد. نخستین اجلاس روسیه و آفریقا در سال ۲۰۱۹ با حضور هر ۵۴ کشور آفریقایی برگزار شد و ۴۵ کشور در سطح سران دولتها در اجلاس شرکت کردند؛ در حالی که در دومین نشست، ۴۷ کشور و ۲۷ رئیس دولت حضور داشتند. در ۲۰ ژوئیه سال جاری، حضور بیش از ۳۰ کشور آفریقایی در سومین نشست تایید شد. کارشناسان معتقدند که سومین نشست بیشتر جنبهای تشریفاتی خواهد داشت، زیرا معیار سنجش موفقیت این اجلاس بهتدریج از تعداد شرکتکنندگان به ارزیابی گامهای عملیشده برای تعمیق همکاریها تغییر یافته است.»
اولویت منطقی واشنگتن: پایان دادن به جنگ از طریق مذاکره
ناکامی ترامپ در تحقق اهدافش در جنگ 6 ماهه علیه ایران
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیش از شش ماه از آغاز جنگ علیه ایران میگذرد و هیچ چشماندازی برای پایان آن دیده نمیشود. موج نخست درگیریها از ۲۸ فوریه تا آتشبس ۸ آوریل ادامه یافت و در ۸ ژوئیه، درگیریها از سر گرفته شد. از ۱۴ ژوئیه، ارتش آمریکا محاصره بنادر ایران را دوباره برقرار و حملات تقریبا روزانه را آغاز کرد؛ با این وجود، کندی تردد کشتیها همچنان ادامه دارد. امروز اهداف اولیه جنگ که شامل پایان دادن به برنامه هستهای ایران، نابودی صنعت موشکی و نیروی دریایی و قطع حمایت ایران از نیروهای نیابتی در خاورمیانه بود، کنار گذاشته شدهاند و عملیات نظامی آمریکا تقریبا بهطور انحصاری بر بازگشایی تنگه هرمز متمرکز است.»
جهتگیریهای بینالمللی در قبال حفتر و فائز

در مقالهای با عنوان «حفتر و فائز: یک سال بعد» که موسسه روابط بینالملل هلند منتشر کرد، عمق دستاوردهای زمینی ارتش ملی لیبی بررسی و دینامیکهای مورد استفاده در آن توضیح داده میشود. گفتمان حفتر که ائتلاف نظامیاش را به عنوان تنها نهاد قادر به مبارزه با افراط گرایی و تضمین ثبات ترسیم میکند، مغایر با واقعیت است.
سیاستهای ارتش ملی لیبی برای برون سپاری، اعزام نیروهای نیابتی و اتحادهای کوتاه مدت، روابط میان اجتماعات محلی را ملتهب کرده است. در پایان سال 2019 ارتش ملی در عملیاتهایش در فزان میزان بیشتری حساسیت به مخاصمات نشان داد، اما خطرات همچنان پابرجا است. جامعه بینالمللی باید از فشار اقتصادی بر مقامات لیبی استفاده کند تا از سرمایهگذاری اجتماعی اقتصادی بادوام در این استان که به شکل سنتی نادیده گرفته شده اطمینان حاصل شود.
در این مقاله چگونگی روی کار آمدن ژنرال حفتر، سابقه و تاکتیک ها، مشروعیت برون سپاری، اکراه ارتش ملی لیبی به اقدام به عنوان تامین کننده امنیت، نقش دولت وفاق ملی در فزان و آینده فزان بررسی و در نهایت توصیههایی ارایه میشود. توصیههای ارائه شده به این شرح است:
- فزان تداوم تعامل و سرمایهگذاری بینالمللی را تضمین میکند. در حالی که وارد سال 2020 شدهایم، نفوذ دولت وفاق ملی در سطح ملی همچنان رو به کاهش است. در عوض، تثبیت موقعیت ارتش ملی لیبی به عنوان نماینده دوفاکتوی لیبی در عرصه بینالملل بیشتر به یک واقعیت تبدیل شده است. در حالی که جامعه بینالملل تعاملش با ارتش ملی لیبی را در سال 2020 افزایش میدهد باید از منظر امنیتی و اجتماعی- اقتصادی، مسئولیتپذیری این بازیگر را درخواست کند. جنوب غرب لیبی به دلیل منابع طبیعی فراوان، حضور گروههای مسلح قدرتمند و موقعیت جغرافیاییاش به عنوان دروازهای در مسیر مهاجرت شرق آفریقا، همچنان برای ثبات لیبی در آینده اهمیت دارد.
- فشار بیرونی بر ارتش ملی لیبی میتواند به ایجاد ثبات منجر شود. وقایع دو ماه اول سال 2019 راهبرد اشتباه به کار گرفته شده توسط ارتش ملی لیبی که به تحریک تنشهای قومی و مناقشات محلی در طول سال پرداخت، را نشان میدهد. در هر صورت، نیمه دوم سال 2019 شاهد آن بوده که ارتش ملی لیبی و حامیان بینالمللی آن تا حدی به فشار آمریکا پاسخ دادند. تاکتیک حفتر در اوایل سال 2019 برای به دست آوردن سرزمین یا اتحاد محلی و سپس شکست در تامین امنیت یا خدمات نشان دهنده اکراهش برای به عهده گرفتن مسئولیت مالی یا مادی در فزان بود. ارتش ملی لیبی در انتصابات و اقدامات اخیرش، حساسیت به مخاصمات را به نمایش گذاشته اما همچنان کم است. اگر جامعه بینالمللی تصمیم بگیرد به ارتش ملی لیبی به عنوان بازیگر مشروع سیاسی و امنیتی نگاه کند، باید ارتش ملی را تحت فشار قرار دهد تا سرمایهگذاریهای بلند مدتی را در جنوب شرق انجام دهد. سیاستگذاران بینالمللی باید در ماههای پیش رو، ارتش ملی لیبی را زیر فشار بگذارند تا وضع معیشت و دسترسی به خدمات را در فزان بهبود بخشد، به ویژه با توجه به این که حفتر در صدد است مشروعیت بینالمللی را تقویت کند. در عوض، تلاش برای ثبات در فزان به شکلی مثبت به دیگر اولویتهای سیاسی بینالمللی نظیر حفاظت از مهاجران و مبارزه با تروریسم کمک خواهد کرد.
0 Comments