شورای راهبردی آنلاین-رصد: «جنگ میان آمریکا و ایران، به‌طور فزاینده‌ای در حال فراتر رفتن از رویارویی صرف میان واشنگتن و تهران است زیرا در پس‌زمینه آن، رقابتی دیگر نیز در حال شکل‌گیری است. اگرچه چین به‌طور مستقیم با آمریکا نمی‌جنگد، اما پیوندهای اقتصادی، فناوری و دیپلماتیکش با ایران، راهبرد واشنگتن را با پیچیدگی مواجه کرده است.»
شورای راهبردی آنلاین- رصد: «علی الزیدی، نخست‌وزیر عراق در تاریخ ۳۰ سپتامبر روز پایان ماموریت نیروهای ائتلاف بین‌المللی برای مبارزه با داعش در عراق را گرامی داشت. اول اکتبر فرصتی برای واشنگتن بود تا به‌جای پایان دادن به رابطه با عراق، آن را از نو تعریف کند. چالش آمریکا، گذار از کنترل به نفوذ است. اهرم‌های مستقیم واشنگتن در عراق با خروج نیروهای آمریکایی از این کشور کاهش می‌یابد، اما آمریکا همچنان ابزارهایی مانند نظام مالی مبتنی بر دلار، تحریم‌ها، تبادل اطلاعات و فروش تجهیزات دفاعی را در اختیار دارد. بااین‌حال، استفاده از این ابزارها برای تاثیرگذاری بر تصمیمات عراق با استفاده از آن‌ها برای کنترل این کشور تفاوت دارد؛ رویکرد دوم احتمالا شکست خواهد خورد.»
شورای راهبردی آنلاین- رصد: «رقابت آمریکا و چین برای رهبری جهانی در عرصه علم و فناوری، به جنوب جهانی گسترش یافته است؛ منطقه‌ای که کشورهای آن در پیگیری منافع توسعه‌ای و اقتصادی خود، لزوما حاضر به همسویی با یکی از دو قدرت نیستند. گزارشی راهبردی با تاکید بر اهمیت این کشورها در رقابت این دو قدرت در عرصه فناوری، استدلال می‌کند که آمریکا برای حفظ موقعیت خود باید همکاری‌ها در عرصه فناوری، سرمایه‌گذاری و اعتمادسازی با کشورهای جنوب جهانی را تقویت کند و در عین حال، از اتکای بیش از حد به ابزارهای قهری بپرهیزد.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بریکس، که در ابتدا به آن با نگاه طنزآمیز و به‌عنوان نوعی «انبوه نام‌های اختصاری توخالی» در عصر جهانی‌شدن برخورد شد و بعدها نسخه‌ای ضعیف‌تر از باشگاه‌های جهانی مانند گروه ۷ تلقی شد، در سال‌های اخیر، به‌ویژه از سوی دونالد ترامپ، به‌عنوان تهدیدی بالقوه برای سلطه دلار آمریکا مورد توجه قرار گرفته و رسانه‌های غربی نیز در آستانه اجلاس ۲۰۲۶ بر اختلافات داخلی آن تمرکز کرده‌اند. با این حال، همه این برداشت‌ها اهمیت واقعی بریکس یعنی نقش آن به‌عنوان الگویی اولیه از نظم چندقطبی در حال ظهور را نادیده می‌گیرند.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «جنگ میان آمریکا و ایران، به‌طور فزاینده‌ای در حال فراتر رفتن از رویارویی صرف میان واشنگتن و تهران است زیرا در پس‌زمینه آن، رقابتی دیگر نیز در حال شکل‌گیری است. اگرچه چین به‌طور مستقیم با آمریکا نمی‌جنگد، اما پیوندهای اقتصادی، فناوری و دیپلماتیکش با ایران، راهبرد واشنگتن را با پیچیدگی مواجه کرده است.»
شورای راهبردی آنلاین- رصد: «علی الزیدی، نخست‌وزیر عراق در تاریخ ۳۰ سپتامبر روز پایان ماموریت نیروهای ائتلاف بین‌المللی برای مبارزه با داعش در عراق را گرامی داشت. اول اکتبر فرصتی برای واشنگتن بود تا به‌جای پایان دادن به رابطه با عراق، آن را از نو تعریف کند. چالش آمریکا، گذار از کنترل به نفوذ است. اهرم‌های مستقیم واشنگتن در عراق با خروج نیروهای آمریکایی از این کشور کاهش می‌یابد، اما آمریکا همچنان ابزارهایی مانند نظام مالی مبتنی بر دلار، تحریم‌ها، تبادل اطلاعات و فروش تجهیزات دفاعی را در اختیار دارد. بااین‌حال، استفاده از این ابزارها برای تاثیرگذاری بر تصمیمات عراق با استفاده از آن‌ها برای کنترل این کشور تفاوت دارد؛ رویکرد دوم احتمالا شکست خواهد خورد.»
شورای راهبردی آنلاین- رصد: «رقابت آمریکا و چین برای رهبری جهانی در عرصه علم و فناوری، به جنوب جهانی گسترش یافته است؛ منطقه‌ای که کشورهای آن در پیگیری منافع توسعه‌ای و اقتصادی خود، لزوما حاضر به همسویی با یکی از دو قدرت نیستند. گزارشی راهبردی با تاکید بر اهمیت این کشورها در رقابت این دو قدرت در عرصه فناوری، استدلال می‌کند که آمریکا برای حفظ موقعیت خود باید همکاری‌ها در عرصه فناوری، سرمایه‌گذاری و اعتمادسازی با کشورهای جنوب جهانی را تقویت کند و در عین حال، از اتکای بیش از حد به ابزارهای قهری بپرهیزد.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بریکس، که در ابتدا به آن با نگاه طنزآمیز و به‌عنوان نوعی «انبوه نام‌های اختصاری توخالی» در عصر جهانی‌شدن برخورد شد و بعدها نسخه‌ای ضعیف‌تر از باشگاه‌های جهانی مانند گروه ۷ تلقی شد، در سال‌های اخیر، به‌ویژه از سوی دونالد ترامپ، به‌عنوان تهدیدی بالقوه برای سلطه دلار آمریکا مورد توجه قرار گرفته و رسانه‌های غربی نیز در آستانه اجلاس ۲۰۲۶ بر اختلافات داخلی آن تمرکز کرده‌اند. با این حال، همه این برداشت‌ها اهمیت واقعی بریکس یعنی نقش آن به‌عنوان الگویی اولیه از نظم چندقطبی در حال ظهور را نادیده می‌گیرند.»
می ام. جافه در مطلبی که شورای روابط خارجی آمریکا منتشر کرد، نوشت: به‌موازات آماده شدن کشورها برای وضعیت اضطراری بهداشت و سلامت، رهبران جهان پی برده‌اند که مهار کروناویروس جدید دشوارتر از آن چیزی است که در بدو امر تصور می‌کردند. بسیج عمومی برای مقابله با ویروس ادامه دارد و نگرانی‌ها هم نسبت به سلامت عمومی و هم درباره پیامدهای اقتصادی روبه افزایش است. واشنگتن همانند بسیاری از پایتخت‌ها نسبت به تاثیرات اقتصادی شیوع ویروس کرونا نگران شده است.
میلان بعنوان کانون مالی ایتالیا در اثر شیوع ویروس کرونا در شمال این کشور در شرف تعطیل شدن است و این امر شاهدی بر این موضوع است که بیماری یادشده و پیامدهای اقتصادی آن مهار نشده است. یونی کریدیت بعنوان بزرگترین بانک ایتالیا ازجمله موسسات مالی این کشور است که کارکنانش را به دورکاری تشویق کرده است.
کره‌جنوبی از شیوع ویروس کرونا در امان نبوده است و صادراتش به چین و وارداتش را از این کشور کاهش داده است. خودرو یکی از صادرات عمده کره‌جنوبی به چین است و شرکت‌های خودروسازی کره‌ای از این وقفه اقتصادی ضربه خورده‌اند. موسسات مالی در کره‌جنوبی و ژاپن از کارکنان خود خواسته‌اند دورکاری کنند.
شاخص اقتصادی قابل توجه که ویروس کرونا برای اقتصاد جهانی هزینه دارد نه فقط برای چین، کاهش قیمت نفت و گاز در بازارهای جهانی است. قیمت‌های گاز طبیعی مایع قبلاً به دلیل افزایش عرضه روند کاهشی داشته و اینک به پایین‌ترین سطح خود سقوط کرده است. روند کاهشی قیمت نفت نیز شروع شده است، چراکه وقفه در حمل‌ونقل و تجارت جهانی فراتر از چین است.
8 درصد از کالاهای جهانی از طریق حمل‌ونقل دریایی جابجا می‌شود و کاهش قابل توجه در تقاضا برای حمل‌ونقل دریایی شروع شده است. بعنوان مثال تعداد بارگیری نفت خام در خلیج‌فارس در ماه فوریه 2020، توسط تانکرهای بزرگ تک‌رقمی شد، یعنی از 30 فروند به زیر 10 فروند کاهش یافت.
براساس آمارهای سیتی‌بانک در خصوص ویروس کرونا، تاکنون صادرات کره‌جنوبی 10 درصد و واردات این کشور 15 درصد کاهش داشته است. این بانک پیش‌بینی کرد که تاثیرات تجاری ویروس کرونا بر کره‌جنوبی در ماه مارس بدتر خواهد بود. بندر لانگ بیچ در کالیفرنیا کاهش قابل توجه در حمل‌ونقل کانتینری به میزان 40 درصد را ثبت کرده است.
براساس آمار اوپک انتظار می‌رود تقاضا برای سوخت دریایی در سطح جهان، به‌طور میانگین 2/4 میلیون بشکه در روز باشد. سوخت جت (سوخت هواپیما) 6/6 میلیون بشکه در روز است. کل نفت مورد استفاده در بخش حمل‌ونقل حدود 58 میلیون بشکه در روز است که 39 درصد از این میزان به بخش بار هوایی ازجمله 23 درصد به بخش حمل کامیونی اختصاص دارد. تاکنون شاهد کاهش 135 هزار بشکه در روز در بخش سوخت هواپیما در آسیا بوده‌ایم. با توجه به شرایط موجود پیش‌بینی می‌شود در بازارهای جهانی نفت وقفه ایجاد شود.
شاید مهمتر و پایدارتر از خسارت آنی به تجارت و گردشگری، آگاهی رهبران جهانی نسبت به میزان آسیب‌پذیری اقتصاد کشورهایشان نسبت به زنجیره‌های عرضه جهانی است.
0 Comments