ایوان بوپاروف در یادداشتی که اندیشکده شورای روسیه منتشر کرد، نوشت: در عین حال طبق آمار رسمی، این بیماری در برخی دولت‌ها که سطح پایین‌تری از نظر توسعه اقتصادی دارند، با وسعت کمتری گسترش پیدا کرد.

مصر یک استثنا نیست، یک کشور فقیر پرجمعیت در شمال آفریقا که جمعیتش در فوریه 2020 بیش از 100 میلیون نفر بود. تقریبا کل جمعیت مصر در شمال این کشور زندگی می‌کنند و در شهرهای بزرگ متمرکزند: 10 میلیون نفر در قاهره و 9 میلیون نفر در الجیزه زندگی می‌کنند. به همین دلیل است که شیوع کرونا به ویژه در نواحی فقیر کلان‌شهرها بسیار خطرناک است.

هر روزی که می‌گذرد بیش‌تر مشخص می‌شود که برای نجات مردم به تدابیر کنترلی شدید نیاز است. در هر صورت، در مصر قرنطینه در دستور کار دولت قرار ندارد و این کار دولت توجیه دارد. کرونا برای رهبران جهان یک دوراهی ایجاد کرده است: نجات مردم یا نجات اقتصاد.

به نظر می‌رسد که تدابیر اتخاذ شده برای مبارزه با کرونا در مصر یک ظاهرسازی باشد. شاید این تدابیر فقط به این دلیل اعمال می‌شود که رهبری کنونی مصر خیلی غیرانسانی به نظر نرسد. این کشور قرنطینه اعمال نکرده و تمامی منابعش را برای مبارزه با کووید-19 بسیج نکرده است.

نیمی از اقداماتی که رهبری این کشور برای مبارزه با کرونا انجام داده، صدمه شدیدی به اقتصادش زده است. قرنطینه ضربه شدیدتری به اقتصاد ضعیف این کشور خواهد زد. زیرساخت مراقب سلامت مصر شکننده است. مصر با بیماری‌های اچ.آی.وی و هپاتیت-C نیز دست به گریبان است. مردم این کشور قبل از کرونا هم از گرسنگی و بیماری می‌مردند. با رسیدن این بدبختی جدید اوضاع حتی وخیم‌تر هم شد.

وزیر بهداشت و جمعیت مصر در ماه مارس در سفری رسمی به چین رفت. در بازگشت پکن، اسناد فنی کرونا و نیز 1000 کیت تشخیص بیماری را به مصر ارائه کرد. شاید تنها چیزی که بتواند مصر را از مرگ و میر فراوان ناشی از کرونا نجات دهد، کمک خارجی در مقیاس گسترده باشد.

در وضعیتی که تمامی بازیگران بزرگ مشغول حل مشکلات داخلی ناشی از این ویروس هستند، تنها کشوری که می‌تواند حمایت مالی لازم را در اختیار مصر قرار دهد و آزمایشات کرونا را انجام دهد، چین است. در غیر این صورت، مصر ممکن است به برگاموی بعدی تبدیل شود.