وب سایت شورای روابط خارجی آمریکا نوشت: آمریکا در جلوگیری از تسلط چین بر دریای چین جنوبی منافع قابل‌توجهی دارد. حفظ دسترسی باز و آزاد به راه‌های آبی ازیک‌طرف به لحاظ اقتصادی حائز اهمیت است و از طرف دیگر قوانین جهانی آزادی کشتیرانی را تضمین می‌کند.

چین بیشتر دریای چین جنوبی را بخش لاینفک سرزمین خود قلمداد می‌کند. اعمال حاکمیت بر این منطقه مؤلفه اصلی «رؤیای چین» شی جین پینگ محسوب می‌شود. پکن ادعای حاکمیت برونئی، اندونزی، مالزی، فیلیپین، تایوان و ویتنام در منطقه را قبول نکرده یا به آن احترام نمی‌گذارد. اگر کشورهای جنوب شرق آسیا با موضع چین کنار نیایند، در آینده احتمال توسل چین به‌زور برای پیشبرد ادعای خود افزایش خواهد یافت. همچنین، تداوم سردی روابط چین-آمریکا نیز ممکن است شی جین پینگ را به اتخاذ رویکرد حالا یا هیچ‌وقت در دریای چین جنوبی تحریک کند. اگر تصمیم چین بر این باشد که اکنون زمانی مناسب برای پیشبرد تهاجمی ادعای خویش است، احتمالاً این کار را به سه روش و هم‌زمان انجام خواهد داد. در هر سه سناریو، چین طبق اهداف کلی خود در بازتنظیم نظم این منطقه به نفع خویش، به دنبال گسترش کنترل خود بر دریای چین جنوبی و جایگزینی آمریکا خواهد بود.

یکی از مهم‌ترین راهبردهای چین در پیشبرد ادعاهای خود افزایش فشار (ازجمله از طریق آزار کشتی‌های ماهیگیری، کشتی‌های نظامی و پلتفرم‌های نفت و گاز آن‌ها) بر دیگر کشورهایی است که به پیشبرد حقوق خویش می‌پردازند. همچنین، چین ممکن است در قبال عملیات هوایی یا دریایی دیگر کشورها قوانین تهاجمی‌تری اتخاذ کند که احتمالاً ممانعت از ناوگان نیروی دریایی آمریکا، ایجاد قفل راداری روی هواپیماهای آمریکا یا انجام تمرینات نظامی تحریک‌آمیز را شامل شود. در مقابل، آمریکا از طریق ابزار تهاجمی به دنبال جلوگیری از تغییر وضع موجود و حفظ موقعیت آمریکا به‌عنوان ضامن صلح، امنیت و ثبات این منطقه خواهد بود.

چین ممکن است اقداماتی برای تغییر موازنه قدرت نظامی در دریای چین جنوبی انجام دهد. اگرچه چین تلاش خواهد کرد تا این اقدامات را به لحاظ دفاعی توجیه کند، اما این امر واکنش مقتدرانه مدعیان دیگر را ضروری خواهد ساخت. همچنین، چین ممکن است در اطراف این جزایر پراکنده یک منطقه دفاع هوایی تعریف کند. از سوی دیگر، ارتش آمریکا برای تضمین آمادگی خود برای شرایط اضطراری نظیر دفاع از استرالیا، ژاپن، فیلیپین و تایوان، نیازمند انجام عملیاتی ازجمله عملیات شناسایی در دریای چین جنوبی است. این اقدامات چین ممکن است آمریکا را به انتخاب بین تداوم عملیات و به‌تبع آن، خطر رویارویی مستقیم با چین، یا کاهش این عملیات و تضعیف تعهدات ائتلافی خویش مجبور سازد.

چین ممکن است علیه دیگر مدعیان، یا حتی آمریکا، دست به اقدام نظامی بزند، هرچند که احتمال چنین امری ضعیف است. احتمال دارد که چین «ساحل اسکاربرو» (سرزمین مورد مناقشه بین چین و فیلیپین) را تسخیر یا نظامی سازد درحالی‌که آمریکا آن را خط قرمزی می‌داند که به بروز جنگ خواهد انجامید. همچنین، چین می‌تواند مانع از ارسال غذا، آب و نیروی جدید به جزایر تحت تصرف دیگر مدعیان شود یا این جزایر را اشغال کند.

علائم متعددی بیانگر تغییر راهبرد چین در جهت تهاجمی است. بسیاری از شرکا و متحدان آمریکا نظیر ژاپن و کره جنوبی در تجارت با دنیای بیرون نیازمند دسترسی همیشگی به دریای چین جنوبی هستند. آمریکا می‌تواند در برابر توسل چین به قدرت نظامی برای کنترل بر دریای چین جنوبی بازدارندگی ایجاد کرده، احتمال پیروزی اقدامات چین را ضعیف کرده و اعتمادبه‌نفس چین در این موضوع را کاهش دهد. برای کاهش تنش و جلوگیری از جنگ ناخواسته، آمریکا باید اهداف چین را تعدیل کرده و هم‌زمان به حمایت از ادعای ارضی متحدان خویش ادامه دهد.

آمریکا باید بازدارندگی معتبری ایجاد کند تا چین را از پیگیری کنترل هرچه بیشتر بر دریای چین جنوبی از طریق ابزار نظامی منصرف سازد. این امر از طریق تقویت حضور نیروی نظامی آمریکا در منطقه و نشان دادن اهمیت دسترسی آزاد به دریای چین جنوبی و حل مسالمت‌آمیز مناقشات برای آمریکا امکان‌پذیر خواهد شد.

علاوه بر این، برای پیشگیری از رویارویی نظامی در این منطقه، آمریکا باید عملیات‌ نظامی خود در دریای چین جنوبی را افزایش دهد؛ به هر اقدام تهاجمی چین در این آب‌ها، پاسخی متناسب و فوری بدهد؛ کیفیت تجهیزات شناسایی و نظارت دریایی مدعیان [متحد خود] را بهبود بخشد؛ برای کمک به اجتناب از درگیری و یا کاهش آن، مؤلفه‌هایی قابل‌قبول و تمهیداتی پایدار تدارک ببیند؛ قوانینی کلی با کشورهای همسو ایجاد کرده و از چین هم برای امضای آن درخواست کند؛ برای مسئله دریای چین جنوبی نماینده ویژه‌ای تعیین کند و توانمندی‌های دفاعی دیگر مدعیان دریای چین جنوبی را تقویت کند.

کارآمدترین راهبرد آمریکا در این منطقه، ترکیب ابتکارات دیپلماتیکی با موضع بازدارندگی قدرتمند است. جلوگیری از کنترل چین بر این آب‌های حساس باید در صدر اولویت‌های کاخ سفید و وزارت امور خارجه آمریکا باشد.