مارک فیتزپاتریک در مطلبی که موسسه بین‌المللی مطالعات راهبردی آن را منتشر ساخت، نوشت: کره شمالی مدت‌های طولانی به پادشاهی هرمیت شهره بوده است. اخیراً این کشور تصمیم گرفت که بیشتر خود را منزوی سازد. رهبر کره شمالی در 9 ژوئن 2020، خط تلفن قرمز موسوم به هات لاین را قطع کرد و گفت به‌تمامی ارتباطات پایان داده و کره جنوبی را دشمن خطاب نمود.

در 12 ژوئن 2020، در دومین سالگرد برگزاری نشست بین کیم جونگ اون و ترامپ، کره شمالی ضرورت دیدار و نشست با آمریکا را زیر سؤال برد. چرا کج‌خلقی ناگهانی؟

تاکتیک‌های فشار

مهم‌ترین مؤلفه‌های دخیل در این امر، خارجی هستند. از زمان شکست نشست ترامپ – کیم در هانوی در فوریه 2019، کره شمالی شدیداً خشمگین شده، چراکه بر امیدهای واهی تکیه زده است.

رهبر کره شمالی فکر می‌کرد با تعطیلی مجتمع هسته‌ای یونگبیون که بیشتر مواد شکافت‌پذیر سلاح هسته‌ای این کشور در آنجا تولید می‌شود، می‌تواند ترامپ را راضی کند تا تحریم‌های سازمان ملل متحد را لغو کند.

وقتی لغو تحریم‌های سازمان ملل متحد علیه کره شمالی محقق نشد، هر دو طرف بر درخواست‌های غیرواقعی تأکید کردند. بااین‌حال تاکنون کیم روابط شخصی با ترامپ را زنده نگه داشته‌است. وی دیگر قادر به تفسیر و تحلیل افکار عمومی آمریکا نیست و منتظر است تا نتایج انتخابات ریاست جمهوری نوامبر 2020، وضعیت را تغییر دهد.

کره شمالی عصبانیت و نومیدی کیم را بر سر کره جنوبی خالی کرد و چندین آزمایش موشک‌های کوتاه برد و سامانه‌های راکتی انجام داد که به‌طور خاص کره جنوبی را هدف گرفته است. اقدامات نظامی بلندپروازانه اعتمادساز و کانال‌های ارتباطاتی توافق شده در نشست رهبران کره شمالی و کره جنوبی در سال 2018 هیچ اعتماد واقعی ایجاد نکرد. کیم از مون خواست تا گردشگری و پروژه‌های تجاری بین دو کره را از سر بگیرد.

مون، رئیس‌جمهور کره جنوبی می‌خواهد پروژه‌ها را به‌عنوان وعده انتخاباتی‌اش در سال 2017 برای عادی‌سازی مناسبات با کره شمالی از سر بگیرد. بعد از نشست رهبران دو کره در تابستان 2018، مون تا به امروز تلاش اندکی نشان داده و فقط دو سال از دوره ریاست جمهوری پنج‌ساله‌اش باقی مانده‌است. پیروزی وی در انتخابات مجمع ملی آوریل به حزب حاکم اکثریت فوق‌العاده‌ای جهت پیشبرد پیشنهاد صلح داد، اما به دلیل ممنوعیت شورای امنیت سازمان ملل متحد برای انجام هرگونه تجارت با کره شمالی، مون بدون تائید آمریکا کار چندانی نمی‌تواند انجام دهد. موضع واشنگتن این است که مناسبات بین دو کره باید هم‌زمان با پیشرفت در مسائل هسته‌ای بهبود یابد.

کره شمالی با آخرین تاکتیکش برای اعمال فشار به دنبال کشاندن کره جنوبی به معادلاتی صرف‌نظر از مخالفت آمریکا است. بعلاوه، کره شمالی ممکن است به دوستی‌اش با ترامپ پایان دهد و کره جنوبی را به فاصله گرفتن از واشنگتن ترغیب نماید. معمولاً سیاست کره شمالی برای ایجاد جدایی بین سئول و واشنگتن نتیجه مطلوب ندارد؛ اما این بار زمینه برای موفقیت سیاست پیونگ‌یانگ جهت فاصله‌اندازی بین کره جنوبی و آمریکا مناسب است، چراکه هم سیاسیون ترقی‌خواه در سئول به قدرت رسیده و هم کره جنوبی نسبت به درخواست آمریکا برای پول بیشتر بابت حضور نیروهایش در کره خشمگین است.