شورای راهبردی آنلاین-رصد: «جنگ میان آمریکا و ایران، به‌طور فزاینده‌ای در حال فراتر رفتن از رویارویی صرف میان واشنگتن و تهران است زیرا در پس‌زمینه آن، رقابتی دیگر نیز در حال شکل‌گیری است. اگرچه چین به‌طور مستقیم با آمریکا نمی‌جنگد، اما پیوندهای اقتصادی، فناوری و دیپلماتیکش با ایران، راهبرد واشنگتن را با پیچیدگی مواجه کرده است.»
شورای راهبردی آنلاین- رصد: «علی الزیدی، نخست‌وزیر عراق در تاریخ ۳۰ سپتامبر روز پایان ماموریت نیروهای ائتلاف بین‌المللی برای مبارزه با داعش در عراق را گرامی داشت. اول اکتبر فرصتی برای واشنگتن بود تا به‌جای پایان دادن به رابطه با عراق، آن را از نو تعریف کند. چالش آمریکا، گذار از کنترل به نفوذ است. اهرم‌های مستقیم واشنگتن در عراق با خروج نیروهای آمریکایی از این کشور کاهش می‌یابد، اما آمریکا همچنان ابزارهایی مانند نظام مالی مبتنی بر دلار، تحریم‌ها، تبادل اطلاعات و فروش تجهیزات دفاعی را در اختیار دارد. بااین‌حال، استفاده از این ابزارها برای تاثیرگذاری بر تصمیمات عراق با استفاده از آن‌ها برای کنترل این کشور تفاوت دارد؛ رویکرد دوم احتمالا شکست خواهد خورد.»
شورای راهبردی آنلاین- رصد: «رقابت آمریکا و چین برای رهبری جهانی در عرصه علم و فناوری، به جنوب جهانی گسترش یافته است؛ منطقه‌ای که کشورهای آن در پیگیری منافع توسعه‌ای و اقتصادی خود، لزوما حاضر به همسویی با یکی از دو قدرت نیستند. گزارشی راهبردی با تاکید بر اهمیت این کشورها در رقابت این دو قدرت در عرصه فناوری، استدلال می‌کند که آمریکا برای حفظ موقعیت خود باید همکاری‌ها در عرصه فناوری، سرمایه‌گذاری و اعتمادسازی با کشورهای جنوب جهانی را تقویت کند و در عین حال، از اتکای بیش از حد به ابزارهای قهری بپرهیزد.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بریکس، که در ابتدا به آن با نگاه طنزآمیز و به‌عنوان نوعی «انبوه نام‌های اختصاری توخالی» در عصر جهانی‌شدن برخورد شد و بعدها نسخه‌ای ضعیف‌تر از باشگاه‌های جهانی مانند گروه ۷ تلقی شد، در سال‌های اخیر، به‌ویژه از سوی دونالد ترامپ، به‌عنوان تهدیدی بالقوه برای سلطه دلار آمریکا مورد توجه قرار گرفته و رسانه‌های غربی نیز در آستانه اجلاس ۲۰۲۶ بر اختلافات داخلی آن تمرکز کرده‌اند. با این حال، همه این برداشت‌ها اهمیت واقعی بریکس یعنی نقش آن به‌عنوان الگویی اولیه از نظم چندقطبی در حال ظهور را نادیده می‌گیرند.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «جنگ میان آمریکا و ایران، به‌طور فزاینده‌ای در حال فراتر رفتن از رویارویی صرف میان واشنگتن و تهران است زیرا در پس‌زمینه آن، رقابتی دیگر نیز در حال شکل‌گیری است. اگرچه چین به‌طور مستقیم با آمریکا نمی‌جنگد، اما پیوندهای اقتصادی، فناوری و دیپلماتیکش با ایران، راهبرد واشنگتن را با پیچیدگی مواجه کرده است.»
شورای راهبردی آنلاین- رصد: «علی الزیدی، نخست‌وزیر عراق در تاریخ ۳۰ سپتامبر روز پایان ماموریت نیروهای ائتلاف بین‌المللی برای مبارزه با داعش در عراق را گرامی داشت. اول اکتبر فرصتی برای واشنگتن بود تا به‌جای پایان دادن به رابطه با عراق، آن را از نو تعریف کند. چالش آمریکا، گذار از کنترل به نفوذ است. اهرم‌های مستقیم واشنگتن در عراق با خروج نیروهای آمریکایی از این کشور کاهش می‌یابد، اما آمریکا همچنان ابزارهایی مانند نظام مالی مبتنی بر دلار، تحریم‌ها، تبادل اطلاعات و فروش تجهیزات دفاعی را در اختیار دارد. بااین‌حال، استفاده از این ابزارها برای تاثیرگذاری بر تصمیمات عراق با استفاده از آن‌ها برای کنترل این کشور تفاوت دارد؛ رویکرد دوم احتمالا شکست خواهد خورد.»
شورای راهبردی آنلاین- رصد: «رقابت آمریکا و چین برای رهبری جهانی در عرصه علم و فناوری، به جنوب جهانی گسترش یافته است؛ منطقه‌ای که کشورهای آن در پیگیری منافع توسعه‌ای و اقتصادی خود، لزوما حاضر به همسویی با یکی از دو قدرت نیستند. گزارشی راهبردی با تاکید بر اهمیت این کشورها در رقابت این دو قدرت در عرصه فناوری، استدلال می‌کند که آمریکا برای حفظ موقعیت خود باید همکاری‌ها در عرصه فناوری، سرمایه‌گذاری و اعتمادسازی با کشورهای جنوب جهانی را تقویت کند و در عین حال، از اتکای بیش از حد به ابزارهای قهری بپرهیزد.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بریکس، که در ابتدا به آن با نگاه طنزآمیز و به‌عنوان نوعی «انبوه نام‌های اختصاری توخالی» در عصر جهانی‌شدن برخورد شد و بعدها نسخه‌ای ضعیف‌تر از باشگاه‌های جهانی مانند گروه ۷ تلقی شد، در سال‌های اخیر، به‌ویژه از سوی دونالد ترامپ، به‌عنوان تهدیدی بالقوه برای سلطه دلار آمریکا مورد توجه قرار گرفته و رسانه‌های غربی نیز در آستانه اجلاس ۲۰۲۶ بر اختلافات داخلی آن تمرکز کرده‌اند. با این حال، همه این برداشت‌ها اهمیت واقعی بریکس یعنی نقش آن به‌عنوان الگویی اولیه از نظم چندقطبی در حال ظهور را نادیده می‌گیرند.»
جاناتان فولتون در یادداشتی که وب‌سایت شورای آتلانتیک آمریکا آن را منتشر کرد؛ نوشت: در خصوص مذاکرات مربوط به این شراکت، باید به چند نکته توجه داشت. نخست آنکه، این شراکت موضوع تازه‌ای نیست. چین و ایران طی دیدار شی جین پینگ از تهران در سال 2016، از شراکت جامع راهبردی خبر داده بودند، بنابراین توافق بین این دو کشور پاسخی به کارزار «فشار حداکثری» دولت ترامپ نبوده و ربطی به تیرگی روابط چین-آمریکا نیز ندارد.
ظاهراً قرار است چین 280 میلیارد دلار در بخش‌های نفت، گاز و پتروشیمی ایران و 120 میلیارد دیگر برای ارتقای زیرساخت‌های تولید و حمل‌ونقل سرمایه‌گذاری کند که البته تحقق این رقم کمی دشوار خواهد بود. به‌ویژه آنکه سرمایه‌گذاری خارجی چین پس از سال 2016 به خاطر حذف شرکت‌های چینی با مالکیت دولتی از معاملات بزرگ بین‌المللی، رو به کاهش نهاده است. ضمن آنکه بازگشت تحریم‌ها نیز مسلماً به روابط تجاری این دو کشور آسیب زده است. درعین‌حال خلأ یک نهاد مالی مستقل برای پشتیبانی جریان سرمایه از چین به اقتصاد ایران، با این حجم عظیم سرمایه‌گذاری هم باید رفع شود.
اما نکته مهم دیگر این است که اگرچه در این توافق بر همکاری‌های نظامی و امنیتی تأکید خواهد شد، اما موارد مندرج در آن برای آمریکا و متحدان آن در خلیج [فارس] تهدید خاصی محسوب نمی‌شود. همکاری‌های دوجانبه موردبحث (رزمایش مشترک و همکاری اطلاعاتی) از قبل نیز در جریان بوده است. تمرکز بر مقابله با تروریسم، قاچاق و جرائم فراملی، کشور خاصی را هدف قرار نداده و دغدغه‌های مشترک بین‌المللی به شمار می‌روند. این مفاد در مورد همکاری دوجانبه، حداقل در کوتاه‌مدت تهدیدی برای ثبات خلیج [فارس] نخواهد بود.
از همه مهم‌تر اینکه، ایران در این نوع شراکت با چین تنها نیست. عربستان و امارات هم دارای توافق مشارکت راهبردی با چین بوده و پارامترهای این توافق‌ها درکمیته‌های مشترک متشکل از مقامات رسمی در حال مذاکره است. چراکه چین به‌رغم سودمندی مشارکت با ایران می‌خواهد رویکرد متوازن خود در خلیج [فارس] را ادامه دهد. همچنان که اخیراً هم‌زمان با انتشار خبر توافق ایران – چین، نهمین دیدار وزرای انجمن همکاری کشورهای عربی- چین در 6 ژوئیه در اردن، هرچند به‌صورت مجازی، برگزار شد. این دیدار اگرچه دستاورد مهمی نداشت، اما در آن سه سند به امضا رسید: تفاهم همکاری در مورد کووید-19، برنامه اجرایی انجمن از 2020 تا 2022 و اعلامیه امان که «بیانگر تمایل چین و کشورهای عربی برای تعمیق روابط» است. به گفته یک مقام محلی، همکاری چین- ایران نیز در این دیدار موردبحث و بررسی قرار گرفت، هرچند که در اعلامیه آن ذکر نشد.
پس‌ازاین دیدار، کنفرانسی به میزبانی آکادمی علوم اجتماعی چین و دانشگاه شارجه امارات در 11 ژوئیه با تمرکز بر همکاری چین- خاورمیانه و بحران کرونا ویروس برگزار شد. اهمیت این رویداد ازآن‌روست که نشان می‌دهد چین در خاورمیانه توپ‌های زیادی برای بازی دارد. چین در سراسر این منطقه دارای منافع زیادی بوده و با بسیاری از کشورهای منطقه همچون ایران شراکت کامل دارد که ناشی از دهه‌ها تعامل دیپلماتیکی و حجم عظیم تجارت و سرمایه‌گذاری با این کشورها است.
و درنهایت، اگرچه شکی نیست که چین و ایران در قبال یکدیگر و در پیشبرد شراکت جامع راهبردی خود جدی هستند، اما سودمندی این شراکت برای تهران به قیمت دیگر شرکای چین در خلیج [فارس] تمام نخواهد شد بلکه چین در این منطقه رویکردی متعادل بر اساس منافع، در دستور کار قرار خواهد داد.
0 Comments