شورای راهبردی آنلاین – رصد: درگیری با ایران و ایجاد اختلال در تنگه هرمز، اگرچه از نظر مالی توسط کشورهای حاشیه خلیج فارس قابل مدیریت است، اما اعتبار ثبات و امنیت این منطقه را که پایهگذار برنامههای توسعهای مانند چشمانداز ۲۰۳۰ است، به چالش کشیده و ترمیم آن دشوارتر از بازسازی ۲۰۰ میلیارد دلاری زیرساختها خواهد بود.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: در شرایطی که معادلات امنیتی منطقه تحت تأثیر تقابل راهبردی ایران با ایالات متحده و رژیم صهیونیستی به مرحلهای حساس رسیده است، پرسش از ماهیت قدرت دفاعی تهران بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است. در حالی که واشنگتن و تلآویو بر برتری تکنولوژیک خود تکیه دارند، جمهوری اسلامی ایران مدلی از بازدارندگی را ارائه کرده که فراتر از محاسبات مادی ارتشهای کلاسیک جهان است. این قدرت که ریشه در پیوند میان «میدان» و «مردم» دارد، نه تنها توازن قوا را در نبردهای اخیر تغییر داده، بلکه محاسبات دشمنان را در مواجهه با عمق استراتژیک ایران دچار اختلال کرده است.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: رقابت سالهای اخیر میان آمریکا و چین هم مناطق جغرافیایی مختلف از جمله هندوپاسیفیک، غرب آسیا، قطب شمال و جنوب و آفریقا را در بر میگیرد و هم در حوزههای مختلف مانند اقتصادی و فناوری جاری است. در این میان، یک رقابت راهبردی نیز در منطقه خلیج فارس در حوزههای اقتصادی، فناورانه و نظامی شکل گرفته است.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر دونالد ترامپ به چین نمایشی بزرگ بود که چیز زیادی برای نشان دادن نداشت. ترامپ که در سفری دو روزه به پکن در دیدارها و مراسمات مختلفی شرکت کرد، گفت که او و شی جین پینگ «بسیاری از مشکلات مختلف را رفع کردهاند» اما به نظر نمیرسد آنها در خصوص مسایلی که با دقت دنبال میشود، از تجارت و فناوری تا جنگ ایران، به توافقاتی مهم دست یافته باشند.»
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: گفتمان رایج در حوزه امنیت انرژی اروپا طی دو دهه گذشته بر محور تنوعبخشی به منابع تأمین و کاهش تدریجی وابستگی به انرژیهای فسیلی شکل گرفته است. این روایت، که بهویژه پس از بحران گاز اوکراین در سال ۲۰۰۶ و تشدید آن در ۲۰۱۴ و ۲۰۲۲ قوت گرفت، بر این فرض استوار بود که اروپا میتواند از طریق سرمایهگذاری در انرژیهای تجدیدپذیر، واردات گاز طبیعی مایع از منابع متنوع و ایجاد زیرساختهای جدید، خود را از آسیبپذیریهای ژئوپلیتیک ناشی از وابستگی به تأمینکنندگان خاص رها سازد. با این حال، تحلیل دقیقتر دادههای تجاری انرژی و بررسی ساختار زنجیره تأمین جهانی نفت و گاز، تصویری متفاوت ارائه میدهد. اروپا نهتنها نتوانسته است وابستگی خود به خلیج فارس را بهطور معنادار کاهش دهد، بلکه در برخی بخشها، بهویژه در واردات گاز طبیعی مایع، این وابستگی عمیقتر شده است. این واقعیت، که اغلب در گفتمان عمومی نادیده گرفته میشود، پرسشهای بنیادینی درباره پایداری استراتژیهای امنیت انرژی اروپا و تأثیر آن بر معادلات قدرت منطقهای مطرح میکند.
شورای راهبردی آنلاین – رصد: درگیری با ایران و ایجاد اختلال در تنگه هرمز، اگرچه از نظر مالی توسط کشورهای حاشیه خلیج فارس قابل مدیریت است، اما اعتبار ثبات و امنیت این منطقه را که پایهگذار برنامههای توسعهای مانند چشمانداز ۲۰۳۰ است، به چالش کشیده و ترمیم آن دشوارتر از بازسازی ۲۰۰ میلیارد دلاری زیرساختها خواهد بود.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: در شرایطی که معادلات امنیتی منطقه تحت تأثیر تقابل راهبردی ایران با ایالات متحده و رژیم صهیونیستی به مرحلهای حساس رسیده است، پرسش از ماهیت قدرت دفاعی تهران بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است. در حالی که واشنگتن و تلآویو بر برتری تکنولوژیک خود تکیه دارند، جمهوری اسلامی ایران مدلی از بازدارندگی را ارائه کرده که فراتر از محاسبات مادی ارتشهای کلاسیک جهان است. این قدرت که ریشه در پیوند میان «میدان» و «مردم» دارد، نه تنها توازن قوا را در نبردهای اخیر تغییر داده، بلکه محاسبات دشمنان را در مواجهه با عمق استراتژیک ایران دچار اختلال کرده است.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: رقابت سالهای اخیر میان آمریکا و چین هم مناطق جغرافیایی مختلف از جمله هندوپاسیفیک، غرب آسیا، قطب شمال و جنوب و آفریقا را در بر میگیرد و هم در حوزههای مختلف مانند اقتصادی و فناوری جاری است. در این میان، یک رقابت راهبردی نیز در منطقه خلیج فارس در حوزههای اقتصادی، فناورانه و نظامی شکل گرفته است.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر دونالد ترامپ به چین نمایشی بزرگ بود که چیز زیادی برای نشان دادن نداشت. ترامپ که در سفری دو روزه به پکن در دیدارها و مراسمات مختلفی شرکت کرد، گفت که او و شی جین پینگ «بسیاری از مشکلات مختلف را رفع کردهاند» اما به نظر نمیرسد آنها در خصوص مسایلی که با دقت دنبال میشود، از تجارت و فناوری تا جنگ ایران، به توافقاتی مهم دست یافته باشند.»
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: گفتمان رایج در حوزه امنیت انرژی اروپا طی دو دهه گذشته بر محور تنوعبخشی به منابع تأمین و کاهش تدریجی وابستگی به انرژیهای فسیلی شکل گرفته است. این روایت، که بهویژه پس از بحران گاز اوکراین در سال ۲۰۰۶ و تشدید آن در ۲۰۱۴ و ۲۰۲۲ قوت گرفت، بر این فرض استوار بود که اروپا میتواند از طریق سرمایهگذاری در انرژیهای تجدیدپذیر، واردات گاز طبیعی مایع از منابع متنوع و ایجاد زیرساختهای جدید، خود را از آسیبپذیریهای ژئوپلیتیک ناشی از وابستگی به تأمینکنندگان خاص رها سازد. با این حال، تحلیل دقیقتر دادههای تجاری انرژی و بررسی ساختار زنجیره تأمین جهانی نفت و گاز، تصویری متفاوت ارائه میدهد. اروپا نهتنها نتوانسته است وابستگی خود به خلیج فارس را بهطور معنادار کاهش دهد، بلکه در برخی بخشها، بهویژه در واردات گاز طبیعی مایع، این وابستگی عمیقتر شده است. این واقعیت، که اغلب در گفتمان عمومی نادیده گرفته میشود، پرسشهای بنیادینی درباره پایداری استراتژیهای امنیت انرژی اروپا و تأثیر آن بر معادلات قدرت منطقهای مطرح میکند.
جو بایدن در یادداشتی برای نشریه آمریکایی فارن افرز نوشت: ترامپ به مخالفت با متخصصان اطلاعاتی، دیپلماتها و نیروهای خود آمریکا نیز پرداخته است. ترامپ رقبای آمریکا را گستاخ ساخته و اهرم های آمریکا برای مقابله با چالش های امنیت ملی، از کره شمالی گرفته تا ایران، از سوریه تا افغانستان و ونزوئلا را متلاشی کرده است. وی با مشاوره نامطلوب، جنگی تجاری علیه دوستان و دشمنان آمریکا به راه انداخته است که به طبقه متوسط این کشور آسیب زده است. ترامپ رهبری آمریکا در بسیج اقدام جمعی برای حل و فصل تهدیدهای تازه را کنار گذاشته و از همه مهمتر، از ارزش های دموکراتیک عدول کرده است، ارزشهایی که موجب تقویت کشور شده و آمریکا را به عنوان یک ملت متحد ساخته است.
همزمان، چالش های جهانی فراروی آمریکا، از تغییرات اقلیمی و مهاجرت های گسترده گرفته تا خرابکاری های تکنولوژیکی و بیماریهای عفونی، بیش از پیش پیچیده و غیر قابل حل گشته است، در حالی که پیشروی سریع اقتدارگرایی، ملیگرایی و غیرلیبرال گرایی باعث تضعیف توانایی آمریکا برای مقابله جمعی با این چالشها شده است.
من به عنوان رئیس جمهور آمریکا، برای تجدید ائتلافها و دموکراسی آمریکا، حفاظت از آینده اقتصادی کشور و رهبری جهانی دوباره آمریکا اقداماتی فوری انجام خواهم داد.
تجدید دموکراسی در داخل
نخست ما باید دموکراسی خود را اصلاح و تقویت کنیم. توانایی آمریکا به عنوان یک نیروی مترقی در جهان و بسیج اقدام جمعی باید از داخل آمریکا آغاز می شود. آمریکا به عنوان یک ملت باید ثابت کند که برای رهبری دوباره آماده است. به همین منظور، من بلافاصله سیاست های ظالمانه و نامعقول دولت ترامپ را برخواهم چید که موجب جدایی فرزندان از والدین در خارج از مرزهای آمریکا شده است. من بدون آسیب به جوامعی خاص و بدون نقض فرایندهای مناسب، به اجرای قوانین آمریکا خواهم پرداخت تا همانند ترامپ مایه فروپاشی خانوادهها نشوم. من امنیت مرزهای کشور را تضمین کرده و همزمان عزت مهاجران را حفظ کرده و حقوق قانونی آنها برای پناهجویی را رعایت خواهم کرد.
پس از انجام این اقدامات ضروری برای تقویت شالوده های دموکراسی آمریکا، از رهبران دموکراتیک متحد خود در سراسر جهان برای تقویت دموکراسی و اعاده آن به دستور کار جهانی دعوت خواهم کرد. امروز دموکراسی بیش از هر زمان دیگری از دهه 1930 تحت فشار قرار دارد.
سیاست خارجی مناسب برای طبقه متوسط
دولت من در گام دوم به تجهیز آمریکا (از طریق سیاست خارجی متناسب طبقه متوسط) برای موفقیت در اقتصاد جهانی خواهد پرداخت. برای پیروزی در رقابت با چین یا هر کشور دیگر، آمریکا باید مرزهای نوآوری را تقویت کرده و قدرت اقتصادی دموکراسی های سراسر جهان را برای مقابله با شیوه های سوء اقتصادی و کاهش نابرابری، متحد سازد.
امنیت اقتصادی به نوعی امنیت ملی است. من در تحقیق و توسعه به عنوان سنگ بنای ریاست جمهوری خویش سرمایه گذاری خواهم کرد، بطوریکه آمریکا پیشتاز نوآوری باشد. هیچ دلیلی وجود ندارد که ما در انرژی پاک، محاسبات کوانتومی، هوش مصنوعی، 5 جی و راه آهن سریع السیر از چین یا هر کشور دیگر عقب بمانیم.
درست نیست که ما سر خود را در برف فرو کنیم و به افزایش توافق های تجاری نپردازیم. تجارت دنیا چه با آمریکا و چه بدون آمریکا ادامه خواهد داشت. من به عنوان رئیس جمهور موافقتنامه های تجاری جدیدی منعقد خواهم کرد و در مذاکرات این توافق های جدید، رهبران کارگری و زیست محیطی حضور خواهند داشت.
چین چالش ویژهای برای آمریکاست. این کشور با گسترش نفوذ جهانی خود، پیشبرد مدل اقتصادی خاص خویش، و سرمایه گذاری در فن آوری های آینده، بازی بلندمدتی را دنبال می کند. آمریکا باید در برابر چین قاطعانه عمل کند. اگر چین به راه خود ادامه دهد، فن آوری و مالکیت معنوی شرکت های آمریکایی را چپاول خواهد کرد. چین با کمک های دولتی به شرکت های چینی با مالکیت دولتی، مزایای غیرعادلانهای در اختیار آنها گذاشته و سلطه آنها بر صنایع و فن آوری های آینده را تسهیل می گرداند.
موثرترین راه برای مقابله با این چالش، ایجاد جبههای واحد و متشکل از شرکا و متحدان آمریکا برای مقابله با سوء رفتار های چین و نقض حقوق بشر توسط این کشور است.
بازگشت به راس امور
دستورکار سیاست خارجی بایدن، آمریکا را به راس امور بازمی گرداند تا با همکاری متحدان و شرکای خویش به بسیج اقدام جمعی علیه تهدیدات جهانی بپردازد. جهان خود به خود سازمان نمی یابد. به مدت 70 سال، آمریکا با رهبری روسای جمهور دموکرات و جمهوریخواه، در نگاشتن قوانین جهانی، ایجاد توافقها و راه اندازی نهادها، نقش رهبری ایفا کرده است که روابط بین کشورها را هدایت کرده و امنیت و رفاه جمعی را پیش برده است.
من در حفاظت از مردم آمریکا، حتی با استفاده از زور، تردیدی به خود راه نخواهم داد. با این حال، دیپلماسی باید اولین ابزار قدرت آمریکا باشد، اما دیپلماسی مستلزم اعتبار است، چیزی که ترامپ آن را خدشه دار کرد. در سیاست خارجی و بویژه در مواقع بحران، حرف یک کشور مهمترین دارایی آن به شمار می رود. برای بازگرداندن اعتماد جهانی، ما باید ثابت کنیم که قول آمریکا عین عمل آن است. اینها اهداف بلندپروازانهای هستند که دست یابی به آنها بدون رهبری آمریکا (به همراه دموکراسی های متحد) امکانپذیر نیست.
0 Comments