جدیدترین مطالب
علت تداوم سوء تفاهم غرب در درک اهمیت و جایگاه بریکس
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بریکس، که در ابتدا به آن با نگاه طنزآمیز و بهعنوان نوعی «انبوه نامهای اختصاری توخالی» در عصر جهانیشدن برخورد شد و بعدها نسخهای ضعیفتر از باشگاههای جهانی مانند گروه ۷ تلقی شد، در سالهای اخیر، بهویژه از سوی دونالد ترامپ، بهعنوان تهدیدی بالقوه برای سلطه دلار آمریکا مورد توجه قرار گرفته و رسانههای غربی نیز در آستانه اجلاس ۲۰۲۶ بر اختلافات داخلی آن تمرکز کردهاند. با این حال، همه این برداشتها اهمیت واقعی بریکس یعنی نقش آن بهعنوان الگویی اولیه از نظم چندقطبی در حال ظهور را نادیده میگیرند.»
موفقیتها و چالشهای همکاری روسیه و آفریقا پس از اجلاس سران ۲۰۲۳
شورای راهبردی آنلاین-رصد: سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه در ماه ژوئیه و در آستانه سومین نشست روسیه و آفریقا که قرار است در پایان ماه اکتبر برگزار شود، به آفریقا سفر و از اتیوپی، نیجر، موزامبیک و بوروندی دیدار کرد. نخستین اجلاس روسیه و آفریقا در سال ۲۰۱۹ با حضور هر ۵۴ کشور آفریقایی برگزار شد و ۴۵ کشور در سطح سران دولتها در اجلاس شرکت کردند؛ در حالی که در دومین نشست، ۴۷ کشور و ۲۷ رئیس دولت حضور داشتند. در ۲۰ ژوئیه سال جاری، حضور بیش از ۳۰ کشور آفریقایی در سومین نشست تایید شد. کارشناسان معتقدند که سومین نشست بیشتر جنبهای تشریفاتی خواهد داشت، زیرا معیار سنجش موفقیت این اجلاس بهتدریج از تعداد شرکتکنندگان به ارزیابی گامهای عملیشده برای تعمیق همکاریها تغییر یافته است.»
اولویت منطقی واشنگتن: پایان دادن به جنگ از طریق مذاکره
ناکامی ترامپ در تحقق اهدافش در جنگ 6 ماهه علیه ایران
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیش از شش ماه از آغاز جنگ علیه ایران میگذرد و هیچ چشماندازی برای پایان آن دیده نمیشود. موج نخست درگیریها از ۲۸ فوریه تا آتشبس ۸ آوریل ادامه یافت و در ۸ ژوئیه، درگیریها از سر گرفته شد. از ۱۴ ژوئیه، ارتش آمریکا محاصره بنادر ایران را دوباره برقرار و حملات تقریبا روزانه را آغاز کرد؛ با این وجود، کندی تردد کشتیها همچنان ادامه دارد. امروز اهداف اولیه جنگ که شامل پایان دادن به برنامه هستهای ایران، نابودی صنعت موشکی و نیروی دریایی و قطع حمایت ایران از نیروهای نیابتی در خاورمیانه بود، کنار گذاشته شدهاند و عملیات نظامی آمریکا تقریبا بهطور انحصاری بر بازگشایی تنگه هرمز متمرکز است.»
دیپلماسی ترکیه در دریای سیاه در قبال موانع عملیاتی روسیه
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «با وجود تلاشهای ترکیه، علائم دریافتی از مسکو چشمانداز احیای دوباره «ابتکار غلات دریای سیاه» را تیره کرده است. حملات روسیه و اوکراین به بنادر، پایانههای بارگیری و کشتیهای دریای سیاه، صادرات مواد غذایی و عرضه جهانی غلات را مختل کرده و کشتیهای غیرنظامی کشورهای دیگر را نیز هدف قرار داده است. ترکیه بر اساس اختیارات اعطاشده به این کشور در کنوانسیون مونترو در سال ۱۹۳۶، کنترل تنگههای ترکیه، تنها مسیر دریایی میان دریای سیاه و مدیترانه، را در دست دارد. آنکارا در بخش بزرگی از جنگ روسیه و اوکراین خود را بهعنوان میانجی معرفی کرده است. با تشدید حملات در دریای سیاه، آنکارا در پی ایفای نقش بزرگتری در این میانجیگری است، اما موفقیت آن به آمادگی روسیه و اوکراین برای مذاکره بستگی دارد.»
أحدث المقالات
علت تداوم سوء تفاهم غرب در درک اهمیت و جایگاه بریکس
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بریکس، که در ابتدا به آن با نگاه طنزآمیز و بهعنوان نوعی «انبوه نامهای اختصاری توخالی» در عصر جهانیشدن برخورد شد و بعدها نسخهای ضعیفتر از باشگاههای جهانی مانند گروه ۷ تلقی شد، در سالهای اخیر، بهویژه از سوی دونالد ترامپ، بهعنوان تهدیدی بالقوه برای سلطه دلار آمریکا مورد توجه قرار گرفته و رسانههای غربی نیز در آستانه اجلاس ۲۰۲۶ بر اختلافات داخلی آن تمرکز کردهاند. با این حال، همه این برداشتها اهمیت واقعی بریکس یعنی نقش آن بهعنوان الگویی اولیه از نظم چندقطبی در حال ظهور را نادیده میگیرند.»
موفقیتها و چالشهای همکاری روسیه و آفریقا پس از اجلاس سران ۲۰۲۳
شورای راهبردی آنلاین-رصد: سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه در ماه ژوئیه و در آستانه سومین نشست روسیه و آفریقا که قرار است در پایان ماه اکتبر برگزار شود، به آفریقا سفر و از اتیوپی، نیجر، موزامبیک و بوروندی دیدار کرد. نخستین اجلاس روسیه و آفریقا در سال ۲۰۱۹ با حضور هر ۵۴ کشور آفریقایی برگزار شد و ۴۵ کشور در سطح سران دولتها در اجلاس شرکت کردند؛ در حالی که در دومین نشست، ۴۷ کشور و ۲۷ رئیس دولت حضور داشتند. در ۲۰ ژوئیه سال جاری، حضور بیش از ۳۰ کشور آفریقایی در سومین نشست تایید شد. کارشناسان معتقدند که سومین نشست بیشتر جنبهای تشریفاتی خواهد داشت، زیرا معیار سنجش موفقیت این اجلاس بهتدریج از تعداد شرکتکنندگان به ارزیابی گامهای عملیشده برای تعمیق همکاریها تغییر یافته است.»
اولویت منطقی واشنگتن: پایان دادن به جنگ از طریق مذاکره
ناکامی ترامپ در تحقق اهدافش در جنگ 6 ماهه علیه ایران
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیش از شش ماه از آغاز جنگ علیه ایران میگذرد و هیچ چشماندازی برای پایان آن دیده نمیشود. موج نخست درگیریها از ۲۸ فوریه تا آتشبس ۸ آوریل ادامه یافت و در ۸ ژوئیه، درگیریها از سر گرفته شد. از ۱۴ ژوئیه، ارتش آمریکا محاصره بنادر ایران را دوباره برقرار و حملات تقریبا روزانه را آغاز کرد؛ با این وجود، کندی تردد کشتیها همچنان ادامه دارد. امروز اهداف اولیه جنگ که شامل پایان دادن به برنامه هستهای ایران، نابودی صنعت موشکی و نیروی دریایی و قطع حمایت ایران از نیروهای نیابتی در خاورمیانه بود، کنار گذاشته شدهاند و عملیات نظامی آمریکا تقریبا بهطور انحصاری بر بازگشایی تنگه هرمز متمرکز است.»
دیپلماسی ترکیه در دریای سیاه در قبال موانع عملیاتی روسیه
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «با وجود تلاشهای ترکیه، علائم دریافتی از مسکو چشمانداز احیای دوباره «ابتکار غلات دریای سیاه» را تیره کرده است. حملات روسیه و اوکراین به بنادر، پایانههای بارگیری و کشتیهای دریای سیاه، صادرات مواد غذایی و عرضه جهانی غلات را مختل کرده و کشتیهای غیرنظامی کشورهای دیگر را نیز هدف قرار داده است. ترکیه بر اساس اختیارات اعطاشده به این کشور در کنوانسیون مونترو در سال ۱۹۳۶، کنترل تنگههای ترکیه، تنها مسیر دریایی میان دریای سیاه و مدیترانه، را در دست دارد. آنکارا در بخش بزرگی از جنگ روسیه و اوکراین خود را بهعنوان میانجی معرفی کرده است. با تشدید حملات در دریای سیاه، آنکارا در پی ایفای نقش بزرگتری در این میانجیگری است، اما موفقیت آن به آمادگی روسیه و اوکراین برای مذاکره بستگی دارد.»
پنج پرسش کلیدی درباره سیاست بایدن در خاورمیانه

- پیروزی بایدن در میان کشورهای حوزه خلیج (فارس) چگونه درک میشود؟
وبسایت اندیشکده انگلیسی چتم هاوس در یادداشتی نوشت: ایران در شرایطی قرار دارد که میتواند از پیروزی جو بایدن بهرهمند شود، زیرا هدف اعلامشده وی بازگشت به برجام بر اساس توافق طرفین است، چنانکه اگر تهران به تعهدات برجامی خود بازگردد، تحریمها برداشته خواهند شد؛ اما این روند دشوارتر از چیزی است که به نظر میرسد، با توجه به محدودیتهای بایدن در کنگره، او باید قصد خود برای برگشت به برجام را صریحاً اعلام کرده و در ازای همراهی تهران، یک روند تدریجی برای اعتمادسازی تعریف کند.
برای رسیدن به توافق پایدار، تیم بایدن به یک فرایند دوم برای حلوفصل مسائل منطقهای احتیاج دارد. این مرحله نیازمند همکاری ایران و همچنین همکاری کشورهای حاشیه خلیج (فارس)، اسرائیل و کنگره آمریکا است.
همچنین تلاشهایی برای پایان جنگ یمن انجام خواهد گرفت، بایدن همچنین تلاش خواهد کرد وضعیت حقوق بشر را بهبود ببخشد که البته چندان خوشایند کشورهای حاشیه خلیج (فارس) نخواهد بود.
- بایدن دوره جدیدی برای سیاستهای ایالاتمتحده در عراق ترسیم خواهد کرد؟
زمانی که دونالد ترامپ رئیسجمهور آمریکا شد، عراق در آستانه شکست داعش و حرکت به سمت ثبات بود، اما هماکنون که ترامپ در حال ترک دفتر ریاست جمهوری است، عراق دوباره به سمت درگیری حرکت میکند.
اگرچه دلیل بخش اعظم بحران عراق، داخلی است، اما معترضان و نخبگان در بغداد توافق دارند كه میراث ترامپ در ناامنی كنونی کشورشان تأثیرگذار بوده است.
اگرچه بایدن به دلیل تجربه خود در کمیته امور خارجی سنا و معاونت ریاست جمهوری در دوره اوباما که پرونده عراق را بر عهده داشت، با این کشور آشنا است، اما وی از سابقه خوبی در عراق برخوردار نیست. او پیشنهاد تقسیم این کشور بر اساس خطوط قومی و فرقهای را ارائه کرده بود.
بسیاری نیز سیاستهای وی را دلیل ظهور داعش در عراق میدانند. بااینحال تیم بایدن اطمینان دارد که او از تجربیات گذشته درس آموخته و اینگونه استدلال میکنند که روابط وی با رهبران عراق میتواند زمینهساز ایجاد روابط استراتژیک مثبت شود.
برخلاف تهدید ترامپ برای خارج کردن سفیر آمریکا از بغداد، بایدن به دنبال عادیسازی روابط با عراق و تدوین سیاست جامعتری خواهد بود که فراتر از مقابله بانفوذ ایران باشد؛ اما چالش فوری بایدن، علاوه بر جبران اقدامات ترامپ، حلوفصل بحرانهای اقتصادی، سیاسی و امنیتی جاری در عراق است که ثبات این کشور را تهدید میکنند.
- بایدن مداخلهکنندگان خارجی در لیبی را تحتفشار قرار خواهد داد؟
اگرچه تفاوتهای بین دولت اوباما و ترامپ کاملاً آشکار است، اما تضاد سیاستهای آنها در قبال لیبی بسیار کمتر بوده است؛ زیرا برای آمریکا لیبی در اولویت نبوده و نیست.
اختلافنظر اعضای دولت آمریکا در سال 2019 زمانی آشکار شد که جان بولتون چراغ سبز حمله به دولت وفاق ملی را نشان داد درحالیکه دولت آمریکا آن را به رسمیت شناخته بود. در آن زمان گزارشها حاکی از آن بود که ترامپ با خلیفه حفتر فرمانده نظامی لیبی، صحبت کرده و ظاهراً از اقدامات وی حمایت کرده است.
بایدن احتمالاً سیاستهای ایالاتمتحده در لیبی را منسجمتر میکند اما بعید به نظر میرسد دولت وی که احتمالاً شامل بسیاری از تصمیمگیرندگان دموکرات خواهد بود تغییر عمدهای در سیاستهای آمریکا در لیبی در دستور کار خود قرار دهند.
بیشترین تغییر به نحوه برخورد دولت بایدن با بازیگران بینالمللی مانند امارات، ترکیه و روسیه مربوط میشود، زیرا این کشورها در لیبی مداخله میکنند و در آینده تحولات آن تأثیرگذار هستند.
- ریاست جمهوری بایدن میتواند به درگیریها در سوریه پایان دهد؟
سیاست دولت ترامپ در قبال سوریه عمدتاً در ادامه سیاست اوباما بوده است؛ اما قطعنامه 2254 شورای امنیت سازمان ملل متحد که خواستار آتشبس فوری و راهحل سیاسی بود هنوز عملی نشده، مخالفان سوریه تضعیفشدهاند و همچنان بشار اسد بر این کشور حاکم است. دولت بایدن این رویه را تغییر نمیدهد، اما ازآنجاییکه ممکن است موضع نرمتری در قبال ایران اتخاذ کند، این امر میتواند به بهبود روابط واشنگتن با سوریه منجر شود. البته بعید است که بایدن چنین رویکردی را دنبال کند. به نظر میرسد تحریمهای سوریه ازجمله سزار گسترش خواهند یافت، نیروهای آمریکا همچنان در شمال شرقی سوریه حضور خواهند داشت و بایدن اجازه نخواهد داد بدون انتقال قدرت سیاسی، منابع پولی برای بازسازی سوریه به این کشور سرازیر شوند.
- ریاست جمهوری بایدن برای اسرائیل فرصت است یا تهدید؟
اگر رئیسجمهور آمریکا بر اساس رأی اسرائیلیها انتخاب میشد، دونالد ترامپ به دلیل به رسمیت شناختن بیتالمقدس بهعنوان پایتخت اسرائیل، قطع کمکهای مالی به فلسطین و بستن دفتر تشکیلات خودگردان در واشنگتن، به رسمیت شناختن بلندیهای جولان و خروج از توافقنامه هستهای ایران بهعنوان رئیسجمهور انتخاب میشد.
اما بایدن نمیتواند و نباید مطابق الگوهای رفتاری ترامپ عمل کند که احتمال روند صلح با فلسطین و سوریه را مختل میکنند. در عوض، بایدن باید آسیبهای واردشده به مذاکرات صلح فلسطینیان و اسرائیل را بازسازی کند.
بایدن باید اعتماد متقابل میان واشنگتن و رامالله را بازگرداند، چراکه به ایالاتمتحده امکان میانجیگری بین اسرائیل و فلسطینیها را میدهد، حتی اگر امکان رسیدن به توافق صلح بین آنها یک چشمانداز دور باشد. بازگشایی دفتر تشکیلات خودگردان در واشنگتن و ادامه کمکهای مالی به آژانس امدادرسانی و کاریابی برای آوارگان فلسطینی در خاور نزدیک و تشکیلات خودگردان فلسطین میتواند نقطه شروع خوبی باشد.
اگرچه ممکن است دولت بایدن مخالف رویکرد اسرائیل در قبال فلسطین و ایران باشد، اما این مسئله منجر به بحران در روابط اسرائیل و ایالاتمتحده نمیشود و بایدن احتمالاً در بلندمدت منافع اسرائیل را بهتر تأمین خواهد کرد.
0 Comments