وب‌سایت شورای آتلانتیک آمریکا در یادداشتی نوشت: بااین‌حال، همان‌طور که طرفداران این سیاست شش‌ساله می‌دانند، مسائل مربوط به نورد استریم-2 پیچیده است. تحلیلگران ظاهراً موضع خود بایدن را نادیده گرفته و نگرانی از این خط لوله را تنها به روابط واشنگتن-برلین مرتبط می‌سازند؛ اما چنین دیدگاهی انتقادات گسترده جامعه فرا آتلانتیک از این خط لوله، ازجمله قطعنامه‌های متعدد پارلمان اروپا برای توقف فوری این خط لوله را نادیده می‌گیرد. این تحلیلگران همچنین معتقدند که دولت فعلی آلمان با نوعی توافق می‌تواند مجوز ساخت این خط لوله را از کاخ سفید بگیرد. البته این اولین بار نیست که برلین تلاش می‌کند تا با ارائه یک بسته پیشنهادی، این خط لوله، یعنی مهم‌ترین وسیله نفوذ مخرب روسیه در اروپا را نجات دهد. بر اساس اسناد منتشر شده، ظاهراً وزیر مالی آلمان در اوت 2020 به وزیر خزانه‌داری آمریکا پیشنهاد کرده است که آلمان در ازای مجوز دولت ترامپ برای «احداث و عملیاتی سازی نورد استریم-2»، یک میلیارد یورو کمک دولتی برای ساخت پایانه‌های ال ان جی آلمان تعهد خواهد کرد.

تیم بایدن به‌درستی تقویت روابط آلمان-آمریکا را در صدر سیاست امنیت ملی خود قرار داده و لغو فرمان ترامپ در تخلیه نیروهای آمریکایی از آلمان جزو اقدامات مهم وی در احیای روابط حسنه آلمان-آمریکاست.

حتی در داخل آلمان نیز طیف‌های سیاسی خواستار لغو این پروژه خط لوله هستند که گازپروم مالک آن است. تیم بایدن باید به خاطر داشته باشد که تنها بخش کوچکی از قاره اروپا از نورد استریم-2 حمایت می‌کند. این حامیان، بخش کوچکی از جامعه تجاری آلمان و اتریش هستند که به‌طور تاریخی به تعمیق روابط با شرکت‌های روسی با مالکیت دولتی علاقه‌مند بوده‌اند. اکنون وقت آن است که واشنگتن کل جامعه فراآتلانتیک را علیه این «معامله بد برای اروپا» بسیج کرده و آن را به موفقیت دیپلماتیکی برای طرفین دخیل تبدیل کند.

در گام اول و مهم‌تر از همه، ساخت این پروژه باید متوقف شود. این هدفی ارزشمند است اما کرملین از تلاش برای تکمیل این خط لوله دست بر نخواهد داشت مگر اینکه تحریم آمریکا و اتحادیه اروپا باعث توقف این پروژه شود. پس از توقف این پروژه، گفتگوهای چندجانبه در مورد آینده این طرح می‌تواند آغاز شود. درخواست‌ها برای تمدید قرارداد ترانزیت گاز از مسیر اکراین و استفاده از «مکانیسم توقف»، در صورت استفاده پوتین از نورد استریم-2 برای توقف ترانزیت گاز اوکراین، معقول به نظر می‌رسد.

قرارداد ترانزیت گاز مسیر روسیه-اکراین تنها هنگامی تکمیل شد که تحریم‌های کنگره آمریکا دسامبر 2019 به اجرا درآمد. با اجرای این تحریم‌ها روسیه فهمید که نورد استریم-2 شانسی برای اتمام ندارد و تمدید ترانزیت گاز از مسیر اکراین تنها مسیر کوتاه-مدت مسکو برای تداوم صادرات گاز به بازارهای اروپاست.

بااین‌حال، با تکمیل نورد استریم-2، روسیه ممکن است به قطع صادرات گاز از مسیر اوکراین مبادرت کند و برای جلوگیری از آن، «مکانیسم توقف» هیچ اعتباری نخواهد داشت. بعید است که آلمان و اتحادیه اروپا با قطع واردات گاز از نورد استریم-2، در اروپا بحران انرژی ایجاد کنند.

تکمیل نورد استریم-2 مسئولیت ائتلاف فرا آتلانتیک برای حمایت و حفاظت از اوکراین در برابر تجاوز روسیه را زیر سؤال خواهد برد و موجب تقویت راهبرد مسکو در زندانی کردن نخبگان خواهد شد.

پس از موفقیت در توقف این پروژه، واشنگتن و بروکسل باید از اهرم شرایط ناتمام نورد استریم-2 برای ایجاد تغییر مطلوب در رفتار روسیه استفاده کنند. اقدامات در این خصوص باید برای امنیت ملی اوکراین و به‌طورکلی برای جامعه فرا آتلانتیک سودمند بوده و موجب تقویت جامعه مدنی روسیه گردد. کرملین باید در توقف تجاوز به شرق اوکراین اقدامات ملموسی انجام داده و کریمه را ترک کند. در چنین حالتی، شرایط امنیتی اوکراین بهبود خواهد یافت و در صورت تکمیل نورد استریم-2 و بهره‌برداری کرملین از آن برای قطع ترانزیت اوکراین، این کشور در برابر این اقدام روسیه از مقاومت بیشتری نسبت به شرایط فعلی خود برخوردار خواهد بود.

شاید این اهداف در کوتاه‌مدت دست‌نیافتنی به نظر برسد اما بازهم باید جزو اهداف مهم رهبران آمریکا و اروپا ازجمله رئیس‌جمهور بایدن قلمداد شود که از چالش‌های گسترش اقتدارگرایی به‌خوبی آگاه است. در ارتباط با نورد استریم-2 دولت بایدن از فرصت واقعی برای ایجاد اتفاق‌نظر در امنیت ملی فرا آتلانتیک و هم‌زمان، تقویت روابط آمریکا-آلمان برخوردار است.