جدیدترین مطالب

نقش قدرت‌های نوظهور در گذار به نظم چندقطبی

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: تحولات انتخاباتی آمریکای لاتین، رفتار قدرت‌های بزرگ و دشواری تصمیم‌گیری در نهادهای چندجانبه، از گذار تدریجی به نظمی چندقطبی و درعین‌حال ناپایدار حکایت دارند.

علل بازتعریف راهبرد روسیه در قبال آفریقا

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «اجلاس سران روسیه و آفریقا نشان‌دهنده تداوم چرخش روسیه به‌سوی آفریقا و تلاش این کشور برای گسترش دامنه همکاری‌های اقتصادی است. این اجلاس همچنین بازتاب‌ راهبرد مسکو برای متنوع‌سازی مقاصد صادراتی و اولویت‌بخشی به بازار آفریقا برای عرضه محصولات کشاورزی، کودهای شیمیایی و محصولات فناوری روسیه، در شرایط افزایش سریع تنش‌های ژئوپلیتیکی و عدم‌قطعیت در بازارهای جهانی است.»

تحلیلی بر ایجاد فرماندهی مشترک عربی در کویت

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: ایجاد فرماندهی مشترک عربی در کویت، زمانی به امنیت پایدار خلیج‌فارس کمک می‌کند که از وابستگی به آمریکا فاصله بگیرد و بر پیگیری مشارکت و همکاری همه کشورهای منطقه استوار شود.

محدودیت‌ها در روابط روسیه و ترکیه در فضای بحرانی منطقه

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «مشارکت راهبردی» عنوانی است که مدت‌ها برای توصیف روابط روسیه و ترکیه به کار می‌رود؛ اما متغیرهای شکل‌دهنده این روابط پیچیده‌تر شده‌اند. مسائل امنیت منطقه‌ای، تجارت و انرژی، به‌ویژه اختلافات در خاورمیانه، قفقاز جنوبی و امنیت کشتیرانی در دریای سیاه، تاب‌آوری روابط دو کشور را به بوته آزمون گذاشته‌اند.»

نگرانی و تردید پنتاگون درخصوص چگونگی حضور نظامی آمریکا در خلیج‌فارس

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «جنگ با ایران هنوز به پایان نرسیده، اما بحث درباره شکل و ماهیت حضور نظامی آمریکا در منطقه خلیج(فارس) پس از جنگ آغاز شده است. نحوه پایان جنگ بر چگونگی بازنگری آمریکا در نقش منطقه‌ای خود تاثیر خواهد گذاشت. چیزی شبیه به یک خرد متعارف در حال شکل‌گیری در محافل سیاسی است که می‌تواند نفوذ آمریکا در خاورمیانه را به طور جدی به خطر بیندازد.»

تنزل جایگاه اروپا از پیشگامی در دیپلماسی به دنباله‌روی حقیرانه از آمریکا در قبال ایران

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «زمانی بود که اروپا در مورد دیپلماسی جدیت داشت، دیپلماسی به‌عنوان یک کار صبورانه و اغلب طاقت‌فرسای تعامل با دشمنان تلقی می شد و نه صرفا صدور محکومیت و اعمال تحریم.»

انگلیس در مقابل دو گزینه انتخابی: پذیرش مقررات تجاری اتحادیه اروپا و یا تحمل فشارهای تعرفه‌ای چین

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «قانون شتاب‌بخشی صنعتی اتحادیه اروپا (IAA)، بریتانیا را به سمت رویارویی اقتصادی با چین سوق می‌دهد که لندن ترجیح می‌دهد از آن اجتناب کند. این قانون قرار است الزامات جدیدی تحت عنوان «ساخت اروپا» وضع کند و دسترسی شرکت‌ها به برخی طرح‌های یارانه‌ای و قراردادهای تدارکات عمومی را به استفاده به میزان کافی از کالاها و قطعات تولیدشده در داخل اروپا مشروط سازد. یکی از اهداف این اقدام، حمایت از صنایع اروپایی در برابر کالاهای چینی ارزان‌قیمت و باکیفیت، از جمله خودروهای هیبریدی و برقی است.»

«سقف بدهی دولت»؛ اهرم قوی مجلس نمایندگان آمریکا برای مهار ترامپ در ادامه جنگ علیه ایران

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ « در واشنگتن هیچ‌کس درباره سقف بدهی دولت فدرال صحبت نمی‌کند و دقیقا به همین دلیل است که این موضوع شایسته توجه است. بخش عمده بحث‌های پیش از انتخابات درباره اقداماتی که مجلس نمایندگان با اکثریت دموکرات می‌تواند برای مهار ماجراجویی دونالد ترامپ در ایران انجام دهد، بر قطعنامه‌های محدودکننده اختیارات جنگی رئیس‌جمهور، احضاریه‌های کنگره و جلسات استماع متمرکز بود. جای تعجب نیست که هر سه ابزار با مانع یکسانی روبه‌رو هستند: وتوی رئیس‌جمهور؛ وتویی که اکثریت جدید کنگره آرای دوسوم نمایندگان لازم برای لغو آن را در اختیار نخواهد داشت.»

Loading

أحدث المقالات

نقش قدرت‌های نوظهور در گذار به نظم چندقطبی

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: تحولات انتخاباتی آمریکای لاتین، رفتار قدرت‌های بزرگ و دشواری تصمیم‌گیری در نهادهای چندجانبه، از گذار تدریجی به نظمی چندقطبی و درعین‌حال ناپایدار حکایت دارند.

علل بازتعریف راهبرد روسیه در قبال آفریقا

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «اجلاس سران روسیه و آفریقا نشان‌دهنده تداوم چرخش روسیه به‌سوی آفریقا و تلاش این کشور برای گسترش دامنه همکاری‌های اقتصادی است. این اجلاس همچنین بازتاب‌ راهبرد مسکو برای متنوع‌سازی مقاصد صادراتی و اولویت‌بخشی به بازار آفریقا برای عرضه محصولات کشاورزی، کودهای شیمیایی و محصولات فناوری روسیه، در شرایط افزایش سریع تنش‌های ژئوپلیتیکی و عدم‌قطعیت در بازارهای جهانی است.»

تحلیلی بر ایجاد فرماندهی مشترک عربی در کویت

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: ایجاد فرماندهی مشترک عربی در کویت، زمانی به امنیت پایدار خلیج‌فارس کمک می‌کند که از وابستگی به آمریکا فاصله بگیرد و بر پیگیری مشارکت و همکاری همه کشورهای منطقه استوار شود.

محدودیت‌ها در روابط روسیه و ترکیه در فضای بحرانی منطقه

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «مشارکت راهبردی» عنوانی است که مدت‌ها برای توصیف روابط روسیه و ترکیه به کار می‌رود؛ اما متغیرهای شکل‌دهنده این روابط پیچیده‌تر شده‌اند. مسائل امنیت منطقه‌ای، تجارت و انرژی، به‌ویژه اختلافات در خاورمیانه، قفقاز جنوبی و امنیت کشتیرانی در دریای سیاه، تاب‌آوری روابط دو کشور را به بوته آزمون گذاشته‌اند.»

نگرانی و تردید پنتاگون درخصوص چگونگی حضور نظامی آمریکا در خلیج‌فارس

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «جنگ با ایران هنوز به پایان نرسیده، اما بحث درباره شکل و ماهیت حضور نظامی آمریکا در منطقه خلیج(فارس) پس از جنگ آغاز شده است. نحوه پایان جنگ بر چگونگی بازنگری آمریکا در نقش منطقه‌ای خود تاثیر خواهد گذاشت. چیزی شبیه به یک خرد متعارف در حال شکل‌گیری در محافل سیاسی است که می‌تواند نفوذ آمریکا در خاورمیانه را به طور جدی به خطر بیندازد.»

تنزل جایگاه اروپا از پیشگامی در دیپلماسی به دنباله‌روی حقیرانه از آمریکا در قبال ایران

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «زمانی بود که اروپا در مورد دیپلماسی جدیت داشت، دیپلماسی به‌عنوان یک کار صبورانه و اغلب طاقت‌فرسای تعامل با دشمنان تلقی می شد و نه صرفا صدور محکومیت و اعمال تحریم.»

انگلیس در مقابل دو گزینه انتخابی: پذیرش مقررات تجاری اتحادیه اروپا و یا تحمل فشارهای تعرفه‌ای چین

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «قانون شتاب‌بخشی صنعتی اتحادیه اروپا (IAA)، بریتانیا را به سمت رویارویی اقتصادی با چین سوق می‌دهد که لندن ترجیح می‌دهد از آن اجتناب کند. این قانون قرار است الزامات جدیدی تحت عنوان «ساخت اروپا» وضع کند و دسترسی شرکت‌ها به برخی طرح‌های یارانه‌ای و قراردادهای تدارکات عمومی را به استفاده به میزان کافی از کالاها و قطعات تولیدشده در داخل اروپا مشروط سازد. یکی از اهداف این اقدام، حمایت از صنایع اروپایی در برابر کالاهای چینی ارزان‌قیمت و باکیفیت، از جمله خودروهای هیبریدی و برقی است.»

«سقف بدهی دولت»؛ اهرم قوی مجلس نمایندگان آمریکا برای مهار ترامپ در ادامه جنگ علیه ایران

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ « در واشنگتن هیچ‌کس درباره سقف بدهی دولت فدرال صحبت نمی‌کند و دقیقا به همین دلیل است که این موضوع شایسته توجه است. بخش عمده بحث‌های پیش از انتخابات درباره اقداماتی که مجلس نمایندگان با اکثریت دموکرات می‌تواند برای مهار ماجراجویی دونالد ترامپ در ایران انجام دهد، بر قطعنامه‌های محدودکننده اختیارات جنگی رئیس‌جمهور، احضاریه‌های کنگره و جلسات استماع متمرکز بود. جای تعجب نیست که هر سه ابزار با مانع یکسانی روبه‌رو هستند: وتوی رئیس‌جمهور؛ وتویی که اکثریت جدید کنگره آرای دوسوم نمایندگان لازم برای لغو آن را در اختیار نخواهد داشت.»

Loading

جنگ غزه و رویکرد نوسانی رژیم‌های عربی

شورای راهبردی آنلاین – رصد: چند ماه پیش، جراد کوشنر در اظهارنظری عجیب ادعا کرد: «ما شاهد آخرین درگیری‌ها بین اعراب و اسرائیل هستیم». نظر داماد و مشاور ارشد دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور پیشین آمریکا این بود که با فشار بی‌سابقه بر فلسطینیان می‌توان موضوع فلسطین را حل کرد. البته در عمل، مشخص نبود که این هدف چگونه محقق خواهد شد. پیش‌فرض این بود که تهدید به انزوا و فشار بیشتر می‌تواند تشکیلات خودگردان فلسطین را به پذیرش درخواست‌های آمریکا مجبور ‌کند. این رویکردی جدید است، چراکه حتی باراک اوباما و جورج دبلیو بوش هم که رویکردهای سخت‌گیرانه‌ داشتند، همیشه از چماق و زور استفاده نمی‌کردند.

شادی حمید در یادداشتی که وب‌سایت اندیشکده بروکینگز آن را منتشر کرد؛ نوشت: اعتقاد دیگر کوشنر این بود که ملت‌های عرب باید یک‌به‌یک از فلسطینیان جدا شوند؛ به‌عبارت‌دیگر، درگیری اعراب – اسرائیل می‌تواند از مناقشه اسرائیل – فلسطین جدا شود. البته پیش‌ازاین نیز واشنگتن از صلح جداگانه میان اسرائیل و همسایگان عرب حمایت کرده بود که نتیجه آن توافق با مصر در سال 1978 و با اردن در سال 1994 بود.

ست آنزیسکای تاریخ‌دان از توافقنامه‌ کمپ دیوید، به‌عنوان دستاورد بزرگ سیاست خارجی جیمی کارتر نام برده است. اگرچه در ابتدا قرار بود موضوع فلسطین در توافق کمپ دیوید گنجانده شود اما اولویت اصلی انور سادات و شاید تنها اولویت وی، بازپس‌گیری قلمرو ازدست‌رفته مصر در سینا بود.

برخی از رژیم‌های عرب این‌گونه وانمود می‌کردند که صلح آن‌ها با اسرائیل به فلسطینیان کمک خواهد کرد. ازنظر آن‌ها روابط دیپلماتیک به آن‌ها اجازه می‌دهد تا بر رفتار اسرائیل تأثیر بگذارند؛ اما در عمل، اسرائیل با توافق کمپ دیوید به آنچه می‌خواست رسید و تهدید نظامی را از سوی رقبای اصلی عرب خود خنثی کرد.

اخیراً نیز امارات متحده عربی، بحرین، مراکش و سودان از طریق «توافق آبراهام» به این لیست اضافه شدند. عربستان سعودی، حداقل تا قبل از درگیری‌های غزه یکی از اصلی‌ترین گزینه‌های اضافه شدن به این لیست بود. در ماه نوامبر محمد بن سلمان مخفیانه با بنیامین نتانیاهو نخست‌وزیر اسرائیل دیدار کرد. كوشنر راست می‌گفت كه این توافق باعث می‎شود فلسطینی‌ها منزوی شوند. اگرچه خیلی پیش از این‌ها فلسطین اولویت خود را در نزد رژیم‌های عربی ازدست‌داده بود.

تلاش‌های اخیر رهبران عرب نشان می‌دهد زمان مناسب برای نزدیك شدن به اسرائیل و بهره‌مندی از همکاری اقتصادی و امنیتی فرارسیده است. البته برای کشورهای حاشیه خلیج (فارس)، به‌ویژه عربستان سعودی این اقدام تا حد زیادی حساسیت‌برانگیز است. اخیراً نیز چون فلسطین در کانون توجهات منطقه قرارگرفته است، خطر نزدیکی به اسرائیل بیشتر شده است. از همین رو ممکن است برخی کشورها حاضر به توافق با اسرائیل نشوند.

با آغاز درگیری‌ها در غزه، به‌ویژه در کشورهای عربی که رسانه‌ها، ازجمله رسانه‌های اجتماعی، تحت کنترل دولت‌ها هستند، پوشش تحولات غزه با محدودیت‌هایی مواجه شده است.

عربستان سعودی، امارات متحده عربی و بحرین که از سرکوبگرترین کشورها در منطقه هستند، برای کم‌رنگ کردن موضوع فلسطین، درصدد تقویت ملی‌گرایی، به‌ویژه در میان شهروندان جوان برآمده‌اند. به‌عنوان‌مثال، خانواده آل سعود که همواره بر اولویت مذهبی تأکید داشتند اینک ملی‌گرایی را بر مصالح اسلام مقدم می‌دانند.

در دوره محمد بن سلمان، «ملی‌گرایی سعودی» تشدید شده است. چنانکه در حوزه سیاست خارجی، او رویکرد «اول عربستان سعودی» را دنبال می‌کند. بر همین اساس، هشتگ «فلسطین مسئله من نیست» هم‌زمان با وقوع حوادث غزه رو به گسترش بود؛ اما به‌یک‌باره همه‌چیز تغییر کرد و هشتگ «فلسطین مسئله اصلی ماست» شکل گرفت. در همین حال، برخی از چهره‌های برجسته عربستان سعودی نیز یک رویکرد میانه را دنبال کرده‌اند، آن‌ها شاید احساس می‌کنند که این نقطه دلخواه دربار سلطنتی است: انتقاد شدید از اسرائیل به‌موازات انتقاد شدید از حماس. به گفته اندرو لبر، دانشجوی دکتری از دانشگاه هاروارد که به مطالعه رسانه‌های اجتماعی عربستان می‌پردازد، عدم پوشش در رسانه‌های سعودی و اماراتی به‌آرامی جای خود را به انتقاد از اسرائیل داده است. به گفته وی «هنگامی‌که اظهارات رسمی نشان داد كه دولت سعودی در كنار فلسطینیان است، من توئیت‌های بیشتری از طرف طرفداران فلسطین دیدم».

تحولات اخیر فلسطین احساسات عمومی را برانگیخته است. این یکی از آخرین موضوعات باقی‌مانده است که می‌تواند حمایت گسترده و واقعی را در آن‌سوی مرزهای عربی ایجاد کند. همبستگی فراملی، چه به شکل پان‌عربیسم یا اسلام‌گرایی برای اسرائیل یک تهدید است. چراکه این موضوع به‌راحتی قابل‌کنترل نیست. در همین حال، برای رژیم‌های عربی، تجدید احساسات نسبت به فلسطینی‌ها یک چالش است. در سال گذشته، ستون نویس‌های اماراتی و سعودی توافق آبراهام را «گامی بزرگ معرفی می‌کردند که در ابتدا به مردم فلسطین و در مرحله دوم به اعراب خدمت می‌کند».

درمجموع، جنگ غزه شرکای جدید عرب اسرائیل را در «موقعیت نامناسبی» قرار می‌دهد. این موقعیت نامناسب، قابل مدیریت است. با این فرض که بتوان درگیری در غزه، بحران رهبری در کرانه باختری و خشونت میان اعراب و یهود در اسرائیل را مهار کرد؛ اما اینکه این فرض را بتوان عملی کرد یا نه‌چندان مشخص نیست.

 

0 Comments

Submit a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *