جدیدترین مطالب

آینده پایگاه نظامی روسیه در ارمنستان در هاله‌ای از ابهام

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «پایگاه نظامی ۴۰۰۰ نفره روسیه در گیومری، ارمنستان، هم در روابط میان دو کشور و هم در داخل هر یک از آنها، موضوعی بحث‌برانگیز است. از یک سو، نیکول پاشینیان می‌گوید این پایگاه برای امنیت ارمنستان «ضروری و حیاتی» نیست و ولادیمیر پوتین در پاسخ می‌گوید «اگر ارمنستان معتقد است که این پایگاه مورد نیاز نیست، روسیه همین فردا آنجا را ترک خواهد کرد»؛ از سوی دیگر، نیروهای قدرتمندی در هر دو کشور با تعطیلی این پایگاه مخالفند.»

چگونه ۱۱ سپتامبر پایان هژمونی آمریکا را تسریع کرد؟

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «از زمان حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ به نیویورک و واشنگتن، آنقدر اتفاقات گونگون رخ داده است که این حملات اکنون هم بسیار دور و هم شاید کم‌اهمیت‌تر از آنچه در آن زمان به نظر می‌رسیدند، جلوه می‌کنند. با این حال، هر دو برداشت گمراه‌کننده است.»

اهمیت تقویت نقش جنوب جهانی در مدیریت بهتر سازمان ملل

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سازمان ملل که از خاکستر جنگ جهانی دوم متولد شد، وعده‌ای بنیادین و جسورانه داشت: کشورهای مستقل می‌توانند برای جلوگیری از وقوع یک فاجعه جهانی دیگر متحد شوند. امروز، این وعده توخالی به نظر می‌رسد. شورای امنیت به‌دلیل نظام وتوی منسوخ‌شده خود فلج شده است. آمریکا از پرداخت منابع مالی خودداری می‌کند و از نهادهایی مانند یونسکو و سازمان جهانی بهداشت فاصله می‌گیرد. سازمان ملل از غزه تا اوکراین و ایران، بارها نشان داده است که در متوقف کردن جنایت‌ها ناتوان است.»

پیمان مکه در بوته آزمایش؛ از «معمای بازدارندگی» تا «خطر برهم‌زنندگی امنیت»

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پیمان مکه که ۷ اوت ۲۰۲۶ میان عربستان، ترکیه و پاکستان امضا شد، بیش از آنکه پاسخی به خلأهای ژئوپلیتیک باشد، در عمل با «معمای بازدارندگی» و «تفاوت ادراک تهدید» روبه‌روست. در حالی که این پیمان نماد گذار به خوداتکایی منطقه‌ای است، اولین آزمون‌های میدانی و پیچیدگی‌های روابط با بازیگران منطقه‌ای، مفهوم واقعی آن را مشخص خواهد کرد.

تحلیلی بر توافق نفتی آمریکا و ونزوئلا

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «روابط آمریکا و ونزوئلا از زمان برکناری نیکلاس مادورو در اوایل ژانویه و در جریان عملیات «عزم راسخ» همچنان در حال تغییر است. دونالد ترامپ از توافقی تاریخی برای بهره‌برداری از ذخایر نفت ونزوئلا خبر داده است. این توافق پیامدهای احتمالی برای آمریکا، ونزوئلا، آینده دلسی رودریگز، رئیس‌جمهور موقت، و بازیگرانی مانند چین خواهد داشت.»

سفر شی به واشنگتن؛ تغییر در موازنه قدرت

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر قریب‌الوقوع شی جین‌پینگ، رئیس‌جمهور چین، به واشنگتن برای دیدار با دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، در تاریخ ۲۴ سپتامبر، در مقطعی حساس از ژئوپلیتیک جهانی صورت می‌گیرد. این دیدار فراتر از یک تعامل دوجانبه، می‌تواند تحلیلی درباره تغییر توازن نفوذ دیپلماتیک میان دو اقتصاد بزرگ جهان را به ما ارائه دهد.»

Loading

أحدث المقالات

آینده پایگاه نظامی روسیه در ارمنستان در هاله‌ای از ابهام

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «پایگاه نظامی ۴۰۰۰ نفره روسیه در گیومری، ارمنستان، هم در روابط میان دو کشور و هم در داخل هر یک از آنها، موضوعی بحث‌برانگیز است. از یک سو، نیکول پاشینیان می‌گوید این پایگاه برای امنیت ارمنستان «ضروری و حیاتی» نیست و ولادیمیر پوتین در پاسخ می‌گوید «اگر ارمنستان معتقد است که این پایگاه مورد نیاز نیست، روسیه همین فردا آنجا را ترک خواهد کرد»؛ از سوی دیگر، نیروهای قدرتمندی در هر دو کشور با تعطیلی این پایگاه مخالفند.»

چگونه ۱۱ سپتامبر پایان هژمونی آمریکا را تسریع کرد؟

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «از زمان حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ به نیویورک و واشنگتن، آنقدر اتفاقات گونگون رخ داده است که این حملات اکنون هم بسیار دور و هم شاید کم‌اهمیت‌تر از آنچه در آن زمان به نظر می‌رسیدند، جلوه می‌کنند. با این حال، هر دو برداشت گمراه‌کننده است.»

اهمیت تقویت نقش جنوب جهانی در مدیریت بهتر سازمان ملل

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سازمان ملل که از خاکستر جنگ جهانی دوم متولد شد، وعده‌ای بنیادین و جسورانه داشت: کشورهای مستقل می‌توانند برای جلوگیری از وقوع یک فاجعه جهانی دیگر متحد شوند. امروز، این وعده توخالی به نظر می‌رسد. شورای امنیت به‌دلیل نظام وتوی منسوخ‌شده خود فلج شده است. آمریکا از پرداخت منابع مالی خودداری می‌کند و از نهادهایی مانند یونسکو و سازمان جهانی بهداشت فاصله می‌گیرد. سازمان ملل از غزه تا اوکراین و ایران، بارها نشان داده است که در متوقف کردن جنایت‌ها ناتوان است.»

پیمان مکه در بوته آزمایش؛ از «معمای بازدارندگی» تا «خطر برهم‌زنندگی امنیت»

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پیمان مکه که ۷ اوت ۲۰۲۶ میان عربستان، ترکیه و پاکستان امضا شد، بیش از آنکه پاسخی به خلأهای ژئوپلیتیک باشد، در عمل با «معمای بازدارندگی» و «تفاوت ادراک تهدید» روبه‌روست. در حالی که این پیمان نماد گذار به خوداتکایی منطقه‌ای است، اولین آزمون‌های میدانی و پیچیدگی‌های روابط با بازیگران منطقه‌ای، مفهوم واقعی آن را مشخص خواهد کرد.

تحلیلی بر توافق نفتی آمریکا و ونزوئلا

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «روابط آمریکا و ونزوئلا از زمان برکناری نیکلاس مادورو در اوایل ژانویه و در جریان عملیات «عزم راسخ» همچنان در حال تغییر است. دونالد ترامپ از توافقی تاریخی برای بهره‌برداری از ذخایر نفت ونزوئلا خبر داده است. این توافق پیامدهای احتمالی برای آمریکا، ونزوئلا، آینده دلسی رودریگز، رئیس‌جمهور موقت، و بازیگرانی مانند چین خواهد داشت.»

سفر شی به واشنگتن؛ تغییر در موازنه قدرت

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر قریب‌الوقوع شی جین‌پینگ، رئیس‌جمهور چین، به واشنگتن برای دیدار با دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، در تاریخ ۲۴ سپتامبر، در مقطعی حساس از ژئوپلیتیک جهانی صورت می‌گیرد. این دیدار فراتر از یک تعامل دوجانبه، می‌تواند تحلیلی درباره تغییر توازن نفوذ دیپلماتیک میان دو اقتصاد بزرگ جهان را به ما ارائه دهد.»

Loading

چالش راهبردی چین برای ناتو و راهکارهای مقابله با آن

شورای راهبردی آنلاین – رصد: در گردهمایی رهبران ناتو در لندن در دسامبر 2019، ینس استولتنبرگ، دبیر کل ناتو بار دیگر نیاز به تشکیل ائتلاف را برای مواجهه با چین به عنوان چالش جدید ناتو تکرار کرد. وی تأکید کرد که ما باید این واقعیت را درک کنیم که چین در آفریقا، قطب شمال، فضای مجازی و حتی در اروپا، به ما نزدیک‌تر می‌شود. اگرچه این اظهارات تا حدی برای جلب رضایت دولت قبلی آمریکا بود، اما انعکاسی از نگرانی‌های فزاینده درباره پیامدهای فعالیت‌های چین برای امنیت فراآتلانتیک بود.

وب سایت مرکز مطالعات استراتژیک و بین‌الملل (CSIS) آمریکا در یادداشتی نوشت: اعضای ناتو در لندن توافق کردند برای نخستین بار در بیانیه پایانی خود از چین به عنوان تهدید اصلی ناتو نام ببرند، اما بعد از گذشت دو سال، ناتو هنوز راهبرد خود در قبال چین را روشن نکرده است.

برخلاف روسیه یا گروه‌های تروریستی، چین تهدید نظامی مستقیمی برای ناتو ندارد، اما افزایش رشد اقتصادی و دیپلماسی تهاجمی پکن در اروپا، به موازات روابط نظامی فزاینده آن با روسیه، پیامدهای عمده‌ای برای اقتصاد و امنیت فراآتلانتیک دارد.

سرمایه‌گذاری‌های چین در زیرساخت‌های مهم اروپا، از شبکه‌های دیجیتال تا امکانات بندری، می‌تواند توانایی‌های ناتو برای پاسخ دیپلماتیک و در صورت لزوم واکنش نظامی به بحران‌های بین‌المللی را تضعیف کند. مالکیت چین بر حدود 10 درصد از ظرفیت بنادر اروپا و سرمایه‌گذاری‌های گسترده در جاده‌ها و راه آهن شرق اروپا، تحرک و آمادگی نظامی ناتو در شرایط بحرانی را پیچیده می‌کند. علاوه بر این، اگر برخی از متحدان تجهیزات هوآوی را در شبکه‌های فایو جی خود به کار گیرند، با توجه به روابط نزدیک این شرکت با حزب کمونیست چین، ابهاماتی درباره امنیت این شبکه‌ها مطرح خواهد شد.

همچنین دسترسی نظامی چین به منطقه یورو-آتلانتیک در حال افزایش است. نیروی دریایی روسیه و چین تمرینات نظامی مشترکی را در دریاهای مدیترانه و بالتیک انجام داده‌اند که از همکاری در حال رشد پکن و مسکو خبر می‌دهد. همکاری چین و روسیه در قطب شمال، منطقه‌ای که هر دو کشور در آن در پروژه‌های گاز طبیعی و کریدورهای حمل و نقل سرمایه‌گذاری می‌کنند، به عنوان بخشی از اجرای ابتکار جاده ابریشم قطبی در حال تقویت است. علاوه بر این، چین در حال توسعه توانایی‌های نظامی مدرن (موشک‌های دوربرد، ناوهای هواپیمابر و زیردریایی‌های هسته‌ای) است که با توجه به گستره جهانی آن‌ها، ممکن است برای ناتو دارای پیامدهای امنیتی جدی باشد. به همین ترتیب، چین در حال سرمایه‌گذاری در تسلیحات فضایی است که می‌تواند به‌طور بالقوه هریک از ماهواره‌های ناتو را تهدید کند. اعضای ناتو همچنین مرتبا هدف حملات سایبری هکرهای مستقر در چین قرار دارند.

اعضای ناتو با سیاست خارجی قاطع چین مواجه شده‌اند. در دوره بیماری همه‌گیر کووید – 19، پکن اقدامات ضد اطلاعاتی خود را که مستقیماً کشورهای ناتو را هدف قرار می‌دهد، به‌طور قابل توجهی تشدید کرده است. پکن همچنین تلاش کرده است روابط اقتصادی خود با برخی کشورهای ناتو را از طریق طرح کمربند و جاده و با هدف از بین بردن انسجام و اتحاد آن‌ها بهبود ببخشد. چین به‌طور فعالانه‌ای از روابط دو جانبه برای جلوگیری از اتخاذ موضع واحد اتحادیه اروپا سوءاستفاده کرده و آن را اقدامی آسان برای تعدیل مواضع مشترک ناتو در مورد موضوعات مغایر با منافع چین قلمداد می‌کند.

در چنین شرایطی، اعضای ناتو برای مقابله با چالش چین راه طولانی در پیش دارند که مستلزم توجه به سه مولفه اساسی است:

نخست، چین خطرناک‌تر از روسیه نیست. اگرچه چین یک چالش تمام عیار برای ناتو است، اما برخلاف روسیه هیج تهدید نظامی کلاسیکی برای ناتو ندارد. در مجموع، پکن یک حریف سیستمی، یک رقیب و یک شریک برای اروپا است. ناتو باید این واقعیت چند وجهی را بپذیرد و به فرصت‌های تعامل با پکن برای مقابله با چالش‌های مشترک مانند کنترل تسلیحات فکر کند.

دوم، ناتو نباید از همکاری با متحدان غافل شود. اگرچه چین یک تهدید فوری نیست که مستلزم تصمیم گیری اضطراری باشد، اما برای دهه‌های آتی یک چالش استراتژیک طولانی مدت است. برای درک بهتر این چالش، ناتو باید یک راهبرد دقیق و مشخص را برنامه ریزی کند. ناتو همچنین با مشورت با شرکای خود در ایندوپاسیفیک مانند ژاپن و استرالیا که به طرق مختلف با چالش پکن مواجه هستند، می‌تواند بهتر عمل کند.

سوم، همکاری با اتحادیه اروپا مهم است. برای مقابله موثر با چالش‌های ایجاد شده توسط چین، ناتو باید همکاری خود را با اتحادیه اروپا که از توانایی بیشتری برای فعالیت در حوزه فناوری و اقتصادی برخوردار است، افزایش دهد.

مسیر پیش رو

استراتژی ناتو در قبال چین می‌تواند بر اقدامات زیر متمرکز باشد:

    تقویت درک جمعی اعضای ناتو از فعالیت‌های چین که ممکن است بر امنیت فراآتلانتیک تأثیر بگذارد. آن‌ها باید درک جمعی خود از اقدامات چین را که می‌تواند بر دفاع جمعی و انعطاف پذیری ناتو تأثیر بگذارد، ارتقا دهند. این امر مستلزم افزایش اشتراک اطلاعات بین متحدان و نظارت بهتر بر فعالیت‌های نظامی چین در حوزه فرماندهی ناتو است.

    تعمیق هماهنگی سیاسی بین متحدان و شرکای ناتو: ناتو باید برای گفتگو با متحدان در مورد اقدامات چین و واکنش در برابر آن‌ها به عنوان یک بستر سیاسی عمل کند. ناتو باید با چهار شریک خود در آسیا-اقیانوسیه، یعنی ژاپن، کره جنوبی، استرالیا و نیوزیلند، ارتباطات بیشتری برقرار کند تا باعث افزایش آگاهی مشترک از ظرفیت‌ها و فعالیت‌های مخرب چین شود.

    گسترش همکاری ناتو و اتحادیه اروپا برای کمک به متحدان به منظور بالا بردن سطح مقاومت در برابر نفوذ روزافزون چین. ناتو باید هنگام بررسی و ارزیابی سرمایه گذاری‌های چین در زیرساخت‌های حیاتی اروپا، ایمن‌سازی شبکه‌های دیجیتال، مقابله با فعالیت‌های ضد اطلاعاتی چین و ایجاد نوآوری مشترک برای حفظ برتری تکنولوژیکی ناتو در رقابت با چین، همکاری خود را با اتحادیه اروپا افزایش دهد.

0 Comments