ریم صلاحی در تحلیلی که در وب سایت اندیشکده شورای آتلانتیک منتشر شد، نوشت: بااین‌وجود، سوریه از برخی جهات با توجه به این که آمریکا هیچ سیاست مشخصی در قبال آن ندارد، به افغانستان شباهت دارد. اگرچه جنگ آمریکا در افغانستان 20 سال قبل باهدف از بین بردن القاعده شروع شد، اما توجیه ادامه حضورش در دو دهه گذشته در آن کشور شبیه به مغلطه در خصوص هدف نهایی بود. درواقع، عقب‌نشینی ناگهانی آمریکا از افغانستان و تسلط فوری طالبان بر این کشور روشن کرد که سیاست آمریکا در خصوص افغانستان تا چه اندازه نامشخص بوده است.

در سوریه نیز به همین شکل، آمریکا از زمان شکل‌گیری این مناقشه‌ای در بیش از یک دهه تا کنون، فاقد یک سیاست مشخص در قبال این کشور بوده است. دولت‌های باراک اوباما و دونالد ترامپ نتوانستند روشن کنند که آمریکا امیدوار بود به چه چیزی در سوریه برسد.

اگرچه اوباما به موضوع سوریه با لفاظی‌های قوی در حمایت از آرمان‌های دموکراتیک انقلاب 2011 پرداخت و برکناری بشار اسد را خواستار شد، اما برای رسیدن به آن هدف اقدامات لازم را انجام نداد.

پس از خروج آمریکا از شمال شرق سوریه در دولت ترامپ هم فقدان یک استراتژی مشخص و منسجم در این خصوص آشکارتر شد. این خروج راه را برای تصرف بخش‌هایی از شمال سوریه توسط ترکیه باز کرد.

در طول این سال‌ها، درحالی‌که مناقشه سوریه در عرصه بین‌المللی مطرح و کمرنگ شد، آمریکا همچنان برای تعریف راهبرد خود در قبال سوریه تقلا می‌کرد. دولت جو بایدن هنوز نماینده ویژه جدیدی را برای سوریه معرفی نکرده و در تعامل دیپلماتیک در روند صلح نیز نقش محدودی را ایفا کرده است. حتی اگر آمریکا به داشتن حضور نظامی و دیپلماتیک در شمال شرق سوریه ادامه دهد، به‌جز اعلامیه‌های مبهم درباره امنیت و ثبات، نمی‌تواند به روشنی مشخص کند که می‌خواهد در آنجا به چه چیزی برسد.

در حال حاضر تدوین یک سیاست کارآمد در قبال سوریه توسط آمریکا بیش از هر زمان دیگری چالش‌برانگیز است. سوریه در موقعیتی نیست که در زمان دولت اوباما و حتی دولت ترامپ در آن قرار داشت. دولت اسد بخش‌های وسیعی از سرزمین را – با کمک ایران و روسیه – باز پس گرفته و نشان داده است که برای پیروزی نظامی در برابر هیچ‌چیز متوقف نخواهد شد.

نگرانی دیگری که برای آمریکا مطرح است، احتمال توافق میان مقامات کرد و دولت اسد در شمال شرق سوریه است.