بروس ریدل در یادداشتی که وب سایت اندیشکده بروکینگز آمریکا آن را منتشر کرد، نوشت: اخیرا انصارالله و عربستان سعودی بر سر آتش‌بس دو ماهه با یکدیگر توافق کردند. آتش‌بس با توافق طرفین قابل تمدید خواهد بود. محاصره واردات سوخت لغو شد و اولین کشتی در بندر الحدیده پهلو گرفت. واردات سوخت می‌تواند تحویل غذا، دارو و سایر کمک‌ها به مردم یمن را تسهیل کند. محاصره فرودگاه صنعا نیز برداشته شد تا به تعداد انگشت شماری از پروازهای تجاری، ظاهراً به مقصد قاهره و عمان، اجازه پرواز داده شود.

مذاکره کنندگان سازمان ملل به رهبری هانس گراندبرگ سوئدی، فرستاده ویژه سازمان ملل، مسیر دشواری را برای رسیدن به اولین توافق آتش‌بس از سال دوم جنگ در سال 2016 طی کرده‌اند. گراندبرگ «چارچوبی» برای گفتگوها طراحی کرد که عملاً قطعنامه‌های موجود شورای امنیت سازمان ملل را که خواستار خلع سلاح انصارالله و خروج از مناطق تحت کنترل آنها بود، نادیده می‌گیرد. انصارالله پیش از توافق سازمان ملل، اعلان آتش‌بس یک طرفه کرده بودند. به نظر می‌رسد که آن‌ها نسبت به گذشته برای رسیدن به آتش‌بس دائمی، آماده‌تر هستند.

جو بایدن، رئیس‌جمهور ایالات متحده نیز آشکارا از این توافق استقبال کرد. اعلان حمایت وی به نقش سازمان ملل، عمان، سعودی‌ها و دولت یمن در رسیدن به آتش‌بس اعتبار مضاعفی می‌دهد. عمانی‌ها تماس با حوثی‌ها را تسهیل کرده‌اند. سلطان هیثم عمانی به عنوان یک دیپلمات ماهر که به دنبال کاهش تنش‌های منطقه‌ای است، جا پای قابوس پادشاه پیش از خود گذاشته است.

دولت بایدن سیاست دولت ترامپ در حمایت کامل از مداخله عربستان سعودی در یمن را که یک اشتباه خطرناک بود، تغییر داد. یک سال پیش بایدن آشکارا خواستار پایان جنگ و تعلیق برخی از کمک‌های نظامی تهاجمی به سعودی‌ها شد.

مخالفت کنگره با ادامه کمک‌های نظامی آمریکا به عربستان نیز به تضمین آتش‌بس کمک کرد. امتناع بایدن از معامله با محمد بن سلمان، ولیعهد عربستان، بیش از آنچه اغلب به تصویر کشیده می‌شود، بر سعودی‌ها تأثیر گذاشته است. این امر به وضوح در مخالفت با شاهزاده‌ای بود که معمار جنگ فاجعه بار در یمن است. بایدن باید روی موضع خود محکم بایستد.

بر اساس این آتش‌بس، حوثی‌ها باید از حملات موشکی و پهپادی به شهرهای عربستان و امارات و همچنین زیرساخت‌های انرژی خودداری کنند. سعودی‌ها به این نتیجه رسیده اند که نمی‌توانند از حملات حوثی‌ها جلوگیری کنند، امری که می‌تواند اعتماد داخلی و خارجی به پادشاهی را تضعیف کند.

در همین حال، ایران یکی از ذینفعان اصلی آتش‌بس است. تهران جای پایی در شبه جزیره عربستان دارد که مشرف به تنگه استراتژیک باب المندب بین دریای سرخ و اقیانوس هند است. حوثی‌ها به شدت مستقل هستند و تحت کنترل ایران نیستند. اگرچه آن‌ها نسبت به هفت سال پیش به ایران بسیار نزدیک‌تر شده‌اند.

آتش‌بس بسیار شکننده و ممکن است خیلی سریع فرو بریزد. چندین گروه خرابکار در یمن از جمله القاعده، جنگ سالاران مستقل و… وجود دارند که خواهان ادامه جنگ هستند. تبدیل آتش‌بس به یک فرآیند سیاسی چالشی سخت است؛ از همین رو شاید عاقلانه‌تر این باشد که روی گام‌های کوتاه همچون انجام پروازهای بیشتر از صنعا برای واردات تجهیزات پزشکی و درمانی تمرکز شود.

در نهایت اولویت اصلی، تمدید آتش‌بس برای یک مدت نامحدود است.