شورای راهبردی آنلاین-رصد: «جنگ میان آمریکا و ایران، به‌طور فزاینده‌ای در حال فراتر رفتن از رویارویی صرف میان واشنگتن و تهران است زیرا در پس‌زمینه آن، رقابتی دیگر نیز در حال شکل‌گیری است. اگرچه چین به‌طور مستقیم با آمریکا نمی‌جنگد، اما پیوندهای اقتصادی، فناوری و دیپلماتیکش با ایران، راهبرد واشنگتن را با پیچیدگی مواجه کرده است.»
شورای راهبردی آنلاین- رصد: «علی الزیدی، نخست‌وزیر عراق در تاریخ ۳۰ سپتامبر روز پایان ماموریت نیروهای ائتلاف بین‌المللی برای مبارزه با داعش در عراق را گرامی داشت. اول اکتبر فرصتی برای واشنگتن بود تا به‌جای پایان دادن به رابطه با عراق، آن را از نو تعریف کند. چالش آمریکا، گذار از کنترل به نفوذ است. اهرم‌های مستقیم واشنگتن در عراق با خروج نیروهای آمریکایی از این کشور کاهش می‌یابد، اما آمریکا همچنان ابزارهایی مانند نظام مالی مبتنی بر دلار، تحریم‌ها، تبادل اطلاعات و فروش تجهیزات دفاعی را در اختیار دارد. بااین‌حال، استفاده از این ابزارها برای تاثیرگذاری بر تصمیمات عراق با استفاده از آن‌ها برای کنترل این کشور تفاوت دارد؛ رویکرد دوم احتمالا شکست خواهد خورد.»
شورای راهبردی آنلاین- رصد: «رقابت آمریکا و چین برای رهبری جهانی در عرصه علم و فناوری، به جنوب جهانی گسترش یافته است؛ منطقه‌ای که کشورهای آن در پیگیری منافع توسعه‌ای و اقتصادی خود، لزوما حاضر به همسویی با یکی از دو قدرت نیستند. گزارشی راهبردی با تاکید بر اهمیت این کشورها در رقابت این دو قدرت در عرصه فناوری، استدلال می‌کند که آمریکا برای حفظ موقعیت خود باید همکاری‌ها در عرصه فناوری، سرمایه‌گذاری و اعتمادسازی با کشورهای جنوب جهانی را تقویت کند و در عین حال، از اتکای بیش از حد به ابزارهای قهری بپرهیزد.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بریکس، که در ابتدا به آن با نگاه طنزآمیز و به‌عنوان نوعی «انبوه نام‌های اختصاری توخالی» در عصر جهانی‌شدن برخورد شد و بعدها نسخه‌ای ضعیف‌تر از باشگاه‌های جهانی مانند گروه ۷ تلقی شد، در سال‌های اخیر، به‌ویژه از سوی دونالد ترامپ، به‌عنوان تهدیدی بالقوه برای سلطه دلار آمریکا مورد توجه قرار گرفته و رسانه‌های غربی نیز در آستانه اجلاس ۲۰۲۶ بر اختلافات داخلی آن تمرکز کرده‌اند. با این حال، همه این برداشت‌ها اهمیت واقعی بریکس یعنی نقش آن به‌عنوان الگویی اولیه از نظم چندقطبی در حال ظهور را نادیده می‌گیرند.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «جنگ میان آمریکا و ایران، به‌طور فزاینده‌ای در حال فراتر رفتن از رویارویی صرف میان واشنگتن و تهران است زیرا در پس‌زمینه آن، رقابتی دیگر نیز در حال شکل‌گیری است. اگرچه چین به‌طور مستقیم با آمریکا نمی‌جنگد، اما پیوندهای اقتصادی، فناوری و دیپلماتیکش با ایران، راهبرد واشنگتن را با پیچیدگی مواجه کرده است.»
شورای راهبردی آنلاین- رصد: «علی الزیدی، نخست‌وزیر عراق در تاریخ ۳۰ سپتامبر روز پایان ماموریت نیروهای ائتلاف بین‌المللی برای مبارزه با داعش در عراق را گرامی داشت. اول اکتبر فرصتی برای واشنگتن بود تا به‌جای پایان دادن به رابطه با عراق، آن را از نو تعریف کند. چالش آمریکا، گذار از کنترل به نفوذ است. اهرم‌های مستقیم واشنگتن در عراق با خروج نیروهای آمریکایی از این کشور کاهش می‌یابد، اما آمریکا همچنان ابزارهایی مانند نظام مالی مبتنی بر دلار، تحریم‌ها، تبادل اطلاعات و فروش تجهیزات دفاعی را در اختیار دارد. بااین‌حال، استفاده از این ابزارها برای تاثیرگذاری بر تصمیمات عراق با استفاده از آن‌ها برای کنترل این کشور تفاوت دارد؛ رویکرد دوم احتمالا شکست خواهد خورد.»
شورای راهبردی آنلاین- رصد: «رقابت آمریکا و چین برای رهبری جهانی در عرصه علم و فناوری، به جنوب جهانی گسترش یافته است؛ منطقه‌ای که کشورهای آن در پیگیری منافع توسعه‌ای و اقتصادی خود، لزوما حاضر به همسویی با یکی از دو قدرت نیستند. گزارشی راهبردی با تاکید بر اهمیت این کشورها در رقابت این دو قدرت در عرصه فناوری، استدلال می‌کند که آمریکا برای حفظ موقعیت خود باید همکاری‌ها در عرصه فناوری، سرمایه‌گذاری و اعتمادسازی با کشورهای جنوب جهانی را تقویت کند و در عین حال، از اتکای بیش از حد به ابزارهای قهری بپرهیزد.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بریکس، که در ابتدا به آن با نگاه طنزآمیز و به‌عنوان نوعی «انبوه نام‌های اختصاری توخالی» در عصر جهانی‌شدن برخورد شد و بعدها نسخه‌ای ضعیف‌تر از باشگاه‌های جهانی مانند گروه ۷ تلقی شد، در سال‌های اخیر، به‌ویژه از سوی دونالد ترامپ، به‌عنوان تهدیدی بالقوه برای سلطه دلار آمریکا مورد توجه قرار گرفته و رسانه‌های غربی نیز در آستانه اجلاس ۲۰۲۶ بر اختلافات داخلی آن تمرکز کرده‌اند. با این حال، همه این برداشت‌ها اهمیت واقعی بریکس یعنی نقش آن به‌عنوان الگویی اولیه از نظم چندقطبی در حال ظهور را نادیده می‌گیرند.»
وب‌سایت اندیشکده بریتانیایی چتم هاوس در یادداشتی نوشت: ایالات‌متحده در دوران ریاست جمهوری جو بایدن همچنان خود را در «رقابت استراتژیک» با چین می‌بیند، درحالی‌که کمیسیون اروپا، چین را به‌عنوان یک «رقیب سیستماتیک» معرفی کرده است. اختلافات بین اروپا و ایالات‌متحده و ناهماهنگی‌ها در داخل اتحادیه اروپا بر سر چگونگی تعامل اقتصادی و سیاسی با چین و واکنش‌های احتمالی در سطوح ملی، دوجانبه و جهانی علیه این کشور همچنان باقی مانده است.
از دیدگاه چین، ایالات‌متحده دشمن اصلی این کشور است، از همین رو پکن اغلب برای جدا کردن کشورهای اروپایی از آمریکا تلاش می‌کند. اقدامات چین به‌صورت غیرمستقیم نه‌تنها از خودمختاری استراتژیک اروپا حمایت کرده و ظرفیت‌های آن‌ها را به رسمیت می‌شناسد، بلکه زمینه‌های آسیب رساندن به روابط فرا آتلانتیک و تشدید تنش‌های درون اروپایی را فراهم می‌کند.
علاوه بر رقابت با چین، ایالات‌متحده و اروپا تمایل دارند در بسیاری از حوزه‌های مشترک نیز با یکدیگر رقابت کنند. از همین رو یک واگرایی اساسی بین آن‌ها وجود دارد. درحالی‌که اتحادیه اروپا، خودمختاری استراتژیک را به‌عنوان هدف کلیدی خود دنبال می‌کند، ایالات‌متحده سیاست «نخست آمریکا» را حفظ کرده است. علاوه بر این، همکاری مؤثر طرفین به دلیل رویکردهای مختلف آن‌ها در قبال نظم جهانی کنونی در دو سوی آتلانتیک با مشکل مواجه شده است. درحالی‌که اتحادیه اروپا تا حد زیادی می‌خواهد آن را حفظ کند، ایالات‌متحده در مواردی زمینه‌ساز افزایش ناکارآمدی در سیستم تجارت جهانی بوده است.
درحالی‌که حمله نظامی به اوکراین در فوریه 2022 باعث تمرکز مجدد ائتلاف فرا آتلانتیک بر روسیه شده است، توانمندی‌های اروپا و ایالات‌متحده برای مقابله با تهدیدها را برجسته کرده است. به همین ترتیب، برای مقابله با دیگر چالش‌های جهانی، ازجمله چالش‌های مربوط به امنیت اروپا و آسیا و تغییرات آب و هوایی، به همکاری قوی‌تر فرا آتلانتیک نیاز است. حفظ یک رویکرد مؤثر و یکپارچه برای مقابله با چین نیز به تلاش هماهنگ و مهم‌تر از همه، نزدیک‌تر شدن دو سوی فراآتلانتیک به یکدیگر وابسته است.
0 Comments