وب‌سایت اندیشکده بریتانیایی چتم هاوس در یادداشتی نوشت: اگرچه این تغییرات به معنای گسترش ناتو به آسیا نیست، اما نشان می‌دهد که 30 عضو ناتو نگران تهدیدات امنیتی از سوی آسیا هستند که می‌تواند به اروپا و آمریکای شمالی نیز گسترش یابد. به عبارتی، در دنیای موشک‌های دوربرد، عملیات سایبری و زنجیره‌های تأمین‌کننده آسیب‌پذیر، نگرانی‌های کشورهای «یورو آتلانتیک» جهانی شده است.

توجه ناتو به آسیا از بیش از 20 سال پیش و به دنبال حملات القاعده به ایالات‌متحده در سال 2001 آغاز شد. استرالیا، نیوزیلند و کره جنوبی سربازان خود را برای کمک به مأموریت ISAF به رهبری ناتو در افغانستان اعزام کردند.

از سال 2009، استرالیا و نیوزیلند کشتی‌هایی را برای عملیات ضد دزدی دریایی به رهبری ناتو در شرق آفریقا فرستادند. اگرچه ژاپن و کره جنوبی به‌طور رسمی بخشی از این مأموریت نبودند، اما کشتی‌های جنگی خود را در آب‌های نزدیک به این عملیات مستقر کردند.

همکاری نزدیک‌تر با شرکای آسیا و اقیانوسیه

تمایل به ایجاد پیوندهای امنیتی قوی‌تر میان کشورهای آتلانتیک و کشورهای آسیا و اقیانوسیه از سوی هر دو طرف بوده است. یکی از مهم‌ترین دلایل آن نیز، وضعیت شبه‌جزیره کره و خطر سرایت ناامنی‌های آن به سراسر منطقه است.

اما اخیراً اعضای ناتو بیشتر نگران خطرات چین شده‌اند. در سخنرانی اکتبر سال 2020، ینس استولتنبرگ، دبیر کل ناتو هشدار داد که تهدیدات چین علیه ناتو گسترش‌یافته‌اند و چین سطوح جدیدی از حملات پیچیده سایبری را در دستورکار قرار داده است.

اعضای ناتو، همچون سایر کشورها، در تلاش‌اند تا در روابط خود با چین تعادل را حفظ کنند، چراکه این کشور یک شریک تجاری عظیم و یک رهبر جهانی در حوزه فن‌آوری‌های جدید است، اما بااین‌وجود، دومین بودجه دفاعی جهان را نیز در اختیار داشته و در سال‌های اخیر برخی اعضای ناتو را تحت‌فشار گذاشته است.

استولتنبرگ می‌گوید، چین «سرمایه‌گذاری زیادی» در توانایی‌های نظامی مدرن، ازجمله موشک‌هایی کرده است که می‌توانند همه کشورهای متحد ناتو را هدف قرار دهند. او معتقد است حضور چینی‌ها در قطب شمال و آفریقا و همکاری این کشور با روسیه می‌تواند برای متحدان ناتو تبعات امنیتی داشته باشد.

اگرچه نگرانی ناتو از چین به‌اندازه روسیه نیست، اما امضای توافق‌نامه مشارکت «بدون محدودیت» با مسکو در ماه فوریه به معنای یک مداخله غیرمستقیم چین در امنیت اروپا و ناتو خواهد بود.

باوجوداین نگرانی‌ها، اعضای ناتو خواستار قطع روابط با چین نیستند. همچنانکه استولتنبرگ ظهور چین را یک «فرصت» واقعی برای اقتصاد و تجارت اعضای ناتو اعلام کرده است. او می‌گوید ادامه مشارکت با چین، با این ذهنیت که چین دشمن ناتو نیست، بسیار مهم است.

ناتو نقش خود را به «منطقه آتلانتیک شمالی» محدود می‌کند، از همین رو نمی‌تواند هیچ عضوی از آسیا بپذیرد و یا به دفاع از کشورهای آسیایی متعهد شود؛ اما آخرین تحرکات نشان می‌دهد که اعضای ناتو به همکاری با دموکراسی‌های همفکر در آسیا برای به وجود آوردن یک چارچوب بین‌المللی در برابر چالش‌های آینده چین و کره شمالی نیاز دارند.