آندری گوبین در تحلیلی که اندیشکده شورای امور بین‌الملل روسیه منتشر کرد، نوشت: ژاپن در حال حاضر عضو گفتگوی چهارجانبه امنیتی (کواد) است که هدف اصلی و ضمنی آن ایجاد موازنه‌ای در برابر چین است.

به نظر می‌رسد یون سوک یول قصد دارد نقش کره جنوبی را در امور منطقه‌ای با استفاده از تصویر یک لیبرال دموکراسی در جنگ صلیبی علیه رژیم‌های استبدادی اطراف آن افزایش دهد؛ با این حال، سئول قصد دارد چنین نبردی را صرفاً علیه همسایه خود انجام دهد. وادار کردن کره شمالی به کنار گذاشتن تسلیحات هسته‌ای خود با وجود تشدید بحران شرق آسیا، به ویژه با توجه به اعلام آمادگی کیم جونگ اون برای هرگونه اقدام نظامی علیه ایالات متحده، کاملاً غیرممکن است.

ناتو بر این باور است که همکاری امنیتی همه جانبه با «شرکای آسیایی اقیانوسیه» قطعا برای قابل پیش‌بینی‌تر کردن وضعیت بین‌المللی مفید خواهد بود.

نشست 2022 ناتو در مادرید را می‌توان به عنوان یک رویداد مهم نه تنها برای ناتو، بلکه برای امنیت در آسیا و اقیانوسیه نیز در نظر گرفت. برای اولین بار در تاریخ 73 ساله ناتو، رهبران ژاپن و کره جنوبی به عنوان «شرکای آسیا و اقیانوسیه» در این نشست شرکت کردند و این پیمان نظامی برای اولین بار در اسناد خود از چین به عنوان یک تهدید نام برد.

فومیو کیشیدا، اولین نخست وزیر ژاپن بود که در نشست ناتو شرکت کرد. رهبر ژاپن خواستار تقویت روابط توکیو با ناتو بر اساس برنامه مشارکت و همکاری در سال 2014 شد.

ما باید به تفسیر ژاپن از مفهوم امنیت تقسیم‌ناپذیر توجه داشته باشیم. به عنوان مثال، روسیه و چین اصرار دارند که امنیت هیچ کشوری را نمی‌توان به قیمت سایر کشورها تقویت کرد؛ اما کیشیدا معتقد است که امنیت در اروپا و اقیانوس هند و اقیانوس آرام از یکدیگر جدایی‌ناپذیرند. بنابراین، تلاش برای تغییر وضع موجود با زور در هر منطقه باید با تلاش مشترک متوقف شود.

توکیو در قالب بخشی از اقدامات انجام شده برای کمک به شرکای اروپایی در بحبوحه حوادث اوکراین، تحریم‌های بیشتری را علیه 70 فرد و شرکت روسی اعمال کرد، زیرا ژاپن «آماده ارائه هیچ گونه حمایت نظامی از ائتلاف نیست.» در مقابل، ژاپن امیدوار است که ناتو به طور کامل به طریق نظامی از ژاپن حمایت کند.

انتظار می‌رود ژاپن تا پایان سال 2022، راهبرد امنیت ملی اصلاح شده خود را منتشر کند تا جایگزین راهبرد 2013 شود. «سرزمین آفتاب تابان» با افزایش قابل توجه هزینه‌های خود (تا 2 درصد تولید ناخالص داخلی) طی پنج سال، توانایی‌های دفاعی خود را افزایش خواهد داد و همچنین با افزایش تعاملات خود با ایالات متحده، ممکن است که این راهبرد بر خلاف گذشته و برای اولین بار از چین به عنوان یک خطر آشکار برای ژاپن نام ببرد.

غرب پیام رهبری ژاپن را مبنی بر غیرممکن بودن حفظ ثبات اروپا، بدون از بین بردن تهدیدات در آسیا و اقیانوسیه دریافت کرده است. مفهوم راهبردی ناتو 2022 که سمت‌وسوی فعالیت‌های کشورهای عضو را برای 10 سال آینده تعیین می‌کند، بیان داشته است که «جاه‌طلبی‌ها و سیاست‌های قهری پکن منافع، امنیت و ارزش‌های ما را به چالش می‌کشد.» تهدیدات اصلی شامل برنامه غیرشفاف نظامی متعارف و هسته‌ای چین، عملیات مخرب ترکیبی و سایبری، لفاظی‌های تقابلی و گمراه‌سازی اطلاعاتی، تلاش برای کنترل بخش‌های کلیدی فناوری و صنعتی، زیرساخت‌های حیاتی، مواد استراتژیک و زنجیره‌های تامین و ایجاد وابستگی‌های راهبردی با هدف براندازی نظم بین‌المللی مبتنی بر قانون، از جمله در حوزه فضایی، سایبری و دریایی عنوان شده است.

در حاشیه این اجلاس، کیشیدا در نشست سه جانبه با جو بایدن، رئیس جمهور آمریکا و یون سوک یول، رئیس جمهور کره جنوبی و سپس در یک نشست چهارجانبه با رئیس جمهور کره جنوبی، آنتونی آلبانیز، نخست وزیر استرالیا و جاسیندا آردرن، نخست‌وزیر نیوزیلند شرکت کرد. آن‌ها درباره تهدیدات چین و کره شمالی گفتگو کردند و رئیس جمهور ایالات متحده بر تضمین‌های خود به این کشورها برای ارائه کمک نظامی در صورت هدف گرفته شدن کشورهای‌شان تاکید کرد. در همین حال، به نظر می‌رسد که واشنگتن ایده قرار دادن چین در دستور کار ناتو و به طور کلی تحت نظارت این سازمان را مطرح کرده است.

با وجود حضور رهبران ژاپنی و کره جنوبی در اجلاس سران ناتو در سال 2022، هنوز سوالاتی درباره عادی‌سازی روابط بین سئول و توکیو وجود دارد. طرفین خاطرنشان کرده‌اند که پتانسیل بهبود وجود دارد و مشکلات گذشته و آینده باید با هم مورد بحث قرار گیرد. در عین حال، نیروهای سیاسی داخلی در هر دو کشور احساسات بسیار متفاوتی در خصوص چشم‌انداز برقراری تعاملات عملی در مورد مسائل امنیتی دارند.

دولت کیشیدا نگران توانایی‌های رو به رشد نظامی کره جنوبی است، خواستار پرداخت غرامت به قربانیان اشغال ژاپن و موضع آشتی‌ناپذیرش در صخره‌های لیانکورت (جزایر دوکدو/تاکشیما) است.

البته یکی از معدود احساسات مشترک بین سئول و توکیو، نگرش منفی آن‌ها به برنامه موشکی هسته‌ای کره شمالی است، اگرچه باید در نظر داشت که پتانسیل فعلی ژاپن برای حل این موضوع از طریق مذاکرات اندک است، زیرا توکیو عملاً به طور کامل روابط خود را با پیونگ یانگ قطع کرده است.