الکساندر موتیل، استاد علوم سیاسی در دانشگاه راتگرز در تحلیلی که در وب سایت «موسسه امور بین‌الملل استرالیا» منتشر شد، نوشت: پیش‌بینی این که سیاست‌های ترامپ چطور خواهد بود، با توجه به رویدادهای غیرقابل تصور و آشفتگی سیستمی فراوانی که مطمئناً پس از پیروزی او آمریکا را تحت تأثیر قرار خواهد داد، با هیچ درجه‌ای از دقت، ممکن نیست. تاثیر پیروزی ترامپ بر روابط آمریکا و روسیه موضوعی است که حتی کمتر قابل پیش‌بینی خواهد بود. بهترین کاری که می‌توان انجام داد تمرکز بر برخی از «دانسته‌های شناخته شده‌ای است» که بخشی از بافت سیاست داخلی و خارجی، که ترامپ باید در چارچوب آن عمل کند، را شکل خواهند داد.

در بافت داخلی، آمریکا همچنان به شدت چند قطبی خواهد شد و روابط دموکرات‌ها و جمهوری‌خواهان خصمانه باقی خواهد ماند. به احتمال زیاد ترامپ و متحدانش با پاکسازی «دولت پنهان»، محاکمه مخالفان دموکرات و احتمالاً محدود کردن رسانه‌ها به دنبال انتقام هستند. با وجود این دو عامل، نمی‌توان درگیری داخلی را منتفی دانست. سیاست‌گذاری توافقی یک استثنا و نه یک قاعده خواهد بود و بخش‌هایی از ایالات متحده از جمله واشنگتن می‌تواند غیرقابل کنترل شود.

در عرصه بین‌الملل، تقریباً این یقین وجود دارد که ترامپ موضع سختی را در قبال ناتو و متحدان آمریکا دنبال و اصرار کند که آنها سهم بیشتری از بار دفاعی را به عهده بگیرند. در عین حال، بعید است که به اروپایی‌ها آزادی عمل سیاسی بیشتری بدهد و در نتیجه آنها را آزار خواهد داد. در خصوص رویکرد او در قبال سایر کشورها و مناطق اطمینان بسیار کمتری وجود دارد. با توجه به سیاست‌های ترامپ در اولین دولتش، به نظر می‌رسد موضعی سرسختانه‌ را در برابر چین اتخاذ کند. ترامپ که از نظر خلق و خو همزاد بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل است؛ احتمالاً در کنار اسرائیلی‌ها و علیه فلسطینی‌ها قرار خواهد گرفت. بنابراین ایران و روسیه را خشمگین خواهد کرد.

مسئله خلق و خو به ویژه در عرصه سیاست خارجی اهمیت بسیاری پیدا خواهد کرد. همه قبول دارند که ترامپ غیرقابل پیش‌بینی است. چه کسی می‌توانست تصور کند او در کنار کره شمالی قرار بگیرد؛ توافقنامه ابراهیم را آغاز کند؛ به اوکراین سیستم موشکی ضد تانک جاولین را عرضه کند؛ و علاوه بر همه این‌ها سفارت ایالات متحده را به بیت المقدس منتقل کند و بگوید که ولادیمیر پوتین را تحسین می‌کند؟ غیرقابل پیش‌بینی بودن او احتمالاً در دوره دوم ریاست جمهوری‌اش افزایش می‌یابد، علت این امر تا حدی بالا رفتن سن و تا حدی دیگر این موضوع است که او می‌داند این‌بار آخرین فرصتش برای توجیه باورش به نبوغش است.

بنابراین، می‌توان انتظار داشت که رئیس جمهور ترامپ در رابطه با روسیه و اوکراین چه اقداماتی انجام دهد؟ ممکن است همانطور که اخیراً ویکتور اوربان، نخست وزیر مجارستان گفت، یک سنت هم به اوکراین ندهد و در نتیجه آن کشور را به شکست محکوم کند. اما همانطور که خود ترامپ گفته است، این امکان نیز وجود داشته که وقتی روسیه در سال 2022 به اوکراین حمله کرد، مسکو را بمباران کند. در نهایت، امکان دارد همانطور که قول داده بود، تلاش کند تا این جنگ را ظرف 24 ساعت، احتمالاً در نتیجه ماراتنی از مذاکرات با پوتین و ولادیمیر زلنسکی، رئیس جمهور اوکراین پایان دهد.

هر سه سناریو با توجه به شخصیت تند ترامپ و نداشتن یک چشم انداز راهبردی ثابت قابل تامل هستند. یک ناظر بی‌طرف منطقی می‌تواند به راحتی و به درستی به این نتیجه برسد که هیچ یک از این گزینه‌ها در جهت خدمت به جهان یا آمریکا نخواهد بود: رها کردن اوکراین باعث بی‌ثباتی اروپا می‌شود، بمباران مسکو خطر جنگ جهانی را به دنبال خواهد داشت، و فرصت 24 ساعته احتمالاً برای یافتن یک راه‌حل عادلانه برای پایان جنگ کافی نخواهد بود.

پس ترامپ کدام مسیر را انتخاب خواهد کرد؟ این احتمال وجود دارد که بیشتر به گزینه‌ای تمایل داشته باشد که به بهترین وجه در خدمت خودبزرگ بینی بیش از حد او قرار گیرد. رها کردن اوکراین او را ترسو جلوه می‌دهد، تشدید تنش‌ها او را قادر می‌سازد تا نقش مردی سرسخت را بازی کند، در حالی که مذاکره خطر شکست را به همراه خواهد داشت. از این منظر، ایستادگی در برابر پوتین بیشترین تاثیر را برای خودانگاری و عزت نفس ترامپ خواهد داشت. و اگر بخت یار باشد، بهترین رویکرد برای پایان دادن به جنگ طبق شرایط غرب خواهد بود.

با این حال، نمی‌توان پوتین را نادیده گرفت. بدیهی است که او ترک اوکراین توسط آمریکا را به دو گزینه دیگر ترجیح می‌دهد. اما به آن دست نخواهد یافت. شاید یک معامله 24 ساعته، اگر ممکن بود، به نفع پوتین بود، اما چنین گزینه‌ای با توجه به سختگیری او، احتمالا غیرممکن است. این امر باعث تشدید تنش توسط آمریکا می‌شود که کمترین مطلوبیت را برای پوتین دارد زیرا به احتمال زیاد با افزایش فشار بر منابع محدود روسیه رژیم او را ضعیف می‌کند.

به نظر می‌رسد که این تحلیل به مسیر وخیم شدن روابط آمریکا-روسیه در دولت دوم ترامپ اشاره دارد، اما تنها در صورتی که بر مجموعه محدودی از عوامل تمرکز کنیم و بقیه را رها کنیم. اما اگر سیاست داخلی ناقض سیاست خارجی ترامپ باشد، که مطمئنا چنین خواهد بود، چه رخ خواهد داد؟ ممکن است ترامپ تصمیم بگیرد که پیگرد قانونی جو بایدن تنها اولویتش باشد. این امر احتمالا مستلزم ادامه بودجه اوکراین یا قطع آن خواهد بود. یا ممکن است ترامپ و جمهوری‌خواهان آمریکا را غیرقابل حکومت کنند، درگیری‌های داخلی گسترده را جرقه زده یا دامن بزنند، در این صورت احتمالا روسیه کمترین نگرانی آمریکا خواهد بود. یا در نهایت، ترامپ دوستار همبرگر که به زودی هشتاد ساله می‌شود، ممکن است، مانند پوتین، از جهان جدا شود، که در این صورت همه پیش‌بینی‌ها و انتظارات نامربوط خواهد بود.

در مجموع، ما نمی‌دانیم ترامپ بر روابط آمریکا و روسیه چه تاثیری خواهد داشت. بعید است این رابطه بهبود یابد و ممکن است بسیار بدتر شود. یا، ممکن است این رابطه برای ترامپ و حامیان «نخست آمریکا» بی‌ربط باشد.

پیام برای سیاستگذاران در سراسر جهان روشن است: در حالی که با روی کار آمدن ترامپ زندگی بسیار جالب‌تر خواهد شد، آنها باید طیف وسیعی از موارد احتمالی را در نظر بگیرند، برای بدترین‌ها آماده شوند و در عین حال به «دومین بهترین حالت» امیدوار باشند، و هرگز تصور نکنند که آنچه دائمی و پایدار به نظر می‌رسد. همیشه همینطور خواهد ماند.