جدیدترین مطالب
نگاهی به روابط دفاعی اتحادیه اروپا-آمریکا
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «روابط امنیتی و دفاعی اتحادیه اروپا و آمریکا از دیرباز نقشی محوری در امنیت اروپا داشته است. واشنگتن از طریق ناتو، قابلیتهای نظامی کلیدی و تضمینهای امنیتی، بهویژه در زمینه اطلاعات، نظارت و شناسایی (ISR)، فرماندهی و کنترل، سوخترسانی هوایی، ترابری راهبردی هوایی و حملات دوربرد، در اختیار اروپا قرار داده است.»
اصلاح نظم جهانی با تقویت نقش کشورهای جنوب
شورای راهبردی آنلاین-رصد: تحولات در نظم جهانی، فرصتها و چالشهایی را برای کشورهای جنوب جهان ایجاد میکند. نهادهایی که برای مدیریت روابط بینالملل در رابطه با امور مالی، امنیت، تجارت و دیپلماسی پس از جنگ جهانی دوم توسعه یافتند، هنوز هم کارآمد و مرتبط هستند اما ساختارهای اساسی آنها دیگر با توزیع جدید قدرت سازگار نیستند. با این حال، طی دو دهه گذشته، بسیاری از کشورها در آفریقا، آسیا، آمریکای لاتین و خاورمیانه از نظر اقتصادی قدرتمندتر شدهاند، نفوذ بیشتری در روابط بینالملل کسب کردهاند و میتوانند شبکههای جدیدی از همکاری ایجاد کنند. این تحولات فرصتی را برای ایجاد نهادهایی با نمایندگی بیشتر و موثرتر از آنچه امروز هستند، ایجاد میکند. با این حال، این امر مستلزم همکاری، غلبه بر خطوط تقسیم داخلی و حمایت از کشورهای کمدرآمد است.»
أحدث المقالات
نگاهی به روابط دفاعی اتحادیه اروپا-آمریکا
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «روابط امنیتی و دفاعی اتحادیه اروپا و آمریکا از دیرباز نقشی محوری در امنیت اروپا داشته است. واشنگتن از طریق ناتو، قابلیتهای نظامی کلیدی و تضمینهای امنیتی، بهویژه در زمینه اطلاعات، نظارت و شناسایی (ISR)، فرماندهی و کنترل، سوخترسانی هوایی، ترابری راهبردی هوایی و حملات دوربرد، در اختیار اروپا قرار داده است.»
اصلاح نظم جهانی با تقویت نقش کشورهای جنوب
شورای راهبردی آنلاین-رصد: تحولات در نظم جهانی، فرصتها و چالشهایی را برای کشورهای جنوب جهان ایجاد میکند. نهادهایی که برای مدیریت روابط بینالملل در رابطه با امور مالی، امنیت، تجارت و دیپلماسی پس از جنگ جهانی دوم توسعه یافتند، هنوز هم کارآمد و مرتبط هستند اما ساختارهای اساسی آنها دیگر با توزیع جدید قدرت سازگار نیستند. با این حال، طی دو دهه گذشته، بسیاری از کشورها در آفریقا، آسیا، آمریکای لاتین و خاورمیانه از نظر اقتصادی قدرتمندتر شدهاند، نفوذ بیشتری در روابط بینالملل کسب کردهاند و میتوانند شبکههای جدیدی از همکاری ایجاد کنند. این تحولات فرصتی را برای ایجاد نهادهایی با نمایندگی بیشتر و موثرتر از آنچه امروز هستند، ایجاد میکند. با این حال، این امر مستلزم همکاری، غلبه بر خطوط تقسیم داخلی و حمایت از کشورهای کمدرآمد است.»
دستاورد نشست نمایشی سران آمریکا و چین در پکن؟

ملانی هارت، کارشناس اندیشکده شورای آتلانتیک در گزارشی که بر روی وبسایت این اندیشکده منتشر شد، استدلال میکند که «بزرگترین اشتباه ترامپ» رویکرد کلی او در قبال چین بود زیرا «آمریکا را به شدت نیازمند لطف چین نشان میداد» و «این تصویر خوبی نبود» و به مقامات چینی نشان داد که باید سخت بازی کنند و این دقیقا کاری است که آنها انجام دادند.
وی افزود که ترامپ با همراه بردن بسیاری از رهبران تجاری آمریکایی، واشنگتن را «بسیار مشتاق معاملاتی نشان داد که هنوز آماده ارائه نبودند.» این امر به علاوه اعلامیه ترامپ درباره توافقات امضا شده (و سکوت پکن درباره آنها) بوی ناامیدی میداد که پکن هم از آن استفاده کرد.
اما متیو کرونیگ، کارشناس این اندیشکده اینطور استدلال کرد که فقدان هرگونه پیشرفت مهم «چیز خوبی» است زیرا تنها پیشرفتهای قابل تصور یا (مانند واداشتن چین به تغییر نظام اقتصادیاش برای رفع عدم توازن تجاری) غیرممکن، یا (مانند تغییر سیاست آمریکا در قبال تایوان) «نامطلوب» بودند.
وی افزود که همواره بعید است که ترامپ تایوان را به معامله بزرگ با چین بفروشد زیرا در هر دو دوره ریاست جمهوری خود حمایتی قاطع از تایپه نشان داده است. ترامپ با گفتن این جمله به خبرنگاران که او تنها شخصی است که میداند آیا واشنگتن در صورت وقوع یک حمله به کمک تایوان خواهد رفت یا نه، زبان اعلامی آمریکا درباره وضعیت ویژه تایوان را تضعیف نکرد و در خصوص سیاست «ابهام راهبردی» آمریکا قاطع بود.
در اولین روز دیدارها، وزارت امورخارجه چین با انتشار گزارش خلاصهای از دیدار ترامپ و شی به نقل از رهبر چین به همتای آمریکاییاش هشدار داد که در خصوص مساله تایوان «احتیاط بیشتری» به خرج دهد و در غیر این صورت آمریکا و چین دچار «درگیریها و حتی منازعات» خواهند شد.
ملانی هارت توضیح داد که پکن با چنین بیانیههایی، میکوشد دولت ترامپ را متقاعد کند که «بسته فروش تسلیحات آمریکایی به ارزش 14 میلیارد دلار به تایوان» را که منتظر امضای کاخ سفید است، «به تعویق اندازد (یا حتی آن را لغو کند).»
کنتون تیبوت، کارشناس دیگر این اندیشکده خاطر نشان کرد که اگرچه هیچ اعلامیه رسمی وجود نداشت، اما گزارشات درباره این که آمریکا خرید تراشههای H200 شرکت انویدیا (NVIDIA) توسط 10 شرکت فناوری چین را تایید کرده است، باعث ایجاد خوشبینی در بازارهای آمریکا شد زیرا جنسن هوانگ، مدیر عامل انویدیا هم به سفر پکن پیوسته بود. اما ممکن است فروش آن تراشهها اتفاق نیفتد زیرا پکن به دنبال اتکا به فناوری داخلی خود است. «سیاستمداران چینی برای تحمل درد کوتاه مدت در ازای آنچه که امیدوارند در امان ماندن طولانی مدت در برابر فشارهای آمریکا در حوزه فناوری تراشه باشد، آماده به نظر میرسند.»
کنتون افزود که در عین حال ظاهرا پکن در طول دیدارها مساله کنترل صادرات آمریکا بر تراشهها را مطرح نکرده است. تاب آوری پکن در برابر محدودیتهای آمریکا به دلیل انتظاراتی در این باره است که آمریکا از تشدید ناگهانی تنشها که میتواند بخشهای هوش مصنوعی و نیمههادیهای چین را مختل کند، خودداری خواهد کرد.
جاش لیپسکی، دیگر کارشناس این اندیشکده گفت که به نظر میرسد که سران دو کشور با صحبت نکردن درباره سوابق مازاد تجاری چین در ارتباط با باقی جهان، به ایجاد تغییرات جزئی و حاشیهای در روابط اقتصادی بسنده کردند. قرار است دو طرف در ماه سپتامبر در واشنگتن، ماه نوامبر در شنزن و در ماه دسامبر در نشست گروه 20 در میامی با یکدیگر دیدار کنند. «این جدول زمانی مصادف با پایان آتش بس تجاری حاصل شده در کره جنوبی در اکتبر 2025 است. این ممکن است به آن معنا باشد که گفتگوهای سختتری در اواخر سال جاری صورت خواهد گرفت.
0 Comments