اکنون جنگ در حلب پایان یافته است و دولت سوریه توانسته کنترل شهر را بازپس گیرد. ده ها هزار نفر  از مردم حلب که بسیاری از انها کودک و زن هستند آواره شده اند و شرایط نامساعدی دارند واحتیاج به کمک های انسانی از آب وغذا و دارو دارند. در محافل خبری دنیا بحث های نظامی پایان یافته و تمرکز بر روی «رعایت مسائل حقوق بشری» و « کمک رسانی به آوارگان» قرار گرفته است و کمپین هایی نیز در این خصوص راه افتاده است. در این شرایط ایران نیز باید دیپلماسی عمومی خود را در مساله حلب فعال تر کند و چه به صورت ایجابی و چه در واکنش به تبلیغات منفی رقبا اقدامات لازم را انجام دهد

دیپلماسی عمومی در واقع فرایندی است که دولت با ارتباط مستقیم با مردم یک کشور، پیش برد منافع و گسترش ارزش های خود را دنبال می کند. ما باید  ترویست های مسلح  را از  شهروندان عادی تفکیک کنیم. شهروندان حلب اکنون به کمک نیاز دارند و دولت های مختلف تلاش دارند با این کمک،آنها را به خود جذب کنند. در شرایطی که روسیه نیز کمک های بشردوستانه خود را به شهروندان سوری در حلب می رساند ما نباید از این غافله عقب بمانیم و باید اقدامات قابل توجهی در این راستا انجام دهیم و در این عرصه فعال شویم

 دکتر حسن روحانی رئیس جمهور با توجه به این مساله گفت: «رسیدگی به مردم مظلوم سوریه در شرایط کنونی ضروری است و اکنون زمان آزمونی بزرگ برای همه کشورهای حامی حقوق بشر فرارسیده است. کمک جامعه جهانی به آوارگان و آسیب دیدگان سوری اولویت همه پس از آزادی حلب است . من از هلال احمر جمهوری اسلامی خواسته ام با دعوت از جامعه جهانی به کمک مردم مظلوم بشتابند»

به نظر می رسد دولت و مردم ایران می توانند اقدامات زیر را در عرصه دیپلماسی عمومی در مساله حلب انجام دهند:

۱-  مواد مورد نیاز آوارگان حلب از قبیل موادغذایی، دارو، پوشاک، لوازم مورد نیاز برای اسکان و وسایل بازی برای کودکان و … در بسته بندی های مناسب به صورتی که نام ایران بر آن درج شده باشد و مشخص باشد که از جانب ایران است به آنها رسانده شود. مجلس و دولت می توانند بودجه ویژه ای را به این امر اختصاص دهند. همچنین کمک های مردمی در نماز جمعه و مساجد و دیگر اماکن نیز می تواند برای اوارگان و شهروندان حلب جمع شود. در نهایت باید رسانه های ایران ارسال کمک های بشردوستانه برای شهروندان و آوراگان حلب را پوشش خاص دهند

۲-  اگر برای ارسال کمک های بشردوستانه دولت ومردم کشورهای دیگر به سوریه مانعی وجود دارد، دولت ایران با توجه به قدرتی که دارد میتواند واسطه شود تا این کمک ها به دست آوارگان حلب برسد

۳=  سازمان های مردم نهاد (NGO) مانند هلال احمر و انجمن پزشکان و انجمن های خیریه می توانند نقش فعالی در کمک رسانی به شهروندان و آوارگان حلب داشته باشند. در برخی کشورهای اروپایی پیشنهاد شده بود که پزشکان که دسترسی مستقیم ندارند می توانند به صورت اینترنتی توصیه های لازم را به پزشکان سوری انجام دهند. این مطلب در مورد پزشکان ایرانی که دسترسی راحت تری به سوریه دارند نیز می تواند محقق شود

۴-  کمپین هایی در شبکه های اجتماعی مانند توییتر توسط مردم راه انداخته شود و هشتک هایی مانند #کمک_به_حلب راه انداخته شود تا نشان داده شود که مردم ایران نیز نسبت به وضعیت نامناسب شهروندان حلب حساس اند

۵-  اگر احیانا برخورد نامناسبی توسط نیروهای روسیه و سوریه با شهروندان و آوارگان صورت می گیرد، لازم است نیروهای ایرانی جلوی این امور را بگیرند.همچنین در مقابل تبلیغات رسانه های عربی که بیان می کنند در حلب کشتار می شود یا برخی از دختران از ترس تجاوز می خواهند خودکشی کنند، لازم است گزارش های خبری تهیه شود و وضعیت مناسب شهروندان و آواراگان نشان داده شود و کذب این مطالب بر مخاطب معلوم گردد

۶-  باید تلاش شود دوگانه سنی-شیعه که از سوی برخی  رسانه های عربی تبلیغ می شود و می خواهند با نشان دادن شکست اهل سنت، احساسات را تحریک کنند به دوگانه اسلام تکفیری وترویستی- اسلام معتدل تبدیل شود. باید نشان داد که اهل سنت در حلب شکست نخورده اند بلکه جریان های افراطی ضربه دیده اند. اکنون همه مسلمانان نسبت به وضعیت آواراگان و شهروندان حلب حساس اند و این اختصاصی به اهل سنت ندارد. به تصویر کشیدن رفتار نامناسب مسلحین گروه های افراطی با ساکنین حلب شرقی درکنار رفتار مناسب نیروهای ایرانی و سوری با آنها و رسیدن کمک های بشردوستانه از ایران به حلب  می تواند موثر باشد

منبع : اندیشکده راهبردی تبیین