جدیدترین مطالب
اولویت منطقی واشنگتن: پایان دادن به جنگ از طریق مذاکره
ناکامی ترامپ در تحقق اهدافش در جنگ 6 ماهه علیه ایران
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیش از شش ماه از آغاز جنگ علیه ایران میگذرد و هیچ چشماندازی برای پایان آن دیده نمیشود. موج نخست درگیریها از ۲۸ فوریه تا آتشبس ۸ آوریل ادامه یافت و در ۸ ژوئیه، درگیریها از سر گرفته شد. از ۱۴ ژوئیه، ارتش آمریکا محاصره بنادر ایران را دوباره برقرار و حملات تقریبا روزانه را آغاز کرد؛ با این وجود، کندی تردد کشتیها همچنان ادامه دارد. امروز اهداف اولیه جنگ که شامل پایان دادن به برنامه هستهای ایران، نابودی صنعت موشکی و نیروی دریایی و قطع حمایت ایران از نیروهای نیابتی در خاورمیانه بود، کنار گذاشته شدهاند و عملیات نظامی آمریکا تقریبا بهطور انحصاری بر بازگشایی تنگه هرمز متمرکز است.»
دیپلماسی ترکیه در دریای سیاه در قبال موانع عملیاتی روسیه
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «با وجود تلاشهای ترکیه، علائم دریافتی از مسکو چشمانداز احیای دوباره «ابتکار غلات دریای سیاه» را تیره کرده است. حملات روسیه و اوکراین به بنادر، پایانههای بارگیری و کشتیهای دریای سیاه، صادرات مواد غذایی و عرضه جهانی غلات را مختل کرده و کشتیهای غیرنظامی کشورهای دیگر را نیز هدف قرار داده است. ترکیه بر اساس اختیارات اعطاشده به این کشور در کنوانسیون مونترو در سال ۱۹۳۶، کنترل تنگههای ترکیه، تنها مسیر دریایی میان دریای سیاه و مدیترانه، را در دست دارد. آنکارا در بخش بزرگی از جنگ روسیه و اوکراین خود را بهعنوان میانجی معرفی کرده است. با تشدید حملات در دریای سیاه، آنکارا در پی ایفای نقش بزرگتری در این میانجیگری است، اما موفقیت آن به آمادگی روسیه و اوکراین برای مذاکره بستگی دارد.»
فرصتهای همسویی بریکس و سازمان همکاری شانگهای در اوراسیای بزرگ
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «نشستهای اخیر بریکس و سازمان همکاری شانگهای نشان میدهد که در میان کشورهای «اکثریت جهانی»، همکاریها بهتدریج در حال شکل دادن به چارچوبی جدید برای نظم جهانی است؛ چارچوبی که در آن نمایندگان غرب حضور ندارند و تمرکز اصلی بر همکاری میان قدرتهای نوظهور و کشورهای در حال توسعه است. اهمیت این روند صرفا در بیانیههای سیاسی نیست، بلکه در همراستا شدن پروژهها و سازوکارهای همکاری بریکس و سازمان همکاری شانگهای و شکلگیری ایده «اوراسیای بزرگ» آشکار میشود.»
فرجام تنشزدایی هند و چین
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «هند و چین در کمتر از ۶۰ روز، چهار گفتوگوی مهم دوجانبه با هدف یافتن راهحلی برای مسئله مرزی و در عین حال حفظ صلح در امتداد مرزها برگزار کردند. دو کشور در ماه اوت، مذاکرات دیپلماتیک و پس از آن، گفتوگوهایی میان نمایندگان ویژه دو کشور ترتیب دادند که در نهایت به برگزاری نخستین نشست در سطح فرماندهان در اوایل سپتامبر انجامید. سرانجام، نوبت به دیدار دوجانبه نارندرا مودی، نخستوزیر هند، و شی جینپینگ، رئیسجمهور چین رسید.»
أحدث المقالات
اولویت منطقی واشنگتن: پایان دادن به جنگ از طریق مذاکره
ناکامی ترامپ در تحقق اهدافش در جنگ 6 ماهه علیه ایران
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیش از شش ماه از آغاز جنگ علیه ایران میگذرد و هیچ چشماندازی برای پایان آن دیده نمیشود. موج نخست درگیریها از ۲۸ فوریه تا آتشبس ۸ آوریل ادامه یافت و در ۸ ژوئیه، درگیریها از سر گرفته شد. از ۱۴ ژوئیه، ارتش آمریکا محاصره بنادر ایران را دوباره برقرار و حملات تقریبا روزانه را آغاز کرد؛ با این وجود، کندی تردد کشتیها همچنان ادامه دارد. امروز اهداف اولیه جنگ که شامل پایان دادن به برنامه هستهای ایران، نابودی صنعت موشکی و نیروی دریایی و قطع حمایت ایران از نیروهای نیابتی در خاورمیانه بود، کنار گذاشته شدهاند و عملیات نظامی آمریکا تقریبا بهطور انحصاری بر بازگشایی تنگه هرمز متمرکز است.»
دیپلماسی ترکیه در دریای سیاه در قبال موانع عملیاتی روسیه
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «با وجود تلاشهای ترکیه، علائم دریافتی از مسکو چشمانداز احیای دوباره «ابتکار غلات دریای سیاه» را تیره کرده است. حملات روسیه و اوکراین به بنادر، پایانههای بارگیری و کشتیهای دریای سیاه، صادرات مواد غذایی و عرضه جهانی غلات را مختل کرده و کشتیهای غیرنظامی کشورهای دیگر را نیز هدف قرار داده است. ترکیه بر اساس اختیارات اعطاشده به این کشور در کنوانسیون مونترو در سال ۱۹۳۶، کنترل تنگههای ترکیه، تنها مسیر دریایی میان دریای سیاه و مدیترانه، را در دست دارد. آنکارا در بخش بزرگی از جنگ روسیه و اوکراین خود را بهعنوان میانجی معرفی کرده است. با تشدید حملات در دریای سیاه، آنکارا در پی ایفای نقش بزرگتری در این میانجیگری است، اما موفقیت آن به آمادگی روسیه و اوکراین برای مذاکره بستگی دارد.»
فرصتهای همسویی بریکس و سازمان همکاری شانگهای در اوراسیای بزرگ
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «نشستهای اخیر بریکس و سازمان همکاری شانگهای نشان میدهد که در میان کشورهای «اکثریت جهانی»، همکاریها بهتدریج در حال شکل دادن به چارچوبی جدید برای نظم جهانی است؛ چارچوبی که در آن نمایندگان غرب حضور ندارند و تمرکز اصلی بر همکاری میان قدرتهای نوظهور و کشورهای در حال توسعه است. اهمیت این روند صرفا در بیانیههای سیاسی نیست، بلکه در همراستا شدن پروژهها و سازوکارهای همکاری بریکس و سازمان همکاری شانگهای و شکلگیری ایده «اوراسیای بزرگ» آشکار میشود.»
فرجام تنشزدایی هند و چین
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «هند و چین در کمتر از ۶۰ روز، چهار گفتوگوی مهم دوجانبه با هدف یافتن راهحلی برای مسئله مرزی و در عین حال حفظ صلح در امتداد مرزها برگزار کردند. دو کشور در ماه اوت، مذاکرات دیپلماتیک و پس از آن، گفتوگوهایی میان نمایندگان ویژه دو کشور ترتیب دادند که در نهایت به برگزاری نخستین نشست در سطح فرماندهان در اوایل سپتامبر انجامید. سرانجام، نوبت به دیدار دوجانبه نارندرا مودی، نخستوزیر هند، و شی جینپینگ، رئیسجمهور چین رسید.»
با پیشرویهای ارتش سوریه در حلب
ایران خود را برنده تحولات سوریه میداند

کشورهای منطقه ای و بین المللی همگی تلاش کرده اند که واقعیت جئوسیاسی مورد نظر خود را در سوریه تحمیل کنند و می گفتند که نباید این تلاش ها محدود به سقوط حکومت بشار اسد باشد و صرفا تبدیل حکومت سوریه به حکومتی دیگر قلمداد شود بلکه سقوط حلب باید بازتاب های استراتژیک داشته باشد و باید بتواند باعث سقوط دمشق شود و دامنه تاثیر این سقوط به طور مستقیم دامنگیر ایران و روسیه نیز بشود.
با این دیدگاه جای تعجب نیست که ایران و روسیه با قدرت در درگیری های حلب حضور داشته باشند با توجه به این که این جنگ باید تصحیح خلل ها در موازنه های نظامی و سیاسی ای باشد که کشورهای عربی را از سال 2011 تحت عنوان بهار عربی درنوردیده و در آخر به جنگ داخلی منجر شده است.
روسیه امروز خود را در تمام جزئیات حوادث سوریه درگیر می داند، حتی نسبت به “لقلقه زبانی” رجب طیب اردوغان، رئیس جمهوری ترکیه که در نشستی در استانبول گفت که ورود نیروهای ترکیه به داخل سوریه برای سرنگونی رئیس جمهور بشار اسد است، نیز بی توجه نیست. فردای آن روز مسکو از اردوغان خواست درباره حرفی که زده است توضیح دهد که اردوغان هم به سرعت توضیح داد که دخالت نظامی ترکیه در سوریه برای مبارزه با گروه های تروریستی است و هیچ کشور یا شخصی را هدف قرار نمی دهد. در این چارچوب چیز غریبی نیست اگر ولادیمیر پوتین، رئیس جمهوری روسیه با اردوغان سه بار در سه روز پیاپی تلفنی گفت وگو کند. بعد از آن دیدیم که پیشروی نیروهای ترکیه به سمت شهر الباب در اطراف شمال شرقی حلب متوقف شد. جایی که روسیه می خواهد فقط ارتش سوریه و نه قدرتی دیگر وارد آن شود.
انقلاب نوعی در معادلات نظامی در عرصه سیاسی سوریه به سود حکومتی است که در مرحله ای باشد که دیروز نبوده است، مگر این که طرفی یا کشوری در منطقه بخواهد رویارویی مسقتیم با روسیه داشته باشد که ناوهای جنگی اش را دریای مدیترانه بسیج کرده است. حضور نظامی روسیه در دریای مدیترانه از زمان اتحاد جماهیر شوروی که در اوج قدرتش بود تا کنون سابقه نداشته است.
از تریبون سوریه پوتین اعتقاد جدیدی را در سیاست خارجی خود اعلام می کند و به همه طرف ها پیام خود را می رساند، در حالی که غرب می خواهد پاسخی به دفاع روسیه در سوریه بدهد، برای همین است که اوکراین را وادار کرده است که در نزدیکی کریمه آزمایش موشکی انجام دهد.
با تغییرات نظامی ریشه ای در سوریه، ایران خود را برنده استراتژیک در معادلات منطقه با ایستادن در کنار دمشق می داند. تحولات میدانی در سوریه را اسرائیل به دقت زیر نظر دارد. شاید حمله هوایی چند روز پیش اسرائیل به مکانی در نزدیکی دمشق یادآور عدم رضایت تلآویو از سیر حوادث جاری در سوریه باشد.
همان طور که جنگ موصل بیان کننده تغییر عرصه سیاسی عراق است، حلب نیز در سوریه بیان کننده تغییر معادلات و بازتاب آن بر تحولات منطقه ای و بین المللی است
0 Comments