ولفگانگ شویبله، رئیس پارلمان آلمان اخیراً خواستار گسترش عملیات نظامی خارجی ارتش این کشور شده و تأکید کرده است که آلمان نباید در این راستا همه‌چیز را به فرانسه و آمریکا واگذار کند. رئیس مجلس آلمان همچنین تأکید کرد که ابزار نظامی لزوماً همیشه منتهی به هدف نمی‌شود؛ اما بدون نشان دادن توانایی نظامی امور پیش نمی‌رود. شویبله در همین راستا از مواضع «آنگرت کرامپ-کارن بائر»، وزیر دفاع آلمان که خواهان ایفای مسئولیت نظامی بیشتر آلمان در عملیات خارجی شده بود، حمایت کرد.

در رابطه با این تصمیمات و اظهارنظرهای مقامات برلین باید توجه داشت که از زمان روی کار آمدن دونالد ترامپ به‌عنوان رئیس‌جمهور آمریکا، اقداماتی که وی در قبال ناتو و متحدان اروپایی خود انجام داد و بروز اختلافات بین دو سوی آتلانتیک، اروپایی‌ها به‌ویژه آلمان به این نتیجه رسیدند که دیگر نمی‌توانند مانند قبل حداقل برای یک دوره چهارساله یا هشت‌ساله روی تأمین امنیتشان از سوی واشنگتن حساب کنند؛ لذا تفکری که از قبل برای ایجاد یک ارتش اروپایی مطرح بود، دوباره تقویت شد.

همچنین درون اتحادیه اروپا نیز مشکلاتی بروز کرده است، بدین مفهوم که همکاری‌هایی که رهبران فرانسه و آلمان یعنی آنگلا مرکل با رئیس‌جمهور سابق فرانسه داشت، اکنون در دوره امانوئل مکرون تضعیف‌شده و مشکلاتی بین طرفین بروز کرده است. مشکل دیگری که در این میان شاهد بودیم بحث برگزیت است؛ چنانکه با خروج انگلیس از اتحادیه اروپا بحث توان نظامی این اتحادیه بیش‌ازپیش با مشکلات و موانعی مواجه شد.

تمام این موانع دست‌به‌دست هم داده تا آلمانی‌ها به این بیندیشند که آیا همیشه باید منتظر باشند که ایالات‌متحده آمریکا امنیت اروپا و آلمان را تأمین کند یا باید خودشان دست‌به‌کار شوند. درعین‌حال برلین به این می‌اندیشد که خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا و احتمال نزدیکی بیشتر لندن و واشنگتن بعد از برگزیت از یک‌سو و اتخاذ سیاست‌های جدید آلمان در اروپا یعنی نزدیکی به روسیه و عدم دشمنی با این کشور باهدف ایجاد تعادل در روابط با آمریکا، آیا می‌تواند امنیتش را تأمین کند یا خیر؟

به نظر می‌رسد که اکنون رهبران آلمان به این فکر افتاده‌اند تا بخشی از بودجه نظامی‌شان را برای فعال کردن قوای نظامی‌شان با هدف تقویت دفاع از آلمان و اروپا صرف کنند؛ زیرا بهترین دفاع برای کشورها این است که سنگر خود را به خارج از مرزها ببرند؛ یعنی اگر کشوری می‌خواهد به دفاع از خودش بپردازد باید در حوزه پیرامونی‌اش نیز فعال نظامی باشد.

در همین رابطه طی ماه‌های اخیر شاهد هستیم که بحث تأمین امنیت خلیج‌فارس و تنگه هرمز مطرح شد و کشورهای مختلفی از ژاپن گرفته تا فرانسه قصد اعزام نیرو به این منطقه را دارند، در این شرایط آلمان‌ها احساس می‌کنند که خلائی ایجاد شده و اگر سریعاً فعال نشوند، ممکن است در موقعیت نامطلوبی قرار بگیرند.

به‌ویژه که پیش‌بینی می‌شود که دونالد ترامپ طی چهار سال بعدی نیز همچنان رئیس‌جمهور ایالات‌متحده آمریکا باقی بماند که در این صورت از این زمان احتمالاً تا پنج سال دیگر وی در مسند قدرت خواهد بود؛ بنابراین آلمانی‌ها دریافته‌اند که در میان‌مدت نمی‌توانند دیگر روی آمریکا هیچ حسابی کنند و باید فکری برای تأمین امنیت خودشان کنند.

ازاین‌رو برلین در تلاش برای تقویت ارتش خود و ارتش اروپایی برآمده و در حال بررسی این مسئله است که اگر بتوانند در مناطق بحران‌زا بخصوص در حوزه پیرامون اروپا مثل خاورمیانه ایفای نقش کنند.

البته این توانایی از سوی کشوری همچون آلمان یک شبه حاصل نخواهد شد و آن‌ها باید بودجه بیشتری برای این امر اختصاص دهند. درواقع چون آلمان توان اقتصادی خوبی دارد می‌تواند بودجه نظامی‌اش را افزایش دهد و در ادامه نیز به تقویت توان نظامی‌اش بپردازد.