تلاش آمریکا برای تمدید تحریم‌های تسلیحاتی ایران که شورای امنیت سازمان ملل در سال ۱۳۸۶ به تصویب رسانده بود، جمعه ۲۳ مرداد ماه با شکست روبرو شد و هیچ‌یک از اعضای این شورا، جز خود آمریکا و جمهوری دومینیکن، به پیش‌نویس پیشنهادی آمریکا رأی مثبت ندادند. آمریکا پیش‌تر اعلام کرده بود که در صورت شکست طرح مزبور از «بازگشت یک‌باره» (snapback) تحریم‌ها (موسوم به سازوکار ماشه) استفاده خواهد کرد. تحریم تسلیحاتی شورای امنیت قرار است ۲۷ مهرماه امسال تمام شود. قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت پیش‌بینی کرده بود که این تحریم باید حداکثر پنج سال پس از پذیرش توافق هسته‌ای برجام با قدرت‌های جهانی پایان بگیرد؛ اما آمریکا بیش از یک سال است مدعی شده که نباید این تحریم‌ها برداشته شود. هرچند همان‌طور که اشاره شد تا به امروز توفیقی در این زمینه نداشته و در شورای امنیت نیز نتوانست خواسته خود را محقق سازد.

حال این پرسش مطرح است که اگر تحریم تسلیحاتی ایران برداشته شود شاهد چه تغییر و تحولاتی در حوزه داخلی و همچنین خارجی اعم از منطقه‌ای و بین‌المللی خواهیم بود. در حوزه داخلی باید توجه داشت که ایران در عرصه دفاعی به یک سری موفقیت‌های بزرگ و چشم‌گیر دست‌یافته و نوعی خودکفایی را در بسیاری از حوزه‌های تسلیحات و جنگ‌افزار شاهد هستیم. به‌خصوص توانمندی موشکی ایران توانسته برخی از کمبودها را در عرصه جنگنده‌ها و هواپیماهای نظامی جبران کند که این‌یک موفقیت بسیار بزرگ است؛ اما درعین‌حال نیروهای مسلح کشور به دنبال بهینه‌سازی و نوسازی و استفاده از فنّاوری‌های مدرن به‌خصوص انتقال آن هستند؛ بنابراین اگر تحریم تسلیحاتی ایران برداشته شود می‌تواند زمینه را برای تأمین برخی از نیازهای دفاعی کشور فراهم کند. البته این نکته را باید در نظر گرفت که در بین کشورهای جهان تعداد بسیار اندکی هستند که بخواهند در صورت لغو تحریم‌ها به ایران سلاح بفروشند یا ایران علاقه‌مند باشد از آن‌ها سلاح خریداری کند. تقریباً اغلب کشورهای غربی و دیگر کشورهای نزدیک به ایالات‌متحده آمریکا وارد پروسه صادرات سلاح به ایران نخواهند شد. درواقع ممکن است برخی قطعات فنی، واسطه‌ای یا ملزومات روتین نظامی را بتوان از کشورهای غربی تأمین کرد ولی احتمال فروش ادوات جنگی همچون موشک، هواپیما، تانک، ناو و غیره از سوی کشورهای غربی تقریباً صفر است. در این بین اما روسیه و چین وضعیت متفاوتی دارند؛ زیرا مقدمات برای فروش چنین تسلیحاتی از سوی این کشورها به ایران فراهم شده و به نظر می‌رسد مقاومت پکن و مسکو در برابر خواسته واشنگتن مبنی بر تمدید تحریم تسلیحاتی ایران یعنی رأی منفی به پیش‌نویس آمریکا در شورای امنیت بیانگر آن است که این کشورها می‌خواهند به ایران سلاح بفروشند.

دراین‌بین آمریکایی‌ها نیز اگر چندین ماه است که تلاش می‌کنند تحریم تسلیحاتی ایران تمدید شود به این دلیل است که به ادعای آن‌ها فروش سلاح به ایران، موازنه قدرت در منطقه را به خطر می‌اندازد، تهدیدهایی را متوجه ایالات‌متحده و متحدانش خواهد کرد و باعث نگرانی عربستان و رژیم اسرائیل در منطقه خواهد شد. علاوه بر این آمریکا فقط نگران صادرات سلاح به ایران نیست بلکه صادرات سلاح از ایران نیز جزء نگرانی‌های عمده واشنگتن محسوب می‌شود.