ادعا شده که این دستگاه‌های جاسوسی قادر هستند تا پارازیت‌هایی بر تجهیزات الکترونیکی و سامانه‌های دفاع هوایی کشورهای اطراف به‌ویژه ایران ارسال کنند و این تجهیزات را از کار بیندازند. قرارداد ابراهام که فوق‌سری تلقی می‌شود، در دوران نخست وزیری بنیامین نتانیاهو بین رژیم صهیونیستی با امارات و بحرین به امضا رسید و ظاهرا کنست اسرائیل از مفاد آن کاملا بی‌اطلاع است.

نخستین گام از همکاری رژیم صهیونیستی و امارات متحده، اقدام اسرائیل در فروش بدافزارهای جاسوسی «پگاسوس» به امارات بود که این بدافزارها قادرند تلفن‌های همراه مخالفان امارات را شنود کند.

بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر سابق رژیم صهیونیستی این توافقنامه کاملا سری را بزرگ‌ترین دستاورد دوران نخست‌وزیری خود تلقی کرد؛ زیرا این توافق موجب خواهد شد تا رژیم صهیونیستی به تدریج حوزه نفوذ خود را در منطقه گسترش دهد.

در جریان قراردادهای امنیتی و اطلاعاتی بین امارات و رژیم صهیونیستی، دو تاجر عمده اسلحه و تجهیزات جاسوسی به نام‌های «ماتی کوخاوی» و «اوی لیئومی» شرکت داشتند و طی دو سال اخیر هواپیماهای مدرن بدون سرنشین از نوع «ایروناتیکس» در اختیار امارات قرار دادند.

اقدام امارات متحده در همکاری امنیتی، نظامی و اطلاعاتی با اسرائیل از مرحله مناسبات سیاسی و اقتصادی هم فراتر رفته است؛ به‌گونه‌ای که سازمان‌های جاسوسی «موساد» و «امان» اسرائیل دفاتر خود را در امارات افتتاح کرده‌اند.

هدف مشترک امارات و بحرین از این اقدامات، باز کردن پای رژیم صهیونیستی به منطقه حساس خلیج‌فارس و دریای سرخ است؛ تا جایی که امارات متحده با نفوذ در یمن جنوبی و جزیره استراتژیک «سقطری» یمن در دریای سرخ زمینه حضور نظامی رژیم صهیونیستی را فراهم کرد.

حضور نظامی، امنیتی و اطلاعاتی رژیم صهیونیستی در امارات، حساسیت بسیاری از کشورهای منطقه از جمله کویت، عراق، قطر، عربستان، اردن، مصر و جمهوری اسلامی ایران را بر انگیخته، زیرا این حضور موجب ایجاد ناامنی در منطقه خواهد شد که البته تبعات آن گریبان بانیان آن را خواهد گرفت.

مصر و اردن اگر چه با رژیم صهیونیستی روابط سیاسی رسمی دارند، اما رهبران این دو کشور عربی نگران هستند زیرا همکاری ابوظبی-تل‌آویو ممکن است به کاهش قدرت تاثیرگذاری این دو کشور در فلسطین منجر شود. به‌همین دلیل مصر و اردن اخیرا سطح روابط سیاسی خود را با امارات کاهش داده‌اند و درصدد هستند تا به سمت همکاری بیشتر سیاسی و اقتصادی با عراق حرکت کنند.

قراردادهای اخیر میان اردن و مصر از یکسو و با عراق از سوی دیگر در چارچوب نگرانی رهبران این دو کشور از سیاست‌های امارات و بحرین و نزدیک شدن این دو رژیم به رژیم صهیونیستی قابل تحلیل است.

از سوی دیگر رهبران رژیم صهیونیستی طی 4 دهه گذشته همواره در اندیشه نفوذ به منطقه ژئوپلیتیک خلیج فارس بوده‌اند، اما به دلیل شرایط منطقه تا سال‌های اخیر، رویای رهبران این رژیم محقق نشده بود.

شیمون پرز، رئیس اسبق رژیم صهیونیستی و از رهبران نسل اول اسرائیل در کتاب خود تحت عنوان «خاورمیانه جدید» که در سال 1995 منتشر شد، پیش‌بینی کرده بود که اسرائیل با نفوذ در میان کشورهای عرب حوزه خلیج فارس قادر خواهد شد تا سال 2025 حجم مبادلات تجاری خود با این کشورها را به سطح 70 میلیارد دلار در سال برساند.

اکنون با افتتاح سفارتخانه‌های امارات و بحرین در فلسطین اشغالی این رویا نه تنها در حال تحقق است، بلکه فراتر از تبادلات تجاری مناسبات رژیم صهیونیستی، امارات و بحرین به مرحله همکاری‌های امنیتی، جاسوسی و نظامی رسیده است.

این همکاری‌ها قطعاً امنیت و منافع ملی ایران و برخی کشورهای مستقل منطقه را تحت تاثیر قرار خواهد داد؛ زیرا رژیم صهیونیستی با کمک آمریکا سعی خواهد کرد تا دامنه نفوذ امنیتی، نظامی و سیاسی خود را علاوه بر خلیج فارس در دریای عرب، دریای خزر و افغانستان نیز گسترش دهد.

دلیل تلاش رژیم صهیونیستی برای توسعه نفوذ منطقه‌ای خود این است که این رژیم اکنون از درون به‌شدت آسیب‌پذیر شده و افزایش قدرت بازدارندگی رزمندگان فلسطینی نگرانی رهبران این رژیم را برانگیخته است. شکست‌های متعدد ارتش رژیم صهیونیستی در جنگ با مردم غزه و ناکامی این رژیم در مقابله با موشک‌های حماس و جهاد اسلامی، رهبران آن را به گسترش حوزه نفوذ جغرافیایی، نظامی و امنیتی خود مجبور ساخته است؛ اما باید توجه داشت که نفوذ رژِیم صهیونیستی در کشورهای کوچک حوزه خلیج فارس امنیت پایدار را برای این رژیم تضمین نخواهد کرد، بلکه در آینده آن را از درون با یک بحران امنیتی جدی مواجه خواهد شد.