نگرانی از ایجاد پایگاه نظامی توسط چین در حوزه جنوبی اقیانوس آرام، از جمله دلایل تشکیل این جلسه بود. گروه کواد هدف خود را تعهد به یک اقیانوس آرام آزاد، باز و فراگیر، اعلام کرده‌اند. البته گروه کواد تا سال 2017، جلسه دیگری نداشت و در این سال، در حاشیه اجلاس سران آسیای شرقی، مقامات ارشد این گروه با یکدیگر دیدار کردند.

هند و چین دارای طولانی‌ترین مرز در جهان هستند و حتی تنش‌هایی نیز داشته‌اند؛ مانند کشته‌شدن 20 سرباز هندی در سال 2020 توسط سربازان چینی. استرالیا و چین نیز پس از درخواست استرالیا برای تحقیق درباره نقش آزمایشگاه ووهان در انتشار ویروس کووید-19، در مسیر تقابل گام برداشتند و پیمان امنیتی استرالیا با آمریکا و انگلستان، از مصادیق این تقابل است.

ژاپن و چین نیز دارای اختلافات دریایی هستند و جزایر سنکاکو از جمله این مناقشات است. آمریکا نیز نگران گسترش نفوذ اقتصادی-فناوری چین در جهان است و به خصوص راهبرد «ساخت چین 2025» را تهدیدی جدی برای موقعیت خود در اقتصاد سیاسی بین‌المللی ارزیابی می‌کند.

می‌توان از جمله دغدغه‌های اصلی گروه کواد به ایجاد الگویی بدیل برای وام‌های اعطایی چین به پروژه‌های زیربنایی حوزه اقیانوس آرام و مقابله با نفوذ جهانی چین از طریق ایجاد مسیرهای ریلی و دریایی برای اتصال به آسیای مرکزی، اروپا و افریقا و دیپلماسی واکسن چین اشاره کرد.

افزون بر این، ایجاد یک زنجیره تامین نیمه‌رسانا برای ترسیم و شناسایی‌ و نگاشت آسیب‌پذیری‌ها و دسترسی امن به نیمه‌رساناها و اجزای حیاتی آن‌ها در رابطه با تکنولوژی 5G نیز در دستور کار کواد قرار دارد.

در زمینه فضایی نیز این گروه قصد دارد تا با ایجاد کارگروهی جدید در زمینه فناوری فضایی، همکاری کنند تا راه‌های تبادل داده‌های ماهواره‌ای رصد زمین و تجزیه‌ و تحلیل خطرات تغییرات آب و هوایی را به بحث بگذارند. گروه کواد روی واکسن کووید-19 نیز تمرکز ویژه‌ای داشته و بایدن همکاری گروه کواد را در زمینه تولید یک میلیارد دوز واکسن در هند تا پایان سال 2022 نیز اعلام کرده است.

تاکنون چین بیانیه رسمی در قبال نشست‌های گروه کواد منتشر نکرده است و واکنش‌های آن بیشتر به صورت پیش‌بینی شکست گروه کواد یا تاکید بر بازبودگی و فراگیری بوده است. در واقع چین راهبرد اصلی خود یعنی نفوذ با کمترین تنش آشکار سیاسی-نظامی را پیش می‌برد، اما در سوی مقابل، می‌توان از محتوای صحبت‌های کواد دریافت که راهبرد بلندمدت «ساخت چین 2025»، مهم‌ترین محور مقابله گروه کواد با چین است به طوری که تاکید روی فناوری‌های نوظهور و گشایش زنجیره‌های تامین جدید به عنوان محور اصلی همکاری گروه کواد، مطرح می‌شود.

حتی می‌توان خروج ایالات متحده از افغانستان و این گمانه مبتنی بر گشایش عرصه جدیدی از تقابل چین و آمریکا را نیز در این راستا تفسیر کرد که زمین‌های بازی جدیدی را برای مقابله با نفوذ چین در جهان، ایجاد می‌کند و همان تقابل میان چینی‌سازی و آمریکایی‌سازی جهان است.

البته این تقابل در عرصه فناوری- اقتصادی بیشتر جریان دارد. اگرچه آمریکا با ژاپن و استرالیا معاهدات دفاعی دارد و کشورهای کواد به صورت دوره‌ای مانورهای نظامی مشترک انجام می‌دهند، اما کواد یک اتحاد نظامی نیست و پیمان رسمی دفاعی بین همه چهار کشور، وجود ندارد.

با این حال، می‌توان آن را به مثابه یک مشارکت استراتژیک و متمرکز بر چین در نظر گرفت. در واقع، امنیت دریایی، بزرگترین چالش در نزد کواد به حساب می‌آید چون چین در منطقه هند و اقیانوس آرام، تاسیسات نظامی و آبراه تجاری ایجاد کرده است که اعضای کواد آن را یک تهدید بالقوه برای تجارت و مسافرت آزاد، قلمداد می‌کنند. با این وجود، هریک از چهار کشور، روابط تجاری کلیدی خود را با چین دارند و از این روی، این گروه نیز بر مسیر تقابل نرم به پیش می‌رود.