جدیدترین مطالب

چگونه ۱۱ سپتامبر پایان هژمونی آمریکا را تسریع کرد؟

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «از زمان حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ به نیویورک و واشنگتن، آنقدر اتفاقات گونگون رخ داده است که این حملات اکنون هم بسیار دور و هم شاید کم‌اهمیت‌تر از آنچه در آن زمان به نظر می‌رسیدند، جلوه می‌کنند. با این حال، هر دو برداشت گمراه‌کننده است.»

اهمیت تقویت نقش جنوب جهانی در مدیریت بهتر سازمان ملل

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سازمان ملل که از خاکستر جنگ جهانی دوم متولد شد، وعده‌ای بنیادین و جسورانه داشت: کشورهای مستقل می‌توانند برای جلوگیری از وقوع یک فاجعه جهانی دیگر متحد شوند. امروز، این وعده توخالی به نظر می‌رسد. شورای امنیت به‌دلیل نظام وتوی منسوخ‌شده خود فلج شده است. آمریکا از پرداخت منابع مالی خودداری می‌کند و از نهادهایی مانند یونسکو و سازمان جهانی بهداشت فاصله می‌گیرد. سازمان ملل از غزه تا اوکراین و ایران، بارها نشان داده است که در متوقف کردن جنایت‌ها ناتوان است.»

پیمان مکه در بوته آزمایش؛ از «معمای بازدارندگی» تا «خطر برهم‌زنندگی امنیت»

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پیمان مکه که ۷ اوت ۲۰۲۶ میان عربستان، ترکیه و پاکستان امضا شد، بیش از آنکه پاسخی به خلأهای ژئوپلیتیک باشد، در عمل با «معمای بازدارندگی» و «تفاوت ادراک تهدید» روبه‌روست. در حالی که این پیمان نماد گذار به خوداتکایی منطقه‌ای است، اولین آزمون‌های میدانی و پیچیدگی‌های روابط با بازیگران منطقه‌ای، مفهوم واقعی آن را مشخص خواهد کرد.

تحلیلی بر توافق نفتی آمریکا و ونزوئلا

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «روابط آمریکا و ونزوئلا از زمان برکناری نیکلاس مادورو در اوایل ژانویه و در جریان عملیات «عزم راسخ» همچنان در حال تغییر است. دونالد ترامپ از توافقی تاریخی برای بهره‌برداری از ذخایر نفت ونزوئلا خبر داده است. این توافق پیامدهای احتمالی برای آمریکا، ونزوئلا، آینده دلسی رودریگز، رئیس‌جمهور موقت، و بازیگرانی مانند چین خواهد داشت.»

سفر شی به واشنگتن؛ تغییر در موازنه قدرت

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر قریب‌الوقوع شی جین‌پینگ، رئیس‌جمهور چین، به واشنگتن برای دیدار با دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، در تاریخ ۲۴ سپتامبر، در مقطعی حساس از ژئوپلیتیک جهانی صورت می‌گیرد. این دیدار فراتر از یک تعامل دوجانبه، می‌تواند تحلیلی درباره تغییر توازن نفوذ دیپلماتیک میان دو اقتصاد بزرگ جهان را به ما ارائه دهد.»

Loading

أحدث المقالات

چگونه ۱۱ سپتامبر پایان هژمونی آمریکا را تسریع کرد؟

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «از زمان حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ به نیویورک و واشنگتن، آنقدر اتفاقات گونگون رخ داده است که این حملات اکنون هم بسیار دور و هم شاید کم‌اهمیت‌تر از آنچه در آن زمان به نظر می‌رسیدند، جلوه می‌کنند. با این حال، هر دو برداشت گمراه‌کننده است.»

اهمیت تقویت نقش جنوب جهانی در مدیریت بهتر سازمان ملل

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سازمان ملل که از خاکستر جنگ جهانی دوم متولد شد، وعده‌ای بنیادین و جسورانه داشت: کشورهای مستقل می‌توانند برای جلوگیری از وقوع یک فاجعه جهانی دیگر متحد شوند. امروز، این وعده توخالی به نظر می‌رسد. شورای امنیت به‌دلیل نظام وتوی منسوخ‌شده خود فلج شده است. آمریکا از پرداخت منابع مالی خودداری می‌کند و از نهادهایی مانند یونسکو و سازمان جهانی بهداشت فاصله می‌گیرد. سازمان ملل از غزه تا اوکراین و ایران، بارها نشان داده است که در متوقف کردن جنایت‌ها ناتوان است.»

پیمان مکه در بوته آزمایش؛ از «معمای بازدارندگی» تا «خطر برهم‌زنندگی امنیت»

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پیمان مکه که ۷ اوت ۲۰۲۶ میان عربستان، ترکیه و پاکستان امضا شد، بیش از آنکه پاسخی به خلأهای ژئوپلیتیک باشد، در عمل با «معمای بازدارندگی» و «تفاوت ادراک تهدید» روبه‌روست. در حالی که این پیمان نماد گذار به خوداتکایی منطقه‌ای است، اولین آزمون‌های میدانی و پیچیدگی‌های روابط با بازیگران منطقه‌ای، مفهوم واقعی آن را مشخص خواهد کرد.

تحلیلی بر توافق نفتی آمریکا و ونزوئلا

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «روابط آمریکا و ونزوئلا از زمان برکناری نیکلاس مادورو در اوایل ژانویه و در جریان عملیات «عزم راسخ» همچنان در حال تغییر است. دونالد ترامپ از توافقی تاریخی برای بهره‌برداری از ذخایر نفت ونزوئلا خبر داده است. این توافق پیامدهای احتمالی برای آمریکا، ونزوئلا، آینده دلسی رودریگز، رئیس‌جمهور موقت، و بازیگرانی مانند چین خواهد داشت.»

سفر شی به واشنگتن؛ تغییر در موازنه قدرت

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر قریب‌الوقوع شی جین‌پینگ، رئیس‌جمهور چین، به واشنگتن برای دیدار با دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، در تاریخ ۲۴ سپتامبر، در مقطعی حساس از ژئوپلیتیک جهانی صورت می‌گیرد. این دیدار فراتر از یک تعامل دوجانبه، می‌تواند تحلیلی درباره تغییر توازن نفوذ دیپلماتیک میان دو اقتصاد بزرگ جهان را به ما ارائه دهد.»

Loading

تحلیلی بر سفر مکرون به الجزایر

۱۴۰۱/۰۶/۲۰ | خبر تاپ, سیاسی, یادداشت

شورای راهبردی آنلاین - گفتگو: کارشناس مسائل اروپا درباره سفر امانوئل مکرون، رئیس‌جمهوری فرانسه به الجزایر که اولین سفر وی به این کشور نیز محسوب می‌شود، گفت: «این سفر از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است؛ آن هم به دلیل روابط خاصی که میان فرانسه و الجزایر در اواخر سده ۱۹ و ۲۰ برقرار بود.»

مرتضی مکی در گفتگو با سایت شورای راهبردی روابط خارجی توضیح داد: «الجزایر حدود ۱۳۰ سال تحت استعمار فرانسه قرار داشت و در سال ۱۹۶۲ پس از هشت سال مبارزه و قیام مردم الجزایر علیه فرانسه با بیش از یک و نیم میلیون کشته استقلال یافت.»

به گفته این کارشناس، به دلیل پیشینه رابطه استعماری‌ الجزایر با فرانسه، اتباع الجزایری بسیاری در فرانسه حضور دارند. تعداد الجزایری‌تبارهای فرانسه حدود ۳ میلیون نفر برآورد می‌شود.

مکی افزود: «این سابقه رابطه استعماری چه قبل از استقلال الجزایر و چه بعد از آن، همواره مورد توجه محافل سیاسی و رسانه‌ای قرار داشته است.»

مکی با اشاره به اظهارات غیرمستقیم مکرون درباره سابقه استعماری فرانسه در الجزایر گفت: اگرچه در این سفر مکرون سعی کرد تا به نوعی از الجزایری ها بخواهد گذشته را فراموش کرده و فرانسه را دشمن خود ندانند تا روابط دو کشور در مسیر واقعی خود قرار بگیرد، اما الجزایری ها که همواره خواهان عذرخواهی رسمی فرانسه و پرداخت غرامت به این کشور بوده اند، روی خوشی به صحبت های وی نشان نداند، چنانکه در طول دیدار رئیس جمهور فرانسه از الجزایر، مخالفت و اعتراض‌های شدید خود را نسبت به اقدامات گذشته فرانسه در این کشور اعلام کردند.

به گفته این کارشناس، اگرچه مکرون تمایل خود را برای بهبودی روابط با الجزایر ابراز کرده است، اما هیچ اقدامی از سوی وی برای همراه کردن افکار عمومی الجزایر انجام نشده است، همچنانکه روسای جمهور قبلی فرانسه نیز هیچگاه حاضر به عذرخواهی از مردم این کشور بابت اقدامات استعماری فرانسه در این کشور نشده بودند.

کارشناس مسائل اروپا به روابط این دو کشور پس از استقلال الجزایر پرداخت و گفت: «فرانسه همواره شریک اول یا دوم تجاری الجزایر بوده و شرکت‌های فرانسوی حضوری قوی در الجزایر داشته و دارند. از سوی دیگر با توجه به اینکه الجزایر تولیدکننده نفت و گاز بوده و عضو اوپک نیز هست، در زمره صادرکنندگان عمده نفت و گاز به فرانسه به شمار می‌رود.»

مکی معتقد است که همین مسئله انگیزه اصلی مکرون برای سفر به الجزایر بوده و موضوعات دیگر تحت‌الشعاع صادرات نفت و گاز الجزایر به فرانسه قرار گرفته است.

کارشناس مسائل اروپا با اشاره به بحران انرژی و تاثیر آن بر فرانسه نیز گفت: «این بحران فرانسه را نیز مانند دیگر کشورهای اروپایی به دلیل در تنگنا قرار گرفتن تامین انرژی مورد نیاز از روسیه تحت فشار قرار داده است، تا حدی که الیزابت بورن، نخست‌وزیر فرانسه اعلام کرده است برای مدیریت بهینه مصرف برق، روزی دو ساعت برق فرانسویان قطع می‌شود. این رویدادی بی‌سابقه یا کم‌سابقه در کشورهای اروپایی است که مردمش همواره از رفاه خاصی برخوردار هستند.

وی ادامه داد: «مکرون پیش از سفر به الجزایر در سخنانی خطاب به مردم فرانسه خواستار سفت کردن کمربندها به دلیل پایان دوره رفاه و آسودگی شده بود.»

این کارشناس در خصوص نگاه مردم الجزایر به فرانسه به دلیل سابقه استعماری این کشور توضیح داد: «مردم الجزایر همواره نسبت به استعمار کشورشان توسط فرانسوی‌ها عصبانی و ناراحت بوده و هستند و همچون بسیاری دیگر از آفریقایی‌های تحت استعار کشورهای اروپایی خواستار پرداخت غرامت از سوی کشورهای استعمارگر بوده اند.»

وی تاکید کرد که ظرف ۱۳۰ سال استعمار الجزایر، فرانسوی‌ها تقریبا همه چیز این کشور را چپاول کردند و مهم‌تر اینکه در فاصله سال‌های ۱۹۵۴ تا ۱۹۶۲، یک و نیم میلیون نفر از مردم الجزایر را قتل عام کردند. شیوه قتل عام الجزایری‌ها توسط سربازان فرانسوی حتی قابل مقایسه با جنایات وحشیانه گروه‌های تکفیری و تروریستی همچون داعش نیز نیست.

وی در رابطه به نگاه الیزه به این مسئله نیز تشریح کرد: «دولت فرانسه هیچگاه حاضر به پذیرش استعمار مردم الجزایر و پرداخت غرامت نبوده است. در دوره ریاست جمهوری نیکولا سارکوزی لایحه‌ای در مجمع ملی فرانسه به تصویب رسید که در آن وزارت آموزش و پرورش فرانسه را موظف کرده بودند که در کتاب‌های درسی، استعمار الجزایر به عنوان یک رویداد تاریخی مثبت درج شود. لایحه‌ای که در زمان خود بازتاب زیادی در الجزایر داشت و تنش سیاسی جدی میان فرانسه و الجزایر ایجاد کرد.»

به گفته این کارشناس، اگر رئیس‌جمهور و دیگر مقامات فرانسوی بخواهند به استعمار الجزایر اذعان کنند، مسئولیت حقوقی سنگینی برای پرداخت غرامت به الجزایر خواهند داشت.

مکی در نهایت با واکاوی روابط فعلی بین این دو کشور گفت: «دولت الجزایر با وجود همه تنش‌ها و خواسته‌هایی که مردم الجزایر از فرانسه دارند، کوشیده روابط رسمی با ثباتی با پاریس و دیگر پایتخت‌های اروپایی داشته باشد، چرا که منافع اقتصادی این روابط باعث شده است که موضوعات سیاسی و تاریخی در روابط پاریس -الجزیره در حاشیه باشد.»

0 Comments

Submit a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *