شورای راهبردی آنلاین – رصد: درگیری با ایران و ایجاد اختلال در تنگه هرمز، اگرچه از نظر مالی توسط کشورهای حاشیه خلیج فارس قابل مدیریت است، اما اعتبار ثبات و امنیت این منطقه را که پایهگذار برنامههای توسعهای مانند چشمانداز ۲۰۳۰ است، به چالش کشیده و ترمیم آن دشوارتر از بازسازی ۲۰۰ میلیارد دلاری زیرساختها خواهد بود.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: در شرایطی که معادلات امنیتی منطقه تحت تأثیر تقابل راهبردی ایران با ایالات متحده و رژیم صهیونیستی به مرحلهای حساس رسیده است، پرسش از ماهیت قدرت دفاعی تهران بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است. در حالی که واشنگتن و تلآویو بر برتری تکنولوژیک خود تکیه دارند، جمهوری اسلامی ایران مدلی از بازدارندگی را ارائه کرده که فراتر از محاسبات مادی ارتشهای کلاسیک جهان است. این قدرت که ریشه در پیوند میان «میدان» و «مردم» دارد، نه تنها توازن قوا را در نبردهای اخیر تغییر داده، بلکه محاسبات دشمنان را در مواجهه با عمق استراتژیک ایران دچار اختلال کرده است.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: رقابت سالهای اخیر میان آمریکا و چین هم مناطق جغرافیایی مختلف از جمله هندوپاسیفیک، غرب آسیا، قطب شمال و جنوب و آفریقا را در بر میگیرد و هم در حوزههای مختلف مانند اقتصادی و فناوری جاری است. در این میان، یک رقابت راهبردی نیز در منطقه خلیج فارس در حوزههای اقتصادی، فناورانه و نظامی شکل گرفته است.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر دونالد ترامپ به چین نمایشی بزرگ بود که چیز زیادی برای نشان دادن نداشت. ترامپ که در سفری دو روزه به پکن در دیدارها و مراسمات مختلفی شرکت کرد، گفت که او و شی جین پینگ «بسیاری از مشکلات مختلف را رفع کردهاند» اما به نظر نمیرسد آنها در خصوص مسایلی که با دقت دنبال میشود، از تجارت و فناوری تا جنگ ایران، به توافقاتی مهم دست یافته باشند.»
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: گفتمان رایج در حوزه امنیت انرژی اروپا طی دو دهه گذشته بر محور تنوعبخشی به منابع تأمین و کاهش تدریجی وابستگی به انرژیهای فسیلی شکل گرفته است. این روایت، که بهویژه پس از بحران گاز اوکراین در سال ۲۰۰۶ و تشدید آن در ۲۰۱۴ و ۲۰۲۲ قوت گرفت، بر این فرض استوار بود که اروپا میتواند از طریق سرمایهگذاری در انرژیهای تجدیدپذیر، واردات گاز طبیعی مایع از منابع متنوع و ایجاد زیرساختهای جدید، خود را از آسیبپذیریهای ژئوپلیتیک ناشی از وابستگی به تأمینکنندگان خاص رها سازد. با این حال، تحلیل دقیقتر دادههای تجاری انرژی و بررسی ساختار زنجیره تأمین جهانی نفت و گاز، تصویری متفاوت ارائه میدهد. اروپا نهتنها نتوانسته است وابستگی خود به خلیج فارس را بهطور معنادار کاهش دهد، بلکه در برخی بخشها، بهویژه در واردات گاز طبیعی مایع، این وابستگی عمیقتر شده است. این واقعیت، که اغلب در گفتمان عمومی نادیده گرفته میشود، پرسشهای بنیادینی درباره پایداری استراتژیهای امنیت انرژی اروپا و تأثیر آن بر معادلات قدرت منطقهای مطرح میکند.
شورای راهبردی آنلاین – رصد: درگیری با ایران و ایجاد اختلال در تنگه هرمز، اگرچه از نظر مالی توسط کشورهای حاشیه خلیج فارس قابل مدیریت است، اما اعتبار ثبات و امنیت این منطقه را که پایهگذار برنامههای توسعهای مانند چشمانداز ۲۰۳۰ است، به چالش کشیده و ترمیم آن دشوارتر از بازسازی ۲۰۰ میلیارد دلاری زیرساختها خواهد بود.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: در شرایطی که معادلات امنیتی منطقه تحت تأثیر تقابل راهبردی ایران با ایالات متحده و رژیم صهیونیستی به مرحلهای حساس رسیده است، پرسش از ماهیت قدرت دفاعی تهران بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است. در حالی که واشنگتن و تلآویو بر برتری تکنولوژیک خود تکیه دارند، جمهوری اسلامی ایران مدلی از بازدارندگی را ارائه کرده که فراتر از محاسبات مادی ارتشهای کلاسیک جهان است. این قدرت که ریشه در پیوند میان «میدان» و «مردم» دارد، نه تنها توازن قوا را در نبردهای اخیر تغییر داده، بلکه محاسبات دشمنان را در مواجهه با عمق استراتژیک ایران دچار اختلال کرده است.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: رقابت سالهای اخیر میان آمریکا و چین هم مناطق جغرافیایی مختلف از جمله هندوپاسیفیک، غرب آسیا، قطب شمال و جنوب و آفریقا را در بر میگیرد و هم در حوزههای مختلف مانند اقتصادی و فناوری جاری است. در این میان، یک رقابت راهبردی نیز در منطقه خلیج فارس در حوزههای اقتصادی، فناورانه و نظامی شکل گرفته است.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر دونالد ترامپ به چین نمایشی بزرگ بود که چیز زیادی برای نشان دادن نداشت. ترامپ که در سفری دو روزه به پکن در دیدارها و مراسمات مختلفی شرکت کرد، گفت که او و شی جین پینگ «بسیاری از مشکلات مختلف را رفع کردهاند» اما به نظر نمیرسد آنها در خصوص مسایلی که با دقت دنبال میشود، از تجارت و فناوری تا جنگ ایران، به توافقاتی مهم دست یافته باشند.»
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: گفتمان رایج در حوزه امنیت انرژی اروپا طی دو دهه گذشته بر محور تنوعبخشی به منابع تأمین و کاهش تدریجی وابستگی به انرژیهای فسیلی شکل گرفته است. این روایت، که بهویژه پس از بحران گاز اوکراین در سال ۲۰۰۶ و تشدید آن در ۲۰۱۴ و ۲۰۲۲ قوت گرفت، بر این فرض استوار بود که اروپا میتواند از طریق سرمایهگذاری در انرژیهای تجدیدپذیر، واردات گاز طبیعی مایع از منابع متنوع و ایجاد زیرساختهای جدید، خود را از آسیبپذیریهای ژئوپلیتیک ناشی از وابستگی به تأمینکنندگان خاص رها سازد. با این حال، تحلیل دقیقتر دادههای تجاری انرژی و بررسی ساختار زنجیره تأمین جهانی نفت و گاز، تصویری متفاوت ارائه میدهد. اروپا نهتنها نتوانسته است وابستگی خود به خلیج فارس را بهطور معنادار کاهش دهد، بلکه در برخی بخشها، بهویژه در واردات گاز طبیعی مایع، این وابستگی عمیقتر شده است. این واقعیت، که اغلب در گفتمان عمومی نادیده گرفته میشود، پرسشهای بنیادینی درباره پایداری استراتژیهای امنیت انرژی اروپا و تأثیر آن بر معادلات قدرت منطقهای مطرح میکند.
اقداماتی فراتر از جنایات جنگی
آنچه رژیمصهیونیستی در غزه مرتکب میشود، فراتر از جنایت جنگی است. در طول تاریخ بشر و در تمام جنگهای بزرگ و کوچکی که رخ داده است، مشابه چنین جنایاتی را که صهیونیستها علیه غیرنظامیان، مجروحان، مناطق مسکونی و … مرتکب میشوند، را هیچگاه شاهد نبودهایم.
در خصوص ادامه جنایات رژیمصهیونیستی در غزه، نکات قابل تأملی وجود دارد که به مهمترین آنها پرداخته میشود:
نسلکشی در غزه، نمایش ضعف و درندهخویی رژیمصهیونیستی
نسلکشی در غزه که تا کنون باعث شهادت بیش از هزار کودک فلسطینی شده است، اوج ضعف، درندهخویی و وحشیگری رژیم آپارتاید صهیونیستی در فلسطین اشغالی و شکست در میدان جنگ است.
چنین جنایاتی اگرچه در کوتاهمدت ممکن است یک قدرتنمایی تلقی شود، اما در بلندمدت قطعاً از عمر رژیم تروریستی صهیونیستی میکاهد. با توجه به واکنشهایی هم که در درون جبهه مقاومت و همچنین در افکار عمومی منطقه و جهان و حتی بین ملتهای غیرمسلمان بهوجود آمده است، این رژیم با چالشهای مهم سیاسی، نظامی، امنیتی، انسانی و حقوقی مواجه خواهد شد.
آمریکا شریک جرم رژیمصهیونیستی در جنایات غزه
نسلکشی در غزه، بدون حمایت آمریکا و کشورهای اروپایی و انفعال سازمانهای بینالمللی، حتی یک روز هم دوام نمیآورد. آمریکا «مشوق و شریک اصلی» جنایاتی است که صهیونیستها در غزه انجام میدهند. درحقیقت، بدون حمایت آمریکا، موجودیتی به نام رژیمصهیونیستی قابل دوام نخواهد بود.
سفرهای پیدرپی مقامات آمریکا از جمله وزیر امور خارجه، وزیر دفاع و رئیس جمهور به فلسطین اشغالی آنهم در بحبوحه تهاجم به غزه و شرکت آنها در جلسات شورای جنگ رژیمصهیونیستی که در 75 سال گذشته بیسابقه بوده است، بهخوبی نشاندهنده «نقش برجسته» و «مشارکت قاطع» آمریکا در جنگ غزه است. چنانکه روزنامه عبریزبان «یدیعوت آحارونوت» با انتشار گزارشی نوشته است «واشنگتن براساس منافعش در منطقه به جای تلآویو فرماندهی جنگ کنونی در غزه را بر عهده دارد».
علاوهبراین، کارشناسان و استراتژیستهای نظامی آمریکا هم شبانهروز به شکل حضوری و غیرحضوری در اتاق جنگ رژیمصهیونیستی و میدان حضور دارند و به ارائه مشاورههای جنگی به کابینه جنگی نتانیاهو ادامه می دهند. در این مدت کوتاه، کاخ سفید حدود 10 میلیارد دلار کمک مالی هم در اختیار تلآویو قرار داده است.
در کنار حمایتهای بیدریغ سیاسی، دیپلماتیک، رسانهای و مالی آمریکا، کمکهای نظامی، امنیتی و دفاعی هم «عامل اصلی» روشن ماندن موتور کشتار جنایتکارات صهیونیستی در نوار غزه است.
در این زمینه، افزونبر استقرار دو ناو هواپیمابر «جرالد فورد» و «یو اساس آیزنهاور» در دریای مدیترانه که تمام تجهیزات ماهوارهای، جاسوسی، شنود و … آنها در خدمت اتاق جنگ رژیمصهیونیستی است،طوریکه حتی نقشه و مختصات محلات غزه را هم از طریق ماهوارههای آمریکایی در اختیار این رژیم قرار میدهند، قرار است بهزودی یک تیم واکنش سریع متشکل از دو هزار تفنگدار دریایی نیز به سواحل فلسطین اشغالی اعزام شوند.
نقش کشورهای اروپایی در ادامه جنایات رژیمصهیونیستی
سهم و نقش برخی کشورهای اروپایی در نسلکشی رژیمصهیونیستی در غزه اگر بیشتر از آمریکا نباشد، کمتر از آن نیست. بهخصوص نقش آلمان، فرانسه و انگلیس بهعنوان سه قدرت مهم اروپا، بیشتر از دیگران است.
«اولاف شولتز» صدراعظم آلمان که از ابتدای آغاز جنایات رژیمصهیونیستی در غزه، همواره از این رژیم غاصب حمایت کرده است، نخستین رهبر اروپایی است که برای اعلام همبستگی با رژیمصهیونیستی به فلسطین اشغالی سفر نموده و در دیدار با نتانیاهو صریحاً اعلام کرده است «آلمان، بیشک در کنار اسرائیل میایستد و از آنها حمایت میکند».
دولت فرانسه نیز که وزیر خارجه خود را برای بررسی اوضاع و حمایت از رژیمصهیونیستی به تلآویو گسیل کرده بود، هرگونه حمایت عمومی از عملیات طوفان الاقصی در فرانسه را جرم اعلام کرده است.
دولت انگلیس هم از ابتدای تهاجم به غزه، به طرق مختلف سیاسی، امنیتی و بهخصوص رسانهای در کنار رژیمصهیونیستی بوده است. رسانههای انگلیسی در روزهای گذشته نقش مهمی برای وارونه جلوه دادن واقعیات تحولات فلسطین اشغالی و «مظلومسازی» از رژیمصهیونیستی و «مشروعیتبخشی» به جنایات آن دارند. روزنامه تایمز چاپ لندن، نخستین روزنامهای بود که شروع به انتشار تصاویر جعلی برای تطهیر جنایات رژیمصهیونیستی نمود.
همچنین اخباری وجود دارد که نشان میدهد، دولت انگلیس قصد دارد برای حمایت و پشتیبانی نظامی از رژیمصهیونیستی و نظارت بر پروازها بر فراز آسمان فلسطین اشغالی، دو ناو نیروی دریایی سلطنتی را به شرق مدیترانه اعزام کند.
در مجامع و سازمانهای بینالمللی هم که تحت سیطره و نفوذ کشورهای غربی است، آمریکا و اروپا از موانع اصلی پایان جنایات رژیمصهیونیستی در غزه هستند. بهطوریکه آمریکا، انگلیس و فرانسه قطعنامه روسیه برای الزام رژیم صهیوینستی به توقف حملات به غزه را «وتو» کردند. این مسأله سند روشنی مبنی بر «ممانعت عمدی» کشورهای غربی از رسیدن کمکهای بشردوستانه و پایان حملات و کشتار غیرنظامیان در فلسطین اشغالی محسوب میشود.
نکته پایانی
آمریکا، اروپا، شورای امنیت و همچنین سایر سازمانهای بینالمللی و حقوق بشری که هر یک به نوعی (حمایت، شراکت، جانبداری و انفعال) در جنایات و نسلکشی صهیونیستها در غزه نقش دارند، باید پاسخگوی عملکرد خود در این زمینه باشند. اینکه سازمان ملل متحد در ادامه روند واکنشهای بیفایده خود، از نسلکشی در غزه و بمباران بیمارستان المعمدانی فقط به «ابراز ناراحتی» بسنده کنند، قابل پذیرش و توجیه نیست و فلسفه وجودی این سازمان را زیر سئوال میبرد.
با رفتار صهیونیستها در غزه که تمام قواعد بینالمللی را به صریحترین شکل ممکن زیر پا گذاشتهاند، و تجربیات قبلی نشان داد که جز با «منطق مقاومت» و «زبان قدرت» نمیتوان با این رژیم سخن گفت.
0 Comments