محسن شریف خدایی – تحلیلگر روابط بین‌الملل

کنفرانس اخیر امنیتی مونیخ در سال جاری، با حضورنمایندگانی از کشورهای مختلف – به استثنای روسیه و ایران- طی دو روز کاری برگزار شد و رهبران سیاسی، وزرای خارجه و دفاع، شخصیت ها و نهادهای مدنی 120 کشور در آن با ایراد سخنرانی و گفتگو با یکدیگر، موضوعات متنوع امنیتی و تهاجم سایبری را مورد بحث و تبادل نظرقرار دادند.

این کنفرانس که به عنوان فرصتی مناسب برای طرح مسائل امنیت جهانی و تبادل نظر در مورد چالش‌های مختلف جهانی شناخته می‌شود، امسال بر موضوعات متنوعی تاکید داشت که اهم آنها عبارتند از:

1. تهاجم روسیه به اوکراین: در پی تهاجم نیروهای روسیه به اوکراین، مسئله تامین تسلیحات برای اوکراین و نقش کشورهای غربی در تامین آن مورد بحث وتبادل نظر قرار گرفت.
2. تهدیدهای سایبری: بحث در مورد تهدیدهای سایبری و نقش تکنولوژیهای جدید در امنیت جهانی از مباحث مهم کنفرانس بود.
3. تغییرات آب و هوا و امنیت: تأثیر تغییرات آب و هوا بر امنیت جهانی و تدابیر لازم از سوی مجامع بین المللی وکشورها مورد واکاوی از سوی حاضران قرار گرفت.
4. تروریسم و تشدید تهدیدها: بحث در مورد راهکارهای مقابله با گسترش تروریسم و تشدید تهدیدها در سطح منطقه و جهان وراههای مقابله با آن مورد تبادل نظر قرار گرفت.
5. جنگ غزه: جلوگیری از فاجعه انسانی مردم غزه، چگونگی آتش بس و پایان مخاصمه.

مباحث اصلی کنفرانس بردو موضوع : “جنگ اوکراین و غزه”، تمرکز داشت. ولودیمیر زلنسکی، رئیس‌ جمهور اوکراین که دراین کنفرانس حضور داشت، در سخنان خود به مشکلات اصلی کمبود تسلیحات در دفاع اوکراین علیه نیروهای روسیه تاکید کرد. او در این گردهمایی خطاب به سران کشورهای غربی، درخواست جدید کمک های نظامی برای تامین سلاح‌ های بیشتر به اوکراین را با نگرانی و صراحت مطرح کرد.

این درحالی است که آتش گلوله های توپخانه روسیه در برابر گلوله های توپخانه و خمپاره اوکراین در ماه‌های اخیر به مراتب بیشتر شده و درنتیجه اوکراین وادار به عقب نشینی از شهر اودیوکا، طی روزهای گذشته شده است.

روسیه، تولید گلوله های توپخانه، تانک، خودروهای زرهی و موشک های خود را به طرز چشمگیری طی ماههای اخیر افزایش داده است.

اکثر متحدان غربی در نظر دارند تولیدات نظامی خود را افزایش دهند تا با کمک تسلیحاتی بیشتر به اوکراین، کیف بتواند در برابر فشارهای مسکو در سال 2024 ایستادگی کند.

در عین حال، سؤالاتی از سوی متحدان اروپایی ناتو وجود دارد که واقعاً آنها چه اقدامی باید انجام دهند تا برای جنگ احتمالی گسترده تر با روسیه آماده شوند.

در این رابطه اولاف شولتز، صدراعظم آلمان، با اظهار این که: «اگر هر سرباز روسی پای خود را در خاک ناتو بگذارد، ما از هر وجب از آن دفاع خواهیم کرد.» از متحدان ناتو و تعهد صرف هزینه معادل 2 درصد تولید ناخالص داخلی آنها، فراتر رفته است.

زلنسکی، همچنین ناامیدی خود را بر ملا کرد که مجلس نمایندگان ایالات متحده بدون تصویب 60 میلیارد دلار کمک به اوکراین به یک تعطیلی دو هفته‌ ای می ‌رود. وی سقوط شهر آودیوکا، در اوکراین به دست نیروهای روسیه در آخر هفته گذشته را دلیل عدم تصمیم گیری جمهوری خواهان در این لایحه دانست.

این لایحه با 70 رای موافق و 29 رای مخالف در سنای آمریکا تصویب شد و اکنون به دلیل اختلافات رویه در پارلمان متوقف شده است، که ناشی از موضع جمهوری خواهان در مورد اوکراین و همچنین نا امیدی مایک جانسون، رئیس مجلس نمایندگان، از اینکه این لایحه به اندازه کافی برای تامین امنیت مرزی ایالات متحده و مکزیک اقدامی انجام نداده، متوقف شده است.

تجاوز رژیم صهیونیستی به غزه

ماه گذشته، دولت بایدن پیش نمایشی از طرح جدید خود برای خاورمیانه را از طریق توماس فریدمن، ستون نویس نیویورک تایمز، که از دیرباز مورد علاقه رئیس جمهور بوده، ارائه کرد. فریدمن نوشت: «ما در شرف آشکار شدن یک استراتژی جدید از سوی دولت بایدن برای رسیدگی به چالش چند جانبه‌ که غزه، ایران، اسرائیل و منطقه را درگیر می ‌کند، خواهیم بود. این لحظه، لحظه ای خطرناک است.»

با توجه به ادامه حملات رژیم صهیونیستی به غزه، سوال مهمی که مطرح می باشد این است که: اگر دهه ها روابط نزدیک و حمایت نظامی بی بدیل آمریکا از رژیم اسرائیل، کاخ سفید را قادر به تأثیر گذاری بر روند جنگ در غزه قرار نداده است، چه امیدی به نتیجه بخشی تلاش ها برای توقف حملات رژیم صهیونیستی و ایجاد آرامش ‌و ثبات در منطقه می توان داشت؟