مرتضی مکی – کارشناس مسائل اروپا

بایرو سیاستمداری شناخته شده در فرانسه و رهبر حزب  راست‌ میانه جنبش دموکراتیک است. این حزب 36 کرسی از 577 کرسی پارلمان فرانسه را در اختیار دارد.

فرانسوا بایرو با رهبران احزاب چپ میانه روابط خوبی دارد. او سه بار به عنوان نماینده جریان میانه برای ریاست‌جمهوری نامزد شده است. بایرو  در سال ۲۰۰۷ از دفعات پیش به پیروزی نزدیک‌تر شد، زمانی که با نزدیک به ۱۹ درصد آرا در جایگاه سوم قرار گرفت. ‌او سپس با حمایت از نامزد حزب سوسیالیست، سگولن رویال، خشم نیکولا سارکوزی، برنده آینده انتخابات را برانگیخت. حمایت او از سگولن رویال و سپس فرانسوا اولاند در سال ۲۰۱۲ اعتماد خاصی میان سوسیالیست‌ها ایجاد کرده است.

فرانسوا بایرو بخت موفقیتش را پایین می‌داند، اما هنگامی که تنها راه ممکن برای بقای یک دولت اقلیتی، ایجاد پل‌هایی بین چپ و راست است، او این مزیت را داراست که روابط قابل قبولی با هر دو طرف دارد. با وجود ویژگی‌های شخصیتی فرانسوا بایرو برای گفتگو با احزاب راست و چپ، واکنش رهبران احزاب مختلف به انتخاب بایرو به نخست وزیری، او را نیز همچون میشل بارنیه در وضعیت معلقی قرار می‌دهد. اردوگاه راست افراطی، به رهبری حزب «اجتماع ملی» (RN) اعلام کرده فعلاً قصد ندارد طرح عدم اعتماد فوری را به پارلمان ارائه کند. ژردن باردلا و مارین لوپَن، رهبران این حزب، هر دو تأکید کرده‌اند فرانسوا بایرو باید به نظرات مخالفان در خصوص بودجه توجه کند.

در سوی دیگر، فابین روسل، رهبر حزب کمونیست، اعلام کرد که تا زمانی که بایرو قوانینی را بدون توجه به مخالفان به تصویب نرساند، علیه او اقدام نخواهد کرد. اما واکنش‌ چپ افراطی فرانسه به این انتصاب متفاوت بود؛ رهبران حزب «فرانسه تسلیم‌ ناپذیر» اعلام کرده‌اند که به دنبال برکناری نخست‌وزیر جدید خواهند بود. مارین تُند‌لیه، رهبر حزب سبزها، نیز گفته است در صورت نادیده گرفتن دغدغه‌های این حزب در زمینه مالیات و بازنشستگی، از طرح عدم اعتماد حمایت خواهد کرد.

وظیفه اصلی بایرو، تصویب قانون ویژه‌ای برای تطبیق بودجه سال ۲۰۲۴ خواهد بود، در حالی که در اوایل سال آینده نبرد سخت‌تری بر سر تصویب بودجه ۲۰۲۵ در پیش است. پیش‌بینی می‌شود که بدهی فرانسه تا سال ۲۰۲۵ به بیش از ۳ تریلیون یورو (۳.۱۷ تریلیون دلار) و بدهی دولت به حدود ۱۱۰ درصد از تولید ناخالص داخلی برسد. میشل بارنیه به دنبال کاهش کسری بودجه فرانسه بود که امسال پیش‌بینی می‌شود به 6.1 درصد از تولید ناخالص داخلی برسد. بارنیه در لایحه بودجه می‌خواست مالیات را افزایش دهد و هزینه‌ها را ۶۰ میلیارد یورو  کاهش دهد. این تصمیم با مخالفت نمایندگان روبرو شد. ‌‌

ترکیب دولت فرانسوا بایرو می‌تواند میزان حمایت احزاب و مدت پایداری دولت متزلزل فرانسه را تعیین کند. بایرو می‌کوشد دولتی از چهره‌های راست و چپ میانه تشکیل دهد. حال باید دید احزاب راست و چپ میانه تا چه حدی حاضر به مشارکت در دولت فرانسوا بایرو هستند . توجه به خواسته حزب راست افراطی اجتماع ملی مارین لوپن، نقش تعیین‌کننده‌ای در ماندگاری دولت بایرو دارد. اگر دولت بایرو نیز سقوط کند، فشارها به مکرون برای استعفاء زیادتر خواهد شد. رئیس‌جمهور فرانسه امیدوار است فرانسوا بایرو بتواند حداقل تا اوایل تابستان آینده یعنی زمان برگزاری احتمالی انتخابات جدید پارلمانی، از رأی عدم اعتماد جان سالم به در ببرد. طبق قانون اساسی فرانسه در صورت برگزاری انتخابات زودهنگام پارلمانی رئیس جمهور نمی‌تواند پارلمان را منحل و انتخابات دیگری برگزار کند. وضعیت بحرانی و پرچالش سیاسی در فرانسه نشان دهنده موقعیت متزلزل امانوئل مکرون رئیس جمهوری فرانسه است. او تحت فشار زیادی برای استعفاء قرار دارد. اما تا کنون در برابر این فشار مقاومت کرده است. مکرون می کوشد با کمک سیاستمداران کهنه کاری مثل میشل بارنیه و فرانسوا بایرو راهی برای برون‌رفت از این وضعیت بحرانی پیدا کند. میشل بارنیه نتوانست راهی بگشاید و فرانسوا بایرو نیز ماموریت بسیار دشواری را پذیرفته است. ریشه‌های ناپایداری سیاسی در فرانسه به نارضایتی گسترده مردم از مکرون و وضعیت سخت معیشت اقتصادی فرانسه برمی‌گردد. فرانسه در کنار آلمان موتور محرکه اروپا هستند . در هر دو کشور احزاب راست و چپ میانه پایگاه سنتی خود را از دست داده‌اند و احزاب راست و چپ افراطی در حال تبدیل شدن به صحه گردان عرصه سیاسی کشور هستند. آلمان در 23 فوریه انتخابات زودهنگام پارلمانی پیش رو دارد و در فرانسه انتخابت زود هنگام نتوانست گشایشی برای مکرون ایجاد کند. برعکس جناح میانه رو در وضعیت شکننده‌ای قرار گرفته است. این وضعیت شکننده در آلمان و فرانسه در بحبوحه بازگشت ترامپ به کاخ سفید و وضعیت مبهم جنگ اوکراین تاثیر منفی در کنشگری اروپا در واکنش به سیاست‌های ترامپ و چگونگی پایان دادن به جنگ اوکراین ایجاد کرده است.