رحمان قهرمان‌پور در گفتگو با سایت شورای راهبردی روابط خارجی با اشاره به سفر اخیر شیاع سودانی، نخست وزیر عراق به انگلیس و انعقاد قراردادهای تجاری و اقتصادی کم سابقه با این کشور در 20 سال گذشته اظهار داشت: در این ارتباط، دولت جدید انگلیس به رهبری استارمر به خاطر وضعیت اقتصادی این کشور که منجر به سقوط دولت محافظه کار شد، تلاش دارد به افکار عمومی خود نشان دهد که به دنبال بهبود وضعیت اقتصادی خود است و این در عرصه داخلی برای حزب کارگر بسیار مهم است. برخی معتقدند حزب کارگر به خاطر ضعف حزب محافظه کار، پیروز انتخابات شد و رای مردم به آنها به نوعی رای اعتراضی به حزب محافظه کار بود. در این شرایط، حزب کارگر نیاز دارد به‌ویژه در سیاست خارجی به سمت جلب سرمایه بیشتر در راستای بهبود وضعیت اقتصادی انگلیس حرکت کند.

وی ادامه داد: از طرفی، انگلیس بعد از خروج از اتحادیه اروپا به دنبال این بوده است که سیاست خارجی مستقل جهانی برای خود اتخاذ کند و نفوذش را در مناطق مختلف به‌ویژه در غرب آسیا بیشتر کند. قبلا که بریتانیا عضو اتحادیه اروپا بود مجبور بود سیاست خود را با اتحادیه اروپا هماهنگ کند، اما امروز دیگر چنین الزامی ندارد و بر اساس “راهبرد بریتانیای جهانی” که چند سال پیش منتشر شد، به دنبال این است که به یک بازیگر جهانی تبدیل شود، از این رو، گسترش همکاری‌های نظامی، سیاسی و امنیتی با کشورهای هندوپاسیفیک و همچنین گسترش روابط با عراق نیز در راستای اجرای همین راهبرد است.

این کارشناس مسائل بین‌الملل در ادامه تصریح کرد: از نگاه عراق، گسترش روابط با انگلیس ناشی از چند موضوع است؛ اول، ایجاد ثبات و ارسال این پیام به داخل، منطقه‌ و بین‌الملل که عراق دیگر از ثبات و امنیت لازم برای ورود به توافق‌های بلندمدت و کلان برخوردار است. دوم اینکه به دنیا اعلام کند که عراق به سمت توسعه اقتصادی حرکت می‎کند. توسعه اقتصادی عراق مساله مهمی برای دولت عراق و دولت‌های شیعی است، چرا که اصلی‌ترین مساله عراق کنونی، فقدان زیرساخت‌های توسعه‌ای از جمله برق،  آب و انرژی است، همچنانکه وقتی به توافق مالی و اقتصادی عراق و بریتانیا نگاه می‌کنیم، بخش قابل توجهی از آن مربوط به ایجاد زیرساخت‌ها، تامین آب آشامیدنی، ساخت و تعمیر فرودگاه‌ها و تعمیر پالایشگاه‌هاست.

وی ادامه داد: زیرساخت‌های عراق به‌واسطه تحریم‌ها در زمان صدام و جنگ داخلی و حملات آمریکا و درگیری‌های ناشی از حملات داعش از بین رفته است، از همین رو، ضروری ترین نیاز امروز عراق، سر و سامان دادن به همین زیرساخت‌هاست. اعتراض‌های سال 2019 در تشرین نیز به خاطر فقدان زیرساخت‌ها و نبود آب و برق بود، ازاین رو دولت عراق تلاش دارد از همکاری با دولت‌های خارجی از جمله انگلیس مشکلات زیرساختی خود را رفع کند.

قهرمان‌پور گفت: عراق در مسیر عبور از دولت “نابسامان” به لحاظ سیاسی، اقتصادی و امنیتی به سمت یک دولت با ثبات اقتصادی، سیاسی و امنیتی است. بعد از حمله 2003 آمریکا به عراق، این کشور گرفتار جنگ داخلی شد و نمی‌توانست اعمال حاکمیت کند و حتی با اقلیم کردستان هم مشکل داشت، اما سفر اخیر دولت سودانی می‌تواند به این معنا باشد که عراق تلاش دارد با درآمد نفتی و تقویت زیرساخت‌ها و توسعه اقتصادی کشور از تبدیل شدن به یک دولت ورشکسته جلوگیری کند.

وی افزود: حتی در خصوص بحث ادغام حشد الشعبی در ارتش عراق که بعد از تحولات در سوریه به شدت جدی شده است، گفته می‌شود عراق به دنبال آن است که یک سیستم امنیتی در کشورش وجود داشته باشد تا بتواند حاکمیت خود را تقسیم‌ناپذیر کرده و به دولتی توانمند تبدیل شود. با توجه به اینکه دولت سودانی تا سال آینده بر سر کار است و از انتخابات زودهنگام در عراق هم خبری نیست، این روند به نفع دولت سودانی است.

قهرمان‌پور تصریح کرد: سودانی در دو سال اخیر توانسته وضعیت با ثباتی در عراق ایجاد کند و سفر او به انگلیس و توافق‌های حاصله هم نشان می‌دهد که او سعی دارد استقلال عمل عراق را در منطقه بیشتر کند و نشان دهد که می‌تواند اعمال حاکمیت کند. در عین حال، طبیعی است که این مساله پیامدهایی در سطح منطقه و روابطش با ایران دارد، چرا که عراق از یک دولت نابسامان و ضعیف در منطقه حساس غرب آسیا و شامات به دولتی تبدیل می شود که در سرزمین خود اعمال حاکمیت می‌کند و این موضوع باعث می‌شود تا محبوبیت دولت سودانی در داخل عراق و استقلال عمل این کشور در منطقه بیشتر شود.