جدیدترین مطالب
آینده پایگاه نظامی روسیه در ارمنستان در هالهای از ابهام
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «پایگاه نظامی ۴۰۰۰ نفره روسیه در گیومری، ارمنستان، هم در روابط میان دو کشور و هم در داخل هر یک از آنها، موضوعی بحثبرانگیز است. از یک سو، نیکول پاشینیان میگوید این پایگاه برای امنیت ارمنستان «ضروری و حیاتی» نیست و ولادیمیر پوتین در پاسخ میگوید «اگر ارمنستان معتقد است که این پایگاه مورد نیاز نیست، روسیه همین فردا آنجا را ترک خواهد کرد»؛ از سوی دیگر، نیروهای قدرتمندی در هر دو کشور با تعطیلی این پایگاه مخالفند.»
اهمیت تقویت نقش جنوب جهانی در مدیریت بهتر سازمان ملل
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سازمان ملل که از خاکستر جنگ جهانی دوم متولد شد، وعدهای بنیادین و جسورانه داشت: کشورهای مستقل میتوانند برای جلوگیری از وقوع یک فاجعه جهانی دیگر متحد شوند. امروز، این وعده توخالی به نظر میرسد. شورای امنیت بهدلیل نظام وتوی منسوخشده خود فلج شده است. آمریکا از پرداخت منابع مالی خودداری میکند و از نهادهایی مانند یونسکو و سازمان جهانی بهداشت فاصله میگیرد. سازمان ملل از غزه تا اوکراین و ایران، بارها نشان داده است که در متوقف کردن جنایتها ناتوان است.»
پیمان مکه در بوته آزمایش؛ از «معمای بازدارندگی» تا «خطر برهمزنندگی امنیت»
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پیمان مکه که ۷ اوت ۲۰۲۶ میان عربستان، ترکیه و پاکستان امضا شد، بیش از آنکه پاسخی به خلأهای ژئوپلیتیک باشد، در عمل با «معمای بازدارندگی» و «تفاوت ادراک تهدید» روبهروست. در حالی که این پیمان نماد گذار به خوداتکایی منطقهای است، اولین آزمونهای میدانی و پیچیدگیهای روابط با بازیگران منطقهای، مفهوم واقعی آن را مشخص خواهد کرد.
تحلیلی بر توافق نفتی آمریکا و ونزوئلا
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «روابط آمریکا و ونزوئلا از زمان برکناری نیکلاس مادورو در اوایل ژانویه و در جریان عملیات «عزم راسخ» همچنان در حال تغییر است. دونالد ترامپ از توافقی تاریخی برای بهرهبرداری از ذخایر نفت ونزوئلا خبر داده است. این توافق پیامدهای احتمالی برای آمریکا، ونزوئلا، آینده دلسی رودریگز، رئیسجمهور موقت، و بازیگرانی مانند چین خواهد داشت.»
أحدث المقالات
آینده پایگاه نظامی روسیه در ارمنستان در هالهای از ابهام
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «پایگاه نظامی ۴۰۰۰ نفره روسیه در گیومری، ارمنستان، هم در روابط میان دو کشور و هم در داخل هر یک از آنها، موضوعی بحثبرانگیز است. از یک سو، نیکول پاشینیان میگوید این پایگاه برای امنیت ارمنستان «ضروری و حیاتی» نیست و ولادیمیر پوتین در پاسخ میگوید «اگر ارمنستان معتقد است که این پایگاه مورد نیاز نیست، روسیه همین فردا آنجا را ترک خواهد کرد»؛ از سوی دیگر، نیروهای قدرتمندی در هر دو کشور با تعطیلی این پایگاه مخالفند.»
اهمیت تقویت نقش جنوب جهانی در مدیریت بهتر سازمان ملل
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سازمان ملل که از خاکستر جنگ جهانی دوم متولد شد، وعدهای بنیادین و جسورانه داشت: کشورهای مستقل میتوانند برای جلوگیری از وقوع یک فاجعه جهانی دیگر متحد شوند. امروز، این وعده توخالی به نظر میرسد. شورای امنیت بهدلیل نظام وتوی منسوخشده خود فلج شده است. آمریکا از پرداخت منابع مالی خودداری میکند و از نهادهایی مانند یونسکو و سازمان جهانی بهداشت فاصله میگیرد. سازمان ملل از غزه تا اوکراین و ایران، بارها نشان داده است که در متوقف کردن جنایتها ناتوان است.»
پیمان مکه در بوته آزمایش؛ از «معمای بازدارندگی» تا «خطر برهمزنندگی امنیت»
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پیمان مکه که ۷ اوت ۲۰۲۶ میان عربستان، ترکیه و پاکستان امضا شد، بیش از آنکه پاسخی به خلأهای ژئوپلیتیک باشد، در عمل با «معمای بازدارندگی» و «تفاوت ادراک تهدید» روبهروست. در حالی که این پیمان نماد گذار به خوداتکایی منطقهای است، اولین آزمونهای میدانی و پیچیدگیهای روابط با بازیگران منطقهای، مفهوم واقعی آن را مشخص خواهد کرد.
تحلیلی بر توافق نفتی آمریکا و ونزوئلا
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «روابط آمریکا و ونزوئلا از زمان برکناری نیکلاس مادورو در اوایل ژانویه و در جریان عملیات «عزم راسخ» همچنان در حال تغییر است. دونالد ترامپ از توافقی تاریخی برای بهرهبرداری از ذخایر نفت ونزوئلا خبر داده است. این توافق پیامدهای احتمالی برای آمریکا، ونزوئلا، آینده دلسی رودریگز، رئیسجمهور موقت، و بازیگرانی مانند چین خواهد داشت.»
آیا عربستان به اهداف خود علیه قطر رسید؟
شورای راهبردی انلاین- یادداشت:نزدیک به سه ماه از بحران قطر و تحریم اقتصادی این کشور از سوی عربستان و سه کشور متحد وی می گذرد ولی نشانه هایی از عقب نشینی قطر در مقابل خواستههای این کشورها مشاهده نمیشود.
حسن رستمی *
عربستان و متحدینش به اتهام حمایت قطر از تروریسم، بی ثباتی در منطقه و دخالت در امور این کشورها با دوحه قطع روابط اقتصادی کردند؛ اتهامی که قطر آن را بی اساس و در حد ادعا دانسته که به عقیده دوحه پایه و اساسی ندارد.
این چهار کشور در ابتدا فشارهای رسانه های گسترده ای را علیه قطر برای تن دادن به خواسته هایشان آغاز کردند و به گفته “سیف بن أحمد آل ثانی” رئیس ارتباطات دولت قطر، میلیون ها دلار در این راه هزینه کردند(مدیر الاتصالات الحکومیة القطریة) ولی این فشارها به جایی نرسید.
بعد از آن عربستان و سه کشور دنباله روی وی، شروط 13 گانه ای را علیه قطر وضع کردند و در عین حال تهدید کردند که در صورتی که دوحه به این خواستهها تن ندهد باید منتظر عواقب و پیامدهای آن باشد.
در مقابل قطر با در پیش گرفتن دیپلماسی فعال در عرصه بین الملل وگسترش روابط با کشورهای ترکیه و ایران سعی کرد که از این فشارها بکاهد و اقدام جدید این کشور در اعزام سفیر جدید خود به تهران را می توان در این راستا ارزیابی کرد.
به نظر می رسد که سعودی ها در این بازی در دام آمریکایی ها قرار گرفتهاند. تصور اولیه عربستان سعودی این بود که آمریکا این کشور را در اعمال فشار علیه قطر تنها نخواهد گذاشت ولی سیر تحولات بعدی اشتباه محاسباتی سعودی ها را برملا کرد. آمریکا علاوه بر اینکه قرار داد نظامی هنگفتی را با عربستان به امضا رساند در عین حال با قطر نیز قرارداد مشابهی را امضا کرد و نیز یک یادداشت تفاهم همکاری در مبارزه با حمایت مالی از تروریسم با دوحه منعقد کرد و در عین حال برای دلجویی طرف سعودی اعلام کرد که مقامات قطری خود را ملزم به تعهد در چارچوب این توافقنامه میدانند.
حال پس از گذشت قریب به سه ماه از این بحران، عربستان نتوانست یک کشور عربی کوچک را وادار به تن دادن به خواسته های خود کند همان طور که در جنگ یمن این امر اتفاق افتاد و عربستان سعودی نتوانست به اهداف از پیش تعیین شده خود در این جنگ دست یابد و زمزمههای خروج “خفت بار” از این جنگ به گوش می رسد.
“شکست پشت شکست” کلید واژه که با سیاستهای عربستان سعودی در منطقه مانوس و خو گرفته است، بلندپروازی مقامات سعودی سرانجام کار دست مقامات این کشور داد و هیچ یک از پرونده های منطقه ایش به سرانجام نرسید و مشکلات اقتصادی و اخیرا اعتراضات داخلی در مناطق شیعه نشین را باید بر همه این مشکلات افزود و در یک کلام می توان گفت که سیاست های عربستان در قبال قطر گرچه مشکلات اقتصادی را برای مردم این کشور ایجاد کرد ولی عملا به شکست انجامید و نتوانست قطر را کاملا به تسلیم وادار کند.
علاوه بر این، این بحران باعث شد که عربستان نقش و اقتدار خود را برای رهبری کشورهای عربی از دست بدهد و جایگاه این کشور در بین کشورهای عربی و اسلامی متزلزل شود به طوری که عمان و کویت سعی می کنند که سیاست مستقلی را در منطقه در پیش بگیرند یا حداقل خود را از پیامدهای این سیاست مصون نگه دارند.
مهم تر آنکه عربستان فاقد استراتژی منسجم و هماهنگ در برخورد با قطر است و فشارهای رسانهای و اقتصادی علیه دوحه عملا به شکست انجامیده است و تحریم ها علیه قطر تاثیر چندانی نگذاشته و بر خلاف تلاش هایی که برای دور کردن قطر از ایران صورت گرفته و یکی از شروط کشورهای تحریم کننده، کاهش سطح روابط دیپلماتیک با ایران بود که عملا این هم نتیجه عکس داد و قطر را بیشتر به ایران نزدیک کرد.
کارشناس مسائل خاورمیانه*
0 Comments