در پی شهادت سردار قاسم سلیمانی و ابومهدی المهندس، قائم‌مقام سازمان نیروهای بسیج مردمی عراق به همراه هشت نفر دیگر که با دستور مستقیم دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا صورت گرفت، مجلس عراق پانزدهم دی‌ماه طرح خروج نیروهای ‌آمریکایی‌ها از خاک این کشور را به تصویب رساند. ۱۷۰ نماینده مجلس عراق پیش‌نویس قانون اخراج نیروهای آمریکایی را امضا کردند و رأی‌گیری با حضور اکثریت و با رعایت حدنصاب قانونی انجام شد. عادل عبدالمهدی، نخست‌وزیر دولت موقت عراق نیز در جلسه رأی‌گیری مجلس این کشور خواستار خروج فوری نیروهای آمریکایی از عراق شد و گفت که منافع عراق و آمریکا ایجاب می‌کند نیروهای خارجی خاک عراق را ترک کنند.

اکنون خشم ملت عراق در قبال نقض حاکمیت ملی‌شان مسئله‌ای است که نمی‌توان آن را نادیده گرفت. باید توجه داشت خشمی که مردم عراق نسبت به آمریکایی‌ها دارند تنها به اقدامات غیرقانونی چند هفته اخیر و آغشته شدن دست آمریکا به خون مردم عراق منحصر نیست، بلکه این خشم و نفرت سابقه طولانی دارد؛ به‌خصوص طی دو دهه اخیر و بعد از سقوط رژیم بعث عراق که آمریکایی‌ها منتهای دشمنی و خصومت را علیه مردم عراق اعمال کردند. ایالات‌متحده آمریکا برای ورود به صحنه عراق در سال 2003 ابتدا به‌دروغ بزرگی که دست‌ساخته رژیم صهیونیستی بود متوسل شد و با این اتهام که  رژیم عراق دست به تولید سلاح کشتارجمعی زده به عراق حمله کردند.

درواقع با اتکا به این دروغ بزرگ، زمینه‌های تهاجم نظامی بسیار زیان‌بار را به عراق فراهم کردند. در جنگ آمریکا علیه عراق بسیاری از زیرساخت‌های این کشور تخریب شد و این در حالی بود که آمریکایی‌ها با توسل به همین دروغ (تولید سلاح کشتارجمعی) زمینه‌های یک تحریم همه‌جانبه و فلج‌کننده را علیه مردم عراق آماده کردند. به‌طوری‌که بر اثر سوءتغذیه و کمبود مواد غذایی بسیاری از کودکان عراقی در سال‌های تحریم جان باختند.

هرچند تجاوز نظامی آمریکا به عراق زمینه سقوط رژیم دیکتاتوری بعث را فراهم کرد، اما با اقدام عمدی آمریکا برای انحلال ارتش عراق، این کشور را به کشوری بی‌دفاع و بسیار ضعیف تبدیل کرد. در همین حال بود که پایه‌های حرکت‌های تروریستی که تا آن زمان در عراق هیچ سابقه‌ای نداشت، گذاشته شد. درواقع بعد از حضور آمریکایی‌ها در عراق بود که این کشور حضور گروه‌های تروریستی مختلف را تجربه کرد. علاوه بر این باید به نحوه برخورد آمریکایی‌ها با متهمان عراقی اشاره کرد که برخورد بسیار ضدانسانی آن‌ها با بازداشت‌شدگان در ابوغریب از نمونه‌های روشن برخورد وحشیانه آمریکا محسوب می‌شود.

این در حالی است که دولت واشنگتن بعد از تجاوز نظامی به عراق و درحالی‌که هنوز دولت مستقل و مقتدری در این کشور شکل نگرفته بود، درصدد ایجاد پایگاه‌های متعدد نظامی برآمد و پایگاه‌های نظامی پانزده‌گانه‌ای که اینک در عراق ایجاد شده حاصل آن تجاوز غیرمشروع یا غیرقانونی آمریکا به صحنه عراق است. پایگاه‌هایی که هر یک به‌خودی‌خود نشانه بی‌احترامی به تمامیت ارضی مردم عراق و نادیده گرفتن حاکمیت دولت این کشور است و در هر رویداد سیاسی زمینه‌های مداخلات ناخواسته و نامشروع آمریکا در عراق را در قالب اختلاف‌اندازی و تضادهای قومی، مذهبی و زبانی به وجود می‌آورد. با عبور از موارد بالا، کوشش آمریکایی‌ها برای ایجاد داعش و کمک به تحرکات بسیار خشونت‌بار و زیان‌بار این گروهک شاید بزرگ‌ترین عاملی است که به بدبینی مردم عراق و خشم آن‌ها علیه دولت آمریکا دامن می‌زند.

به‌خصوص که آمریکایی‌ها در مراحل اصلی درصدد برآمده‌اند تا به‌موازات زمینه‌سازی برای تجزیه بخش‌هایی از عراق (کردستان)، کلیه نیروهایی که در قلع‌وقمع داعش و فروپاشی پایتخت آن‌ها در موصل نقش اصلی را ایفا کردند، موردحمله قرار داده و آن‌ها را سرکوب کنند؛ یعنی دقیقاً سرکوب شجاع‌ترین و محبوب‌ترین نیروهای مردمی که با فداکاری بسیار بخش‌های مختلف عراق را از شر حرکت‌های خشونت‌بار داعش رهایی بخشیدند.

بنا بر شواهد و مدارک متقن، آمریکایی‌ها در ماه‌های اخیر یعنی سه ماه گذشته نیز اصلی‌ترین نقش را در ایجاد ناآرامی‌ها در عراق و دامن زدن به اغتشاشات خیابانی ایفا کردند و بدین‌وسیله موجبات تضعیف دولتی که حاصل یک انتخابات دمکراتیک بود را فراهم نمودند که می‌توان مجموعه این تلاش‌ها را تازه‌ترین دلیل خشم مردم عراق علیه آمریکا به شمار آورد.

در خصوص خروج نیروهای آمریکایی از عراق باید به نقش بسیار مؤثر و کلیدی مجلس عراق اشاره کرد که با مصوبه خود بر غیرقانونی بودن حضور نیروهای آمریکایی‌ در عراق تأکید کرد. این بدان معنا است که ازلحاظ قانونی موانع موجود بر سر راه خروج آمریکایی‌ها برداشته‌شده و لذا مانع جدی حقوقی دیگری برای اخراج این نیروها وجود ندارد.

بااین‌حال موانع جدی دیگری را می‌توان در این خصوص مورداشاره قرار داد و آن اهرم‌های مختلف سیاسی، اقتصادی و حتی نظامی است که ممکن است مقامات واشنگتن درصدد بهره‌برداری از آن برای باقی ماندن در عراق باشند که ازجمله آن‌ها طرح مطالبات هنگفت در ازای هر یک از پایگاه‌ها و همچنین خدمات ادعایی‌شان است. این در حالی است که برخی از احزاب سیاسی و گروه‌های سیاسی در عراق به دلیل پیوستگی‌های نهان و آشکار خود با دولت واشنگتن خواهند کوشید تا فشارها برای خروج آمریکا از عراق کاهش یابد و در این خصوص با بعضی از دولت‌های منطقه که آن‌ها نیز خواهان باقی ماندن آمریکا در عراق هستند همسویی دارند.

بااین‌وجود شاید مهم‌ترین مانع کلیدی در راه خروج آمریکایی‌ها نبود دولتی مقتدر در عراق در مقطع کنونی است که با اغتشاشات اخیر دست‌ساخته آمریکایی‌ها به‌شدت ضعیف شده و اقتدار لازم برای تصمیم‌گیری درباره صیانت از تمامیت ارضی و احترام به حاکمیت ملی در عراق را از دست داده‌اند.