شورای راهبردی آنلاین – رصد: درگیری با ایران و ایجاد اختلال در تنگه هرمز، اگرچه از نظر مالی توسط کشورهای حاشیه خلیج فارس قابل مدیریت است، اما اعتبار ثبات و امنیت این منطقه را که پایهگذار برنامههای توسعهای مانند چشمانداز ۲۰۳۰ است، به چالش کشیده و ترمیم آن دشوارتر از بازسازی ۲۰۰ میلیارد دلاری زیرساختها خواهد بود.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: در شرایطی که معادلات امنیتی منطقه تحت تأثیر تقابل راهبردی ایران با ایالات متحده و رژیم صهیونیستی به مرحلهای حساس رسیده است، پرسش از ماهیت قدرت دفاعی تهران بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است. در حالی که واشنگتن و تلآویو بر برتری تکنولوژیک خود تکیه دارند، جمهوری اسلامی ایران مدلی از بازدارندگی را ارائه کرده که فراتر از محاسبات مادی ارتشهای کلاسیک جهان است. این قدرت که ریشه در پیوند میان «میدان» و «مردم» دارد، نه تنها توازن قوا را در نبردهای اخیر تغییر داده، بلکه محاسبات دشمنان را در مواجهه با عمق استراتژیک ایران دچار اختلال کرده است.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: رقابت سالهای اخیر میان آمریکا و چین هم مناطق جغرافیایی مختلف از جمله هندوپاسیفیک، غرب آسیا، قطب شمال و جنوب و آفریقا را در بر میگیرد و هم در حوزههای مختلف مانند اقتصادی و فناوری جاری است. در این میان، یک رقابت راهبردی نیز در منطقه خلیج فارس در حوزههای اقتصادی، فناورانه و نظامی شکل گرفته است.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر دونالد ترامپ به چین نمایشی بزرگ بود که چیز زیادی برای نشان دادن نداشت. ترامپ که در سفری دو روزه به پکن در دیدارها و مراسمات مختلفی شرکت کرد، گفت که او و شی جین پینگ «بسیاری از مشکلات مختلف را رفع کردهاند» اما به نظر نمیرسد آنها در خصوص مسایلی که با دقت دنبال میشود، از تجارت و فناوری تا جنگ ایران، به توافقاتی مهم دست یافته باشند.»
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: گفتمان رایج در حوزه امنیت انرژی اروپا طی دو دهه گذشته بر محور تنوعبخشی به منابع تأمین و کاهش تدریجی وابستگی به انرژیهای فسیلی شکل گرفته است. این روایت، که بهویژه پس از بحران گاز اوکراین در سال ۲۰۰۶ و تشدید آن در ۲۰۱۴ و ۲۰۲۲ قوت گرفت، بر این فرض استوار بود که اروپا میتواند از طریق سرمایهگذاری در انرژیهای تجدیدپذیر، واردات گاز طبیعی مایع از منابع متنوع و ایجاد زیرساختهای جدید، خود را از آسیبپذیریهای ژئوپلیتیک ناشی از وابستگی به تأمینکنندگان خاص رها سازد. با این حال، تحلیل دقیقتر دادههای تجاری انرژی و بررسی ساختار زنجیره تأمین جهانی نفت و گاز، تصویری متفاوت ارائه میدهد. اروپا نهتنها نتوانسته است وابستگی خود به خلیج فارس را بهطور معنادار کاهش دهد، بلکه در برخی بخشها، بهویژه در واردات گاز طبیعی مایع، این وابستگی عمیقتر شده است. این واقعیت، که اغلب در گفتمان عمومی نادیده گرفته میشود، پرسشهای بنیادینی درباره پایداری استراتژیهای امنیت انرژی اروپا و تأثیر آن بر معادلات قدرت منطقهای مطرح میکند.
شورای راهبردی آنلاین – رصد: درگیری با ایران و ایجاد اختلال در تنگه هرمز، اگرچه از نظر مالی توسط کشورهای حاشیه خلیج فارس قابل مدیریت است، اما اعتبار ثبات و امنیت این منطقه را که پایهگذار برنامههای توسعهای مانند چشمانداز ۲۰۳۰ است، به چالش کشیده و ترمیم آن دشوارتر از بازسازی ۲۰۰ میلیارد دلاری زیرساختها خواهد بود.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: در شرایطی که معادلات امنیتی منطقه تحت تأثیر تقابل راهبردی ایران با ایالات متحده و رژیم صهیونیستی به مرحلهای حساس رسیده است، پرسش از ماهیت قدرت دفاعی تهران بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است. در حالی که واشنگتن و تلآویو بر برتری تکنولوژیک خود تکیه دارند، جمهوری اسلامی ایران مدلی از بازدارندگی را ارائه کرده که فراتر از محاسبات مادی ارتشهای کلاسیک جهان است. این قدرت که ریشه در پیوند میان «میدان» و «مردم» دارد، نه تنها توازن قوا را در نبردهای اخیر تغییر داده، بلکه محاسبات دشمنان را در مواجهه با عمق استراتژیک ایران دچار اختلال کرده است.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: رقابت سالهای اخیر میان آمریکا و چین هم مناطق جغرافیایی مختلف از جمله هندوپاسیفیک، غرب آسیا، قطب شمال و جنوب و آفریقا را در بر میگیرد و هم در حوزههای مختلف مانند اقتصادی و فناوری جاری است. در این میان، یک رقابت راهبردی نیز در منطقه خلیج فارس در حوزههای اقتصادی، فناورانه و نظامی شکل گرفته است.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر دونالد ترامپ به چین نمایشی بزرگ بود که چیز زیادی برای نشان دادن نداشت. ترامپ که در سفری دو روزه به پکن در دیدارها و مراسمات مختلفی شرکت کرد، گفت که او و شی جین پینگ «بسیاری از مشکلات مختلف را رفع کردهاند» اما به نظر نمیرسد آنها در خصوص مسایلی که با دقت دنبال میشود، از تجارت و فناوری تا جنگ ایران، به توافقاتی مهم دست یافته باشند.»
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: گفتمان رایج در حوزه امنیت انرژی اروپا طی دو دهه گذشته بر محور تنوعبخشی به منابع تأمین و کاهش تدریجی وابستگی به انرژیهای فسیلی شکل گرفته است. این روایت، که بهویژه پس از بحران گاز اوکراین در سال ۲۰۰۶ و تشدید آن در ۲۰۱۴ و ۲۰۲۲ قوت گرفت، بر این فرض استوار بود که اروپا میتواند از طریق سرمایهگذاری در انرژیهای تجدیدپذیر، واردات گاز طبیعی مایع از منابع متنوع و ایجاد زیرساختهای جدید، خود را از آسیبپذیریهای ژئوپلیتیک ناشی از وابستگی به تأمینکنندگان خاص رها سازد. با این حال، تحلیل دقیقتر دادههای تجاری انرژی و بررسی ساختار زنجیره تأمین جهانی نفت و گاز، تصویری متفاوت ارائه میدهد. اروپا نهتنها نتوانسته است وابستگی خود به خلیج فارس را بهطور معنادار کاهش دهد، بلکه در برخی بخشها، بهویژه در واردات گاز طبیعی مایع، این وابستگی عمیقتر شده است. این واقعیت، که اغلب در گفتمان عمومی نادیده گرفته میشود، پرسشهای بنیادینی درباره پایداری استراتژیهای امنیت انرژی اروپا و تأثیر آن بر معادلات قدرت منطقهای مطرح میکند.
بهروز ایاز در گفتگو با سایت شورای راهبردی روابط خارجی بابیان اینکه تصمیم پیونگیانگ به اقدام نظامی علیه سئول که در پی تبلیغات منفی فعالان حقوق بشری کره جنوبی در نقطه مرزی علیه این کشور صورت گرفت در راستای چند هدف بود، خاطرنشان کرد: جلوگیری از تبلیغات و اقدامات منفی علیه پیونگیانگ و معطوف کردن نگاه بازیگران تأثیرگذار به مسئله شبهجزیره کره، عرضاندام مجدد کیم جونگ اون برای بازگشت به قدرت و نمایش کنترل خود بر سیاست خارجی را میتوان ازجمله این اهداف برشمرد.
وی افزود: کیم جونگ اون پس از غیبت دوهفتهای و در پاسخ به شایعات و گمانهزنیها مبنی بر عدم حضور فعال در عرصه سیاست خارجی، فرصت مناسب برای ابراز وجود جدی و قاطع بودن در تصمیمات و مواضع خود را پیدا کرد؛ بنابراین با دستور انفجار دفتر ارتباطات دو کره در نقطه مرزی و سپس تهدید به اقدام نظامی و ارسال نیرو به آن نقطه، در تلاش بود که بار دیگر نگاه بازیگران ذینفع به این منطقه را معطوف کند.
این کارشناس مسائل آسیا اقدام پیونگیانگ در انفجار دفتر ارتباطات بین دو کره و تصمیم به اقدام نظامی علیه سئول را بهنوعی نقض آتشبس هفتادساله و توافقنامه ۲۰۱۸ بین دو کشور عنوان کرد و گفت: برای بررسی علل تهدید نظامی کره جنوبی و همچنین توقف آن باید به استراتژی کلی کره شمالی توجه داشت. با در نظر گرفتن استراتژی بلندمدت کره شمالی مبنی بر بازدارندگی، این تحرکات اخیر را میتوان صرفاً اقداماتی تاکتیکی، کوتاهمدت و تهدیدی بهمنظور نمایش قدرت خود و ارسال پیامهایی به بازیگران ذینفع در شبهجزیره لحاظ کرد.
پیونگیانگ مقابله نظامی با سئول را منطبق با مصالح خود نمیبیند
ایاز تأکید کرد: به نظر میرسد پیونگیانگ اعزام نیرو و مقابله نظامی با کره جنوبی را در شرایط فعلی منطبق با مصالح ملی خود نمیبیند.
وی در خصوص تبعات این تصمیم بر مناسبات مرتبط با تنشها در رابطه با کره شمالی و بهویژه کشورهای کره جنوبی، چین، آمریکا و منطقه نیز گفت: حرکت کره شمالی درتهدید به اقدام نظامی علیه سئول، نوعی هشدار و حرکتی تاکتیکی در راستای اهدافش است و از طرفی با توجه به آنکه تصمیمات سئول در شبهجزیره متأثر از نگاه آمریکا است و آمریکا حل مسئله شبهجزیره کره را در کوتاهمدت در راستای استراتژی خود نمیبیند و از طرف دیگر حل مسئله کره شمالی نیز، منوط به حل مسئله چین است، بنابراین میتوان گفت هرگونه تغییر جدی در مناسبات دو کره، منوط به تصمیمات بازیگران بزرگتر است.
این تحلیلگر مسائل آسیا اضافه کرد: با توجه به عدم تمایل این دو قدرت به رویارویی جدی در شرایط فعلی، پیشبینی میشود که تصمیم کره شمالی مبنی بر تعلیق اقدام نظامی علیه کره جنوبی، در راستای منافع بازیگران بزرگ بوده و ازاینرو فاقد تأثیر قابلتوجهی بر کشورهای ذینفع است و نمیتوان دستاورد شاخصی نیز برای پیونگیانگ از این اقدام متصور شد.
کره شمالی نمیخواهد برگ برندهای به ترامپ در انتخابات بدهد
ایاز گفت: اگرچه برخی تحلیلها، حرکت کره شمالی را در جهت کسب امتیازاتی در جهت سامان دادن به وضعیت وخیم اقتصادی در شرایط کرونا تعبیر کردهاند اما به نظر میرسد ازآنجاییکه کره شمالی اعتماد لازم برای مذاکره مجدد را به دلیل تجربههای ناکام در مذاکرات پیشین ندارد، نمیخواهد برگ برندهای را بهعنوان دستاورد در انتخابات آتی به دست ترامپ دهد، بنابراین به نظر میرسد نمیتوان چنین اقداماتی را در چارچوب کسب امتیازات در نظر گرفت.
پیشبینی افزایش اقدامات موشکی و هستهای کره شمالی
وی درعینحال یادآور شد: با توجه به پیچیدگی معادلات سیاسی و امنیتی حاکم بر شبهجزیره کره، پیشبینی و تحلیل دقیقتر نیازمند پیگیری تحولات پیشرو و گذر زمان بیشتر است؛ اما با توجه به شرایط کنونی و استراتژی بلندمدت کره شمالی مبنی بر بازدارندگی، میتوان انتظار داشت که این کشور همچنان به اقدامات موشکی و هستهای خود ادامه داده و حتی برشدت آن بیفزاید.
ایاز تأکید کرد: قطعاً این اقدامات منجر به افزایش قدرت نظامی و موشکی پیونگیانگ ازیکطرف و ناامنتر شدن و تعمیق بحران شبهجزیره از سوی دیگر خواهد شد. چیزی که تحلیلگران از آن با عنوان «تولید بحران» نام میبرند.
0 Comments