دکتر محسن شریعتی نیا در گفتگو با سایت شورای راهبردی روابط خارجی با اشاره به تلاش آمریکا برای تمدید تحریم‌های تسلیحاتی علیه ایران و همچنین فعال سازی احتمالی مکانیسم ماشه، در خصوص مواضع و عملکرد چین در این رابطه خاطرنشان کرد: چین در تشریح دلایل مخالفت خود با اقدامات آمریکا علیه ایران در شورای امنیت سه دلیل را بر شمرده است: حفظ اقتدار شورای امنیت، حفظ صلح و ثبات در خاورمیانه و حفظ نظام منع اشاعه.

وی افزود: چین فراتر از موضوع برجام به تصویر کلان منافع بین‌المللی خود و چالش‌هایی که آمریکا می‌تواند برای این منافع ایجاد کند، می‌نگرد. اقتدار شورای امنیت برای چین و روسیه اهمیت بسیار بالایی دارد؛ چرا که این نهاد مهم‌ترین ساختار نقش آفرینی این دو کشور در امنیت بین‌المللی است.

به چالش کشیدن شورای امنیت اقدامی علیه منافع راهبردی چین و روسیه
این تحلیلگر مسائل چین گفت: اقدام آمریکا در خروج از برجام و به چالش کشیدن شورای امنیت در قالب «مکانیسم ماشه» در واقع اقدامی علیه منافع راهبردی این دو قدرت است و مهم‌ترین دلیل واکنش منفی و تند دو کشور نیز همین است.

شریعتی نیا با اشاره به اظهارات پمپئو، وزیر خارجه آمریکا، مبنی بر اینکه ایران فرصت دستیابی به سلاح‌های چین و روسیه را پیدا نخواهد کرد، در خصوص اهداف چین و روسیه از مخالفت با آمریکا، اظهار داشت: موضوع فروش تسلیحات به ایران نیز برای دو کشور اهمیت دارد، اگرچه نیاز به زمان داشته باشد. مبادلات تسلیحاتی فرایندهای پیچیده و زمان بری دارند و این دو کشور هم نمی‌خواهند از این مسیر شرکت‌هایشان آسیب ببینند.

تهدیدات آمریکا بر چین موثر نبوده است

این استاد دانشگاه همچنین درخصوص پیامدهای تهدید چین و روسیه توسط وزیر خارجه آمریکا که گفته بود، اگر مانع بازگشت تحریم‌های سازمان ملل علیه ایران شوند، واشنگتن آن‌ها را مجازات خواهد کرد، نیز گفت: مخالفت مجدد چین با ایالات متحده در شورای امنیت نشان داد که این تهدیدات موثر نبوده است. البته آمریکا ماه‌هاست که تحریم علیه چین را آغاز کرده و به تدریج دامنه آن را گسترش می‌دهد. نباید تصور کرد که  این تحریم‌ها صرفا به دلیل همکاری چین با ایران اعمال می‌شود. خیزش چین و بازتوزیع قدرت در سیاست بین‌الملل، آمریکا را دچار استرس ساختاری کرده است.

شریعتی نیا در رابطه با پیامدهای رویارویی و تقابل آمریکا با چین گفت: رقابت فزاینده چین و آمریکا ممکن است برای برخی کشورها پنجره‌های فرصتی باز کند، اما این امکان هم وجود دارد که این رقابت ضربات اساسی به کشورهای ثالث، به ویژه قدرت‌های متوسط و کوچک وارد کند.