جدیدترین مطالب
علت تداوم سوء تفاهم غرب در درک اهمیت و جایگاه بریکس
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بریکس، که در ابتدا به آن با نگاه طنزآمیز و بهعنوان نوعی «انبوه نامهای اختصاری توخالی» در عصر جهانیشدن برخورد شد و بعدها نسخهای ضعیفتر از باشگاههای جهانی مانند گروه ۷ تلقی شد، در سالهای اخیر، بهویژه از سوی دونالد ترامپ، بهعنوان تهدیدی بالقوه برای سلطه دلار آمریکا مورد توجه قرار گرفته و رسانههای غربی نیز در آستانه اجلاس ۲۰۲۶ بر اختلافات داخلی آن تمرکز کردهاند. با این حال، همه این برداشتها اهمیت واقعی بریکس یعنی نقش آن بهعنوان الگویی اولیه از نظم چندقطبی در حال ظهور را نادیده میگیرند.»
موفقیتها و چالشهای همکاری روسیه و آفریقا پس از اجلاس سران ۲۰۲۳
شورای راهبردی آنلاین-رصد: سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه در ماه ژوئیه و در آستانه سومین نشست روسیه و آفریقا که قرار است در پایان ماه اکتبر برگزار شود، به آفریقا سفر و از اتیوپی، نیجر، موزامبیک و بوروندی دیدار کرد. نخستین اجلاس روسیه و آفریقا در سال ۲۰۱۹ با حضور هر ۵۴ کشور آفریقایی برگزار شد و ۴۵ کشور در سطح سران دولتها در اجلاس شرکت کردند؛ در حالی که در دومین نشست، ۴۷ کشور و ۲۷ رئیس دولت حضور داشتند. در ۲۰ ژوئیه سال جاری، حضور بیش از ۳۰ کشور آفریقایی در سومین نشست تایید شد. کارشناسان معتقدند که سومین نشست بیشتر جنبهای تشریفاتی خواهد داشت، زیرا معیار سنجش موفقیت این اجلاس بهتدریج از تعداد شرکتکنندگان به ارزیابی گامهای عملیشده برای تعمیق همکاریها تغییر یافته است.»
اولویت منطقی واشنگتن: پایان دادن به جنگ از طریق مذاکره
ناکامی ترامپ در تحقق اهدافش در جنگ 6 ماهه علیه ایران
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیش از شش ماه از آغاز جنگ علیه ایران میگذرد و هیچ چشماندازی برای پایان آن دیده نمیشود. موج نخست درگیریها از ۲۸ فوریه تا آتشبس ۸ آوریل ادامه یافت و در ۸ ژوئیه، درگیریها از سر گرفته شد. از ۱۴ ژوئیه، ارتش آمریکا محاصره بنادر ایران را دوباره برقرار و حملات تقریبا روزانه را آغاز کرد؛ با این وجود، کندی تردد کشتیها همچنان ادامه دارد. امروز اهداف اولیه جنگ که شامل پایان دادن به برنامه هستهای ایران، نابودی صنعت موشکی و نیروی دریایی و قطع حمایت ایران از نیروهای نیابتی در خاورمیانه بود، کنار گذاشته شدهاند و عملیات نظامی آمریکا تقریبا بهطور انحصاری بر بازگشایی تنگه هرمز متمرکز است.»
دیپلماسی ترکیه در دریای سیاه در قبال موانع عملیاتی روسیه
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «با وجود تلاشهای ترکیه، علائم دریافتی از مسکو چشمانداز احیای دوباره «ابتکار غلات دریای سیاه» را تیره کرده است. حملات روسیه و اوکراین به بنادر، پایانههای بارگیری و کشتیهای دریای سیاه، صادرات مواد غذایی و عرضه جهانی غلات را مختل کرده و کشتیهای غیرنظامی کشورهای دیگر را نیز هدف قرار داده است. ترکیه بر اساس اختیارات اعطاشده به این کشور در کنوانسیون مونترو در سال ۱۹۳۶، کنترل تنگههای ترکیه، تنها مسیر دریایی میان دریای سیاه و مدیترانه، را در دست دارد. آنکارا در بخش بزرگی از جنگ روسیه و اوکراین خود را بهعنوان میانجی معرفی کرده است. با تشدید حملات در دریای سیاه، آنکارا در پی ایفای نقش بزرگتری در این میانجیگری است، اما موفقیت آن به آمادگی روسیه و اوکراین برای مذاکره بستگی دارد.»
أحدث المقالات
علت تداوم سوء تفاهم غرب در درک اهمیت و جایگاه بریکس
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بریکس، که در ابتدا به آن با نگاه طنزآمیز و بهعنوان نوعی «انبوه نامهای اختصاری توخالی» در عصر جهانیشدن برخورد شد و بعدها نسخهای ضعیفتر از باشگاههای جهانی مانند گروه ۷ تلقی شد، در سالهای اخیر، بهویژه از سوی دونالد ترامپ، بهعنوان تهدیدی بالقوه برای سلطه دلار آمریکا مورد توجه قرار گرفته و رسانههای غربی نیز در آستانه اجلاس ۲۰۲۶ بر اختلافات داخلی آن تمرکز کردهاند. با این حال، همه این برداشتها اهمیت واقعی بریکس یعنی نقش آن بهعنوان الگویی اولیه از نظم چندقطبی در حال ظهور را نادیده میگیرند.»
موفقیتها و چالشهای همکاری روسیه و آفریقا پس از اجلاس سران ۲۰۲۳
شورای راهبردی آنلاین-رصد: سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه در ماه ژوئیه و در آستانه سومین نشست روسیه و آفریقا که قرار است در پایان ماه اکتبر برگزار شود، به آفریقا سفر و از اتیوپی، نیجر، موزامبیک و بوروندی دیدار کرد. نخستین اجلاس روسیه و آفریقا در سال ۲۰۱۹ با حضور هر ۵۴ کشور آفریقایی برگزار شد و ۴۵ کشور در سطح سران دولتها در اجلاس شرکت کردند؛ در حالی که در دومین نشست، ۴۷ کشور و ۲۷ رئیس دولت حضور داشتند. در ۲۰ ژوئیه سال جاری، حضور بیش از ۳۰ کشور آفریقایی در سومین نشست تایید شد. کارشناسان معتقدند که سومین نشست بیشتر جنبهای تشریفاتی خواهد داشت، زیرا معیار سنجش موفقیت این اجلاس بهتدریج از تعداد شرکتکنندگان به ارزیابی گامهای عملیشده برای تعمیق همکاریها تغییر یافته است.»
اولویت منطقی واشنگتن: پایان دادن به جنگ از طریق مذاکره
ناکامی ترامپ در تحقق اهدافش در جنگ 6 ماهه علیه ایران
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیش از شش ماه از آغاز جنگ علیه ایران میگذرد و هیچ چشماندازی برای پایان آن دیده نمیشود. موج نخست درگیریها از ۲۸ فوریه تا آتشبس ۸ آوریل ادامه یافت و در ۸ ژوئیه، درگیریها از سر گرفته شد. از ۱۴ ژوئیه، ارتش آمریکا محاصره بنادر ایران را دوباره برقرار و حملات تقریبا روزانه را آغاز کرد؛ با این وجود، کندی تردد کشتیها همچنان ادامه دارد. امروز اهداف اولیه جنگ که شامل پایان دادن به برنامه هستهای ایران، نابودی صنعت موشکی و نیروی دریایی و قطع حمایت ایران از نیروهای نیابتی در خاورمیانه بود، کنار گذاشته شدهاند و عملیات نظامی آمریکا تقریبا بهطور انحصاری بر بازگشایی تنگه هرمز متمرکز است.»
دیپلماسی ترکیه در دریای سیاه در قبال موانع عملیاتی روسیه
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «با وجود تلاشهای ترکیه، علائم دریافتی از مسکو چشمانداز احیای دوباره «ابتکار غلات دریای سیاه» را تیره کرده است. حملات روسیه و اوکراین به بنادر، پایانههای بارگیری و کشتیهای دریای سیاه، صادرات مواد غذایی و عرضه جهانی غلات را مختل کرده و کشتیهای غیرنظامی کشورهای دیگر را نیز هدف قرار داده است. ترکیه بر اساس اختیارات اعطاشده به این کشور در کنوانسیون مونترو در سال ۱۹۳۶، کنترل تنگههای ترکیه، تنها مسیر دریایی میان دریای سیاه و مدیترانه، را در دست دارد. آنکارا در بخش بزرگی از جنگ روسیه و اوکراین خود را بهعنوان میانجی معرفی کرده است. با تشدید حملات در دریای سیاه، آنکارا در پی ایفای نقش بزرگتری در این میانجیگری است، اما موفقیت آن به آمادگی روسیه و اوکراین برای مذاکره بستگی دارد.»
حمایت از حاکمیت مراکش بر صحرای غربی؛ پاداش ترامپ به دولت مغرب

قاسم محبعلی در گفتگو با سایت شورای راهبردی روابط خارجی با اشاره به واکنش جنبش استقلال طلب موسوم به «جبهه پولیساریو» در خصوص تصمیم دونالد ترامپ در حمایت از حاکمیت مراکش بر منطقه مورد مناقشه صحرای غربی، خاطرنشان کرد: به نظر میرسد که حمایت آمریکا از حاکمیت مراکش بر این منطقه مورد مناقشه با تصمیمشان در رابطه با اعلام عادیسازی روابط با رژیم صهیونیستی، با هم ارتباط داشته باشند.
وی ادامه داد: مسئله پولیساریو و ادعای مراکش نسبت به آن موضوعی قدیمی و کهنه است و سالها در رابطه با آن منازعه بوده است. از یکسو الجزایریها از استقلال پولیساریو از صحرای غربی حمایت میکنند، مراکش خواهان انضمام آن به مراکش است. به نظر میرسد که اینیک فرصتی بوده برای دولت مراکش که بتواند معاوضهای در ازای شناسایی رسمی اسرائیل و برقراری روابط دیپلماتیک صورت دهد و بتواند این امتیاز را از دولت ترامپ در پایان کار او بگیرد.
محبعلی درعینحال یادآور شد: روابط مراکش و اسرائیل روابطی قدیمی بوده آنها از ابتدا با هم روابط داشتهاند، اگرچه رسماً سفارتی نداشتند.
بهبود موقعیت مراکش در ادعای حاکمیت در صحرای غربی
وی با اشاره به واکنش برخی کشورهای آفریقایی و همچنین سازمانهای بینالمللی گفت؛ این اقدام آمریکا و مراکش را خلاف قوانین و مقررات بینالمللی و قانون اساسی اتحادیه آفریقا خواندهاند.
این کارشناس مسائل خاورمیانه و آفریقا توضیح داد: بههرحال توانایی مراکش در ادامه تلاشها برای الحاق این منطقه مورد مناقشه و جنگ میدانی بیشتر است، علاوه بر آن اینکه، در زمان جنگ سرد، بلوک شرق به خاطر منازعات و رابطه جنگ سردی از این جبهه حمایت میکرد.
استقلال پولیساریو حامی جدی بینالمللی ندارد
محبعلی همچنین در خصوص واکنش سازمان ملل در برگزاری نشست شورای امنیت و محکوم کردن اقدام ترامپ و اینکه این اقدام ازلحاظ حقوقی چیزی را تغییر نمیدهد، گفت: سازمان ملل در زمان جنگ سرد پیشرفتهایی را در رابطه با مسائل این منطقه با حمایت الجزایر و اتحادیه آفریقا که از آن حمایت میکردند داشت، ولی در شرایط فعلی به نظر نمیرسد که استقلال پولیساریو حامی جدی بینالمللی داشته باشد.
مناقشه صحرای غربی بهسادگی پایان نمییابد
وی اضافه کرد: این مناقشه به این سادگی پایان پیدا نمیکند، به خاطر اینکه مردم این منطقه و جبهه پولیساریو علاقهمند نیستند که آنجا در اختیار مراکش قرار بگیرد.
مدیرکل پیشین خاورمیانه وزارت امور خارجه در رابطه با برخی تحلیلها مبنی بر اشتباهات سران مراکش در سیاست خارجی این کشور، گفت: مراکش از ابتدا سیاست خاصی در قبال جهان عرب داشت و با سایر کشورها متفاوت بود. البته مراکش همواره در کمپ غرب قرار داشته و روابطش را با دنیای غرب تنظیم میکرد، بهخصوص در دوران جنگ سرد و یا در رابطه با مسئله اسرائیل.
محبعلی ضمن یادآوری نقش میانجی گرانه مراکش در مذاکرات فلسطینیها و اسرائیل در مذاکرات اسلو، ادامه داد: مراکشیها از گذشته سیاست خاصی داشتند و این سیاست را ادامه دادند. یهودیها از دیرباز با مراکش رابطه خیلی خوبی داشتند و هیچگاه هم مراکش حامی جدی فلسطین نبوده است. اکنون با تغییر شرایط فرصت بیشتری پیدا کرده که رابطهای که همواره داشت را بهصورت رسمی و علنی دربیاورد که این امر مورد تنفر ملت فلسطین و افکار عمومی جهان اسلام خواهد بود.
0 Comments