شورای راهبردی آنلاین – رصد: درگیری با ایران و ایجاد اختلال در تنگه هرمز، اگرچه از نظر مالی توسط کشورهای حاشیه خلیج فارس قابل مدیریت است، اما اعتبار ثبات و امنیت این منطقه را که پایهگذار برنامههای توسعهای مانند چشمانداز ۲۰۳۰ است، به چالش کشیده و ترمیم آن دشوارتر از بازسازی ۲۰۰ میلیارد دلاری زیرساختها خواهد بود.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: در شرایطی که معادلات امنیتی منطقه تحت تأثیر تقابل راهبردی ایران با ایالات متحده و رژیم صهیونیستی به مرحلهای حساس رسیده است، پرسش از ماهیت قدرت دفاعی تهران بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است. در حالی که واشنگتن و تلآویو بر برتری تکنولوژیک خود تکیه دارند، جمهوری اسلامی ایران مدلی از بازدارندگی را ارائه کرده که فراتر از محاسبات مادی ارتشهای کلاسیک جهان است. این قدرت که ریشه در پیوند میان «میدان» و «مردم» دارد، نه تنها توازن قوا را در نبردهای اخیر تغییر داده، بلکه محاسبات دشمنان را در مواجهه با عمق استراتژیک ایران دچار اختلال کرده است.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: رقابت سالهای اخیر میان آمریکا و چین هم مناطق جغرافیایی مختلف از جمله هندوپاسیفیک، غرب آسیا، قطب شمال و جنوب و آفریقا را در بر میگیرد و هم در حوزههای مختلف مانند اقتصادی و فناوری جاری است. در این میان، یک رقابت راهبردی نیز در منطقه خلیج فارس در حوزههای اقتصادی، فناورانه و نظامی شکل گرفته است.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر دونالد ترامپ به چین نمایشی بزرگ بود که چیز زیادی برای نشان دادن نداشت. ترامپ که در سفری دو روزه به پکن در دیدارها و مراسمات مختلفی شرکت کرد، گفت که او و شی جین پینگ «بسیاری از مشکلات مختلف را رفع کردهاند» اما به نظر نمیرسد آنها در خصوص مسایلی که با دقت دنبال میشود، از تجارت و فناوری تا جنگ ایران، به توافقاتی مهم دست یافته باشند.»
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: گفتمان رایج در حوزه امنیت انرژی اروپا طی دو دهه گذشته بر محور تنوعبخشی به منابع تأمین و کاهش تدریجی وابستگی به انرژیهای فسیلی شکل گرفته است. این روایت، که بهویژه پس از بحران گاز اوکراین در سال ۲۰۰۶ و تشدید آن در ۲۰۱۴ و ۲۰۲۲ قوت گرفت، بر این فرض استوار بود که اروپا میتواند از طریق سرمایهگذاری در انرژیهای تجدیدپذیر، واردات گاز طبیعی مایع از منابع متنوع و ایجاد زیرساختهای جدید، خود را از آسیبپذیریهای ژئوپلیتیک ناشی از وابستگی به تأمینکنندگان خاص رها سازد. با این حال، تحلیل دقیقتر دادههای تجاری انرژی و بررسی ساختار زنجیره تأمین جهانی نفت و گاز، تصویری متفاوت ارائه میدهد. اروپا نهتنها نتوانسته است وابستگی خود به خلیج فارس را بهطور معنادار کاهش دهد، بلکه در برخی بخشها، بهویژه در واردات گاز طبیعی مایع، این وابستگی عمیقتر شده است. این واقعیت، که اغلب در گفتمان عمومی نادیده گرفته میشود، پرسشهای بنیادینی درباره پایداری استراتژیهای امنیت انرژی اروپا و تأثیر آن بر معادلات قدرت منطقهای مطرح میکند.
شورای راهبردی آنلاین – رصد: درگیری با ایران و ایجاد اختلال در تنگه هرمز، اگرچه از نظر مالی توسط کشورهای حاشیه خلیج فارس قابل مدیریت است، اما اعتبار ثبات و امنیت این منطقه را که پایهگذار برنامههای توسعهای مانند چشمانداز ۲۰۳۰ است، به چالش کشیده و ترمیم آن دشوارتر از بازسازی ۲۰۰ میلیارد دلاری زیرساختها خواهد بود.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: در شرایطی که معادلات امنیتی منطقه تحت تأثیر تقابل راهبردی ایران با ایالات متحده و رژیم صهیونیستی به مرحلهای حساس رسیده است، پرسش از ماهیت قدرت دفاعی تهران بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است. در حالی که واشنگتن و تلآویو بر برتری تکنولوژیک خود تکیه دارند، جمهوری اسلامی ایران مدلی از بازدارندگی را ارائه کرده که فراتر از محاسبات مادی ارتشهای کلاسیک جهان است. این قدرت که ریشه در پیوند میان «میدان» و «مردم» دارد، نه تنها توازن قوا را در نبردهای اخیر تغییر داده، بلکه محاسبات دشمنان را در مواجهه با عمق استراتژیک ایران دچار اختلال کرده است.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: رقابت سالهای اخیر میان آمریکا و چین هم مناطق جغرافیایی مختلف از جمله هندوپاسیفیک، غرب آسیا، قطب شمال و جنوب و آفریقا را در بر میگیرد و هم در حوزههای مختلف مانند اقتصادی و فناوری جاری است. در این میان، یک رقابت راهبردی نیز در منطقه خلیج فارس در حوزههای اقتصادی، فناورانه و نظامی شکل گرفته است.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر دونالد ترامپ به چین نمایشی بزرگ بود که چیز زیادی برای نشان دادن نداشت. ترامپ که در سفری دو روزه به پکن در دیدارها و مراسمات مختلفی شرکت کرد، گفت که او و شی جین پینگ «بسیاری از مشکلات مختلف را رفع کردهاند» اما به نظر نمیرسد آنها در خصوص مسایلی که با دقت دنبال میشود، از تجارت و فناوری تا جنگ ایران، به توافقاتی مهم دست یافته باشند.»
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: گفتمان رایج در حوزه امنیت انرژی اروپا طی دو دهه گذشته بر محور تنوعبخشی به منابع تأمین و کاهش تدریجی وابستگی به انرژیهای فسیلی شکل گرفته است. این روایت، که بهویژه پس از بحران گاز اوکراین در سال ۲۰۰۶ و تشدید آن در ۲۰۱۴ و ۲۰۲۲ قوت گرفت، بر این فرض استوار بود که اروپا میتواند از طریق سرمایهگذاری در انرژیهای تجدیدپذیر، واردات گاز طبیعی مایع از منابع متنوع و ایجاد زیرساختهای جدید، خود را از آسیبپذیریهای ژئوپلیتیک ناشی از وابستگی به تأمینکنندگان خاص رها سازد. با این حال، تحلیل دقیقتر دادههای تجاری انرژی و بررسی ساختار زنجیره تأمین جهانی نفت و گاز، تصویری متفاوت ارائه میدهد. اروپا نهتنها نتوانسته است وابستگی خود به خلیج فارس را بهطور معنادار کاهش دهد، بلکه در برخی بخشها، بهویژه در واردات گاز طبیعی مایع، این وابستگی عمیقتر شده است. این واقعیت، که اغلب در گفتمان عمومی نادیده گرفته میشود، پرسشهای بنیادینی درباره پایداری استراتژیهای امنیت انرژی اروپا و تأثیر آن بر معادلات قدرت منطقهای مطرح میکند.
مرتضی مکی در گفتگو با سایت شورای راهبردی روابط خارجی اظهار داشت: «با در نظر گرفتن این دغدغهها، توجه محافل سیاسی و رسانهای به سفر نخستوزیر رژیم صهیونیستی به روسیه و نتایج آن بسیار جلب شده است.»
این کارشناس تأکید کرد که سفر بنت با انگیزههای متعددی انجام شد، از جمله طرح نگرانیهای تلآویو نسبت به نوع مناسبات سیاسی و نظامی ایران و روسیه است. شاید نخستوزیر رژیم صهیونیستی تلاش داشته که از این طریق اطمینان پیدا کند که این روابط تهدیدات جدی را متوجه این رژیم نخواهد کرد.
مکی همچنین با اشاره به اینکه روسیه هیچگاه از دوستی با ایران در جهت تهدید منافع رژیم صهیونیستی استفاده نخواهد کرد، افزود: «این موضوعی است که ایران باید در سیاستهای خاورمیانهای خود به ویژه در قبال حمایتش از جریان مقاومت و نوع روابطش با این جریان مدنظر قرار دهد.»
کارشناس مسائل روسیه با بیان اینکه عوامل متعددی موجب نزدیکی و پیوند تهران و مسکو شده، توضیح داد: «نوع مواجهه کشورهای غربی با ایران و روسیه و به ویژه تحریمها و تهدیدات ناتو و آمریکا علیه مسکو، باعث شده که روسها از تمام ظرفیتها و شرایطی که در منطقه خاورمیانه دارند در جهت مقابله با این اقدامات استفاده کنند.»
وی افزود: «در این بین بدون شک جمهوری اسلامی ایران یک فرصت و ظرفیت ویژهای برای روسیه ایجاد کرده تا این کشور از این طریق بتواند سیاستهای خاورمیانهای خود را پیش ببرد.»
مکی تأکید کرد: «هیچ کس نمیتواند نقشی که ایران در سوریه داشت را در تثبیت موقعیت نظامی روسیه در این کشور نادیده انگارد. به هر حال حضور میدانی جمهوری اسلامی ایران و حمایتهای نظامی روسیه در سوریه، یک عامل تعیین کننده در نابودی جریان داعش در این کشور محسوب میشود که موجب پیروزیهای بزرگ جریان مقاومت و ارتش سوریه در مقابله با جریان داعش و دیگر جریانهای تکفیری شد.»
این کارشناس با بیان اینکه در تحولات یمن نیز مواضع مسکو به تهران نزدیک است، افزود: «البته روسیه تلاش دارد نوعی توازن در روابطش با کشورهای منطقه برقرار کند تا بتواند از تمام ظرفیتهای نفوذش در منطقه در جهت مقابله با سیاستهای دولتهای غربی و آمریکا بهره ببرد.»
وی تأکید کرد: «با در نظر گرفتن این مسائل، روسیه از یک سو تلاش دارد که روابطش با ایران به گونهای نباشد که موجب به خطر افتادن مناسبات راهبردی طرفین یعنی تهران و مسکو شود و از سوی دیگر نمیخواهد روابطش با جمهوری اسلامی، مناسباتش با رژیم صهیونیستی را به خطر بیندازد، لذا جمهوری اسلامی ایران باید به این استراتژی مسکو توجه داشته باشند.»
در ادامه مکی با اشاره به اینکه مسکو یک شریک و متحد نزدیک تلآویو محسوب میشود، گفت که این روابط استراتژیک و نزدیک محدود به دوره چنددههای بعد از فروپاشی شوروی نیست. بلکه قبل از فروپاشی شوروی نیز کمونیستها روابط نزدیکی با رژیم صهیونیستی داشتند.
به گفته این کارشناس، سکونت جمعیت بالای یهودیان روستبار در روسیه که بسیاری از آنها در مناسب حکومتی قرار دارند، باعث شده که رفتوآمدها و مناسبات بین رژیم صهیونیستی و روسیه افزایش پیدا کند.
این کارشناس معتقد است در سالهای اخیر به خصوص از زمانی که روسیه در کنار ایران به صورت مستقیم وارد جنگ با داعش و گروههای تکفیری شد، حساسیتهای رژیم صهیونیستی بسیار افزایش یافت که البته روسها همواره این حساسیت ها را مدنظر داشتهاند.
0 Comments