جدیدترین مطالب
اولویت منطقی واشنگتن: پایان دادن به جنگ از طریق مذاکره
ناکامی ترامپ در تحقق اهدافش در جنگ 6 ماهه علیه ایران
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیش از شش ماه از آغاز جنگ علیه ایران می‌گذرد و هیچ چشم‌اندازی برای پایان آن دیده نمی‌شود. موج نخست درگیری‌ها از ۲۸ فوریه تا آتش‌بس ۸ آوریل ادامه یافت و در ۸ ژوئیه، درگیری‌ها از سر گرفته شد. از ۱۴ ژوئیه، ارتش آمریکا محاصره بنادر ایران را دوباره برقرار و حملات تقریبا روزانه را آغاز کرد؛ با این وجود، کندی تردد کشتی‌ها همچنان ادامه دارد. امروز اهداف اولیه جنگ که شامل پایان دادن به برنامه هسته‌ای ایران، نابودی صنعت موشکی و نیروی دریایی و قطع حمایت ایران از نیروهای نیابتی در خاورمیانه بود، کنار گذاشته شده‌اند و عملیات نظامی آمریکا تقریبا به‌طور انحصاری بر بازگشایی تنگه هرمز متمرکز است.»
دیپلماسی ترکیه در دریای سیاه در قبال موانع عملیاتی روسیه
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «با وجود تلاش‌های ترکیه، علائم دریافتی از مسکو چشم‌انداز احیای دوباره «ابتکار غلات دریای سیاه» را تیره کرده است. حملات روسیه و اوکراین به بنادر، پایانه‌های بارگیری و کشتی‌های دریای سیاه، صادرات مواد غذایی و عرضه جهانی غلات را مختل کرده و کشتی‌های غیرنظامی کشورهای دیگر را نیز هدف قرار داده است. ترکیه بر اساس اختیارات اعطا‌شده به این کشور در کنوانسیون مونترو در سال ۱۹۳۶، کنترل تنگه‌های ترکیه، تنها مسیر دریایی میان دریای سیاه و مدیترانه، را در دست دارد. آنکارا در بخش بزرگی از جنگ روسیه و اوکراین خود را به‌عنوان میانجی معرفی کرده است. با تشدید حملات در دریای سیاه، آنکارا در پی ایفای نقش بزرگ‌تری در این میانجی‌گری است، اما موفقیت آن به آمادگی روسیه و اوکراین برای مذاکره بستگی دارد.»
فرصت‌های هم‌سویی بریکس و سازمان همکاری شانگهای در اوراسیای بزرگ
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «نشست‌های اخیر بریکس و سازمان همکاری شانگهای نشان می‌دهد که در میان کشورهای «اکثریت جهانی»، همکاری‌ها به‌تدریج در حال شکل دادن به چارچوبی جدید برای نظم جهانی است؛ چارچوبی که در آن نمایندگان غرب حضور ندارند و تمرکز اصلی بر همکاری میان قدرت‌های نوظهور و کشورهای در حال توسعه است. اهمیت این روند صرفا در بیانیه‌های سیاسی نیست، بلکه در هم‌راستا شدن پروژه‌ها و سازوکارهای همکاری بریکس و سازمان همکاری شانگهای و شکل‌گیری ایده «اوراسیای بزرگ» آشکار می‌شود.»
فرجام تنش‌زدایی هند و چین
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «هند و چین در کمتر از ۶۰ روز، چهار گفت‌وگوی مهم دوجانبه با هدف یافتن راه‌حلی برای مسئله مرزی و در عین حال حفظ صلح در امتداد مرزها برگزار کردند. دو کشور در ماه اوت، مذاکرات دیپلماتیک و پس از آن، گفت‌وگوهایی میان نمایندگان ویژه دو کشور ترتیب دادند که در نهایت به برگزاری نخستین نشست در سطح فرماندهان در اوایل سپتامبر انجامید. سرانجام، نوبت به دیدار دوجانبه نارندرا مودی، نخست‌وزیر هند، و شی جین‌پینگ، رئیس‌جمهور چین رسید.»
أحدث المقالات
اولویت منطقی واشنگتن: پایان دادن به جنگ از طریق مذاکره
ناکامی ترامپ در تحقق اهدافش در جنگ 6 ماهه علیه ایران
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیش از شش ماه از آغاز جنگ علیه ایران می‌گذرد و هیچ چشم‌اندازی برای پایان آن دیده نمی‌شود. موج نخست درگیری‌ها از ۲۸ فوریه تا آتش‌بس ۸ آوریل ادامه یافت و در ۸ ژوئیه، درگیری‌ها از سر گرفته شد. از ۱۴ ژوئیه، ارتش آمریکا محاصره بنادر ایران را دوباره برقرار و حملات تقریبا روزانه را آغاز کرد؛ با این وجود، کندی تردد کشتی‌ها همچنان ادامه دارد. امروز اهداف اولیه جنگ که شامل پایان دادن به برنامه هسته‌ای ایران، نابودی صنعت موشکی و نیروی دریایی و قطع حمایت ایران از نیروهای نیابتی در خاورمیانه بود، کنار گذاشته شده‌اند و عملیات نظامی آمریکا تقریبا به‌طور انحصاری بر بازگشایی تنگه هرمز متمرکز است.»
دیپلماسی ترکیه در دریای سیاه در قبال موانع عملیاتی روسیه
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «با وجود تلاش‌های ترکیه، علائم دریافتی از مسکو چشم‌انداز احیای دوباره «ابتکار غلات دریای سیاه» را تیره کرده است. حملات روسیه و اوکراین به بنادر، پایانه‌های بارگیری و کشتی‌های دریای سیاه، صادرات مواد غذایی و عرضه جهانی غلات را مختل کرده و کشتی‌های غیرنظامی کشورهای دیگر را نیز هدف قرار داده است. ترکیه بر اساس اختیارات اعطا‌شده به این کشور در کنوانسیون مونترو در سال ۱۹۳۶، کنترل تنگه‌های ترکیه، تنها مسیر دریایی میان دریای سیاه و مدیترانه، را در دست دارد. آنکارا در بخش بزرگی از جنگ روسیه و اوکراین خود را به‌عنوان میانجی معرفی کرده است. با تشدید حملات در دریای سیاه، آنکارا در پی ایفای نقش بزرگ‌تری در این میانجی‌گری است، اما موفقیت آن به آمادگی روسیه و اوکراین برای مذاکره بستگی دارد.»
فرصت‌های هم‌سویی بریکس و سازمان همکاری شانگهای در اوراسیای بزرگ
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «نشست‌های اخیر بریکس و سازمان همکاری شانگهای نشان می‌دهد که در میان کشورهای «اکثریت جهانی»، همکاری‌ها به‌تدریج در حال شکل دادن به چارچوبی جدید برای نظم جهانی است؛ چارچوبی که در آن نمایندگان غرب حضور ندارند و تمرکز اصلی بر همکاری میان قدرت‌های نوظهور و کشورهای در حال توسعه است. اهمیت این روند صرفا در بیانیه‌های سیاسی نیست، بلکه در هم‌راستا شدن پروژه‌ها و سازوکارهای همکاری بریکس و سازمان همکاری شانگهای و شکل‌گیری ایده «اوراسیای بزرگ» آشکار می‌شود.»
فرجام تنش‌زدایی هند و چین
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «هند و چین در کمتر از ۶۰ روز، چهار گفت‌وگوی مهم دوجانبه با هدف یافتن راه‌حلی برای مسئله مرزی و در عین حال حفظ صلح در امتداد مرزها برگزار کردند. دو کشور در ماه اوت، مذاکرات دیپلماتیک و پس از آن، گفت‌وگوهایی میان نمایندگان ویژه دو کشور ترتیب دادند که در نهایت به برگزاری نخستین نشست در سطح فرماندهان در اوایل سپتامبر انجامید. سرانجام، نوبت به دیدار دوجانبه نارندرا مودی، نخست‌وزیر هند، و شی جین‌پینگ، رئیس‌جمهور چین رسید.»
چالش‌های پیش‌روی طالبان در افغانستان
شورای راهبردی آنلاین- گفتگو: یک کارشناس مسائل شبه‌قاره درباره آخرین تحولات در افغانستان بعد از روی کار آمدن طالبان گفت: «از زمانی که طالبان به قدرت اصلی در افغانستان تبدیل شد، این گروه با چالش‌های متعددی در عرصه حکمرانی مواجه شده است. عدم تمایل جامعه جهانی به موضوع به رسمیت شناختن گروه طالبان به‌عنوان حاکمیت جدید در افغانستان، بزرگ‌ترین و عمده‌ترین چالش این گروه در عرصه حکومت‌داری به شمار می‌رود.»
محمدرضا عسگری مورودی در گفتگو با سایت شورای راهبردی روابط خارجی اظهار داشت: «آمریکا و اروپا به رسمیت شناختن طالبان در افغانستان را به تغییر رویکردها، رویه‌ها، سیاست‌ها و اقدامات این گروه در افغانستان مشروط کرده‌اند. احترام به حقوق زنان و حقوق رسانه‌ها، عدم ایجاد محدودیت برای آزادی‌های فردی و اجتماعی و برقراری دمکراسی از طریق تشکیل یک دولت فراگیر ازجمله محوری‌ترین خواسته‌های غرب در ازای به رسمیت شناختن حاکمیت طالبان در افغانستان است.»
وی درباره عملکرد طالبان در بیش از سه ماه گذشته گفت: «با وجود وعده طالبان برای تشکیل دولتی با مشارکت همه اقوام در افغانستان، در بیش از یک‌صد روز اخیر که این گروه قدرت را در افغانستان در اختیار گرفته، نشانه‌ای از بسترسازی برای مشارکت دیگر گروه‌ها در عرصه قدرت مشاهده نشده و تأکید طالبان بر اداره افغانستان مبتنی بر یک تفکر خاص، هم در داخل این کشور و هم در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی با مخالفت‌ها و واکنش‌های منفی مواجه شده است.»
عسگری مورودی درباره پیامدهای این رویکرد برای طالبان نیز گفت: «در چنین شرایطی که کشورهای غربی و در سطحی وسیع‌تر جامعه جهانی حاضر نیست طالبان را در افغانستان به رسمیت بشناسد، بحران‌های پیش‌روی این گروه در عرصه حکمرانی سبب شده تا طالبان دست نیاز به سمت جامعه بین‌المللی دراز کند. مواجهه طالبان با بحران گرسنگی، فقر و بحران اقتصادی که یکی از مهم‌ترین بخش‌های آن فروپاشی نظام بانکی و کاهش درآمدها و منابع مالی دولت طالبان برای اداره امور افغانستان است، سبب شده تا این گروه بارها و بارها خواستار به رسمیت شناختن خود از سوی جامعه جهانی گردد.»
عسگری مورودی در توضیح این موضوع که جامعه جهانی تا چه زمانی همین رویه را دنبال خواهد کرد، گفت: «به نظر می‌رسد جامعه بین‌المللی دستکم تا زمانی که دولتی فراگیر در افغانستان با مشارکت همه اقوام شکل نگیرد حاضر به شناسایی رسمی و همکاری با طالبان نخواهند بود که این مسئله می‌تواند چالش‌های دولت طالبان در مسیر پیش رو را تشدید کند.»
این کارشناس مسائل شبه‌قاره درباره نشست آتی دوحه بین طالبان و نماینده آمریکا و دلایل ازسرگیری این نشست گفت: «بلوکه شدن دارایی‌های افغانستان توسط آمریکا که محدودیت‌های گسترده‌ای برای دولت طالبان در مسیر تأمین کالاهای اساسی وارداتی ایجاد کرده دیگر چالش مهم این گروه محسوب می‌شود که همین مسئله سبب شده تا دولت طالبان در تلاش برای آزاد کردن این دارایی‌ها روند مذاکره با واشنگتن را مجدداً در پیش بگیرد. درواقع طالبان امیدوارند در مذاکرات دوحه بتوانند دولت آمریکا را نسبت به آزادسازی دارایی‌های افغانستان متقاعد کنند.»
عسگری مورودی درباره دیگر چالش‌های پیش‌روی طالبان نیز تأکید کرد: «در خصوص بحران‌های اقتصادی ازجمله فقر و گرسنگی و همچنین فروپاشی نظام بانکی در افغانستان هشدارهای نهادهای بین‌المللی برای مردم و دولت طالبان می‌تواند به‌شدت نگران‌کننده باشد. مواجهه بیش از ۲۳ میلیون نفر از مردم افغانستان با خطر گرسنگی چالش بزرگی است که می‌تواند به بحرانی انسانی در این کشور مبدل شود.»
وی با اشاره به اینکه در چنین شرایطی قرار است سومین نشست همسایگان افغانستان به میزبانی پاکستان که با دعوت از نمایندگان دولت طالبان انجام خواهد شد، برگزار شود، افزود: «وجه تمایز نشست سوم همسایگان افغانستان با دو نشست قبلی، حضور طالبان در این نشست در اسلام‌آباد خواهد بود.»
کارشناس مسائل شبه‌قاره در خصوص نگاه پاکستان به تحولات افغانستان توضیح داد: «با توجه به اینکه گفته می‌شود پاکستان برنده تحولات کنونی در افغانستان ازجمله روی کار آمدن طالبان در این کشور است، نشانه‌های دیگری نیز مانند درخواست‌های مکرر مقامات پاکستان برای آزادسازی دارایی‌های افغانستان توسط آمریکا و همچنین تأکید بر لزوم به رسمیت شناختن حاکمیت طالبان در افغانستان بیش از گذشته، تئوری حمایت پاکستان از قدرت گرفتن و استمرار حکومت طالبان در افغانستان را تائید می‌کند. با توجه به اینکه افغانستان دستکم در دو دهه گذشته محیطی رقابتی برای کشورهای مختلف ازجمله رقیب دائمی پاکستان یعنی هند محسوب می‌شده است، در شرایط فعلی اسلام‌آباد خود را برنده تحولات افغانستان می‌داند و به همین دلیل از تمام ابزارهای در اختیار برای پایداری حاکمیت طالبان در افغانستان استفاده می‌کند.»
0 Comments