دکتر الهه نوری غلامی زاده در گفتگو با سایت شورای راهبردی روابط خارجی با اشاره به صدور مجوز آمریکا برای فروش نفت ونزوئلا به اروپا در ازای میلیاردها دلار از بدهی‌های خود تصریح کرد: از سال 1960 به بعد، ونزوئلا یکی از کلیدی‌ترین و مهم‌ترین بازیگران اوپک بوده و بازار نفت به شدت تحت تاثیر کنش‌های بازیگران اصلی مانند ونزوئلا قرار می‌گیرد. تحریم‌هایی که علیه ایران و ونزوئلا اعمال شده باعث شده با کوچکترین شوک، بازار نفت تبعات عظیمی متحمل شود و اکنون در شرایطی که روسیه به عنوان منبع گاز و انرژی اروپا و اوکراین نیز در جایگاه شاهراه و قلب تغذیه گاز اروپا، در معرض تنش‌های جنگی قرار گرفته‌اند، آمریکا چاره‌ای جز این ندید که از شدت تحریم‌ها علیه ونزوئلا بکاهد.

نیاز شدید آمریکا به آرامش بازار نفت

وی افزود: تصمیمی که آمریکا برای ونزوئلا اتخاذ کرده مبنای موقتی دارد و براساس آن شرکت ملی نفت و گاز ونزوئلا تا ماه نوامبر با مجوزهای محدود و مقطعی می‌تواند نفتش را بفروشد. این مسئله به دلیل تغییر رفتار ونزوئلا و یا کنارگذاشتن سیاست‌های خصمانه آمریکا نیست؛ بلکه صرفا به این معنا است که ایالات متحده پذیرفته به آرامش بازار نفت به شدت احتیاج دارد و باید تا حد امکان به بازیگران بازار نفت آزادی عمل بدهد.

نوری با بیان اینکه ما در عصری زندگی می‌کنیم که نمی‌توان حق تعیین سرنوشت کشورها را به طور کامل به دست گرفت، تاکید کرد: ایالات متحده تلاش می‌کند با اعمال تحریم‌ها، کشورها را در مسیر اهداف خود قرار دهد، اما واقعیت این است که آمریکا به لحاظ داخلی درگیر مشکلات متعددی شده و نوعی زوال هژمونی را تجربه می‌کند. پیش از این شاهد زوال این هژمونی در سایر نقاط جهان بودیم، اما اکنون آن را در حیاط خلوت آمریکا نیز مشاهده می‌کنیم که چپ‌گرایی در کشورهایی مانند پرو و کلمبیا نیز در همین راستا قابل ارزیابی است.

نوری افزایش بهای انرژی در جهان، خصوصا در آمریکا و اروپا اشاره کرد و گفت: اگر شرایط خصمانه جنگی و اوضاع جنگ سردی که دوباره حاکم شده ادامه پیدا کند، مسلما آمریکا چاره‌ای جز تمدید مجوز مقطعی و محدود شرکت ملی نفت و گاز ونزوئلا را ندارد، چرا که نه تنها خودش، بلکه متحدانش نیز دچار چالش‌هایی شده‌اند.

این استاد دانشکده مطالعات جهان دانشگاه تهران با اشاره به شرط آمریکا مبنی بر اینکه نفت ونزوئلا باید فقط در اروپا فروخته شود و راهی کشورهای دیگر نشود، توضیح داد: پیش از این، چین با بهره‌گیری از برنامه «نفت در مقابل بدهی» بزرگترین دریافت کننده نفت ونزوئلا شده بود. اما اکنون شرکت‌های نفت اروپا، آسیا و آمریکا که قراردادهای مشترکی با شرکت نفت دولتی ونزوئلا دارند، میلیاردها دلار از این کشور طلبکارند، چون ترامپ، رئیس جمهور سابق آمریکا، اجرای قراردادهای پایاپای نفت در ازای بدهی را در زمان ریاست جمهوری خود معلق کرده بود.

وی با اشاره به اخبار منتشر شده مبنی بر اینکه علت تصمیم آمریکا برای تعدیل در تحریم‌های ونزوئلا کمک به ایجاد گفتگو میان مادورو و اپوزوسیون این کشور است، افزود: اکنون که آمریکا به انرژی ونزوئلا احتیاج دارد، سعی می‌کند همزمان از تعدیل این تحریم‌ها به عنوان اهرم فشار برای پیشبرد این مذاکرات استفاده می‌کند، این مذاکرات در مکزیک آغاز شده بود و بعد به دلایلی متوقف شد، اما واقعیت این است که آمریکا دیگر اهمیت چندانی برای دولت موازی که در دوره ترامپ در ونزوئلا به رسمیت شناحته بود، قائل نیست و عملا مصرف سیاسی گوآیدو در ونزوئلا رو به اتمام است.