دکتر داوود احمدزاده در گفتگو با سایت شورای راهبردی روابط خارجی، با اشاره به توافق گازی میان اتحادیه اروپا، مصر و رژیم صهیونیستی، خاطرنشان کرد: اتحادیه اروپا پیش از جنگ اوکراین نیز به دنبال کاهش وابستگی خود به انرژی روسیه بود و با تهاجم روسیه به اوکراین، به این تلاش‌ها شدت بخشید. آن‌ها برای جبران کسری انرژی، تولیدکنندگان اصلی گاز و نفت در خاورمیانه را مدنظر دارند.

وی به مزیت‌هایی که انرژی هرکدام از کشورهای خاورمیانه برای اروپا دارند، ازجمله ایران، قطر و عربستان اشاره کرد و افزود: بسیاری از طرح‌هایی که مطرح می‌شود، ازجمله امکان دریافت گاز از قطر به لحاظ لجستیکی در کوتاه‌مدت امکان تحقق ندارد. این شرایط باعث شده، اروپا تحرکات بیشتری داشته باشد، همان‌طور که شاهد سفر رئیس کمیسیون اتحادیه اروپا به اراضی اشغالی بودیم تا مذاکرات برای انتقال گاز طبیعی این مناطق، از طریق مصر اجرایی شود.

این استاد دانشگاه با بیان اینکه قرارداد صادرات گاز رژیم صهیونیستی به اتحادیه اروپا سه‌ساله بوده و قابل تمدید به مدت ۲ سال نیز خواهد بود، گفت: بر اساس قرارداد تنظیم‌شده، قرار است گاز طبیعی به مصر صادر شود تا در آنجا تبدیل به مایع‌شده سپس دوباره به اروپا صادر شود. بااینکه این توافق، اقدام سیاسی ـ امنیتی و اقتصادی مهمی محسوب می‌شود و پیامدهای متعددی دارد، اما منابع شرق مدیترانه محدود هستند و نمی‌توانند به شکل کامل صادرات گاز روسیه به اروپا را جبران کند.

احمدزاده توضیح داد: روسیه حدود ۴۰ درصد از مصرف سالانه گاز طبیعی اروپا، و به عبارتی بیش از ۱۵۰ میلیارد مترمکعب را تأمین می‌کرد و رژیم صهیونیستی نمی‌تواند کاملاً جایگزین روسیه شود اما کشورهای شرق دریای مدیترانه می‌توانند سالانه حدود ۲۰ میلیارد مترمکعب را تأمین کنند. درواقع مصر با ۵۰۰ میلیون فوت مکعب و حتی یک میلیارد فوت مکعب در روز هم نمی‌تواند نیاز گاز کشورهای اروپایی را تأمین کند، ضمن اینکه گاز روسیه می‌توانست به‌سرعت از طریق خطوط لوله گاز به اروپا برسد. اما به دلیل مسائل امنیتی و لجستیکی، گاز شرق مدیترانه قرار است ابتدا مایع و سپس ارسال شود.

این کارشناس مسائل بین‌الملل، بابیان اینکه بخشی از اعلام مواضع و اقداماتی که انجام می‌شود بیشتر مانور و تبلیغات سیاسی است، به اختلافات کشورهای منطقه در خصوص منابع گاز و نفت مدیترانه شرقی اشاره کرد و افزود: رژیم صهیونیستی با لبنان بر سر منابع نفت و گاز این مناطق اختلافاتی دارد. ضمن اینکه ترکیه نیز به‌عنوان کنشگری مهم، منافعی را جستجو می‌کرد که با توافق گازی مصر و رژیم صهیونیستی با اروپا متأثر شده است.

وی به اختلافات و تنش‌های میان ترکیه و اروپا اشاره کرد و گفت: ترکیه به دنبال تأسیس خط لوله انتقال بود تا گاز موجود در میادین سرزمین‌های اشغالی را از طریق لوله به اروپا بفرستد و با ترانزیت انرژی، قدرت و امتیاز بیشتری به دست آورد، اما تحولات به گونه دیگری پیش رفت. اکنون‌که اروپا برای تأمین گاز دچار مشکل شده، ناچار است گاز را نه از طریق لوله، بلکه به‌صورت مایع، از رژیم صهیونیستی و مصر تحویل بگیرد.

احمدزاده با اشاره به تلاش‌های رژیم صهیونیستی برای گره زدن خود به توافقات اقتصادی و کسب امنیت از این طریق، یادآور شد: پیش‌ازاین ما شاهد اتحاد نانوشته‌ای میان مسکو و تل‌آویو بودیم، اما به دلیل مواضعی که این رژیم پس از جنگ اوکراین داشت این روابط دچار آسیب‌هایی شده است. اخیراً مسکو اعلام کرد که در جنگ اوکراین 35 تبعه صهیونیستی در کنار اوکراینی‌ها می‌جنگیدند که 9 نفرشان کشته شدند. این قرارداد گازی می‌تواند بحران در روابط آن‌ها را نیز تشدید کند.

وی خاطرنشان کرد: در چنین شرایطی، رژیم صهیونیستی تلاش دارد با استفاده از این وضعیت، خود را از هویتی امنیتی و سیاسی، به هویتی تأمین‌کننده منافع اقتصادی و انرژی اروپا تبدیل کند. اما درهرحال ظرفیت‌های محدودی دارد و اتحادیه اروپا در آینده نه‌چندان دور چالش‌های بیشتری در حوزه نفت و گاز مشاهده خواهد کرد.

این استاد روابط بین‌الملل، با اشاره به اهداف مصر از امضای قرارداد گازی با رژیم صهیونیستی و اروپا، اضافه کرد: مصر نیز از متحدان استراتژیک رژیم صهیونیستی و غرب است و اکنون تلاش می‌کند با توجه به انزوایی که در آن قرار گفته و اختلافاتش با ترکیه و وضعیت ناآرام سیاسی و اجتماعی داخلی خود به دلیل سرکوب‌ها، با ایجاد روابط مستحکم‌تر با رژیم صهیونیستی، خود را در منطقه تقویت کند. مصر می‌خواهد خود را از منظر انرژی و از طریق ترانزیت گاز و نفت، برای اتحادیه اروپا مطرح کند.

وی بابیان اینکه با این توافق، برنده اصلی رقابت نفت و گازی که در دریای مدیترانه شرقی آغازشده رژیم صهیونیستی است، گفت: پیش‌ازاین توافق شده بود منابع انرژی در اراضی اشغالی، از طریق ترکیه ترانزیت شود. اما با اختلافاتی که به دلیل سیاست‌های منطقه‌ای و بین‌المللی ترکیه ایجادشده بود، به نظر می‌رسد اروپا اعتماد و اطمینان بیشتری به همراهی مصر دارد.

احمدزاده بابیان اینکه مقامات رژیم صهیونیستی به بهانه احتمال حمله حماس به تأسیسات رژیم صهیونیستی در دریا، از قاهره خواسته‌اند بر این گروه فلسطینی اعمال فشار کند، افزود: قطعاً از توافق رژیم صهیونیستی، مصر و اروپا می‌توان با عنوان ائتلاف جدید اقتصادی و سیاسی یاد کرد. در این چارچوب، اروپا و رژیم صهیونیستی امتیازاتی برای افزایش قدرت مصر در منطقه خواهند داد تا از منافع این توافق اقتصادی برای پیشبرد اهداف صلح ابراهیم استفاده کند. مصر هنوز هم مسیر ارتباطی میان رژیم صهیونیستی و کشورهای مختلف عربی است.