شورای راهبردی آنلاین-رصد: «جنگ میان آمریکا و ایران، به‌طور فزاینده‌ای در حال فراتر رفتن از رویارویی صرف میان واشنگتن و تهران است زیرا در پس‌زمینه آن، رقابتی دیگر نیز در حال شکل‌گیری است. اگرچه چین به‌طور مستقیم با آمریکا نمی‌جنگد، اما پیوندهای اقتصادی، فناوری و دیپلماتیکش با ایران، راهبرد واشنگتن را با پیچیدگی مواجه کرده است.»
شورای راهبردی آنلاین- رصد: «علی الزیدی، نخست‌وزیر عراق در تاریخ ۳۰ سپتامبر روز پایان ماموریت نیروهای ائتلاف بین‌المللی برای مبارزه با داعش در عراق را گرامی داشت. اول اکتبر فرصتی برای واشنگتن بود تا به‌جای پایان دادن به رابطه با عراق، آن را از نو تعریف کند. چالش آمریکا، گذار از کنترل به نفوذ است. اهرم‌های مستقیم واشنگتن در عراق با خروج نیروهای آمریکایی از این کشور کاهش می‌یابد، اما آمریکا همچنان ابزارهایی مانند نظام مالی مبتنی بر دلار، تحریم‌ها، تبادل اطلاعات و فروش تجهیزات دفاعی را در اختیار دارد. بااین‌حال، استفاده از این ابزارها برای تاثیرگذاری بر تصمیمات عراق با استفاده از آن‌ها برای کنترل این کشور تفاوت دارد؛ رویکرد دوم احتمالا شکست خواهد خورد.»
شورای راهبردی آنلاین- رصد: «رقابت آمریکا و چین برای رهبری جهانی در عرصه علم و فناوری، به جنوب جهانی گسترش یافته است؛ منطقه‌ای که کشورهای آن در پیگیری منافع توسعه‌ای و اقتصادی خود، لزوما حاضر به همسویی با یکی از دو قدرت نیستند. گزارشی راهبردی با تاکید بر اهمیت این کشورها در رقابت این دو قدرت در عرصه فناوری، استدلال می‌کند که آمریکا برای حفظ موقعیت خود باید همکاری‌ها در عرصه فناوری، سرمایه‌گذاری و اعتمادسازی با کشورهای جنوب جهانی را تقویت کند و در عین حال، از اتکای بیش از حد به ابزارهای قهری بپرهیزد.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بریکس، که در ابتدا به آن با نگاه طنزآمیز و به‌عنوان نوعی «انبوه نام‌های اختصاری توخالی» در عصر جهانی‌شدن برخورد شد و بعدها نسخه‌ای ضعیف‌تر از باشگاه‌های جهانی مانند گروه ۷ تلقی شد، در سال‌های اخیر، به‌ویژه از سوی دونالد ترامپ، به‌عنوان تهدیدی بالقوه برای سلطه دلار آمریکا مورد توجه قرار گرفته و رسانه‌های غربی نیز در آستانه اجلاس ۲۰۲۶ بر اختلافات داخلی آن تمرکز کرده‌اند. با این حال، همه این برداشت‌ها اهمیت واقعی بریکس یعنی نقش آن به‌عنوان الگویی اولیه از نظم چندقطبی در حال ظهور را نادیده می‌گیرند.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «جنگ میان آمریکا و ایران، به‌طور فزاینده‌ای در حال فراتر رفتن از رویارویی صرف میان واشنگتن و تهران است زیرا در پس‌زمینه آن، رقابتی دیگر نیز در حال شکل‌گیری است. اگرچه چین به‌طور مستقیم با آمریکا نمی‌جنگد، اما پیوندهای اقتصادی، فناوری و دیپلماتیکش با ایران، راهبرد واشنگتن را با پیچیدگی مواجه کرده است.»
شورای راهبردی آنلاین- رصد: «علی الزیدی، نخست‌وزیر عراق در تاریخ ۳۰ سپتامبر روز پایان ماموریت نیروهای ائتلاف بین‌المللی برای مبارزه با داعش در عراق را گرامی داشت. اول اکتبر فرصتی برای واشنگتن بود تا به‌جای پایان دادن به رابطه با عراق، آن را از نو تعریف کند. چالش آمریکا، گذار از کنترل به نفوذ است. اهرم‌های مستقیم واشنگتن در عراق با خروج نیروهای آمریکایی از این کشور کاهش می‌یابد، اما آمریکا همچنان ابزارهایی مانند نظام مالی مبتنی بر دلار، تحریم‌ها، تبادل اطلاعات و فروش تجهیزات دفاعی را در اختیار دارد. بااین‌حال، استفاده از این ابزارها برای تاثیرگذاری بر تصمیمات عراق با استفاده از آن‌ها برای کنترل این کشور تفاوت دارد؛ رویکرد دوم احتمالا شکست خواهد خورد.»
شورای راهبردی آنلاین- رصد: «رقابت آمریکا و چین برای رهبری جهانی در عرصه علم و فناوری، به جنوب جهانی گسترش یافته است؛ منطقه‌ای که کشورهای آن در پیگیری منافع توسعه‌ای و اقتصادی خود، لزوما حاضر به همسویی با یکی از دو قدرت نیستند. گزارشی راهبردی با تاکید بر اهمیت این کشورها در رقابت این دو قدرت در عرصه فناوری، استدلال می‌کند که آمریکا برای حفظ موقعیت خود باید همکاری‌ها در عرصه فناوری، سرمایه‌گذاری و اعتمادسازی با کشورهای جنوب جهانی را تقویت کند و در عین حال، از اتکای بیش از حد به ابزارهای قهری بپرهیزد.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بریکس، که در ابتدا به آن با نگاه طنزآمیز و به‌عنوان نوعی «انبوه نام‌های اختصاری توخالی» در عصر جهانی‌شدن برخورد شد و بعدها نسخه‌ای ضعیف‌تر از باشگاه‌های جهانی مانند گروه ۷ تلقی شد، در سال‌های اخیر، به‌ویژه از سوی دونالد ترامپ، به‌عنوان تهدیدی بالقوه برای سلطه دلار آمریکا مورد توجه قرار گرفته و رسانه‌های غربی نیز در آستانه اجلاس ۲۰۲۶ بر اختلافات داخلی آن تمرکز کرده‌اند. با این حال، همه این برداشت‌ها اهمیت واقعی بریکس یعنی نقش آن به‌عنوان الگویی اولیه از نظم چندقطبی در حال ظهور را نادیده می‌گیرند.»
منصور براتی در گفتگو با سایت شورای راهبردی روابط خارجی توضیح داد: «دو حزب از جناح مخالف یعنی جناح یائیر لاپید با فاصله کم زیر حدنصاب رای آوردند؛ به بیان دیگر یکی از دلایل اصلی افزایش آمار نتانیاهو و بلوک او به حد نصاب نرسیدن حزب چپ‌گرای مرتص و حزب عربی بلد بوده است.»
براتی در رابطه با سیاست‌های احتمالی نتانیاهو در قبال ایران نیز گفت: «سیاست‌های نتانیاهو در ارتباط با ایران نسبت به دولت قبلی یعنی دولت یائیر لاپید چند ویژگی دارد؛ در درجه نخست سیاست نخست‌وزیر جدید نسبت به دولت فعلی که روزهای آخرش را سپری می‌کند، یک‌جانبه‌تر است و در درجه دوم میزان هماهنگی نتانیاهو با متحدان غربی‌اش یعنی اروپا و آمریکا بسیار کمتر از دولت فعلی خواهد بود.»
وی ادامه داد: «نتانیاهو اعتقاد کمتری به این امر دارد که سیاست‌هایش در قبال ایران، توسط آمریکا و اروپا تایید شود؛ همچنین بر سر تقابل با ایران نیز خیلی باور به هماهنگی با متحدان غربی تل‌آویو ندارد.»
این پژوهشگر با بیان اینکه نتانیاهو نسبت به لاپید و بنت تلاش بیشتری در ایجاد اجماع بین‌المللی علیه ایران و کلا در مسائل جهانی و منطقه‌ی دارد، افزود: «به نظر می‌رسد در دوره نخست‌وزیری جدید نتانیاهو ترور و حمله سایبری در قبال ایران کمتر در دستورکار قرار خواهد گرفت و بیشتر به محور مقاومت توجه می‌شود.»
پژوهشگر مسائل رژیم صهیونیستی درباره ارتباط با اتحادیه اروپا و آمریکا به خصوص دولت جو بایدن نیز توضیح داد: «انتظار می‌رود خیلی رابطه گرمی بین دو طرف به وجود نیاید و به ویژه تا زمانی که بایدن در کاخ سفید است همین وضعیت ادامه پیدا می‌کند.»
به گفته براتی، ارتباط بایدن با بنت و لاپید خیلی بهتر بود تا ارتباطی که در دوره نتانیاهو به وجود خواهد آمد.
وی در رابطه با این مسئله، به به قدرت رسیدن حزب راست افراطی صهیونیسم مذهبی اشاره کرد و گفت: «از هم اکنون گروه‌های یهودی در آمریکا و دولت بایدن و همچنین برخی دولت‌های اروپایی و عربی نسبت به به قدرت رسیدن حزب راست افراطی صهیونیسم مذهبی هشدار داده‌اند. این حزب از متحدان اصلی نتانیاهو است و قرار است برخی وزارت‌خانه‌ها از جمله احتمالا وزارت دفاع به این حزب واگذار شود. این در حالی است که به قدرت رسیدن راست افراطی، همکاری با غرب و کشورهای عربی را تحت‌الشعاع قرار داده و دچار مشکل می‌کند.»
این پژوهشگر اندیشکده جریان در مورد پیگیری توافق ابراهیم، میراث شخص نتانیاهو در دوره جدید هم تشریح کرد: «انتظار می‌رود در دوره نتانیاهو این سیاست با سرعت و شدت بیشتری دنبال شود؛ زیرا این ابتکار را خود نتانیاهو آغاز کرد. همچنین وی در کمپین‌های انتخاباتی وعده داده بود که اگر نخست‌وزیر شود ارتباط رژیم صهیونیستی با عربستان را عادی کند.»
وی افزود: «البته این پیمان بعد از خروج نزدیک به دو سال نتانیاهو از قدرت توسط دولت‌های بنت و لاپید نیز پیگیری شد و سفارت رژیم صهیونیستی در بحرین و امارات در این دوره تاسیس شد.»
0 Comments