جدیدترین مطالب
اولویت منطقی واشنگتن: پایان دادن به جنگ از طریق مذاکره
ناکامی ترامپ در تحقق اهدافش در جنگ 6 ماهه علیه ایران
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیش از شش ماه از آغاز جنگ علیه ایران میگذرد و هیچ چشماندازی برای پایان آن دیده نمیشود. موج نخست درگیریها از ۲۸ فوریه تا آتشبس ۸ آوریل ادامه یافت و در ۸ ژوئیه، درگیریها از سر گرفته شد. از ۱۴ ژوئیه، ارتش آمریکا محاصره بنادر ایران را دوباره برقرار و حملات تقریبا روزانه را آغاز کرد؛ با این وجود، کندی تردد کشتیها همچنان ادامه دارد. امروز اهداف اولیه جنگ که شامل پایان دادن به برنامه هستهای ایران، نابودی صنعت موشکی و نیروی دریایی و قطع حمایت ایران از نیروهای نیابتی در خاورمیانه بود، کنار گذاشته شدهاند و عملیات نظامی آمریکا تقریبا بهطور انحصاری بر بازگشایی تنگه هرمز متمرکز است.»
دیپلماسی ترکیه در دریای سیاه در قبال موانع عملیاتی روسیه
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «با وجود تلاشهای ترکیه، علائم دریافتی از مسکو چشمانداز احیای دوباره «ابتکار غلات دریای سیاه» را تیره کرده است. حملات روسیه و اوکراین به بنادر، پایانههای بارگیری و کشتیهای دریای سیاه، صادرات مواد غذایی و عرضه جهانی غلات را مختل کرده و کشتیهای غیرنظامی کشورهای دیگر را نیز هدف قرار داده است. ترکیه بر اساس اختیارات اعطاشده به این کشور در کنوانسیون مونترو در سال ۱۹۳۶، کنترل تنگههای ترکیه، تنها مسیر دریایی میان دریای سیاه و مدیترانه، را در دست دارد. آنکارا در بخش بزرگی از جنگ روسیه و اوکراین خود را بهعنوان میانجی معرفی کرده است. با تشدید حملات در دریای سیاه، آنکارا در پی ایفای نقش بزرگتری در این میانجیگری است، اما موفقیت آن به آمادگی روسیه و اوکراین برای مذاکره بستگی دارد.»
فرصتهای همسویی بریکس و سازمان همکاری شانگهای در اوراسیای بزرگ
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «نشستهای اخیر بریکس و سازمان همکاری شانگهای نشان میدهد که در میان کشورهای «اکثریت جهانی»، همکاریها بهتدریج در حال شکل دادن به چارچوبی جدید برای نظم جهانی است؛ چارچوبی که در آن نمایندگان غرب حضور ندارند و تمرکز اصلی بر همکاری میان قدرتهای نوظهور و کشورهای در حال توسعه است. اهمیت این روند صرفا در بیانیههای سیاسی نیست، بلکه در همراستا شدن پروژهها و سازوکارهای همکاری بریکس و سازمان همکاری شانگهای و شکلگیری ایده «اوراسیای بزرگ» آشکار میشود.»
فرجام تنشزدایی هند و چین
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «هند و چین در کمتر از ۶۰ روز، چهار گفتوگوی مهم دوجانبه با هدف یافتن راهحلی برای مسئله مرزی و در عین حال حفظ صلح در امتداد مرزها برگزار کردند. دو کشور در ماه اوت، مذاکرات دیپلماتیک و پس از آن، گفتوگوهایی میان نمایندگان ویژه دو کشور ترتیب دادند که در نهایت به برگزاری نخستین نشست در سطح فرماندهان در اوایل سپتامبر انجامید. سرانجام، نوبت به دیدار دوجانبه نارندرا مودی، نخستوزیر هند، و شی جینپینگ، رئیسجمهور چین رسید.»
أحدث المقالات
اولویت منطقی واشنگتن: پایان دادن به جنگ از طریق مذاکره
ناکامی ترامپ در تحقق اهدافش در جنگ 6 ماهه علیه ایران
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیش از شش ماه از آغاز جنگ علیه ایران میگذرد و هیچ چشماندازی برای پایان آن دیده نمیشود. موج نخست درگیریها از ۲۸ فوریه تا آتشبس ۸ آوریل ادامه یافت و در ۸ ژوئیه، درگیریها از سر گرفته شد. از ۱۴ ژوئیه، ارتش آمریکا محاصره بنادر ایران را دوباره برقرار و حملات تقریبا روزانه را آغاز کرد؛ با این وجود، کندی تردد کشتیها همچنان ادامه دارد. امروز اهداف اولیه جنگ که شامل پایان دادن به برنامه هستهای ایران، نابودی صنعت موشکی و نیروی دریایی و قطع حمایت ایران از نیروهای نیابتی در خاورمیانه بود، کنار گذاشته شدهاند و عملیات نظامی آمریکا تقریبا بهطور انحصاری بر بازگشایی تنگه هرمز متمرکز است.»
دیپلماسی ترکیه در دریای سیاه در قبال موانع عملیاتی روسیه
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «با وجود تلاشهای ترکیه، علائم دریافتی از مسکو چشمانداز احیای دوباره «ابتکار غلات دریای سیاه» را تیره کرده است. حملات روسیه و اوکراین به بنادر، پایانههای بارگیری و کشتیهای دریای سیاه، صادرات مواد غذایی و عرضه جهانی غلات را مختل کرده و کشتیهای غیرنظامی کشورهای دیگر را نیز هدف قرار داده است. ترکیه بر اساس اختیارات اعطاشده به این کشور در کنوانسیون مونترو در سال ۱۹۳۶، کنترل تنگههای ترکیه، تنها مسیر دریایی میان دریای سیاه و مدیترانه، را در دست دارد. آنکارا در بخش بزرگی از جنگ روسیه و اوکراین خود را بهعنوان میانجی معرفی کرده است. با تشدید حملات در دریای سیاه، آنکارا در پی ایفای نقش بزرگتری در این میانجیگری است، اما موفقیت آن به آمادگی روسیه و اوکراین برای مذاکره بستگی دارد.»
فرصتهای همسویی بریکس و سازمان همکاری شانگهای در اوراسیای بزرگ
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «نشستهای اخیر بریکس و سازمان همکاری شانگهای نشان میدهد که در میان کشورهای «اکثریت جهانی»، همکاریها بهتدریج در حال شکل دادن به چارچوبی جدید برای نظم جهانی است؛ چارچوبی که در آن نمایندگان غرب حضور ندارند و تمرکز اصلی بر همکاری میان قدرتهای نوظهور و کشورهای در حال توسعه است. اهمیت این روند صرفا در بیانیههای سیاسی نیست، بلکه در همراستا شدن پروژهها و سازوکارهای همکاری بریکس و سازمان همکاری شانگهای و شکلگیری ایده «اوراسیای بزرگ» آشکار میشود.»
فرجام تنشزدایی هند و چین
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «هند و چین در کمتر از ۶۰ روز، چهار گفتوگوی مهم دوجانبه با هدف یافتن راهحلی برای مسئله مرزی و در عین حال حفظ صلح در امتداد مرزها برگزار کردند. دو کشور در ماه اوت، مذاکرات دیپلماتیک و پس از آن، گفتوگوهایی میان نمایندگان ویژه دو کشور ترتیب دادند که در نهایت به برگزاری نخستین نشست در سطح فرماندهان در اوایل سپتامبر انجامید. سرانجام، نوبت به دیدار دوجانبه نارندرا مودی، نخستوزیر هند، و شی جینپینگ، رئیسجمهور چین رسید.»
بررسی علل همسویی و نقشآفرینی انگلیس و آمریکا در جنگ اوکراین

ابراهیم باقری در گفتگو با سایت شورای راهبردی روابط خارجی با بیان اینکه از زمان آغاز جنگ اوکراین مواضع و اقدامات بریتانیا کاملا علیه روسیه و در همراهی با آمریکا بوده است، تصریح کرد: به لحاظ تاریخی، بریتانیا همواره در گروه کشورهای آتلانتیکگرا در حوزه امنیت اروپا بوده و از ناتو و وجود پایگاههای آمریکا درسراسر اروپا دفاع کرده و با انتقاد نسبت به کشورهای اروپایی که خواهان تشکیل ارتش اروپایی مستقل از ناتو بودهاند، تاکید داشته حتی اگر هرنوع ارتش مستقل اروپایی تشکیل شود، ناتو باید به عنوان مهمترین چتر امنیتی آمریکا در اروپا درکنار آن باشد.
وی با بیان اینکه این رویکرد، راهبرد بریتانیا را نسبت به تهاجم روسیه به اوکراین نشان میدهد، افزود: بریتانیا همگام با کشورهای شرق اروپایی است که اذعان دارند در صورتی که ناتو و آمریکا حمایت خود را از این کشورها کاهش دهند، اتحادیه اروپا با مکانیسمهای مستقل دفاع اروپایی، به تنهایی قادر نخواهد بود در برابر توسعه طلبی روسیه از آنها دفاع کند.
این تحلیلگر مسائل اروپا ضمن تشریح کمکهای نظامی که بریتانیا از زمان آغاز جنگ اوکراین به این کشور ارسال کرده است، گفت: براساس گزارش «موسسه کیل برای اقتصاد جهانی»، از ماه ژانویه تا اکتبر 2022 ایالات متحده 27.6 میلیارد یورو کمک نظامی، حدود 9.5 میلیارد یورو کمک بشردوستانه و 15.2 میلیارد یورو کمک مالی به اوکراین اختصاص داده است. بعد از آن، مجموعه موسسات کشورهای اروپایی، ازجمله بانک «سرمایه گذاری اروپا» و بانک «توسعه و زیرساخت اروپایی» نهادهای اصلی کمک کننده به اوکراین بودهاند که بیشتر کمکهای مالی داشتهاند. این نهادها 12.3 میلیارد یوروکمک مالی، 2.50 میلیارد یورو کمک نظامی و 1.42 میلیارد یورو نیزکمک بشردوستانه به اوکراین داشتهاند.
باقری توضیح داد: بریتانیا بعد از ایالات متحده و مجموعه موسسات اروپایی، بیشترین حجم کمکها را به اوکراین داشته و البته کمک نظامی بریتانیا به اوکراین، بیشتر از تمامی موسسات اروپایی بوده است. در طول دوره زمانی ذکر شده بریتانیا با 3.74 میلیارد یورو کمک نظامی، بعد از ایالات متحده، بالاترین کمک نظامی و تسلیحاتی به اوکراین کرده است. همچنین این کشور 2.54 میلیارد یورو کمک مالی و حجم اندکی کمک بشردوستانه به اوکراین داشته است.
وی با بیان اینکه بعد از جنگ اوکراین، رفته رفته، از میزان کمکهای نظامی دیگر کشورهای اروپایی کاسته و برحجم کمکهای بشردوستانه آنها افزوده شده است، خاطرنشان کرد: سلاح هایی که بریتانیا در اختیار اوکراین قرارداده بیشتر در قالب انواع موشکهای دوربرد، تسلیحات ضدتانک، وسایل نقلیه زرهی، پهپادها، سامانه دفاع هوایی و موشک ضدتانک، سلاحهای ویژه تخریب ساختمان، مواد منفجره و تجهیزات جنگ الکترونیکی و تجهیزات متعدد دیگر، بوده است.
این تحلیلگر مسائل اروپا ادامه داد: آمریکا و بریتانیا روابط ویژهای با یکدیگر دارند و عموما در اکثربحرانهای نظامی و امنیتی بعد از جنگ جهانی دوم، رویکردهای نزدیکی را پیگیری کردهاند. آنها به این نتیجه رسیدهاند که روسیه به هر طریقی که شده باید در جنگ اوکراین شکست بخورد و معتقدند اگر روسیه در این جنگ پیروز شود، توسعه طلبیهای آن در دست اندازی به دیگر کشورهای شرق اروپا غیرقابل کنترل خواهد بود.
باقری گفت: کشورهای اروپایی و در سطحی بالاتر آمریکا و بریتانیا براین باورند با پیروزی روسیه در جنگ اوکراین، نه تنها اعتبار و حیثیت اتحادیه اروپا و ناتو از بین خواهد رفت، بلکه این گونه به نظر خواهد رسید که حتی حمایت اروپا و ناتو نیز برای در امان ماندن کشورهای شرق اروپا از جاه طلبیهای روسیه کافی نبوده است. به عبارت دیگر، این امر شکست بزرگی برای تک تک کشورهای اروپا و آمریکا است و به نوعی بیاعتباری نهادهای غربی و خصوصا ناتو را به همراه خواهد داشت.
وی ضمن یادآوری اینکه درصورت حضور ناتو در اوکراین، فاصله این پیمان نظامی – امنیتی با مسکو به کمترین میزان آن در طول تاریخ و حدود 400 کیلومتر، خواهد رسید، اضافه کرد: اگر روسیه در اوکراین پیروز شود، تمامی مناسبات امنیتی اروپا برهم خواهد خورد و نظام امنیت منطقهای اروپا دوباره ترسیم خواهد شد و در این ترسیمِ دوباره، روسیه خواهد بود که دست بالاتر را خواهد داشت و ممکن است حتی این توسعه طلبی به دیگر کشورهای شرق اروپا نیز برسد. در واقع از منظر آمریکا و بریتانیا پیروز این جنگ، نظم منطقهای اروپا را ترسیم و تعیین خواهد کرد.
این کارشناس مسائل اروپا، با بیان اینکه در صورت پیروزی روسیه در اوکراین، نقشه امنیت اروپا با اولویتها و منافع روسیه و توسط پوتین ترسیم خواهد شد، یادآورشد: بریتانیا تحت رویکرد آتلانیتک گرایی، معتقد است پایگاههای آمریکا در اروپا و ناتو باید گستردهتر شود و اروپا نمی تواند به تنهایی امنیت کشورهای اروپایی را تامین کند. این مسئله در رویکرد بریتانیا در جنگ اوکراین موثر بوده و به دلیل آن به ضرورت افزایش کمکهای نظامی رسیده عنوان میکند اگر اوکراین در این جنگ پیروز شود، این فرضیه که هنوز چتر حمایتی آمریکا و کشورهای آتلانتیک گرا است که باعث تامین نظم و امنیت اروپا شده، دوباره به قوت خود باقی خواهد ماند و تقویت خواهد شد.
باقری با بیان اینکه در اروپا برخی کشورها مانند فرانسه معتقد هستند برای تامین صلح و نظم منطقهای اروپا، باید با ملاحظه و احتیاط بیشتری تسلیحات نظامی به اوکراین ارسال کرد و بیشتر باید به کمکهای بشردوستانه و مالی بسنده کنیم، ادامه داد: انتقادات زیادی به فرانسه شده و آمارها نشان میدهد که این کشور از جمله کشورهایی میباشد که سعی کرده بیشتر کمکهای مالی و بشر دوستانه داشته باشد تا نظامی. از ژانویه تا اکتبر 2022این کشور 800 میلیون یورو کمک مالی و حدود 220 میلیون یورو نیز کمک نظامی به اوکراین داشته است. فرانسه معتقد است کمکهای نظامی مستقیم به اوکراین، باعث تشدید تنشها و ایجاد جنگ فرسایشی میشود و ممکن است این جنگ به ابعاد خطرناکی، مانند استفاده از تسلیحات هستهای تاکتیکی، بینجامد و نظم امنیتی منطقهای اروپا را به کل دگرگون میکند.
وی با یادآوری اینکه آمریکا و بریتانیا در مسائل امنیتی و نظامی بیشتر طرفدار رویکرد سخت افزارانه هستند، گفت: بریتانیا دادوستد بالایی با روسیه ندارد و به لحاظ منابع گازی و انرژی نیز به این کشور وابسته نیست. بنابراین نگرانی نسبت به آینده روابط خود با روسیه ندارد، حتی در زمینه بهره برداری از نورد استریم 1و2 نیز در کنار آمریکا، منتقد این پروژهها بوده است.
0 Comments