جدیدترین مطالب
آینده پایگاه نظامی روسیه در ارمنستان در هالهای از ابهام
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «پایگاه نظامی ۴۰۰۰ نفره روسیه در گیومری، ارمنستان، هم در روابط میان دو کشور و هم در داخل هر یک از آنها، موضوعی بحثبرانگیز است. از یک سو، نیکول پاشینیان میگوید این پایگاه برای امنیت ارمنستان «ضروری و حیاتی» نیست و ولادیمیر پوتین در پاسخ میگوید «اگر ارمنستان معتقد است که این پایگاه مورد نیاز نیست، روسیه همین فردا آنجا را ترک خواهد کرد»؛ از سوی دیگر، نیروهای قدرتمندی در هر دو کشور با تعطیلی این پایگاه مخالفند.»
اهمیت تقویت نقش جنوب جهانی در مدیریت بهتر سازمان ملل
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سازمان ملل که از خاکستر جنگ جهانی دوم متولد شد، وعدهای بنیادین و جسورانه داشت: کشورهای مستقل میتوانند برای جلوگیری از وقوع یک فاجعه جهانی دیگر متحد شوند. امروز، این وعده توخالی به نظر میرسد. شورای امنیت بهدلیل نظام وتوی منسوخشده خود فلج شده است. آمریکا از پرداخت منابع مالی خودداری میکند و از نهادهایی مانند یونسکو و سازمان جهانی بهداشت فاصله میگیرد. سازمان ملل از غزه تا اوکراین و ایران، بارها نشان داده است که در متوقف کردن جنایتها ناتوان است.»
پیمان مکه در بوته آزمایش؛ از «معمای بازدارندگی» تا «خطر برهمزنندگی امنیت»
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پیمان مکه که ۷ اوت ۲۰۲۶ میان عربستان، ترکیه و پاکستان امضا شد، بیش از آنکه پاسخی به خلأهای ژئوپلیتیک باشد، در عمل با «معمای بازدارندگی» و «تفاوت ادراک تهدید» روبهروست. در حالی که این پیمان نماد گذار به خوداتکایی منطقهای است، اولین آزمونهای میدانی و پیچیدگیهای روابط با بازیگران منطقهای، مفهوم واقعی آن را مشخص خواهد کرد.
تحلیلی بر توافق نفتی آمریکا و ونزوئلا
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «روابط آمریکا و ونزوئلا از زمان برکناری نیکلاس مادورو در اوایل ژانویه و در جریان عملیات «عزم راسخ» همچنان در حال تغییر است. دونالد ترامپ از توافقی تاریخی برای بهرهبرداری از ذخایر نفت ونزوئلا خبر داده است. این توافق پیامدهای احتمالی برای آمریکا، ونزوئلا، آینده دلسی رودریگز، رئیسجمهور موقت، و بازیگرانی مانند چین خواهد داشت.»
أحدث المقالات
آینده پایگاه نظامی روسیه در ارمنستان در هالهای از ابهام
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «پایگاه نظامی ۴۰۰۰ نفره روسیه در گیومری، ارمنستان، هم در روابط میان دو کشور و هم در داخل هر یک از آنها، موضوعی بحثبرانگیز است. از یک سو، نیکول پاشینیان میگوید این پایگاه برای امنیت ارمنستان «ضروری و حیاتی» نیست و ولادیمیر پوتین در پاسخ میگوید «اگر ارمنستان معتقد است که این پایگاه مورد نیاز نیست، روسیه همین فردا آنجا را ترک خواهد کرد»؛ از سوی دیگر، نیروهای قدرتمندی در هر دو کشور با تعطیلی این پایگاه مخالفند.»
اهمیت تقویت نقش جنوب جهانی در مدیریت بهتر سازمان ملل
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سازمان ملل که از خاکستر جنگ جهانی دوم متولد شد، وعدهای بنیادین و جسورانه داشت: کشورهای مستقل میتوانند برای جلوگیری از وقوع یک فاجعه جهانی دیگر متحد شوند. امروز، این وعده توخالی به نظر میرسد. شورای امنیت بهدلیل نظام وتوی منسوخشده خود فلج شده است. آمریکا از پرداخت منابع مالی خودداری میکند و از نهادهایی مانند یونسکو و سازمان جهانی بهداشت فاصله میگیرد. سازمان ملل از غزه تا اوکراین و ایران، بارها نشان داده است که در متوقف کردن جنایتها ناتوان است.»
پیمان مکه در بوته آزمایش؛ از «معمای بازدارندگی» تا «خطر برهمزنندگی امنیت»
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پیمان مکه که ۷ اوت ۲۰۲۶ میان عربستان، ترکیه و پاکستان امضا شد، بیش از آنکه پاسخی به خلأهای ژئوپلیتیک باشد، در عمل با «معمای بازدارندگی» و «تفاوت ادراک تهدید» روبهروست. در حالی که این پیمان نماد گذار به خوداتکایی منطقهای است، اولین آزمونهای میدانی و پیچیدگیهای روابط با بازیگران منطقهای، مفهوم واقعی آن را مشخص خواهد کرد.
تحلیلی بر توافق نفتی آمریکا و ونزوئلا
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «روابط آمریکا و ونزوئلا از زمان برکناری نیکلاس مادورو در اوایل ژانویه و در جریان عملیات «عزم راسخ» همچنان در حال تغییر است. دونالد ترامپ از توافقی تاریخی برای بهرهبرداری از ذخایر نفت ونزوئلا خبر داده است. این توافق پیامدهای احتمالی برای آمریکا، ونزوئلا، آینده دلسی رودریگز، رئیسجمهور موقت، و بازیگرانی مانند چین خواهد داشت.»
چشمانداز برگزاری نشست «نقب» در مراکش

علی عبدی در گفتگو با سایت شورای راهبردی روابط خارجی، با اشاره به تلاش برخی کشورهای منطقه برای برگزاری نشست «نقب» در مراکش با حضور مراکش، مصر، امارات و بحرین، تصریح کرد: این نشست در ادامه نشستی است که در ماههای گذشته و در دوره دولت لاپید – بنت برگزار شد و براساس ایجاد نوعی همگرایی منطقهای علیه جمهوری اسلامی ایران و محور مقاومت طرح ریزی شده و تلاش میکنند پایهای برای شکلگیری ائتلافی منطقهای خصوصا در ابعاد نظامی و امنیتی حول محور مقابله با ایران و بازوهای منطقهای آن ایجاد کنند.
وی با بیان اینکه رژیمهایی که بیشترین تقابل را در منطقه با ایران دارند، محوریتی در برگزاری این نشست دارند، افزود: آمریکا به عنوان ابرقدرت مداخله گر در منطقه، رژیم صهیونیستی، امارات، مصر، بحرین و مراکش در این خصوص فعال هستند و تلاش دارند اردن را نیز به این نشست بکشانند؛ البته برای آنها بسیار مطلوب است که بتوانند عراق را وارد این جمع کنند و در میان این کشورها، امارات نیز نقش پیشتازی دارد.
این تحلیلگر مسائل غرب آسیا با اشاره به مواضع رسمی این کشورها درخصوص اهداف مطرح شده نسبت به برگزاری چنین نشستهایی، گفت: وقتی بحث ایجاد «ناتوی عربی» یا «ناتوی منطقه ای» علیه ایران مطرح شد، توسط برخی مقامات این کشورها از جمله پادشاه اردن تکذیب شد، اما در اجرایی کردن بحث دفاع هوایی یکپارچه علیه قدرت پهپادی و موشکی ایران، امارات حدود سه سیستم پدافند هوایی «باراک 8» رژیم صهیونیستی را خریداری و در پایگاههای هوایی خود مستقر کرد. لذا مذاکرات در نشست آتی نقب نیز در همین راستا انجام میشود.
عبدی با بیان اینکه حامی اصلی برگزاری نشست آتی نقب، دولت بایدن است و این امر در چارچوب سیاستهای آنها قرار میگیرد، ادامه داد: برای آمریکا مطلوب است که در این مذاکرات، فراتر از حوزههای امنیتی و نظامی، در همکاری در حوزه های اقتصادی و دیپلماتیک و فناوری بین کشورهای حاضر در نقب بحث و گسترش بیشتری پیدا کند و در پیوند کامل منطقهای قرار گیرند و در آن عرصهها نیز با ایران و بازوهای منطقهای اش مقابله کنند.
وی ضمن تشریح اظهارات یک مقام آمریکایی که گفته بود آمریکا با هدف مهار سیاستهای افراطی کابینه جدید رژیم صهیونیستی به رهبری نتانیاهو قصد دارد نشست مشترکی با حضور وزرای خارجه تلآویو و 4 کشور عربی که اقدام به عادی سازی روابط کردهاند، برگزار کند، ادامه داد: متغییرهای متعددی درخصوص چشم انداز دستاوردهای نشست نقب وجود دارد. دولت جدید رژیم صهیونیستی افراطیتر از دولت قبلی است و اقدامات خاصی نیز در این راستا در همین روزهای ابتدایی انجام داده است، از جمله بازدید «بن گویر» از «حرم شریف» در شرق بیت المقدس که موجب محکومیت شورای امنیت سازمان ملل نیز شد.
عبدی اضافه کرد: این اقدام بن گویر تحریک آمیز توصیف شد و واکنشهای فلسطینی و عربی قابل توجهی به همراه داشت. حتی کشورهایی مانند امارات، که روابط بسیار پیچیده و عمیقی با اسرائیل دارند، در ظاهر با صدور بیانیه هایی، این اقدام را محکوم کردند. بنابراین اگر این دولت، بخواهد با این رویه پیش رود، قطعا طرحهایی مانند تشکیل ناتوی عربی را با چالشهای جدی مواجه خواهد کرد. در واقع اگر دولت نتانیاهو بخواهد اجازه دهد در عرصه سیاست خارجی، چهرههای تندرویی مانند بن گویر، هر گونه که خواستند عمل کنند، پیامدهایی بر ائتلافتهای منطقهای خواهد داشت.
وی تاکید کرد: رژیمهایی که روابط خود را با اسرائیل عادی کردهاند و یا درصدد برقراری روابط آشکار و پنهان با آن هستند، حداقل باید بتوانند افکار عمومی مردم خود را اقناع کنند. هر چند که این رژیمها عموما مستبد، شبه مستبد و خودکامه هستند اما ناچار به درنظر گرفتن حداقلهایی هستند. در این راستا، ما حتی شاهد چالشهایی برای آمریکا در روابطش با اسرائیل و برنامههای عربستان و امارات و حتی ترکیه برای روابط با این رژیم هستیم و خواهیم بود. این رویکرد، بر سیاستهای روسیه و چین نیز تاثیراتی خواهد داشت. قطعا مجموع این مسائل، تحقق این ائتلاف را با ابهامات متعددی مواجه میکند.
این کارشناس مسائل غرب آسیا با بیان اینکه انتخاب رژیم اشغالگر صهیونیستی بهعنوان رهبر ائتلاف جدید منطقهای با حضور کشورهای عربی، اشتباه راهبردی بسیار بزرگی است، یادآورشد: این کشورها با یکدیگر اختلافات شدیدی دارند و در روابط با یکدیگر مشکلات زیادی دارند. اگر تلاش آمریکا و اسرائیل برای ایجاد ائتلافی علیه ایران نبود، این کشورهای عرب هرگز نمی توانستند چنین تفاهمی با یکدیگر داشته باشند. اما در عین حال، متاسفانه بخشی از این کشورها رویکرد منطقهای خود را در تعارض با ایران قرار دادهاند و نمی توان از آن چشم پوشی کرد. آمریکا نیز اکنون به دنبال بهره گیری از رویکرد «ایران هراسی» است که حداقل طی دو دهه گذشته در این منطقه به آن دمیده و آن را تشدید کرده است.
عبدی با بیان اینکه متاسفانه رویکرد ایران هراسی در برخی کشورهای عربی تشدید شده است، خاطرنشان کرد : دستگاه دیپلماسی ایران، خصوصا در حوزه دیپلماسی عمومی نتوانسته به خوبی با این سیاست مقابله نماید و باید طراحی جدید و موثری داشته باشد.
این کارشناس مسائل غرب آسیا، با تاکید بر ضرورت هشیاری ایران برای مقابله با این طرحها و در نظر داشتن تدابیر لازم برای سناریوهای مختلف، در عین حال گفت: احتمال شکل گیری چنین ائتلاف منطقهای و عملی شدن آنچه در مذاکرات نقب به دنبال آن هستند، به دلایل متعدد، از جمله اختلافات عمیق کشورهای عربی و منافع متضاد آنها با یکدیگر و همچنین تضادها با رژیم صهیونیستی، سهل الوصول نیست و شکل گیری دولت افراطی جدید در اسرائیل بر چالشهای موجود افزوده است.
0 Comments