جعفر قنادباشی در گفتگو با سایت شورای راهبردی روابط خارجی توضیح داد: «چرا که با توجه به مشکلات اقتصادی اروپا که برخی تحلیلگران از آن به عنوان بحران رو به رشد اقتصادی یاد می‌کنند و یا شرایط استثنائی و بسیار طاقت فرسایی که جنگ اوکراین بر اروپا تحمیل کرده است، اظهارنظر در این شرایط دلایل مختلفی دارد که باید مورد توجه قرار بگیرد. به خصوص که گزارش‌های گوناگون حاکی از یک سلسله مخالفت‌ها در کشورهای فرانسوی زبان آفریقایی علیه دولت پاریس است و گزارش هایی نیز مبنی بر گسترش شکاف‌های سیاسی میان بخش‌های مختلف جغرافیایی در بریتانیا منتشر شده است.»

قنادباشی با اشاره به ارائه نظریه‌های مختلف توسط تحلیلگران درباره اهداف کشورهای اروپایی از برخی اظهارنظرهایشان از جمله در مورد خلع سلاح کره شمالی گفت: «این چنین اظهارنظرهایی در نگاه تحلیلگران عمدتا به کوشش دولت‌های اروپایی برای سرپوش گذاشتن بر مشکلات شان و خروج از انفعال تعبیر می‌شود. به هر ترتیب این موضع گیری در خصوص خلع سلاح کره شمالی آن هم در دوردست‌ترین نقطه جغرافیایی نسبت به قاره اروپا بیانگر عزم دولت‌های اروپایی برای نشان دادن قدرت خود (که تاحدودی از بین رفته) و نشاندهنده تلاش آن‌ها جهت جایگزین کردن دیپلماسی تهاجمی بجای موضع انفعالی است.»

به گفته این کارشناس، البته از سوی دیگر این موضع اروپا نشاندهنده همسویی با آمریکا، ژاپن و کره جنوبی است و به طریقی بیانگر آن است که بروکسل در تلاش است تا انشقاقی که میان هفت کشور صنعتی سبب تضعیف جایگاه باشگاه کشورهای صنعتی شده را به یک همصدایی ولو به طور موقت و موردی تبدیل کند.

قنادباشی معتقد است که پرداختن و تاکید بر ضرورت خلع سلاح کره شمالی معانی مختلف دیگری نیز دارد که عمده‌ترین آن‌ها به نوعی مقابله غیرمستقیم با سیاست‌های پکن تعبیر می‌شود.

همچنین این کارشناس تاکید کرد: «با توجه به تجارب گفتگوهای یک جانبه‌ای که حدود یک دهه پیش در خصوص خلع سلاح موشکی و هسته‌ای کره شمالی صورت گرفت، اکنون این درخواست اروپا به معنی آزمودن راه تجربه شده‌ای است که در گذشته به شکست انجامیده است.»

وی افزود: «دولت‌های اروپایی واقف هستند که تاکید آن‌ها بر ضرورت خلع سلاح هسته‌ای و موشکی کره شمالی در پیونگ یانگ خریداری ندارد و با توجه به اینکه دولت‌های غربی در مذاکرات گذشته به هیچ یک از تعهداتشان عمل نکرده و مذاکرات شش جانبه را به شکست کشاندند هرگونه اقدامی در این خصوص نمی تواند جنبه عملی پیدا کند.»

قنادباشی در توضیح اینکه آیا کره شمالی در صورت پذیرش چنین خواسته‌ای تبدیل به لیبی می‌شود گفت: «به هر حال پیونگ یانگ تجربه لیبی را پیش روی خود دارد و از آن درس گرفته است. درواقع دولت و مردم کره شمالی تجربه تلخ مردم لیبی در دوران معمر قذافی را در اذهان خود دارند. تجربه‌ای که لیبی را بعد از خلع سلاح هسته‌ای به یک کشور جنگ زده تبدیل کرد و تیره‌ترین روزها و شرایط را برای مردم این کشور آفریقایی رقم زد.»

وی ادامه داد: «چرا که قذافی با خوشبینی ساده لوحانه وعده‌های دولت‌های اروپایی را در خصوص تعطیلی مراکز هسته‌ای خود باور کرد و به امید آنکه با این اقدام می‌تواند لیبی را به محیط مناسبی برای سرمایه گذاری‌های اروپایی تبدیل کند و با اتکا به منابع غنی نفت این کشور شرایط مساعدی را برای حرکت به سمت توسعه آغاز کند، نه تنها خلع سلاح را پذیرفت، حتی تجهیزات هسته‌ای خود را از لیبی خارج نمود.»

قنادباشی با بیان اینکه روشن است مردم کره شمالی خواهان تکرار تجربه تلخ قذافی در کشورشان نیستند، گفت: «در عین حال تجربه تلخ مذاکرات شش جانبه‌ای که ماه‌ها به طول انجامید به عنوان تجربه تلخ دیگری آن‌ها را از تکرار چنین مذاکراتی نیز بازمی دارد.»

وی توضیح داد: «آن هم در شرایطی که معادلات سیاسی و موازنه‌های نظامی  موجود در شرق آسیا با توجه به رویارویی‌های اخیر آمریکا و چین به معادلات بسیار متفاوتی تغییر پیدا کرده است و در وزن کشی و یارگیری پکن و واشنگتن، کره شمالی نقش و جایگاه مهمی را ایفا می‌کند. این در حالی است که مردم کره شمالی شاهد هستند که مقامات آمریکایی پیشرفته‌ترین تجهیزات سنگین نظامی در عرصه هوا، دریا و زمین را در کره جنوبی مستقر کرده و با نوعی آرایش جنگی مترصد مشاهده ضعف هایی در مواضع سیاسی و نظامی پیونگ یانگ هستند.»