سیدرضا صدرالحسینی در گفتگو با سایت شورای راهبردی روابط خارجی با اشاره به برگزاری بدون نتیجه نشست پاریس با حضور نمایندگانی از فرانسه، آمریکا، عربستان، مصر و قطر تصریح کرد: یکی از پرده‌های دخالت بازیگران فرامنطقه‌ای در موضوعات مهم کشورهایی همچون لبنان که یکی از بازیگران اصلی در مقابل رژیم صهیونیستی است، در نشست پاریس به نمایش گذاشته شد؛ با این حال، مداخله آن‌ها برای انتخاب رئیس جمهوری که مردم لبنان چهار ماه انتظار معرفی او را می‌کشند، به بن بست رسید.

وی افزود: تحلیلگران آشنا به سیاست‌های غرب تاکید دارند که بازیگران فرامنطقه‌ای و غربی‌ها در منطقه غرب آسیا به هیچ وجه علاقه‌ای به حل و فصل سریع مسائل و موضوعاتی که مربوط به کشورهای عضو محور مقاومت است، ندارند. در حقیقت فراز و فرودهای سال‌های اخیر نیز این مسئله را ثابت می‌کند؛ چراکه هر میزان ثبات سیاسی، اقتصادی و اجتماعی در کشورهایی مانند لبنان و عراق و دیگر کشورهای جبهه مقاومت وجود داشته باشد، تامین امنیت برای رژیم صهیونیستی دشوارتر خواهد بود و در این شرایط آمریکایی‌ها باید هزینه و زمان بیشتری به منطقه غرب آسیا اختصاص دهند.

این کارشناس مسائل غرب آسیا با بیان اینکه فرانسه، نشست پاریس را به عنوان مقدمه‌ای برای گشودن باب مذاکرات بین بازیگران خارجی عرصه لبنان ارزیابی کرده است، گفت: با اینکه این نشست منجر به بیانیه‌ای نشد، اما در نهایت کشورهای شرکت‌کننده در آن اعلام کردند اکنون زمان مناسبی برای رسیدگی به بحران لبنان نیست و اشکالی ایجاد نمی‌کند که منتظر تحولات جدید منطقه‌ای بمانند! در واقع نشست مداخله‌آمیز پاریس به دلیل تناقضات فراوان در دیدگاه‌های اعضای شرکت کننده در اجلاس، نتوانست به نتیجه‌ای برسد.

صدرالحسینی به تشریح منافع متفاوت کشورهای شرکت کننده در نشست پاریس پرداخت و اضافه کرد: تاریخ سیاسی لبنان ثابت کرده که برگزاری نشست‌های مشابه نشست پاریس نمی‌تواند راهی برای حل بحران‌های سیاسی به وجود آمده در لبنان باشد. در واقع نشست پاریس به جای ارائه راه حل، بر دامنه و تعداد مشکلات می‌افزاید. علاوه بر این‌ها، اساسا نقش و جایگاه لبنان و مردم آن در این گونه نشست‌ها و طرح‌ها مورد توجه قرار نمی‌گیرد و هیچ اشاره‌ای به اهمیت حضور آن‌ها در نشست نمی‌شود. بنابراین این گونه نشست‌ها رنگ و بوی قیم‌مآبی بر لبنان را دارد.

وی با اشاره به برگزاری بی‌نتیجه نشست‌های پیاپی پارلمان لبنان برای ایجاد مقدمات تشکیل دولت، گفت: 46 نماینده تا انتخاب رئیس جمهور جدید، جلسات پارلمان لبنان را تحریم کرده‌اند و در شرایطی که نگرانی فزاینده‌ای نسبت به وخامت اوضاع مالی، اقتصادی و معیشتی در لبنان وجود دارد، فعالیت نامنظم نهادهای مختلف به دلیل خالی بودن سمت ریاست جمهوری، مشکلات را گسترده‌تر کرده است. همانطور که دبیر کل حزب الله لبنان نیز اشاره کرد آمریکا در تلاش برای تشدید محاصره و تحریم‌های اقتصادی در منطقه است.

این تحلیلگر مسائل غرب آسیا تاکید کرد: در شرایط فعلی آنچه می‌تواند لبنان را از اوضاع فعلی سیاسی خارج کند و راه برون‌رفتی فراهم آورد، تنها عدم مداخله کشورهای فرامنطقه‌ای و واگذاری انتخاب رئیس جمهور به جریان‌های اصیل و مورد حمایت داخلی لبنان است؛ چراکه مردم لبنان در طول حداقل یک دهه گذشته توانسته‌اند همه جریان‌های داخلی را ارزیابی کنند و اعتقاد کامل به جریاناتی که با نگاهی ملی عمل می‌کنند و دغدغه تامین منافع عمومی مردم را دارد، پیدا کرده‌اند و آن‌ها را به خوبی می‌شناسند.

وی گفت: به همین دلیل در حال حاضر، فراکسیون مقاومت با حضور جریان‌های با نفوذ لبنان توانسته است از مداخله بیش از اندازه کشورهای فرامنطقه‌ای جلوگیری کند؛ ضمن اینکه برخی جریان‌های وابسته داخلی در طول بیش از دوسال گذشته، با اقدامات خود شرایط اقتصادی لبنان را به شدت شکننده کرده‌اند و این کشور را در شرایط فروپاشی اقتصادی قرارداده‌اند. با این حال مردم لبنان به دلیل سابقه استقلال‌خواهی خود حاضر به پذیرش تصمیماتی که از خارج از این کشور دیکته شود، نخواهند بود.

صدرالحسینی با تاکید بر اینکه دخالت‌های مستقیم ریاض، واشنگتن و پاریس فضای سیاسی و اقتصادی لبنان را با بن بست مواجه کرده و اعمال فشار بیشتر آن‌ها  بحران‌ها در این کشور را تشدید خواهد کرد، به نقش مثبت حزب الله در مواجهه و حل بحران‌های سیاسی و اقتصادی لبنان اشاره و خاطرنشان کرد: براساس اعلام منابع سیاسی در لبنان میان بازیگران خارجی مداخله‌گر اختلافاتی ایجاد شده است؛ عربستان به نقش‌آفرینی دیگر کشورهای عربی همچون قطر معترض است و آمریکا، فرانسه و قطر نیز با یکدیگر اختلافاتی دارند.

وی با بیان اینکه دشمنان مردم لبنان به خوبی می‌دانند که قوت حزب الله مانع اهداف استعماری آن‌ها در منطقه می‌شود، گفت:  یکی از نکات بسیار مهم در مورد لبنان، عدم اقرار به قدرت حزب الله در این کشور است. این مسئله با الفاظ مختلف و شیوه‌های گوناگون، عنوان می‌شود. گرچه نفوذ کامل مقاومت را در لبنان می‌پذیرند، اما حاضر به اقرار آن نیستند. بنابراین ناچارند با الفاظی همچون «اختلاف میان اعضای شرکت کننده در نشست پاریس» و یا «نگاه به آینده در مقابل تحولات» منتظر تحولات بمانند.
این کارشناس مسائل غرب آسیا ادامه داد: به نظر می‌رسد کشورهای فرامنطقه‌ای از حل موضوعی به نام بحران سیاسی در لبنان عاجز هستند، اما نمی‌خواهند به آن اقرار کنند؛ بلکه با شیوه‌های مختلف دیپلماتیک و رسانه‌ای تلاش دارند بر ناتوانی خود سرپوش بگذارند. با این حال مطمئنا تحولاتی که آن‌ها برایش انتظار می‌کشند به نفع آن‌ها پیش نخواهد رفت.